Marcos 6
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 A Zhezu wì si yiri wa ki laga ki na, wìla yiri ma lɛ ca ŋga ni, a wì si kari wa. Wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pàa pinlɛ wi ni ma kari.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Naa cɛnpilige kìla kaa gbɔn, a wì si kari wa shɛrigo, mɛɛ saa na pe nari Yɛnŋɛlɛ sɛnrɛ ti ni. Lelɛgɛrɛ laa sɛnyoro ti logo, a tì pe pari fɔ jɛŋgɛ. A pe nɛɛ yuun fɔ: «Wìgi kagala ke ni fuun ke ta se ma? Yiŋgi tijinliwɛ wi ta ma? Wìla ki kafɔnŋgɔlɔ ŋgele ke piin mɛlɛ ma?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Naga yɛn ma, tire tɛfɔ wo ma wi le? Wi nɔ wo ma ŋa Mari? Wi nɔsepiile nambala poro ma Zhaki naa Zhoze, naa Zhude, konaa Simɔ? Wi nɔsepiile jɛɛlɛ poro ma pe yɛn laga we sɔgɔwɔ?» A Zhezu wi kala lì si pe mbɛn.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 A Zhezu wì si pe pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ pe maa wi gbogo lagapyew, ndɛɛ wi ca woolo, naa wi sefɛnnɛ konaa wi go woolo poro paa laa gbogo.»
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Pe mbatagawa pi kala na, Zhezu wi sila kafɔnnɔ la kpɛ pye wa pe yeri; ndɛɛ yambala pele wɛlɛ wìla kɛyɛn taga pe na ma pe sagala.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Pe mbatagawa pìla wi pari.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 A wì suu fɔrɔgɔfɛnnɛ kɛ ma yiri shyɛn pe yeri, nɛɛ pe tunnu shyɛnzhyɛn. Wìla fanŋga kan pe yeri paa yinnɛ tipegele ke puro paa ke woo leele pe ni.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 A wì si pe pye fɔ: «Na ye kaa kee, yaga ka yaraga ka lɛ, ndɛɛ gbɔtangala. Yaga ka yaakara naa kasha lɛ. Yaga ka penjara le wa ye yɛɛ go na!
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ɛɛn fɔ, ye sawira lele, yaga ka deere shyɛnzhyɛn lɛ!»
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 A wì si pe pye naa fɔ: «Yaga sa ye ca ŋga fuun ni, mbe tugu go ŋga ni, ye koro wa ki ni fɔ ye karipilige ki sa gbɔn!
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Na laga ka woolo ka je mbe yo pe se ye yaara wɔ, nakoma mbe yo pe se logo ye yeri, ye karisaga ye ye tɔɔrɔ gbanŋgban wi pɛpɛ yoo wo wa ki laga ki na; pa ko yaa pye pe yɛrɛwɛ.»
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Kì kaa pye ma, a fɔrɔgɔfɛnnɛ pè si kari, mɛɛ saa naga yari leele pe kan na yuun fɔ: «Ye ye kapere ti jɛn, yeri yaga.»
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Pàa yinnɛ tipegele lɛgɛrɛ purɔ ma ke wɔ leele pe ni, ma sinmɛ fa yambala lɛgɛrɛ na, a pè sagala.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 A wunlunaŋa Erɔdi wì si Zhezu wi sɛnrɛ logo, katugu Zhezu wi mɛgɛ kìla yiri lagapyew. Leele pe nɛɛ yuun fɔ: «Zhan Batisi wo wì yɛn ma yiri wa kunwɔ pi ni. Ko kì ti wì fanŋga ta na kafɔnŋgɔlɔ piin.»
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 A pele nɛɛ yuun fɔ: «Eli wi.» A pele nɛɛ yuun naa fɔ: «Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ wa wi, paa faa woolo pe yɛn.»
