1 Coríntios 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, ne balemaw, o kosɔn, aw ye anw jate Kirisita* ta baaradenw le ye dɔrɔn, ani Ala ta gundow ɲafɔbagaw.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Baara karifara minw ma, min bɛ ɲini olugu fɛ, o ye ko o ye kɛ lanamɔgɔw ye o ta baara ra.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Ne yɛrɛ kɔni fɛ, aw bɛ min fɔ, walama adamaden tɔw bɛ min fɔ ne ta baara ta fan fɛ, ne tɛ o jate kosɛbɛ. Ne yɛrɛ fana tɛ foyi latigɛ k’a fɔ ne ta baara ta fan fɛ.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Ne tɛ ne yɛrɛ jarakira foyi ra ne ta baara ta fan fɛ; nka o t’a yira ko ne terennin lo dɛ! Min bɛ se ka ko dɔ latigɛ ne ta ko ra, o ye Matigi le ye.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 O kosɔn, aw kana kɔrɔtɔ ka ko latigɛ mɔgɔ si tan fan fɛ k’a sɔrɔ a wagati ma se. Aw y’a to fɔ Matigi ye na. Fɛn o fɛn dogonin bɛ dibi ra, ale bɛna o bɛɛ bɔ kɛnɛ kan, ka mɔgɔw jusukun miiriyaw bɛɛ yira. O lon na, min ka kan ni tandori min ye, Ala bɛna o di o tigi ma.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Ayiwa, ne balemaw, ne ka Apolɔsi ni ne yɛrɛ ta ko fɔ aw ye ka aw karan le an ta kɛwale fɛ, janko min sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, aw kana tɛmɛ o kan. Aw ra fana, mɔgɔ si kana a yɛrɛ bonya ka kɛ dɔ fɛ, ka ban dɔ ra.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Sabu mun le bɛ ele fɛ ka tɛmɛ tɔw kan dɛ? Mun le bɛ i fɛ ni Ala ma min di i ma? Ayiwa, ni Ala le k’a di i ma, o tuma ele ta yɛrɛbonya kun ye juman ye tuun, k’a kɛ i n’a fɔ Ala le ma a di i ma?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Ayiwa, ne balemaw, aw kɔni fara ka ban! Aw ka fɛn bɛɛ sɔrɔ ka ban. Aw sigira masaya ra ka ban, ka anw to yi. Ni aw sigira masaya ra ka ban, ne bɛ o le ɲinina; ni o kɛra, an tɔw fana bɛna sigi ni aw ye!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Sabu a bɛ i n’a fɔ Ala ka an ciradenw* bla mɔgɔw bɛɛ le kɔ fɛ, ka anw labla saya ye; sabu anw kɛra flɛrifɛnw le ye dunuɲa bɛɛ fɛ, mɛlɛkɛw fɛ, ani adamadenw fɛ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Anw kɛra i ko fatɔw, Kirisita tɔgɔ kosɔn; nka aw kɔni, aw le kɛra hakiritigibaw ye sisan, Kirisita ta jɛnɲɔgɔnya baraka ra. Anw kɛra barakantanw ye, aw le kɛra fangatigiw ye. Mɔgɔw bɛ aw bonya, ka anw dɔgɔya.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Fɔ ka na se sisan ma, anw sɛgɛnin lo kɔngɔ ni minlɔgɔ boro, fani donta tɛ an boro, an bɛ bugɔri sɔnmina, an bɛ yaala ka lamini.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 An bɛ sɛgɛ ka baara kɛ an yɛrɛ ye ka an ta baro ɲini. Minw bɛ an nɛni, an bɛ dugawu kɛ olugu ye; o bɛ an tɔɔrɔ, an bɛ a sɔnmina.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Minw bɛ an tɔgɔ cɛn, an bɛ olugu jaabi ni kumaɲumanw le ye. Anw kɛra i ko dunuɲa ɲamaɲamaw, ka kɛ i n’a fɔ fɛn ɲacintanw mɔgɔw bɛɛ fɛ, fɔ ka na se bi ma.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ayiwa, ne tɛ nin kow sɛbɛra janko ka aw lamaroya dɛ! Ne bɛ aw ladira le, i n’a fɔ ne ta den kanuninw.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Sabu, hali ni karamɔgɔfa waga tan le bɛ aw karanna bi, facɛ kelen le bɛ aw fɛ; sabu ne le ka Kibaro Diman* fɔ aw ye; o sababu ra aw kɛra Ala denw ye Yesu Kirisita ta jɛnɲɔgɔnya ra.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 O kosɔn, ne bɛ aw daari k’a gbɛlɛya, ko aw ye ne ta tagamacogo ladegi.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 O le ra ne bɛ Timote ci aw fɛ, min ye ne den kanunin ye, ani mɔgɔ kankelentigi, Matigi ta baara ra. Ne ta tagamacogo ye min ye ni Kirisita ye, a bɛna aw hakiri jigi o ra; ne bɛ lanabagaw ta jɛnkuruw karan o le ra yɔrɔ bɛɛ.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Aw ra, dɔw b’a miiri ko ne tɛna taga aw fɛ yi tuun; o kosɔn olugu ka yɛrɛbonya don o yɛrɛ ra.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Nka ni Ala sɔnna, a tɛna mɛɛn, ne bɛna taga aw fɛ yi. O yɛrɛbonyamɔgɔw bɛ kumababa minw fɔra, o bɛ se ka min kɛ, ne bɛna o ye.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Sabu Ala ta Masaya* ma dan darakuma dama ma; Ala ta sebagaya ka kan ka ye an tagamacogo ra.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Ayiwa, sisan aw ko di? Aw b’a fɛ ne ye taga ni gbɛɲɛ le ye ne boro aw fɛ yi wa, walama ko ne ye taga ni kanuya ni jususuma le ye aw fɛ?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.