Lucas 19
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 Naa Zhezu wìla ka saa ye wa Zheriko, a wi nɛɛ toro wa ca nawa na kee.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Naŋa wà la pye wa, pàa pye naa yinri Zashe. Nizara shɔfɛnnɛ to lawi. Penjagbɔrɔ la pye wi yeri.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Wìla pye na Zhezu wi lagajaa mboo yan mboo jɛn. Ɛɛn fɔ, naa wìla pye ma were, ki kala na, wi saa ya mboo yan janwa wi kala na.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Kì kaa pye ma, a wì si konɔ li lɛ, mɛɛ fe ma kari wa yɛgɛ, mɛɛ saa lugu sikomɔri tige ka ni, mbe ta mbe Zhezu wi yan wi torosaga le ki laga ki na.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Naa Zhezu wìla ka saa gbɔn le ki laga ki na, a wì suu yɛgɛ ki yirige wa naayeri, mɛɛ Zashe wi pye fɔ: «Fyɛɛlɛ ma tigi Zashe, katugu ki daga nala mbe sa tugu wa ma go.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 A Zashe wì si fyɛɛlɛ ma tigi, mɛɛ saa Zhezu wi yaara wɔ wa wi go nayinmɛ ni.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Mbele fuun pàa ko yan ma, pàa pye na kɔngɔri nɛɛ yuun fɔ: «Ye wele, ki naŋa ŋa wì saa tugu kapere pyefɔ na!»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ɛɛn fɔ, a Zashe wì si yiri ma yere, mɛɛ we Fɔ wi pye fɔ: «We Fɔ, ta nuru! Mi yaa na kɛɛ yaara ti walaga kan fyɔnwɔ fɛnnɛ pe yeri. Na kiga si pye mi penjara shɔ lere yeri maa durumu, mi yaa ti yɔngɔ tijɛrɛ kan wi yeri!»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 A Zhezu wì suu pye fɔ: «Nala shɔwɔ pì ye laga ki go ŋga ki ni, katugu ki naŋa ŋa, wi yɛn Abirahamu wi setirige pyɔ fun.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Lere wi Pinambyɔ wì pan mbe ŋa wì puŋgo Yɛnŋɛlɛ li na wi lagaja mboo shɔ.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 A Zhezu wì si nuru naa ma yomiyɛlɛ la wa mbele pàa pye na nuru wi yeri pe kan; katugu naa wìla ka saa yɔngɔ Zheruzalɛmu ca ki ni, a leele pe nɛɛ ki jate ndɛɛ Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ pi yaa pi yɛɛ naga le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Wìla pe pye fɔ: «Wunlunaŋa wa pyɔ la yiri ma kari taleere ta ni, mbe sa wunluwɔ lagaja, ko puŋgo na, mbe si sɔngɔrɔ mbe pan.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Wi karisaga, a wì suu tunmbyeele kɛ yeri, mɛɛ pan ma tɛ piile nuŋgba nuŋgba kankan pe yeri, mɛɛ pe pye fɔ: ‹Yaa safari waa pe ni, sanni mbe sa sɔngɔrɔ mbe pan.›
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ɛɛn fɔ, ki naŋa wi tara woolo pàa wi panra. A pè si tunŋgo torogo wi puŋgo na, ma yo fɔ: ‹We woro na jaa ki naŋa ŋa wi cɛn we go na.›
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 «Naa ki naŋa wìla kaa wunluwɔ pi ta, a wì si sɔngɔrɔ ma pan wa wi tara. Wìla tɛ piile pe kankan tunmbyeele mbele yeri, a wì si pe yeri. Pàa safari wi wa ma tɔnli ŋa ta, mbe ta mboo jɛn.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 A koŋgbanŋa wì si pan, mɛɛ yo fɔ: ‹Na tafɔ, ma tɛ pyɔ nuŋgba we, wùu yɔngɔ kɛ ta naa tɔnli.›
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 A wunlunaŋa wì sho fɔ: ‹Ɛnhɛɛn, kì yɔn. Tunmbyee jɛnŋɛ wi mboro. Kì kaa pye ma yɛn tagawa ni wa kagala jɛgɛlɛ jɛgɛlɛ ke ni, ki kala na, mi yaa ma tɛgɛ ca kɛ go na.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 A tunmbyee shyɛn woo wì si pan ma yo fɔ: ‹Na tafɔ, ma tɛ pyɔ nuŋgba we, wùu yɔngɔ kaŋgurugo ta naa tɔnli.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 A wunlunaŋa wì suu pye fɔ: ‹Mboro wo na, mi yaa ma tɛgɛ ca kaŋgurugo go na.›
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 A tunmbyee wà si pan naa ma yo fɔ: ‹Na tafɔ, ma tɛ pyɔ nuŋgba wi ŋa! Mìla wi fo mbɔlɔ, maa gbegele maa tɛgɛ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Mìla pye na fyɛ ma yɛgɛ, katugu lewɛlɛwɛ wi mboro. Mɛɛ tɛgɛ laga ŋga na, pa ma ma lɛ wa. Mɛɛ yarilire nda lugu, to ma ma kɔlɔgi.›
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 A wunlunaŋa wì suu pye fɔ: ‹Tunmbyee pee wele dɛ! Mi yaa kiti wi kɔn ma na mbe yala ma yɔn sɛnrɛ to ni. Mà kaa ki jɛn mi yɛn lewɛlɛwɛ, mii tɛgɛ laga ŋga na, pa mi ma saa lɛ wa, mii yarilire nda lugu, to mi ma saa kɔlɔgi,
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 yiŋgi na mɛɛ sila na penjara ti tɛgɛ wa penjara tɛgɛgo? Naa mì pan yɛɛn, mi jɛn na sari wɔ naa ti tɔnli wi ni?›
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 A wì si mbele pàa pye le pe pye fɔ: ‹Yoo tɛ pyɔ wi shɔ wi yeri, yoo kan ŋa wì tɛ pyɔ kɛ ta wi yeri.›
