Números 22

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kona, a Izirayɛli woolo pè si kari ma saa pe paara yinrɛ ti kan ma cɛn wa Mowabu tara funwa lara falafala ti ni, wa Zhuridɛn gbaan wi yɔnlɔ yirisaga yeri, wa Zheriko ca ki yɛsinmɛ na.
1 Os israelitas partiram e acamparam nas planícies de Moabe, a leste do rio Jordão e na altura de Jericó, que ficava no outro lado do rio.
2 Ŋga fuun Izirayɛli woolo pàa pye Amɔri cɛnlɛ woolo pe na Zipɔri pinambyɔ Balaki wìla ki logo.
2 Quando o rei de Moabe, Balaque, filho de Zipor, soube de tudo o que os israelitas haviam feito com os amorreus,
3 Kona, a Mowabu cɛnlɛ woolo pe sunndo wì si kɔn pe na Izirayɛli woolo pe lɛgɛwɛ pi kala na. A pè si fyɛ fɔ jɛŋgɛ Izirayɛli woolo pe yɛgɛ.
3 ficou apavorado com os israelitas porque eles eram muitos. De fato, o povo de Moabe ficou com muito medo dos israelitas.
4 A Mowabu cɛnlɛ woolo pè si saa Madiyan tara fɛnnɛ lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Ki lelɛgɛrɛ nda ti yaa pan mbe tara nda ti yɛn ma we maga ti ni fuun ti tɔngɔ, paa yɛgɛ ŋga na nɛrɛ ma kaa wasele yan li pew we.» Ki wagati wi ni, Zipɔri pinambyɔ Balaki wo wìla pye Mowabu tara wunlunaŋa.
4 Os moabitas disseram aos chefes dos midianitas: — Agora essa multidão vai devorar tudo ao redor de nós, como um boi que come a grama do pasto. Então o rei Balaque
5 A wunlunaŋa wì si leele tun wa Bewɔri pinambyɔ Balaamu wi yeri, wo ŋa wìla pye ma cɛn wa Petɔri ca, wa Efirati gbaan wi yɔn na, wa wi tara. Wìla yo pe saa yeri poo pye fɔ: «Wele, leele pèle yiri wa Ezhipiti tara ma pan ma tara ti ni fuun ti tɔn muŋga. Pe yɛn ma cɛn wa na tara ti yɛsinmɛ na.
5 mandou chamar Balaão, filho de Beor, que estava em Petor, perto do rio Eufrates, no território de Amave. Os mensageiros foram dizer o seguinte a Balaão: “Um povo inteiro saiu do Egito, está espalhado por toda a terra e agora veio morar perto de mim.
6 Koni, mila ma yɛnri, ma pan ma ki leele pe daŋga na kan, katugu pe fanŋga kì wɛ na wogo ki na. Kana pa mbe ya mbe malaga gbɔn pe ni mbe pe purɔ laga tara ti ni; katugu mìgi jɛn ma yo maga duwaw pye lere ŋa kan, wo ma duwaw ta; maga si ŋa daŋga, daŋga ma wo yigi.»
6 Eu lhe peço que venha logo para amaldiçoar esse povo, pois eles são mais poderosos do que eu. Talvez assim eu possa derrotá-los e expulsá-los daqui. Eu sei que, quando você abençoa alguém, esse alguém fica abençoado e, se você amaldiçoa, fica amaldiçoado.”
7 Kì kaa pye ma, a Mowabu tara lelɛɛlɛ naa Madiyan tara lelɛɛlɛ pè si yiri ma kari yarikanra ni ma saa ti kan jɛlɛfɔ Balaamu wi yeri. Pè ka saa gbɔn wa Balaamu wi na, a pè si Balaki tunŋgo ki yo maa kan.
7 Então os chefes moabitas e midianitas foram, levando consigo dinheiro para pagar as maldições. Eles chegaram ao lugar onde Balaão estava e entregaram a mensagem de Balaque.
8 Balaamu wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ye wɔnlɔ laga na yeri, Yawe Yɛnŋɛlɛ liga ka ŋga yo na kan, mi yaa ki yo ye kan goto.»
8 Balaão respondeu o seguinte: — Fiquem aqui esta noite, e amanhã eu contarei a vocês o que o Então os chefes moabitas ficaram com Balaão.
