1 Reis 8
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, masacɛ Sulemani ka Izirayɛli cɛkɔrɔbaw, ani maraw ta kuntigiw, ani a gbatigiw bɛɛ lajɛn a yɛrɛ kɔrɔ Zeruzalɛmu, ka na Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta ka bɔ Dawuda ta masabonba* kɔnɔ, min bɛ Siyɔn.
1 Congregou Salomão os anciãos de Israel, todos os cabeças das tribos, os príncipes das famílias dos israelitas, diante de si em Jerusalém, para fazerem subir a arca da Aliança do Senhor da Cidade de Davi, que é Sião, para o templo.
2 Izirayɛli cɛw bɛɛ nana lajɛn masacɛ Sulemani kɔrɔ, Etanimu karo ta ɲanagbɛ wagati ra, min ye san karo wolonflanan ye.
2 Todos os homens de Israel se congregaram junto ao rei Salomão na ocasião da festa, no mês de etanim, que é o sétimo.
3 Izirayɛli cɛkɔrɔbaw bɛɛ nana. Sarakalasebagaw ka jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta.
3 Vieram todos os anciãos de Israel, e os sacerdotes tomaram a arca do Senhor
4 O ka Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta, ani Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon*, ani fɛn saninman minw bɛɛ tun bɛ fanibon kɔnɔ. Sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw le ka o fɛnw ta ka taga.
4 e a levaram para cima, com a tenda da congregação, e também os utensílios sagrados que nela havia; os sacerdotes e levitas é que os fizeram subir.
5 Masacɛ Sulemani, ani Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ tun nana lajɛn a kɔrɔ, o bɛɛ tun bɛ jɛnɲɔgɔnya kɛsu ɲa fɛ; o ka sagaw ni misiw kɛ saraka ye; a cayakojugu fɛ, mɔgɔ tun tɛ se k’a jate k’a da lɔn.
5 O rei Salomão e toda a congregação de Israel, que se reunira a ele, estavam todos diante da arca, sacrificando ovelhas e bois, que, de tão numerosos, não se podiam contar.
6 Sarakalasebagaw tagara ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye ka taga a bla a blayɔrɔ ra, Alabatosoba kɔnɔnɔyɔrɔ ra, yɔrɔ saninmanba kɔnɔ, serubɛn mɛlɛkɛw kamanw jukɔrɔ;
6 Puseram os sacerdotes a arca da Aliança do Senhor no seu lugar, no santuário mais interior do templo, no Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins.
7 sabu serubɛn mɛlɛkɛw kamanw tun foninin bɛ jɛnɲɔgɔnya kɛsu blayɔrɔ kunna. O kamanw tun ka jɛnɲɔgɔnya kɛsu ni a ta berew bɛɛ datugu.
7 Pois os querubins estendiam as asas sobre o lugar da arca e, do alto, cobriam a arca e os varais.
8 O tun ka berew janya, k’a kɛ fɔ mɔgɔ tun bɛ se ka to yɔrɔ saninman kɔnɔ, yɔrɔ saninmanba donda ra k’a ye; nka mɔgɔ tun tɛ se ka to kɛnɛ ma k’a ye. O fɛnw tora o yɔrɔ le ra yi fɔ bi.
8 Os varais sobressaíam tanto, que suas pontas eram vistas do Santo Lugar, defronte do Santo dos Santos, porém de fora não se viam. Ali, estão até ao dia de hoje.
9 Foyi wɛrɛ tun tɛ jɛnɲɔgɔnya kɛsu kɔnɔ ni kabakuru walaka fla tɛ; Musa le tun ka o bla a kɔnɔ Horɛbu kuru yɔrɔ ra, wagati min Matigi Ala tun ka jɛnɲɔgɔnya don ni Izirayɛlimɔgɔw ye, o bɔtɔ Misiran jamana ra.
9 Nada havia na arca senão as duas tábuas de pedra, que Moisés ali pusera junto a Horebe, quando o Senhor fez aliança com os filhos de Israel, ao saírem da terra do Egito.
