Marcos 5

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kona, a pè si gbɔn wa lɔgbɔgɔ ki kɛɛ sanŋga ki na, wa Gerasa tara fɛnnɛ pe tara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 A Zhezu wì si tigi ma yiri wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni, le ki yɔngɔlɔ ke ni, a naŋa wà si yiri fanra laga ka ni, mɛɛ pan mboo fili. Yinnɛ tipele làa pye ki naŋa wi ni.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Pa wìla pye na cɛɛn wa fanra laga ki ni. Lere saa ya mboo pɔ, ali jɔrɔgɔ ni yɛrɛ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Wagati lɛgɛrɛ na, pe ma tugurɔn le wi tɔɔrɔ ti na, maa pɔ jɔrɔgɔ ni. Ɛɛn fɔ, wi ma tugurɔn ti kaari, ma jɔrɔgɔ wi kɔn. Fanŋga sila pye lere ni mbe ya mboo mara.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Kìla pye wagati pyew, sɔnlɔ naa yembinɛ, wi ma pye wa fanra ti sɔgɔwɔ konaa yanwira ti na, na jɔrɔgi wa, naa yɛɛ wɛlɛgi sinndɛɛrɛ ti na.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Naa wìla kaa Zhezu wi yan wa lege, a wì si fe ma saa wi fili, ma kanŋguuro kan wi jegele,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 mɛɛ jɔrɔgɔ ŋgbanga ma yo fɔ: «Yiŋgi ki yɛn mi naa mboro we sɔgɔwɔ, Zhezu, mboro ŋa ma yɛn Yɛnŋɛlɛ na yaara ti ni fuun ti go na li Pinambyɔ? Mila ma yɛnri Yɛnŋɛlɛ li mɛgɛ ki na, maga kanla le jɔlɔgɔ!»
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Wìla ko yo ma, katugu Zhezu wìla ki konɔ kan wi yeri ma yo fɔ: «Yinnɛ tipele, wɔ ki naŋa ŋa wi ni!»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 A Zhezu wì si naŋa wi yewe ma yo fɔ: «Pe maa ma yinri mɛlɛ?»
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A wì si Zhezu wi yɛnri ŋgbanga, ma yo wiga ka pe purɔ mbe pe wɔ wa ki tara ti ni.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Cɛɛlɛ ŋgbelege kà la pye wa yanwiga ki tanla, na kaa.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 A yinnɛ tipegele kè si Zhezu wi yɛnri, ma yo fɔ: «We torogo we sa ye wa cɛɛlɛ mbele pe ni.»
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 A Zhezu wì si konɔ kan ke yeri. Kona, a yinnɛ tipegele kè si wɔ naŋa wi ni, mɛɛ saa ye cɛɛlɛ pe ni. A cɛɛlɛ pe ni fuun pè si fe ma tigi wa yanwiga ki tigiwɛn lapege ki na, ma toori wa lɔgbɔgɔ tɔnmɔ pi ni ma ku. Cɛɛlɛ mbele pàa ku, pàa cɛlɛ waga shyɛn (2 000) yɔn ko tin.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 A cɛɛlɛ kɔnrifɛnnɛ pè si fe ma saa na ŋga kìla pye ki yari wa cagbɔrɔ to naa kɛɛrɛ ti ni. Ŋga kìla pye, a leele pe nɛɛ paan naga wele.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Naa pàa kaa gbɔn wa Zhezu wi tanla, a pè si saa naŋa ŋa yinnɛ tipegele lɛgɛrɛ kàa pye wi ni wi yan, wìla yaripɔrɔ le ma cɛn. Wi jatere wìla pye ma cɛn wi na fɔ jɛŋgɛ. A leele pè si fyɛ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Kala na làa yinnɛ tipegele fɔ wo naa cɛɛlɛ pe ta, leele mbele pàa li yan, a pe nɛɛ li yɛgɛ yuun na sanmbala pe kaan.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Kona, a pe nɛɛ Zhezu wi yɛnri ma yo wi wɔ wa pe tara.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Naa Zhezu wila kaa na yiin wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni, naŋa ŋa yinnɛ tipegele kàa wɔ wi ni, a wì suu yɛnri ma yo wi yaa koro wi ni.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Zhezu wi sila yere ki na, ɛɛn fɔ, a wì suu pye fɔ: «Sɔngɔrɔ maa kee ma woolo pe kɔrɔgɔ. Ma Fɔ wɔ̀ɔn yinriwɛ ta, ma ŋga pye mɔɔ kan, ma saga yɛgɛ yo ma pe kan.»
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 A wì si kari wa Dekapole tara, mɛɛ saa na ŋga Zhezu wì pye maa kan ki yari. Mbele fuun pàa ki logo, pàa pye na kawa.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 A Zhezu wì si sɔngɔrɔ naa wa lɔgbɔgɔ ki kɛɛ sanŋga ki na, wa tɔnmɔkɔrɔ ki ni. A janwa gbɔlɔ là si gbogolo wa wi tanla maa maga. Wìla pye le lɔgbɔgɔ ki yɔn na.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 A shɛrigo to wà si pan wi kɔrɔgɔ, pàa pye naa yinri Zhayiru. Naa wìla kaa Zhezu wi yan, a wì si kanŋguuro kan le wi nɔgɔ,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 maa yɛnri jɛŋgɛ, ma yo fɔ: «Na sumborombile laa kuun. Ki kala na, shokari wa na yeri, ma sɔɔn kɛyɛn yi taga li na li ta li sagala, li yinwege ta.»