9 Kona, a Yɛnŋɛlɛ lì si pan ma Balaamu wi yewe ma yo fɔ: «Ambɛnɛ wɛlɛ ki leele mbele pè tugu laga ma go?»
9 Deus veio falar com ele e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 A Balaamu wì sili yɔn sogo ma yo fɔ: «Zipɔri pinambyɔ Balaki ŋa wi yɛn Mowabu tara wunlunaŋa wo pitunmbolo wɛlɛ, wì yo pe pan pege yo na kan fɔ:
10 Balaão respondeu: — Balaque, o rei dos moabitas, me mandou dizer
11 ‹Wele, leele pèle yiri wa Ezhipiti tara ma pan ma tara ti ni fuun ti tɔn muŋga. Koni, pan ma pe daŋga na kan, kana pa mi yaa ya mbe malaga gbɔn pe ni mbe pe purɔ.› »
11 que um povo inteiro saiu do Egito e está espalhado por toda a terra. Balaque quer que eu vá agora mesmo e amaldiçoe essa gente, para ver se assim pode derrotá-los e expulsá-los.
12 Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ lì si Balaamu wi pye fɔ: «Maga ka pinlɛ mbe kari pe ni, maga si ka ki leele mbele pe daŋga; katugu mì duwaw pe na.»
12 Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo de Israel, pois é um povo abençoado.
13 Ki goto, a Balaamu wì si yiri mɛɛ saa ki yo tara teele mbele Balaki wìla tun pe kan fɔ: «Ye sɔngɔrɔ wa ye tara, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ lii yɛnlɛ mbe kari ye ni.»
13 De manhã Balaão se levantou e disse aos chefes que Balaque tinha enviado: — Voltem para a sua terra, pois o
14 A Mowabu tara teele pè si yiri ma sɔngɔrɔ wa Balaki wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Balaamu wì je ma yo wi se pinlɛ we ni mbe pan.»
14 Então eles voltaram e foram falar com Balaque. E disseram: — Balaão não quis vir com a gente.
15 A Balaki wì si tara ti teele pele tun naa lɛgɛrɛ ma wɛ koŋgbanŋga ki na. Pàa pye mɛgbɔgɔ fɛnnɛ ma wɛ koŋgbanmbala pe na.
15 Aí Balaque mandou-lhe outros chefes, mais numerosos e mais importantes do que os primeiros.
16 A pè si saa gbɔn wa Balaamu wi na, ma suu pye fɔ: «Pa Zipɔri pinambyɔ Balaki wì yo wege yo ma kan yɛɛn fɔ: ‹Maga ka je mbe yo ma se pan mbanla saga.
16 Eles foram falar com Balaão e disseram: — Eu, Balaque, filho de Zipor, peço-lhe que venha logo até aqui!
17 Mi yaa ma gbɔgɔ jɛŋgɛ, maga na yɛnri yaraga ŋga fuun ni, mi yaa ki pye ma kan. Ɛɛn fɔ, pan ma ki leele mbele pe daŋga na kan.› »
17 Como pagamento eu lhe darei muitas riquezas e tudo o mais que você quiser. Por favor, venha e me faça o favor de amaldiçoar este povo.
18 A Balaamu wì si Balaki wi pitunmbolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali na Balaki wiga wi wunluwɔ go ki yin warifuwe naa tɛ ni mbege kan na yeri, mi se ya mbe Yawe Yɛnŋɛlɛ, na Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti kɛ kala la kpɛ ni.
18 Balaão respondeu: — Mesmo que Balaque me desse todo o ouro e toda a prata do seu palácio, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, que fosse contra as ordens do
19 Konaa ki ni fuun, yoro fun ye wɔnlɔ laga na yeri, jaŋgo ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa yo na kan naa, mbege jɛn.»
19 Mas agora peço que vocês também fiquem aqui esta noite para que eu possa saber se o Senhor tem mais alguma coisa para me dizer.
20 Ki yembinɛ li ni, a Yɛnŋɛlɛ lì si pan Balaamu wi kɔrɔgɔ maa pye fɔ: «Na kaa pye ki nambala mbele pè pan mbɔɔn yeri ma pinlɛ pe ni, yiri ma pinlɛ pe ni yaa kee. Ɛɛn fɔ, ma se ka kala la kpɛ pye kaawɔ ŋga mi yaa yo ma kan ko.»