10 Sarakalasebagaw nana bɔ yɔrɔ saninman kɔnɔ tuma min na, sankaba jamijan ka Matigi Ala ta batoso bɛɛ fa.
10 Tendo os sacerdotes saído do santuário, uma nuvem encheu a Casa do Senhor ,
11 Sarakalasebagaw ma se ka lɔ ka sarakaw bɔ tuun sankaba kosɔn, sabu Matigi Ala ta nɔɔrɔ tun ka Alabatoso fa.
11 de tal sorte que os sacerdotes não puderam permanecer ali, para ministrar, por causa da nuvem, porque a glória do Senhor enchera a Casa do Senhor .
12 Sulemani ko: «Matigi Ala, ele tun k’a latigɛ ko i bɛ to dibiba le kɔnɔ!
12 Então, disse Salomão: O Senhor declarou que habitaria em trevas espessas.
13 Ne ka so ɲumanba dɔ lɔ i ye, i bɛna to yɔrɔ min na, wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ!»
13 Na verdade, edifiquei uma casa para tua morada, lugar para a tua eterna habitação.
14 O kɔ, masacɛ k’a ɲasin Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin ma, ka dugawu kɛ o ye ka o lɔnin to.
14 Voltou, então, o rei o rosto e abençoou a toda a congregação de Israel, enquanto se mantinha toda em pé;
15 A ko: «Ne bɛ baraka la Matigi Ala ye, Izirayɛli ta Ala, sabu a da tun ka layiri min ta ne facɛ Dawuda ye, a ta sebagaya ka o layiri dafa. A tun k’a fɔ a ye ko:
15 e disse: Bendito seja o Senhor , o Deus de Israel, que falou pessoalmente a Davi, meu pai, e pelo seu poder o cumpriu, dizendo:
16 ‹Kabini lon min na ne ka ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra, ne tun ma dugu si ɲanawoloma Izirayɛli ta gbaw si ra, k’a fɔ ko o ye so lɔ, ne tɔgɔ bɛ se ka sigi yɔrɔ min na. Nka ne ka Dawuda le ɲanawoloma k’a kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ta ɲamɔgɔ ye.›
16 Desde o dia em que tirei Israel, o meu povo, do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar uma casa a fim de ali estabelecer o meu nome; porém escolhi a Davi para chefe do meu povo de Israel.
17 A kɔni tun bɛ ne facɛ Dawuda jusu ra ka Alabatosoba dɔ lɔ Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tɔgɔ ra.
17 Também Davi, meu pai, propusera em seu coração o edificar uma casa ao nome do Senhor , o Deus de Israel.
18 Nka Matigi Ala k’a fɔ ne facɛ Dawuda ye ko: ‹I n’a fɔ a bɛ i jusu ra ka so dɔ lɔ ne tɔgɔ ra, o miiriya min bɛ i jusu ra o ka ɲi.
18 Porém o Senhor disse a Davi, meu pai: Já que desejaste edificar uma casa ao meu nome, bem fizeste em o resolver em teu coração.
19 Nka ele le tɛna o so lɔ. I dencɛ, min ye i yɛrɛ woroden ye, o le bɛna o so lɔ ne tɔgɔ ra.› »
19 Todavia, tu não edificarás a casa, porém teu filho, que descenderá de ti, ele a edificará ao meu nome.
20 Sulemani ko tuun, ko: «Matigi Ala tun ka layiri min ta, a ka o dafa. Ne nana kɛ ne facɛ Dawuda nɔ ra, ka sigi masaya ra Izirayɛli jamana kunna, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ cogo min na; ne ka o so lɔ Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tɔgɔ ra.
20 Assim, cumpriu o Senhor a sua palavra que tinha dito, pois me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei no trono de Israel, como prometera o Senhor ; e edifiquei a casa ao nome do Senhor , o Deus de Israel.
21 Wagati min na Matigi Ala tun ka an bɛmaw labɔ Misiran jamana ra, a tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni an bɛmaw ye, o jɛnɲɔgɔnya kitabu bɛ kɛsu min kɔnɔ, ne ka o kɛsu blayɔrɔ kɛ o so kɔnɔ.»
21 E nela constituí um lugar para a arca, em que estão as tábuas da aliança que o Senhor fez com nossos pais, quando os tirou da terra do Egito.
