Neemias 6
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Kona, Sanbala, naa Tobiya, naa Larabuye naŋa Geshɛmu konaa we juguye sanmbala pe ni pè sigi logo ma yo fɔ mì mbogo ki kan makɔ, fɔ ki lara nda tìla toori ka sila koro wa naa. Ki sanga wi ni, yeyɔnrɔ kɔɔrɔ to cɛ tìla koro mi sila le.
1 Sambalate, Tobias, Gesém e o resto dos nossos inimigos souberam que nós havíamos terminado de reconstruir a muralha e que não havia mais brechas nela, embora ainda não tivéssemos colocado os portões nos seus lugares.
2 Kona, a Sanbala naa Geshɛmu ni pè si tunŋgo torogo wa na yeri mala pye ma yo fɔ mbe kari wa, mi naa poro ni, we sa we yɛɛ yan wa Kefirimu ca, wa Ono gbunlundɛgɛ ki ni. Pàa pye naga jate mbe kapege pye na na.
2 Então Sambalate e Gesém me mandaram um recado. Eles queriam que eu fosse me encontrar com eles num dos povoados do vale de Ono. Mas a intenção deles era me fazer algum mal.
3 Ɛɛn fɔ, a mì si pitunmbolo torogo wa pe yeri pe sa pe yɔn sogo pe yo fɔ: «Tunŋgo gbɔgɔ yɛn na na mbe pye, ki kala na, mi se ya kari wa ye yerege ki na. Na mi ka yiri mbe kari wa ye yeri, pa tunŋgo ki yaa yere.»
3 Aí eu mandei mensageiros a eles com o seguinte recado: — Eu estou fazendo um trabalho importante e não posso descer até aí. Eu não vou deixar este trabalho só para ir falar com vocês.
4 Ɛɛn fɔ, a pè sigi tunŋgo nuŋgba ki tun na yeri fɔ ma saa gbɔn tunsaga tijɛrɛ. A mi fun mì si pe yɔn sogo ki sɛnrɛ nuŋgba nda ti ni.
4 Eles me mandaram o mesmo recado quatro vezes, e eu mandei sempre a mesma resposta.
5 Ki yɔnlɔ kaŋgurugo wolo li na, a Sanbala wì suu tunmbyee lefɔnŋɔ wi torogo wa na yeri ki sɛnrɛ nuŋgba ti ni, sɛwɛ wà la pye wi kɛɛ ŋa wìla pye yɛnlɛgɛ.
5 Então Sambalate me mandou o quinto recado, e este veio por escrito. Era uma carta e foi trazida por um dos empregados de Sambalate.
6 Kìla pye ma yɔnlɔgɔ wa ki sɛwɛ wi ni fɔ: «Pe yɛn naga yuun wa cɛngɛlɛ ŋgele kè ye maga ke sɔgɔwɔ, fɔ mboro naa Zhufuye pe ni yaa jaa mbe yiri mbe je wunlunaŋa wi na. A Geshɛmu fun wìgi wogo nuŋgba ki yo maga filige na kan. Fɔ ko kì ti mà mbogo ki kan naa fɔnŋgɔ. Pe yɛrɛ naga yuun fun fɔ maa jaa mbe pye pe wunlunaŋa.
6 A carta, que estava aberta , dizia: “Gesém me disse que entre os povos vizinhos está correndo um boato. Dizem que você e os judeus pretendem fazer uma revolução e que é por isso que estão reconstruindo a muralha. Ele disse também que o seu plano é se tornar o rei deles
7 Fɔ mà yɛrɛ Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ pele wɔ pege yari wa Zheruzalɛmu ca ma wogo na, fɔ wunlunaŋa yɛn laga Zhuda tara. Koni ki sɛnrɛ cɛnlɛ nda ti se koro na tii gbɔn wa wunlunaŋa wi na. Ki kala na, ma pan we yɛɛ yan.»
7 e que você já arranjou alguns profetas para dizerem em Jerusalém que você é o rei de Judá. O rei Artaxerxes certamente vai saber disso, e por isso proponho que nós dois nos encontremos para conversar a respeito dessa situação.”
8 Kona, a mì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Sɛnrɛ nda maa yuun ta kpɛ woro wa kaselege. Mboro màri jate mari yo ma yɛ.»
8 Eu mandei a seguinte resposta: — Nada do que você está dizendo é verdade. Foi você quem inventou tudo isso.
9 Ki leele mbele pe ni fuun pàa pye na jaa mbe we kan waa fyɛ. Pàa pye naga jate fɔ ki sɛnrɛ ti yaa we wire ti fanla we na, mbe ti we tunŋgo ki yerege.
9 O que eles queriam era nos meter medo para não continuarmos o trabalho. “Agora, ó Deus, aumenta as minhas forças!”
10 Ko puŋgo na, pilige ka, Delaya pinambyɔ Shemaya ŋa wìla pye Metabeyɛli pishyɛnwoo, a mì si kari wi kɔrɔgɔ wa wi go. Mìla saa wi ta wì go ki tɔn wi yɛɛ na. A wì silan pye fɔ: «Pan we kari wa Yɛnŋɛlɛ li go ki ni, wa shɛrigo gbɔgɔ ki laga kpoyi ki ni we sa we yɛɛ yan. We kɔɔrɔ ti tɔn we yɛɛ na, katugu leele pele yɛn na jaa mbe pan mbɔɔn gbo. Pe yaa si pan mbɔɔn gbo yembinɛ.»