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Naa Erɔdi wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo, a wì sho fɔ: «Zhan ŋa mì kan, a pòo go ki kɔw, wo wì yɛn ma yiri wa kunwɔ pi ni we.»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Erɔdi wo jate wìla leele tun, a pè saa Zhan wi yigi maa pɔ maa le kaso. Wìla ko pye ma, wi jɔnlɔ Filipu wi jɔ Erodiyadi wo kala na, ŋa wìla shɔ wi yeri maa tɛgɛ we;
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 katugu Zhan wìla pye naga yuun Erɔdi wi kan fɔ: «Kii daga mɔɔ jɔnlɔ jɔ wi shɔ wi yeri!»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Zhan wìla pye ma Erodiyadi wi mbɛn. A wi nɛɛ jaa mboo gbo. Ɛɛn fɔ, wi saa ya mbege pye Erɔdi wi kala na,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 katugu Erɔdi wìla pye na fyɛ Zhan wi yɛgɛ. Wìla ki jɛn ma yo wi yɛn lesinŋɛ ma pye kpoyi. A wì suu shɔ, lere kapege ka ka ta mbe gbɔn wi na. Kìla pye, sanga o sanga Zhan wi kaa para, Erɔdi jatere wi ma piri wi na. Ɛɛn fɔ, konaa ki ni fuun, kìla wi ndanla mbaa nuru wi yeri.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ɛɛn fɔ, Erodiyadi wì si kaa pilitanga ka ta Erɔdi wi sepilige yɛfiile fɛti wa nɔgɔ. Erɔdi wìla sɔgɔlɔ gbɔlɔ sɔgɔ wi legbɔɔlɔ poro naa wi sorodasheele teele naa Galile tara mɛgbɔgɔ fɛnnɛ pe kan.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ma pe ta wa fɛti wi na, a Erodiyadi wi sumborombyɔ wì si ye wa pe kɔrɔgɔ ma yɔ. A wì si wunlunaŋa Erɔdi wi ndanla, konaa mbele wìla yeri pe ni. A wunlunaŋa wì si sumboro wi pye fɔ: «Yaraga ŋga kɔɔn ndanla, ki naga na na, mi yaa ki kan ma yeri.»
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A wì si wugu ma yo: «Ma ka yaraga ŋga fuun yɛnri na yeri, mi yaa ki kan ma yeri, ali na kaa pye na wunluwɔ pi walaga yi.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 A sumboro wì si yiri, mɛɛ saa wi nɔ wi yewe ma yo fɔ: «Mbe yiŋgi yɛnri!»
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 A sumboro wì si yiri, mɛɛ sɔngɔrɔ wa wunlunaŋa wi yeri, na fyɛɛlɛ, mɛɛ saa wi pye fɔ: «Mila jaa ma Zhan Batisi wi go ki kan na yeri yaapige ka nawa fɔɔnfɔɔn ŋga na.»
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 A wunlunaŋa wì si yɛgɛ san fɔ jɛŋgɛ. Ɛɛn fɔ, wi saa ya mbe je ki na, wuguro nda wìla wugu wi lifɛnnɛ pe yɛgɛ na ti kala na.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Kì kaa pye ma, le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a wì suu sorodashe wa tun ma yo wi sa Zhan go ki kɔw wi pan ki ni.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 A sorodashe wì si kari ma saa Zhan go ki kɔw wa kaso, mɛɛ ki le yaapige ka ni ma pan maga kan sumboro wi yeri. A sumboro wì si saa ki kan wi nɔ wi yeri.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Naa Zhan fɔrɔgɔfɛnnɛ pàa kaa ŋga kìla pye wi na ki logo, a pè si saa wi gboo wi lɛ ma saa wi le.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 A Zhezu wi pitunmbolo pè si sɔngɔrɔ ma pan ma pe yɛɛ gbogolo wa wi tanla, mɛɛ ŋga pàa pye konaa ŋga pàa naga leele pe na ti yɛgɛ yo maa kan.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Leele mbele pàa pye na paan konaa mbele pàa pye na kee Zhezu wi kɔrɔgɔ, pàa lɛgɛ fɔ Zhezu wo naa wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pe ni, pè sila wagati ta yɛrɛ mbe li. Kì kaa pye ma, a Zhezu wì suu fɔrɔgɔfɛnnɛ pe pye fɔ: «Ye pan we kari wa laga ŋga lere woro wa we, we sa cɛn we wogo jɛnri.»
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 A pè si ye tɔnmɔkɔrɔ ka ni na kee laga ka na pe yɛ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ɛɛn fɔ, lelɛgɛrɛ la pe yan paa kee ma pe jɛn, mɛɛ yiri wa cara ti ni, ma fe tɔɔrɔ na fɔ wa laga ŋga Zhezu wo naa wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pe ni pàa pye na kee we. Pàa keli ma gbɔn wa ki laga ki na pe na.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Naa Zhezu wìla kaa yiri wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni, mɛɛ ki janwa gbɔlɔ li yan. A ki leele pe yinriwɛ suu ta fɔ jɛŋgɛ; katugu pàa pye paa simbaala yɛn, mbele kɔnrifɔ woro pe na. A wi nɛɛ pe nari yarilɛgɛrɛ ni.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Naa yɔnlɔ kìla kaa na koo, a Zhezu wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pè si fulo wi tanla, mɛɛ wi pye fɔ: «Wagati wì jerege makɔ. We si yɛn laga gbinri wi ni.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ki kala na, leele pe torogo pe kari wa kɛɛrɛ kapire to naa kanŋgara na cara ti ni, pe sa yaakara lɔ pe ka.»