22 Ayiwa, masacɛ Sulemani lɔra Matigi Ala ta sarakajɛnifɛn* ɲa fɛ, k’a ɲasin Izirayɛli jama bɛɛ ma, k’a boro fla kɔrɔta san fɛ, k’a fɔ ko:
22 Pôs-se Salomão diante do altar do Senhor , na presença de toda a congregação de Israel; e estendeu as mãos para os céus
23 «E, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala! Ele bɔɲɔgɔnko Ala tɛ san fɛ, sankolo ra, walama dugu ma, dugukolo kan yan. I ta jɔn minw bɛ i ta siraw tagama ka ɲa ni o jusukun bɛɛ ye, i bɛ to jɛnɲɔgɔnya ra ni olugu ye ka koɲuman kɛ o ye.
23 e disse: Ó Senhor , Deus de Israel, não há Deus como tu, em cima nos céus nem embaixo na terra, como tu que guardas a aliança e a misericórdia a teus servos que de todo o coração andam diante de ti;
24 O ra, i tun ka min fɔ i ta jɔncɛ ye, min ye ne facɛ Dawuda ye, i ka o kɛ. I yɛrɛ da tun ka o layiri min ta a ye, i yɛrɛ boro ka o le dafa bi.
24 que cumpriste para com teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste; pessoalmente o disseste e pelo teu poder o cumpriste, como hoje se vê.
25 «Ayiwa, sisan Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala, i tun ka layiri min ta i ta jɔncɛ ye, min ye ne facɛ Dawuda ye, o layiri dafa a ye. I tun k’a fɔ a ye ko: ‹I dencɛ dɔ bɛna sɔrɔ tuma bɛɛ, min bɛna sigi masaya ra ne ɲa kɔrɔ, Izirayɛlimɔgɔw kunna, ni o kɔni ka o tagamacogo kɔrɔsi, ka tagama ka ɲa ne ɲa kɔrɔ, i ko ele yɛrɛ tagamana cogo min na.›
25 Agora, pois, ó Senhor , Deus de Israel, faze a teu servo Davi, meu pai, o que lhe declaraste, dizendo: Não te faltará sucessor diante de mim, que se assente no trono de Israel, contanto que teus filhos guardem o seu caminho, para andarem diante de mim como tu andaste.
26 Ayiwa, sisan, Izirayɛli ta Ala, i tun ka o kuma min fɔ i ta jɔncɛ ye, min ye ne facɛ Dawuda ye, a to o kuma ye kɛ can ye sa!
26 Agora também, ó Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra que disseste a teu servo Davi, meu pai.
27 «Nka yala can yɛrɛ ra Ala bɛ se ka to dugukolo kan yan wa? Sankolo ni a bonya bɛɛ lajɛnnin, ni Ala ma se ka kun o kɔnɔ, o tuma ne ka nin so min lɔ i ye, o bɛna mun le ɲa sa?
27 Mas, de fato, habitaria Deus na terra? Eis que os céus e até o céu dos céus não te podem conter, quanto menos esta casa que eu edifiquei.
28 O bɛɛ n’a ta, Matigi Ala, ne ta Ala, i toro malɔ i ta jɔncɛ ta daariri ni a ta makarikan na; i ta jɔncɛ kulekan ni a ta daarikan lamɛn bi.
28 Atenta, pois, para a oração de teu servo e para a sua súplica, ó Senhor , meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que faz, hoje, o teu servo diante de ti.
29 I janto nin so ra su ni tere; sabu i k’a layiri ta ko i tɔgɔ bɛna sigi nin yɔrɔ le ra. I ta jɔncɛ bɛ daariri min kɛra nin yɔrɔ ra, o lamɛn!
29 Para que os teus olhos estejam abertos noite e dia sobre esta casa, sobre este lugar, do qual disseste: O meu nome estará ali; para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.
30 «Ni i ta jɔncɛ ni i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ka o ɲasin nin yɔrɔ ma ka daariri kɛ tuma o tuma, i ye sɔn ka o ta makarikan lamɛn. I ye to i sigiyɔrɔ ra, sankolo ra, ka o lamɛn. I ye o lamɛn ka yafa o ma.
30 Ouve, pois, a súplica do teu servo e do teu povo de Israel, quando orarem neste lugar; ouve no céu, lugar da tua habitação; ouve e perdoa.