20 Durante a noite o Senhor Deus apareceu a Balaão e disse: — Já que esses homens vieram chamá-lo, apronte-se e vá com eles. Mas faça apenas o que eu disser.
21 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Balaamu wì si yiri ma sofile jɔngɔ ki taga wa wi sofile nɔ wi na, mɛɛ pinlɛ Mowabu tara teele pe ni ma kari.
21 Portanto, no dia seguinte Balaão se aprontou, pôs os arreios na sua jumenta e foi com os chefes moabitas.
22 Kona, a Yɛnŋɛlɛ lì si nawa ŋgban, katugu Balaamu wìla kari. Ma Balaamu wi ta wì lugu ma cɛn wi sofile nɔ wi na, na kee wa konɔ wo naa wi tunmbyeele shyɛn ni, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si pan ma yere wa konɔ mbeli tɔn wi na.
22 Deus ficou irado porque Balaão foi. Balaão ia montado na sua jumenta, e dois dos seus empregados o acompanhavam. De repente, o Anjo do Senhor se pôs na frente dele no caminho, para barrar a sua passagem.
23 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere wa konɔ li nandogomɔ wi tokobi wi ni kɛɛ, wi yɛn ma kɔw wa wi wofogo ki ni. A wì si kɛ ma ye wa kɛɛrɛ ti ni. A Balaamu wì suu gbɔn mboo pye wi sɔngɔrɔ wa konɔ.
23 Quando a jumenta viu o Anjo parado no caminho, com a sua espada na mão, saiu da estrada e foi para o campo. Aí Balaão bateu na jumenta e a trouxe de novo para a estrada.
24 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si saa yere konɔ lì jorisaga ka ni wa ɛrɛzɛn kɛɛrɛ ti ni, mbogo la pye ki konɔ li kanŋgaga shyɛn ki na.
24 Então o Anjo do Senhor ficou numa parte estreita do caminho, entre duas plantações de uvas, onde havia um muro de pedra de cada lado.
25 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan mɛɛ saa mara mbogo ki na, mɛɛ Balaamu jele li turugo wa mbogo ki na. A Balaamu wì si to wi sofile wi na maa gbɔn naa.
25 Quando a jumenta viu o Anjo, ela se encostou no muro, apertando o pé de Balaão. Por isso Balaão bateu de novo na jumenta.
26 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si pe toro naa mɛɛ kari ma saa yere konɔ lì jorisaga jɛŋgɛ ka ni, pe saa ya mboo sɔlɔgɔ mbe kari kalige na nakoma kamɛŋgɛ na.
26 Depois o Anjo do Senhor foi adiante e ficou num lugar mais estreito ainda, onde não havia jeito de se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan naa, mɛɛ kanŋguuro kan Balaamu wi ni. A Balaamu wì si nawa ŋgban, a wì si sofile wi gbɔn jɛŋgɛ wi kanŋgala li ni.
27 A jumenta viu o Anjo e se deitou no chão. Balaão ficou com tanta raiva, que surrou a jumenta com a vara.
28 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti a sofile nɔ wì para Balaamu wi ni maa pye fɔ: «Yiŋgi mì pye ma na a mà silan gbɔn ma saa ta fɔ gbɔnsaga taanri?»
28 Aí o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz contra você? Por que é que você já me bateu três vezes?
29 A Balaamu wì si sofile nɔ wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Maa na piin faa ko kì ti. Ndɛɛ ki pye tokobi ja pye na yeri, anmɛ mɔɔ gbo fɔɔnfɔɔn ŋga na.»
29 Ele respondeu: — Foi porque você caçoou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 A sofile nɔ wì si Balaamu wi pye naa fɔ: «Mì yo muwi mi yɛn ma sofile nɔ ŋa ma maa nuru wi na fɔ ma pan ma gbɔn nala? Mi tara ki na mbege kapyege ŋga ka pye ma na le?» A wì sho fɔ: «Ayoo.»
30 Então a jumenta disse a Balaão: — Por acaso não sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida? Será que tenho o costume de fazer isso com você? — Não — respondeu ele.
31 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Balaamu wi yɛngɛlɛ ke yɛngɛ wi na, a wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere wa konɔ li ni wi tokobi wi ni wi kɛɛ, wi yɛn ma kɔw wa wi wofogo ki ni. A Balaamu wì si kanŋguuro kan maa yɛgɛ ki jiile wa tara maa gbɔgɔ.
