Romanos 4
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC
1 Kì pye ma, yiŋgi we yaa yo we tɛlɛ Abirahamu wi wogo na sɛnwee cɛnlɛmɔ pi kanŋgɔlɔ? Yiŋgi yaraga wila ta?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ndɛɛ ki pye Abirahamu wìla pye lesinŋɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na kapyere nda wìla pye to kala na, wi mbaa ya mbaa wi yɛɛ gbogo. Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, ki sila pye ma.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ma jɛn Yɛnŋɛlɛ sɛnrɛ sɛwɛ wi yɛn naga yuun ma yo fɔ: «Abirahamu wìla taga Yɛnŋɛlɛ li na, a li nɛɛ wi jate lesinŋɛ wi tagawa pi kala na.»
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ma si yala, lere ŋa wi maa tunŋgo piin, wi ma sara ta. Ki sara paa laa jate wi kan ki fɔ wi yeri paa yarikanga yɛn, wi maa jate wi daga wi ni win.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Lere ŋa wii kɛɛ kan wi tunŋgo pyege ko na, ɛɛn fɔ, wi ma taga Yɛnŋɛlɛ na li ma kapege pyefɔ wi pye lesinŋɛ li na, Yɛnŋɛlɛ li yaa ki fɔ wi pye lesinŋɛ wi tagawa pi kala na.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ki pyelɔmɔ nuŋgba pi na, lere ŋa Yɛnŋɛlɛ li maa jate lesinŋɛ, mbege ta kapyere nda wila piin to fanŋga ma, fɛrɛwɛ mba ki fɔ wi yaa ta, Davidi la para pi sɛnrɛ na ma yo fɔ:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Mbele Yɛnŋɛlɛ lì pe kajɔgɔrɔ ti kala yaga pe na,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Lere ŋa we \+w Fɔ\+w* wi woro naa kapege ki jate wi go na naa, fɛrɛwɛ yɛn wi woo!
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ki fɛrɛwɛ pi yɛn mbele pè kɛnrɛkɛnrɛ poro nuŋgba woo le? Mbele pee kɛnrɛkɛnrɛ pi woro poro fun pe woo wi le? Koyi ŋga wè yo makɔ ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ làa Abirahamu wi jate lesinŋɛ wi tagawa pi kala na.»
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ki wogo kìla pye wagati wiwiin? Kìla pye ma yala Abirahamu wì kɛnrɛkɛnrɛ makɔ lee wi fa kɛnrɛkɛnrɛ gbɛn? Ayoo dɛ, ki sila pye mbe yala wi kɛnrɛkɛnrɛ makɔ, ɛɛn fɔ, kìla pye ma yala wi fa kɛnrɛkɛnrɛ gbɛn.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abirahamu wìla kaa kɛnrɛkɛnrɛ wi ta puŋgo na paa kacɛn yɛn. Wìla pye tɛgɛrɛ naga nari fɔ Yɛnŋɛlɛ làa wi jate paa lesinŋɛ yɛn wi tagawa pi kala na. Kìla yala wi fa kɛnrɛkɛnrɛ gbɛn. Kì pye ma, mbele fuun pè taga Yɛnŋɛlɛ li na maga ta pee kɛnrɛkɛnrɛ, Abirahamu wi yɛn pe to. A Yɛnŋɛlɛ laa pe jate paa lesinmbele yɛn.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Mbele pè kɛnrɛkɛnrɛ, wi yɛn pe to fun, poro mbele pee ki da kɛnrɛkɛnrɛ wo nuŋgba na we. Ɛɛn fɔ, a paa tanri tagawa konɔ li na paa we to Abirahamu wi yɛn, wo ŋa wìla taga Yɛnŋɛlɛ li na, na wi fa kɛnrɛkɛnrɛ gbɛn we.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Yɛnŋɛlɛ làa yɔn fɔlɔ kɔn Abirahamu naa wi setirige piile pe yeri ma yo pe yaa ka tara ti ta paa kɔrɔgɔ yɛn. Ki yɔn fɔlɔ li sila kɔn, katugu Abirahamu wìla pye na tanri lasiri wi na, ɛɛn fɔ, katugu Yɛnŋɛlɛ làa wi jate paa lesinŋɛ yɛn, wi tagawa pi kala na.