31 «Ni dɔ k’a mɔgɔɲɔgɔn hakɛ ta, ni a fɔra ko o tigi ye kari o ko kosɔn, ni a ka kan ka kari i ta sarakajɛnifɛn le ɲa fɛ nin so kɔnɔ yan,
31 Se alguém pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido que jure, e ele vier a jurar diante do teu altar, nesta casa,
32 ele le bɛna to sankolo ra ka o ko lamɛn; ele yɛrɛ le bɛna i ta jɔnw kiti tigɛ, ka o ko ɲanabɔ. Min jarakira, i bɛ kiti ben o kan, k’a ta kɛwale kunko ben a yɛrɛ kan; min jo lo, i bɛ jo di o ma, k’a mina ka kaɲa ni a ta terenninya ye.
32 ouve tu nos céus, e age, e julga teus servos, condenando o perverso, fazendo recair o seu proceder sobre a sua cabeça e justificando ao justo, para lhe retribuíres segundo a sua justiça.
33 «Ni i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw nana taga kɛrɛ ra, ni o juguw tagara se o ra, k’a sababu kɛ ko o ka i hakɛ ta, ni o sekɔra ka na i fɛ ka na i tɔgɔ bonya, ka daaririw, ani makarikanw fɔ i ye nin so kɔnɔ yan,
33 Quando o teu povo de Israel, por ter pecado contra ti, for ferido diante do inimigo, e se converter a ti, e confessar o teu nome, e orar, e suplicar a ti, nesta casa,
34 i ye to sankolo ra ka sɔn ka o lamɛn. I ye i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ta jurumunw yafa o ma; i ka jamana min di o bɛmaw ma, i ye o lasekɔ ka na o jamana ra tuun.
34 ouve tu nos céus, e perdoa o pecado do teu povo de Israel, e faze-o voltar à terra que deste a seus pais.
35 «Ni sankolo nana datugu, k’a kɛ ko sanji tɛ nana tuun, k’a sababu kɛ ko i ta mɔgɔw ka i hakɛ ta, ni o ka ɲasin nin so ma ka i daari, ka i tɔgɔ bonya, ka o ta jurumunw dabla ka na i fɛ,
35 Quando os céus se cerrarem, e não houver chuva, por ter o povo pecado contra ti, e orar neste lugar, e confessar o teu nome, e se converter dos seus pecados, havendo-o tu afligido,
36 sabu o ta jurumunw ta ko ka o jusu kasi, o tuma, i ye to sankolo ra ka i ta jɔnw lamɛn, minw ye i ta mɔgɔw ye, Izirayɛlimɔgɔw; i ye o ta jurumunw yafa o ma. O ka kan ka siraɲuman min tagama, i ye o yira o ra, ka sanji ben dugukolo kan, i ka o dugukolo min di o ma k’a kɛ o ta ye.
36 ouve tu nos céus, perdoa o pecado de teus servos e do teu povo de Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que andem, e dá chuva na tua terra, que deste em herança ao teu povo.
37 «Ni kɔngɔ nana ben jamana kan, walama banajugu, walama simancɛnbanaw, walama ni ɲɔdomutɔnw ni tumuwulenninw nana simanw cɛn, walama ni Izirayɛlimɔgɔw juguw nana o lamini o ta duguw kɔnɔ, dugu minw lamininin bɛ ni kogow ye, ni banajugu, walama ni kojugu o kojugu le benna mɔgɔw kan,
37 Quando houver fome na terra ou peste, quando houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos e larvas, quando o seu inimigo o cercar em qualquer das suas cidades ou houver alguma praga ou doença,
38 ni i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ kelen kelen jusu kasira kosɛbɛ o ko ra, ni o min o min ka i daari, ka makarikanw fɔ, ka o boro sin nin so ma,
38 toda oração e súplica que qualquer homem ou todo o teu povo de Israel fizer, conhecendo cada um a chaga do seu coração e estendendo as mãos para o rumo desta casa,
39 i ye to i sigiyɔrɔ ra sankolo ra yi ka o lamɛn. I ye yafa o ma, ka bɛɛ sara ka kaɲa ni a ta kɛwale ye, sabu ele kelen le ka adamadenw bɛɛ jusukunnako lɔn.
39 ouve tu nos céus, lugar da tua habitação, perdoa, age e dá a cada um segundo todos os seus caminhos, já que lhe conheces o coração, porque tu, só tu, és conhecedor do coração de todos os filhos dos homens;
40 Ni o kɛra, o bɛna siran i ɲa, ka to i ta sariyaw sira kan wagati bɛɛ, nin jamana ra, i ka nin jamana min di an bɛmaw ma.