10 Nessa época, Semaías, filho de Delaías e neto de Meetabel, estava proibido de sair de casa, e por isso fui visitá-lo. Ele me disse: — Nós dois precisamos nos esconder juntos no
11 Ɛɛn fɔ, a mì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi woro ko lere wo wa, ŋa wi ma fe. Lere wiwiin wi yɛn paa mi yɛn wi sa ye wa shɛrigo gbɔgɔ ki ni, poo yaga yinwege na? Mi se ye wa fyew.»
11 A isso respondi: — Eu não sou do tipo de homem que foge e se esconde. Você pensa que eu tentaria salvar a minha vida me escondendo no Templo? Eu não vou fazer isso, de jeito nenhum.
12 A mì sigi wele maga yan fɔ Yɛnŋɛlɛ lo ma làa wi tun na yeri, ɛɛn fɔ Sanbala naa Tobiya poro pàa wi kan penjara ni, a wì si pan maga Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ ti yo na wogo na.
12 Quando comecei a pensar nesse assunto, compreendi que Deus não havia falado com Semaías e sim que Tobias e Sambalate haviam pago a ele para me dar aquele conselho.
13 Pàa ki penjara ti kan wi yeri, jaŋgo wi pan wilan pye mbe fyɛ, mbe ta mbe yɛnlɛ wi sɛnyoro ti na, mbe kapege ka pye. Kona wi mbaa ko kala lo lɛ mbanla mɛgɛ ki jɔgɔ, mbe fɛrɛ wa na na.
13 Eles lhe deram dinheiro para me fazer ficar com medo e assim pecar . Aí eles poderiam acabar com o meu bom nome e me humilhar.
14 E, na Yɛnŋɛlɛ, jatere pye Tobiya naa Sanbala pe na, ma pe sara ma yala pe kapyegele ke ni, ma jatere pye fun Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ jɛlɛ Nowadiya wi na konaa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ sanmbala pe na, poro mbele pàa pye na jaa mbanla pye mbaa fyɛ we.
14 “Ó meu Deus, lembra do que Tobias e Sambalate fizeram e castiga-os. Lembra também da profetisa Noadias e dos outros profetas que tentaram me fazer ficar com medo.”
15 Kì pye ma, mbogo ki kanga kìla kɔ Eluli yeŋge ki pilige nafa ma yiri kaŋgurugo wogo ki na. Pàa ki tunŋgo ki pye piliye nafa shyɛn ma yiri kɛ ma yiri shyɛn ni.
15 As muralhas foram terminadas no dia vinte e cinco do mês de elul , depois de cinquenta e dois dias de trabalho.
16 Naa we juguye pe ni fuun konaa cɛngɛlɛ ŋgele ke yɛn ma we maga, pàa kaa ki wogo ki logo, a pè si fyɛ, ma fɛrɛ shɔ fɔ jɛŋgɛ, katugu pàa ki jɛn ma yo fɔ ki tunŋgo kìla pye ma yala Yɛnŋɛlɛ li nandanwa kala lo ni.
16 Então os nossos inimigos das nações vizinhas souberam disso e ficaram desmoralizados porque todos ficaram sabendo que o trabalho havia sido feito com a ajuda do nosso Deus.
17 Ki wagati wi ni, Zhuda tara legbɔɔlɔ pèle la pye na sɛwɛɛlɛ torogi Tobiya wi kan, a wo fun wila pele torogi pe kan.
17 Durante esse tempo, as autoridades dos judeus haviam escrito muitas cartas a Tobias e haviam recebido várias cartas dele.
18 Ko la pye ma, katugu Zhuda tara woolo pe lɛgɛrɛ la wugu ma yɔn kan Tobiya wi yeri mbe pye wi ni, mà jɛn wìla pye Zhufuye naŋa Ara wi pinambyɔ Shekaniya wi nafɔ. Tobiya wi yɛɛra pinambyɔ Yohana wìla Berekiya pinambyɔ Meshulamu wi sumborombyɔ wi pɔri wi jɔ.
18 Muita gente de Judá estava do lado de Tobias porque ele era genro de um judeu chamado Secanias, filho de Ará. Além disso, o seu filho Joanã havia casado com a filha de Mesulã, filho de Berequias.
19 Pè yɛrɛ la pye na Tobiya wi mɛtanga yinri na yɛgɛ sɔgɔwɔ konaa na kee ma saa nala sɛnrɛ yuun wi kan fun. Tobiya wìla pye na sɛwɛɛlɛ torogi na kan, jaŋgo mbanla kan mbaa fyɛ.
19 Na minha frente, falavam das boas coisas que Tobias havia feito e contavam a ele tudo o que eu dizia. E Tobias continuou a me mandar cartas para ver se conseguia me fazer ficar com medo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.