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 A Zhezu wì si pinlɛ wi ni ma kari. A janwa gbɔlɔ lì si taga wi na, naa jiire lagapyew.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Wa ki janwa wi ni, jɛlɛ wà la pye wa. Kasanwa wogo yama la pye wi na. Pìla yɛlɛ kɛ ma yiri shyɛn ta wi na.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ki jɛlɛ wìla jɔlɔ jɛŋgɛ wɛrɛ pyefɛnnɛ lɛgɛrɛ yeri. A wi kɛɛ yaara ti ni fuun tì saa kɔ. Ɛɛn fɔ, wi yama pi sila pye na mbɔnrɔgi, pìla pye na seregi na kee wi.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Naa wìla kaa Zhezu wi sɛnrɛ logo, a wì si pan wa janwa wi ni, wa Zhezu wi puŋgo na, mɛɛ jiri wi derege ki na.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Katugu wìla pye naga yuun wa wi nawa fɔ: «Na ŋga jiri wi derege ko na jɛnri okɛ, pa mi yaa sagala.»
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a wi kasanwa wogo yama pì si kɔ. A wìgi jɛn wa wi wire ti ni ma yo wì sagala.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a Zhezu wìgi jɛn wi yɛ ma yo fanŋga kà wɔ wi ni. A wì si wa ma kanŋga wa janwa wi sɔgɔwɔ, ma sho fɔ: «Ambɔ wì jiri na derege ki na?»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 A wi fɔrɔgɔfɛnnɛ wà suu pye fɔ: «Na ma janwa wi yan wila ma jiire lagapyew yɛɛn, a ma nɛɛ yewe ma yo: Ambɔ wi jiri na na?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 A wì si welewele maa yɛɛ maga, mbe ta mbege pyefɔ wi jɛn.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 A jɛlɛ wi nɛɛ fyɛ na seri, katugu ŋga kìla pye wi na, wìla ki jɛn. A wì si pan ma kanŋguuro kan le Zhezu wi nɔgɔ, mɛɛ ŋga kìla pye ki kaselege ki ni fuun ki yo maa kan.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 A Zhezu wì suu pye fɔ: «Na sumborombyɔ, ma tagawa pɔ̀ɔn shɔ. Ta kee yɛyinŋge na, ma yama pi kɔ ma na.»
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ma Zhezu wi ta wìla pye na para bere, a pitunmbolo pèle si yiri wa shɛrigo to Zhayiru wi go ma pan, mɛɛ Zhayiru wi pye fɔ: «Ma sumborombyɔ wì ku makɔ, yiŋgi na, a ma nɛɛ we Nagafɔ wi tege naa bere?»
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ɛɛn fɔ, Zhezu wi sila pye na poro sɛnyoro to wele. A wì si Zhayiru wi pye fɔ: «Maga ka fyɛ. Taga na na ko cɛ.»
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Zhezu wi sila yɛnlɛ lere wa kpɛ mbe pinlɛ wi ni, ndɛɛ Pyɛri naa Zhaki naa wi nɔsepyɔ Zhan poro pàa kari wi ni.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Naa pàa ka saa gbɔn wa shɛrigo to wi go, a Zhezu wì si janwa gbɔlɔ la yan wa laa tinni. Ki leele pàa pye na gbele na jɔrɔgi ŋgbanga.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 A Zhezu wì si ye wa go, mɛɛ pe pye fɔ: «Yiŋgi na, a ye nɛɛ tinni na gbele yɛɛn? Pyɔ wii ku, ɛɛn fɔ, wila wɔnlɔ wi.»
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Naa wìla kaa to yo ma, a leele pe nɛɛ tɛgɛ wi na. Kona, a Zhezu wì si pe ni fuun pe yirige wa funwa na, mɛɛ pyɔ wi to naa wi nɔ naa wi fɔrɔgɔfɛnnɛ taanri mbele pàa kari wi ni pe lɛ ma ye pe ni wa pyɔ wi sinlɛsaga.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A wì si pyɔ wi yigi wi kɛɛ ki na, ma suu pye fɔ: «Talita kumi.» Ko kɔrɔ wo yɛn fɔ: «Sumborombyɔ, mila ki yuun ma kan, yɛn ma yiri.»
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a sumborombyɔ wì si yiri na tanri. Wìla ta yɛlɛ kɛ ma yiri shyɛn. A kì si pe pari fɔ jɛŋgɛ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 A Zhezu wì sigi yo maga ŋgban pe ni ma yo ŋga wìla pye, paga kaga yo mbe lere kan. A wì si pe pye ma yo pe pyɔ wi kan wi ka.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.