40 para que te temam todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
41 «Ayiwa, lonan minw tɛ i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw dɔw ye, ni olugu dɔ bɔra jamanajan dɔ ra ka na yan, i tɔgɔ kosɔn,
41 Também ao estrangeiro, que não for do teu povo de Israel, porém vier de terras remotas, por amor do teu nome
42 sabu o bɛna i tɔgɔba, ani i ta sebagaya, ani i ta baraka bonya ko mɛn, ni o dɔ nana a ɲasin nin so ma ka i daari,
42 (porque ouvirão do teu grande nome, e da tua mão poderosa, e do teu braço estendido), e orar, voltado para esta casa,
43 i ye to i sigiyɔrɔ ra sankolo ra k’a lamɛn. Ni o lonan ka i daari fɛn o fɛn na, i ye o kɛ a ye, janko dugukolo siyaw bɛɛ ye i tɔgɔ lɔn, ka siran i ɲa, i n’a fɔ i yɛrɛ ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw; o ye a lɔn ko ne ka nin so min lɔ, ko i tɔgɔ le bɛ batora o so kɔnɔ.
43 ouve tu nos céus, lugar da tua habitação, e faze tudo o que o estrangeiro te pedir, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, para te temerem como o teu povo de Israel e para saberem que esta casa, que eu edifiquei, é chamada pelo teu nome.
44 «Ni i ta mɔgɔw nana bɔ ka taga o juguw kɛrɛ, ni a ka kɛ yɔrɔ o yɔrɔ ye, ni o ka o ɲasin i ta dugu ma, i ka dugu min ɲanawoloma, ka o ɲasin nin so ma, ne ka nin so min lɔ i ye, ni o ka ele Matigi Ala daari,
44 Quando o teu povo sair à guerra contra o seu inimigo, pelo caminho por que o enviares, e orar ao Senhor , voltado para esta cidade, que tu escolheste, e para a casa, que edifiquei ao teu nome,
45 i ye to sankolo ra ka o ta daaririw, ani o ta makarikanw lamɛn, ka lɔ ni o kunko ye.
45 ouve tu nos céus a sua oração e a sua súplica e faze-lhe justiça.
46 «Ni o ka i hakɛ ta, sabu mɔgɔ si tɛ yi ni min tɛ jurumun kɛ, ni i dimina o kɔrɔ ka o don o juguw boro, ni o juguw ka o mina ka taga ni o ye jɔnya ra o ta jamana ra, yɔrɔjan na, walama yɔrɔsurun na,
46 Quando pecarem contra ti (pois não há homem que não peque), e tu te indignares contra eles, e os entregares às mãos do inimigo, a fim de que os leve cativos à terra inimiga, longe ou perto esteja;
47 o minana ka taga jamana min na, ni o tora yi ka o ta miiriya yɛlɛma, ni o nimisara ka makarikanw fɔ i ye o minabagaw ta jamana ra yi, k’a fɔ ko: ‹An ka jurumun kɛ, an ka ko bɛnbari kɛ, an jarakira›,
47 e, na terra aonde forem levados cativos, caírem em si, e se converterem, e, na terra do seu cativeiro, te suplicarem, dizendo: Pecamos, e perversamente procedemos, e cometemos iniquidade;
48 ka o to o jamana ra yi, o juguw ka o mina ka taga ni o ye jamana min na, ni o sekɔra ka na i fɛ ni o jusukun bɛɛ ye, ani o nin bɛɛ ye, ka o ɲasin nin jamana ma, i ka jamana min di o bɛmaw ma, ani ka o ɲasin nin dugu ma, i ka nin dugu min ɲanawoloma, ka o ɲasin nin so ma, ne ka min lɔ i ye, ni o ka i daari,
48 e se converterem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos que os levarem cativos, e orarem a ti, voltados para a sua terra, que deste a seus pais, para esta cidade que escolheste e para a casa que edifiquei ao teu nome;
49 i ye to i sigiyɔrɔ ra sankolo ra ka o ta daaririw, ani o ta makarikanw lamɛn, ka lɔ ni o kunko ye.