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 A poro si wunlunaŋa wi pye fɔ: ‹We tafɔ, tɛ pyɔ kɛ yɛn wi yeri makɔ!›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 A wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: ‹Mila ki yuun naga finligi ye kan fɔ yaraga ka pye ŋa fuun yeri, pe yaa la ka tari wa wo kan naa. Yaraga woro ŋa fuun yeri, jɛnri jate ŋa wi yɛn wi yeri, wi yaa shɔ wi yeri.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Na mbɛnfɛnnɛ poro na, poro mbele fuun pàa pye naga jaa mi ka ka cɛn pe go na, ye pan pe ni laga, ye pe gbo na yɛgɛ na!› »
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Naa Zhezu wìla kaa kɔ ko sɛnrɛ to na, a wì si keli pe yɛgɛ na kee wa Zheruzalɛmu ca ki yeri.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Naa wìla ka saa yɔngɔ Betifazhe naa Betani cara ti ni sanga ŋa ni, ma wa wa yanwiga ŋga pe yinri Oliviye tire yanwiga ki yeri, a wì suu fɔrɔgɔfɛnnɛ shyɛn tun ma pe kelegi wi yɛɛ yɛgɛ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 ma yo fɔ: «Yaa kee wa ca ŋga ki wa ye yɛgɛ ki ni. Na yaga sa ye, ye yaa sofile pyɔ yan le pòo pɔ. Malɛ lere fa lugu wi na. Yoo sanga yaa paan wi ni na kan!
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Na lere wa ka ye yewe mbe yo fɔ: ‹Yiŋgi na, a ye nɛɛ wi sangala?› Yoo pye fɔ: ‹Wi kala yɛn we Fɔ wi na.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 A pitunmbolo pè si kari ma saa ŋga Zhezu wìla yo pe kan ki yan ma.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Naa paa kaa na sofile pyɔ wi sangala, a sofile wi fɛnnɛ pè si pe yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a ye nɛɛ ki sofile pyɔ ŋa wi sangala?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 A pè si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Wi kala yɛn we Fɔ wi na.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Kona, a pè si sofile pyɔ wi yigi ma saa wi kan Zhezu wi yeri, mɛɛ pe derigbɔrɔ ti wɔ mari taga wi na, mɛɛ Zhezu wi saga, a wì lugu ma cɛn wi na.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Naa wila kaa na kee, a leele pe nɛɛ pe derigbɔrɔ gbɔrɔ ti woo nari jaan wa konɔ naga nari fɔ paa wi gbogo.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Naa Zhezu wila kaa na yɔngɔ Zheruzalɛmu ni, na Oliviye tire yanwiga konɔ li tinri na kee, a fɔrɔgɔfɛnnɛ janwa wi ni fuun wi nɛɛ yɔgɔri nayinmɛ coli, na Yɛnŋɛlɛ li sɔnni kafɔnŋgɔlɔ ŋgele pàa yan ke kala na.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Pàa pye na yuun fɔ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Wa janwa wi ni, Fariziye pèle la pye wa. A poro si Zhezu wi pye fɔ: «We Nagafɔ, ma fɔrɔgɔfɛnnɛ pe pye pe pyeri!»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 A Zhezu wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Mila ki yuun naga finligi ye kan, ali na ki leele mbele paga pyeri, sinndɛɛrɛ ti yaa la jɔrɔgi.»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Naa Zhezu wìla kaa yɔngɔ Zheruzalɛmu ni, a wì si ca ki wele nɛɛ gbele ki kala na. Wìla yo fɔ:
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 «Yoro Zheruzalɛmu ca woolo wele, ŋga ki mbe ya yɛyinŋge ki kan ye yeri, ndɛɛ ki pye yoro fun yege jɛn nala, ki jɛn na mbɔnrɔ jɛŋgɛ. Ɛɛn fɔ, koni, ki yɛn ma lara ye na, ye se ya mbege yan.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Katugu piliye ya na paan, ye mbɛnfɛnnɛ pe yaa ka tunndo fanŋga woro gbegele mbe ye ca mbogo ki maga mbege fili, mbe ca ki yɔn tɔn, mbe ye le jorowo kɛɛ ki ni fuun na.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Pe yaa ka ca ki ya, mbe ye tɔngɔ pew. Sinndɛlɛgɛ ka se ka koro ka na, katugu Yɛnŋɛlɛ lì pan ma ye wele mbe ye shɔ sanga ŋa ni, ye suu jɛn.»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 A Zhezu wì si kari wa shɛrigo gbɔgɔ ki ni, nɛɛ pɛrɛfɛnnɛ pe puro na pe yinrigi.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Wìla pye na pe piin fɔ: «Ki yɛn ma yɔnlɔgɔ wa Yɛnŋɛlɛ sɛnrɛ sɛwɛ wi ni, ma yo fɔ:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Zhezu wìla pye na leele pe nari pilige pyew wa shɛrigo gbɔgɔ ki ni. A saraga wɔfɛnnɛ teele, poro naa lasiri sɛwɛ jɛnfɛnnɛ pe ni konaa ca ki legbɔɔlɔ pe ni, pe nɛɛ wi lagajaa mboo gbo.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ɛɛn fɔ, pe mbaa ki yigi yɛgɛ ŋga na, pe sila ki jɛn; katugu leele pe ni fuun pàa pye na nuru wi yeri fɔ jɛŋgɛ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.