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ɛɛn fɔ, a Zhezu wì si pe yɔn sogo, ma yo fɔ: «Yoro jate ye pe kan pe ka!» A pè sho fɔ: «We sa warifuwe pyɔ cɛnmɛ shyɛn (200) buru lɔ pe kan pe pan pe ka? Ki se ya pye.»
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Kona, a Zhezu wì si pe yewe ma yo fɔ: «Buru jori wi yɛn ye yeri? Ye sa wele wa?»
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 A Zhezu wì si pe pye ma yo pe leele pe pye pe cɛn, pe gbogolo gbogolo yan tipirige ki na.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 A leele pè si cɛn ma gbogolo gbogolo. Gbogolosaga ka ma lere cɛnmɛ yɔn ko tin, ka ma lere nafa shyɛn ma yiri kɛ yɔn ko tin.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 A Zhezu wì si buru kaŋgurugo wi lɛ naa ŋgbangala shyɛn ke ni, maa yɛgɛ ki yirige wa naayeri ma Yɛnŋɛlɛ li shari. Kona, a wì si buru wi kɔɔnlɔ kɔɔnlɔ maa kan wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pe yeri naa ŋgbangala shyɛn ke ni, ma yo peri yɛɛlɛ janwa wi na. A pè siri yɛɛlɛ pe na.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 A leele pe ni fuun pè ka ma tin.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Pè kaa ka ma kɔ, buru kɔnrɔkɔnrɔ nda tìla koro to naa ŋgbangala kɔngɔlɔ kɔngɔlɔ ŋgele ni, fɔrɔgɔfɛnnɛ pàa ti wulo, a tì kanja kɛ ma yiri shyɛn yin.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Mbele pàa buru wi ka, nambala pàa pye lere waga kaŋgurugo (5 000).
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ko puŋgo na naa jɛnri, a Zhezu wì suu fɔrɔgɔfɛnnɛ pe ŋgbanga ma yo pe ye wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni, pe keli pe lɔgbɔgɔ ki kɔn wi na, pe kari wa ki kɛɛ ŋga na, wa Betisayida ca ki yeri; sanni wo jate wì sa janwa wi torogo wila kee.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Naa wìla kaa janwa wi torogo, a wì si kari yanwiga ka go na sa Yɛnŋɛlɛ yɛnri.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Naa yembinɛ làa kaa wɔ, tɔnmɔkɔrɔ kìla pye wa lɔgbɔgɔ ki nandogomɔ, Zhezu wo nuŋgba wìla pye wa tara ti na.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 A wì suu fɔrɔgɔfɛnnɛ pe yan tɔnmɔkɔrɔ ki piriwɛn pìla pye ma ŋgban pe yeri, katugu tifɛlɛgɛ kìla pye na gbɔɔn na pe sɔngɔrɔ. Naa ŋgopɛnɛ koŋgbanmbala gbeleyɛgɛ kìla kaa yɔngɔ, a Zhezu wì si yiri le nɛɛ kee wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pe kɔrɔgɔ, na tanri tɔnmɔ pi na. Wìla pye na jaa mbe pe toro.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ɛɛn fɔ, naa wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pàa kaa wi yan wila tanri tɔnmɔ pi na, a pè sigi yan ndɛɛ gboo yinnɛ li. A pe nɛɛ gbele ŋgbanga;
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 katugu pe ni fuun pàa wi yan, a pe sunndoro tì si kɔn pe na. Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a Zhezu wì si pe pye fɔ: «Ye kotogo le ye yɛɛ ni, muwi, yaga ka fyɛ!»
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 A wì si ye wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni pe kɔrɔgɔ, a tifɛlɛgɛ kì si yere. A kì si pe pari fɔ jɛŋgɛ;
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 katugu buru wogo ki na, kafɔnnɔ na wìla pye, pe sila li yɛgɛ jɛn, pe tijinliwɛ pi sila ya mbeli kɔrɔ jɛn.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Naa pàa kaa lɔgbɔgɔ ki kɔn ma yiri, a pè si gbɔn wa Zhenezarɛti tara, mɛɛ pe tɔnmɔkɔrɔ ki pɔ wa lɔgɔ ki koŋgo na.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Naa pàa kaa tigi ma yiri wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni, a leele pè si Zhezu wi yan maa jɛn.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 A pè si fe ma kari wa ki tara ti lagapyew, na paan yambala pe ni pe yarisinlɛɛrɛ ti na wi kɔrɔgɔ, pe kaga logo laga ŋga fuun ni mbe yo wi yɛn we.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Laga o laga Zhezu wìla pye na kee, kapire ri o, cagbɔrɔ ri o, kɛɛrɛ kapire ri o, pe ma yambala pe lɛ ma pan ma pe tɛgɛ wa katogo ma suu yɛnri ma yo wi pe yaga pe jiri wi derege yɔn ko na cɛ. Mbele fuun pàa jiri ki na, poro la sagala.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.