49 ouve tu nos céus, lugar da tua habitação, a sua prece e a sua súplica e faze-lhes justiça,
50 I ye yafa i ta mɔgɔw ma, sabu o ka i hakɛ ta; ni o ka kojugu o kojugu kɛ ka i hakɛ ta, i ye yafa o ma o bɛɛ ra, k’a to o minabagaw ye makari o ra,
50 perdoa o teu povo, que houver pecado contra ti, todas as suas transgressões que houverem cometido contra ti; e move tu à compaixão os que os levaram cativos para que se compadeçam deles.
51 sabu i ta mɔgɔw lo; o kɛra i ta ye, sabu ele le ka o labɔ Misiran jamana ta nɛgɛgba tasuma ra.
51 Porque é o teu povo e a tua herança, que tiraste da terra do Egito, do meio do forno de ferro;
52 «Sabari ka i janto i ta jɔncɛ ta makarikan na, ani i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ta makarikanw; ni o ka i tɔgɔ wele tuma o tuma, i ye o lamɛn;
52 para que teus olhos estejam abertos à súplica do teu servo e à súplica do teu povo de Israel, a fim de os ouvires em tudo quanto clamarem a ti.
53 sabu, ele Dunuɲatigi Ala, ele le ka an ɲanawoloma ka an bɔ dugukolo siya tɔw bɛɛ cɛ ra, ka an kɛ i ta ye, i n’a fɔ i tun k’a fɔ an ye i ta jɔncɛ Musa sababu ra cogo min na, wagati min i ka an bɛmaw labɔ Misiran jamana ra.»
53 Pois tu, ó Senhor Deus, os separaste dentre todos os povos da terra para tua herança, como falaste por intermédio do teu servo Moisés, quando tiraste do Egito a nossos pais.
54 Ayiwa, Sulemani ka nin daaririw bɛɛ fɔ, ani ka nin makarikanw fɔ Matigi Ala ye ka ban tuma min na, a wurira ka bɔ Matigi Ala ta sarakabɔnan kɔrɔ, sabu a tun k’a kinbiri gban o yɔrɔ le ra k’a boro fla kɔrɔta san fɛ ka Ala daari.
54 Tendo Salomão acabado de fazer ao Senhor toda esta oração e súplica, estando de joelhos e com as mãos estendidas para os céus, se levantou de diante do altar do Senhor ,
55 O kɔ, a wurira ka lɔ, k’a kan kɔrɔta ka dugawu kɛ Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ lajɛnnin ye; a ko:
55 pôs-se em pé e abençoou a toda a congregação de Israel em alta voz, dizendo:
56 «Matigi Ala baraka, sabu a ka laganfiya di a ta mɔgɔw ma, minw ye Izirayɛlimɔgɔw ye, i n’a fɔ a tun k’a layiri ta an ye cogo min na. A tun ka koɲuman minw bɛɛ layiri ta an ye a ta jɔncɛ Musa sababu ra, o layiri si ma to ni a ma dafa.
56 Bendito seja o Senhor , que deu repouso ao seu povo de Israel, segundo tudo o que prometera; nem uma só palavra falhou de todas as suas boas promessas, feitas por intermédio de Moisés, seu servo.
57 An Matigi Ala ye kɛ ni an ye, i n’a fɔ a tun bɛ ni an bɛmaw ye cogo min na; a kana an to an kelen na, a fana kana ɲina an kɔ ka ye!
57 O Senhor , nosso Deus, seja conosco, assim como foi com nossos pais; não nos desampare e não nos deixe;
58 A ye an jusukun yɛlɛma ka an lana a yɛrɛ fan fɛ, janko an ye a ta siraw bɛɛ tagama, ani a k’a ta kumaw ni a ta ciw ni a ta kolatigɛnin minw bɛɛ fɔ an bɛmaw ye, an ye o bɛɛ sira tagama.
58 a fim de que a si incline o nosso coração, para andarmos em todos os seus caminhos e guardarmos os seus mandamentos, e os seus estatutos, e os seus juízos, que ordenou a nossos pais.
59 Ne ka nin kuma minw bɛɛ fɔ Matigi Ala ɲa kɔrɔ, i ko makarikanw, o kumaw ye to Matigi Ala, an ta Ala hakiri ra su ni tere, janko a ye a ta jɔncɛ ni a ta mɔgɔw dɛmɛ, minw ye Izirayɛlimɔgɔw ye; ni o mako ka kɛ fɛn o fɛn na lon o lon, a ye o kɛ o ye.
