Romanos 7

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sefɛnnɛ, ŋga mi yaa yo ye kan, ye yɛn maga jɛn makɔ fɔ jɛŋgɛ, katugu ye yɛn ma lasiri wi jɛn. Lasiri wi ma pye lere wi go na sanga ŋa ni wi yɛn yinwege na we.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Kì pye ma, jɛlɛ ŋa wì pɔri naŋa yeri, wi yɛn ma pɔ wi pɔlɔ wi na lasiri wi fanŋga na, mboo pɔlɔ wi ta wi yɛn yinwege na we. Ɛɛn fɔ, na wi pɔlɔ wiga ku, kona, wi ma shɔ lasiri ŋa wìla wi pɔ wi na wi kɛɛ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ki kala na, mboo pɔlɔ wi ta yinwege na, na wiga pye naŋa wa yeri naa wi jɔ, pa pe yaa laa yinri kɛɛnrɛ lifɔ. Ɛɛn fɔ, na wi pɔlɔ wiga si ku, wi ma shɔ ki lasiri wi kɛɛ, kona wi mbe ya pye naŋa wa yɛgɛ jɔ, pa pe saa wi yinri kɛɛnrɛ lifɔ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Yoro fun sefɛnnɛ, pa ye wogo ki yɛn ma fun. Naa yè pye wire nuŋgba Kirisi wi ni ki kala na, yè ku lasiri wi yeri, ma pye Kirisi wi woolo, wo wì yɛn ma yiri wa kunwɔ pi ni, jaŋgo we ta waa tunŋgo jɛŋgɛ piin Yɛnŋɛlɛ li kan.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ma jɛn sanga ŋa ni wàa pye na we yinwege ki piin na yala we jogo lɛɛ wi ni, jogo pere nda lasiri wìla ti la wa we na, tìla pye na tunŋgo piin wa we wire ti ni fuun ti ni, na kee we ni wa kunwɔ pi ni.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ɛɛn fɔ koni, wè shɔ lasiri wi fanŋga ki yeri, katugu ŋga kìla we yigi ma we pye kasopiile, wè ku ko yeri. Kì pye ma, we mbe ya mbaa tunŋgo piin Yɛnŋɛlɛ li kan pyelɔmɔ fɔnmbɔ na, wa Yinnɛkpoyi li fanŋga ki ni. Ko se pye paa pyelɔmɔ lɛɛ pi yɛn, wa lasiri ŋa wi yɛn ma yɔnlɔgɔ wi fanŋga ki ni.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 We yaa yo mɛlɛ san? Lasiri wi yɛn kapege le? Ayoo dɛ. Ɛɛn fɔ, lasiri wìlan kan, a mì yaraga ŋga pe yinri kapege ki jɛn; katugu mbe yɛgɛ yirige yaraga na ki yɛn yɛgɛ ŋga na, mi se jaga jɛn, ndɛɛ ki pye lasiri wii jaga yo mbe yo fɔ: «Maga ka yɛgɛ yirige yaraga na.»
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Kapege kì pyelɔmɔ ta ki ŋgasele na li fanŋga na, ma ta ma yɛgɛ yinriwɛ cɛnlɛ pyew pi le wa na nawa; katugu na Yɛnŋɛlɛ li lasiri wi woro wa, kapege ki ma pye yarikugo.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Faa, naa Yɛnŋɛlɛ li lasiri wi sila pye wa, mìla pye yinwege na. Ɛɛn fɔ, naa ŋgasele lì kaa pan, a kapege kì si yiri ma fanŋga ta, a mì si ku.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Kì pye ma, ŋgasele na lì kan mbe yinwege kan we yeri, mi wo yeri, lì kanŋga ma pye kunwɔ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Katugu kapege kì pyelɔmɔ ta, mɛɛ na fanla ŋgasele li fanŋga na, mala gbo.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ŋga ki yɛn wa, Yɛnŋɛlɛ li lasiri wi yɛn kpoyi, a ŋgasele li yɛn kpoyi, ma sin, ma yɔn.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Yaraga ŋga ki yɛn yarijɛŋgɛ, ko kì kanŋga ma pye na kunwɔ pi go le? Ayoo dɛ. Kapege ko kìgi pye. Kìgi yɛɛ naga ma yo ki yɛn kapege. Kì tunŋgo pye ŋga ki yɛn jɛŋgɛ ki ni, mala kan mì ku. Kì pye ma, ŋgasele li fanŋga na, kapege ki yɛn na gbogo na seregi.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Wège jɛn ma yo Yɛnŋɛlɛ li lasiri wi yɛn Yinnɛkpoyi li yaraga. Ɛɛn fɔ, mi wo yɛn sɛnwee pyɔ ŋa wi yɛn fanŋga fu. Mi yɛn ndɛɛ pànla pɛrɛ paa kulo yɛn kapege ki yeri.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ŋga mila piin mi woro naga kɔrɔ jɛnni, katugu mi kaa jaa mbe ŋga pye, mila ko pye. Ŋga kìlan mbɛn, ko mi maa piin.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ŋga mi woro na jaa mbe pye, na mi kaga pye, mi maga jɛn kona ma yo Yɛnŋɛlɛ li lasiri wi yɛn ma yɔn.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Kiga pye ma, mi ma mila ki piin. Ɛɛn fɔ, kapege ŋga ki yɛn wa na nawa, ko kila ki piin.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Mìgi jɛn ma yo kajɛŋgɛ woro wa na nawa, ko kɔrɔ wo yɛn wa mi jate na ni. Mi yɛn naga jaa mbaa kajɛŋgɛ piin, ɛɛn fɔ, ki fanŋga woro na ni mbaa ki piin.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Kajɛŋgɛ ŋga mila jaa mbaa piin, mila la ko piin, ɛɛn fɔ, tipege ŋga mi woro na jaa mbaa piin, ko mi maa piin.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ŋga mi woro na jaa mbaa piin, na mi kaa ki piin, kona, mi ma mila ki piin, ɛɛn fɔ, kapege ŋga ki yɛn wa na nawa ko kila ki piin.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Mìgi pyelɔmɔ mba pi yan na yɛɛ na, na mi kaa jaa mbe kajɛŋgɛ ki pye, tipege ko cɛ ko mi ma ya ma pye.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Wa na nawa jate pi ni, Yɛnŋɛlɛ li lasiri wìlan ndanla fɔ jɛŋgɛ.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Ɛɛn fɔ, mì lasiri fanŋga ka yɛgɛ yan wa na wire ti ni. Ki yɛn na wiin na jatere wì yɛnlɛ lasiri ŋa na wi ni. Kìlan pye kulo, a mila kapege ki piin. Ki kapege ki yɛn wa na wire ti ni.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Mi yɛn tere na dɛ! Ambɔ wi yaa na go shɔ ki wire nda tila na kaan kunwɔ pi yeri ti kɛɛ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Mi yɛn na Yɛnŋɛlɛ li shari we Fɔ Zhezu Kirisi wi fanŋga na.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.