31 Aí o Senhor Deus fez com que Balaão visse o Anjo, que estava no caminho com a espada na mão. Balaão se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
32 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si Balaamu wi pye fɔ: «Yiŋgi na, a mà sɔɔn sofile nɔ wi gbɔn fɔ ma saa ta gbɔnsaga taanri? Wele, mì pan mbe konɔ li kɔn ma na, katugu mìgi yan ki kondangala na mà lɛ, laa kee ma ni puŋgosaga.
32 O Anjo do Senhor disse: — Por que você bateu três vezes na jumenta? Eu é que vim como se fosse seu inimigo, para fazer você voltar, pois você não devia estar fazendo esta viagem.
33 Sofile nɔ wìlan yan mɛɛ kɛ mala toro ma saa ta kɛsaga taanri. Ndɛɛ wii ja ko pye anmɛ mɔɔ gbo; ɛɛn fɔ, mi jɛn na wo yaga.»
33 Mas a sua jumenta me viu e se desviou três vezes de mim. Se ela não tivesse feito isso, eu já teria matado você, e ela teria ficado viva.
34 A Balaamu wì sigi yo Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi kan ma yo fɔ: «Mì kapege pye, katugu mi si jaga jɛn mbe yo ma yɛn ma yere wa konɔ, mbeli kɔn na na. Koni na kaa pye ki kondangala na li sɔɔn ndanla, pa mi yaa sɔngɔrɔ.»
34 Então Balaão disse ao Anjo: — Eu pequei. Não sabia que o senhor estava no caminho para me fazer parar. Porém, se agora o senhor acha que não devo continuar a viagem, eu voltarei para casa.
35 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si Balaamu wi pye fɔ: «Pinlɛ ki nambala mbele pe ni maa kee. Ɛɛn fɔ, sɛnrɛ nda mi yaa ka yo ma kan, to cɛ ma yaa ka yo.»
35 O Anjo respondeu: — Vá com esses homens; mas você falará somente aquilo que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes enviados por Balaque.
36 Naa Balaki wìla kaa ki logo ma yo Balaamu wìla pye na paan wa wi yeri, a wì si yiri ma kari saa fili wa Mowabu tara ca ŋga kìla pye wa Arinɔ lafogo yɔn ki na ki ni, pa ki ca kìla pye wa Mowabu tara kɔnlɔ li na.
36 Quando Balaque soube que Balaão estava chegando, foi encontrar-se com ele em Ar, uma cidade que fica na beira do rio Arnom, na fronteira de Moabe.
37 A Balaki wì si Balaamu wi yewe ma yo fɔ: «Mi sila keli ma leele tun ma yo pe sɔɔn yeri ma pan laga na yeri? Yiŋgi na ma sila si pan? Maa pye naga sɔnri ndɛɛ mi se ya mbɔɔn gbɔgɔ jɛŋgɛ wi le?»
37 Balaque perguntou: — Por que você não quis vir quando mandei chamá-lo da primeira vez? Será que você estava pensando que eu não poderia lhe pagar bem?
38 A Balaamu wì si Balaki wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Wele, mi ŋa mì pan laga ma yeri. Ɛɛn fɔ, mi se ya sɛnrɛ ta yo na yɛɛ fanŋga, kaawɔ Yɛnŋɛlɛ li yaa sɛnrɛ nda le na yɔn to cɛ.»
38 Balaão respondeu: — Mas eu estou aqui com o senhor, não é? Porém não posso dizer nada por minha própria conta; só posso dizer o que Deus ordenar e nada mais.
39 A Balaamu wì si pinlɛ Balaki wi ni ma kari wa Kiriyati Uzɔti ca.
39 Assim, Balaão foi com Balaque para a cidade de Huzote,
40 A Balaki wì si nɛrɛ naa simbaala gbo mari wɔ saraga, mɛɛ ki kara ta torogo Balaamu wo naa teele mbele pàa pinlɛ wi ni ma pan pe kan.
40 onde Balaque ofereceu em sacrifício touros e ovelhas e deu uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Balaki wì si saa Balaamu wi yeri, a pè lugu ma kari wa Bamɔti Baali tinndi wi go na. Ma pe ta wa, a Balaamu wì si Izirayɛli woolo pele yan.
41 No dia seguinte de manhã, Balaque levou Balaão a Bamote-Baal, de onde Balaão podia ver uma parte do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.