59 Que estas minhas palavras, com que supliquei perante o Senhor , estejam presentes, diante do Senhor , nosso Deus, de dia e de noite, para que faça ele justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel, segundo cada dia o exigir,
60 Ni o kɛra, dugukolo siyaw bɛɛ bɛna a lɔn ko Matigi Ala le ye Ala ye, ko Ala wɛrɛ tɛ yi ale kɔ.
60 para que todos os povos da terra saibam que o Senhor é Deus e que não há outro.
61 O le kosɔn, aw kɔni ka kan ka tugu Matigi Ala, an ta Ala kɔ ni aw jusukun bɛɛ ye, ka tagama ka kaɲa ni a ta cifɔninw ni a ta kumaw ye, i n’a fɔ aw b’a kɛra cogo min na bi.»
61 Seja perfeito o vosso coração para com o Senhor , nosso Deus, para andardes nos seus estatutos e guardardes os seus mandamentos, como hoje o fazeis.
62 Masacɛ Sulemani ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka sarakaw bɔ Matigi Ala ye.
62 E o rei e todo o Israel com ele ofereceram sacrifícios diante do Senhor .
63 Masacɛ Sulemani ka ninsɔndiya saraka* minw bɔ Matigi Ala ye, o kɛra misi waga mugan ni fla (22 000); sagaw ni baw faranin ɲɔgɔn kan, o kɛra bɛgan waga kɛmɛ ni mugan (120 000). Masacɛ ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka o sarakaw le bɔ ka Matigi Ala ta batoso saninya k’a bla a ta baara kama.
63 Ofereceu Salomão em sacrifício pacífico o que apresentou ao Senhor , vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os filhos de Israel consagraram a Casa do Senhor .
64 O lon kelen na, Alabatoso lukɛnɛ cɛmancɛyɔrɔ min bɛ Matigi Ala ta so ɲafɛyɔrɔ ra, Masacɛ Sulemani ka o yɔrɔ saninya, janko ka saraka jɛnitaw* ani siman sarakaw* ani jɛnɲɔgɔnya sarakaw* turuw jɛni o yɔrɔ ra; sabu sarakajɛnifɛn* siranɛgɛraman min bɛ Matigi Ala ta batoso ɲa fɛ, o tun dɔgɔyara sarakaw bɛɛ ma; saraka jɛnitaw, ani siman sarakaw, ani jɛnɲɔgɔnya sarakaw turuw bɛɛ tun tɛ se ka jɛni o sarakajɛnifɛn kan.
64 No mesmo dia, consagrou o rei o meio do átrio que estava diante da Casa do Senhor ; porquanto ali preparara os holocaustos e as ofertas com a gordura dos sacrifícios pacíficos; porque o altar de bronze que estava diante do Senhor era muito pequeno para nele caberem os holocaustos, as ofertas de manjares e a gordura dos sacrifícios pacíficos.
65 Masacɛ Sulemani ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka ɲanagbɛ kɛ o wagati ra. K’a ta Lebo Hamati, ka taga a bla fɔ Misiran kɔba kɔrɔ, jama caman tun nana ka bɔ o yɔrɔw bɛɛ ra, ka na lajɛn Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ka o ɲanagbɛ kɛ fɔ tere wolonfla; o kɔ, o ka tere wolonfla wɛrɛ kɛ, k’a bɛɛ lajɛnnin kɛ tere tan ni naani.
65 No mesmo tempo, celebrou Salomão também a Festa dos Tabernáculos e todo o Israel com ele, uma grande congregação, desde a entrada de Hamate até ao rio do Egito, perante o Senhor , nosso Deus; por sete dias além dos primeiros sete, a saber, catorze dias.
66 O tere seeginan, masacɛ ka jama labla. Mɔgɔw ka dugawu kɛ masacɛ ye, ka taga o ta so. Matigi Ala tun ka koɲuman minw bɛɛ kɛ a ta jɔncɛ Dawuda ye, ani a ta mɔgɔw ye, minw ye Izirayɛlimɔgɔw ye, o bɛɛ jusu diyanin tun bɛ ɲagarira o kow kosɔn.
66 No oitavo dia desta festa, despediu o povo, e eles abençoaram o rei; então, se foram às suas tendas, alegres e de coração contente por causa de todo o bem que o Senhor fizera a Davi, seu servo, e a Israel, seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.