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ndɛɛ ki pye mbele pe yɛn na tanri lasiri wi na, poro nuŋgba pe jɛn naga kɔrɔgɔ ki ta, anmɛ mbe taga Zhezu wi na, ki jɛn na pye kayɔngɔ fu, yɔn fɔlɔ na Yɛnŋɛlɛ lì kɔn li jɛn na pye wagafe.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Katugu lasiri wo maa paan Yɛnŋɛlɛ li naŋgbanwa pi ni. Ɛɛn fɔ, lasiri wi woro laga ŋga na, lasiri jɔgɔwɔ na pye wa fun.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Kì pye ma, Yɛnŋɛlɛ làa yɔn fɔlɔ li kɔn tagawa po kala na, jaŋgo li pye yarikanga ŋga ki ma kan waga we, Abirahamu setirige piile pe ni fuun pe li ta. Mbele paa tanri lasiri wi na, liga ka pye poro nuŋgba wolo, ɛɛn fɔ, li pye mbele paa tari Yɛnŋɛlɛ li na pe wolo fun paa yɛgɛ ŋga na Abirahamu wìla taga li na we. Wo wi yɛn we ni fuun we tɛlɛ we,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 paa yɛgɛ ŋga na Yɛnŋɛlɛ sɛnrɛ sɛwɛ wi yɛn naga yuun ma yo fɔ: «Mɔ̀ɔ tɛgɛ ma pye cɛngɛlɛ lɛgɛrɛ to.» Yɛnŋɛlɛ na wìla taga li na, li yɛgɛ na wi yɛn we to. Yɛnŋɛlɛ le, lo li maa yinwege ki kaan kuulo pe yeri, na yaara nda ti sila pye laga faa ti piin ti maa yinrigi laga.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ali maga ta jigi tagasaga sila pye kala na ni, Abirahamu wìla taga Yɛnŋɛlɛ li na maa jigi wi taga ki kala li na. A wì si pye kona cɛngɛlɛ lɛgɛrɛ to, ma yala ŋga Yɛnŋɛlɛ làa yo maa kan ki ni, fɔ: «Pa ma setirige piile pe yaa ka lɛgɛ ma.»
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Wìla ta paa yɛlɛ cɛnmɛ yɛn, ɛɛn fɔ, wi tagawa mba wìla taga Yɛnŋɛlɛ li na pi sila kologo, naa wìla pye na sɔnri wi wire ti na, nda tìla pye ndɛɛ ti ku makɔ we, naa wi jɔ Sara wi wogo ki na, wo ŋa wìla toro pisege na we.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Wi tagawa pi sila kɔ, wi sila si sigi Yɛnŋɛlɛ làa yɔn fɔlɔ na kɔn wi yeri li na. Ɛɛn fɔ, wi tagawa pìla fanŋga kan wi yeri, a wila Yɛnŋɛlɛ li gbogo.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Wìla taga ki na jɛŋgɛ ma yo yaraga ŋga Yɛnŋɛlɛ làa ki yɔn fɔlɔ kɔn mbe kan wi yeri, yawa yɛn li ni ligi pye ligi yɔn fili.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ko kì ti naa Abirahamu wìla taga Yɛnŋɛlɛ li na, làa wi jate paa lesinŋɛ yɛn.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ɛɛn fɔ, sɛnrɛ nda ti yɛn ma yɔnlɔgɔ ma yo fɔ: «Làa wi jate paa lesinŋɛ yɛn» tii yɔnlɔgɔ wo nuŋgba mɛgɛ ni.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Tìla yɔnlɔgɔ woro fun we kala na, woro mbele we daga mbaa jate paa lesinmbele yɛn we. Woro mbele wè taga Yɛnŋɛlɛ li na, lo na làa we Fɔ Zhezu wi yɛn maa yirige wa kunwɔ pi ni we.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yɛnŋɛlɛ làa wi kan, a wì ku we kapere ti kala na, a lì suu yɛn maa yirige wa kunwɔ pi ni mbe we pye lesinmbele li yɛɛ yɛgɛ na.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.