Lucas 16
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs BKJ
1 A Zhezu wì sigi yo wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pe kan ma yo fɔ: «Naŋa penjagbɔrɔ fɔ wà la pye wa. Wìla penjara jirifɔ lɛ maa tɛgɛ wi kɛɛ yaara ti go na. A pè si pan maa pye ma yo wi penjara jirifɔ wi yɛn naa penjara ti jogo.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 A wì suu penjara jirifɔ wi yeri, maa yewe ma yo fɔ: ‹Ŋga mì logo ma kanŋgɔlɔ, ko pan mɛlɛ? Ma tunŋgo màga pye, penjara nda tì koro konaa nda tì wɔ wa, pan mari yɛgɛ naga na na; katugu ma se koro na kɛɛ yaara ti go na naa.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Kì kaa pye ma, a penjara jirifɔ wì suu yɛɛ pye fɔ: ‹Yiŋgi mi yaa la piin yiŋgɔ? Na tafɔ wila jaa mbanla laga wa wi kɛɛ yaara ti go na. Mi se ya fali. Mbe sila yaara yɛnri leele pe yeri, ko fɛrɛ yɛn na na.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 A! Ŋga mi yaa pye mìgi jɛn. Kona, na paga na laga wa na tunŋgo ki na, pa leele pe yaa lanla yinri jɛŋgɛ wa pe yinrɛ ti ni.›
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Kona, mbele fuun pàa fɔgɔ kɔn wi tafɔ wi yeri, a wì si pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe yeri, ma pan ma koŋgbanŋa wi pye fɔ: ‹Na tafɔ wi fɔgɔ jori ki yɛn ma na?›
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 A wo suu pye fɔ: ‹Sinmɛ bidɔn cɛnmɛ fɔgɔ yi.› A penjara jirifɔ wì suu pye fɔ: ‹Ma sɛwɛ wi lɛ ma cɛn fyaw, ma bidɔn nafa shyɛn ma yiri kɛ yɔnlɔgɔ wa.›
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 A wì si wa pye naa fɔ: ‹Mboro sin, ma fɔgɔ ki yɛn jori?› A wo suu pye fɔ: ‹Shɔlɔ bɔrɔ cɛnmɛ kaŋgurugo (500).› A wì si wo pye fɔ: ‹Ma sɛwɛ wi lɛ ma shɔlɔ bɔrɔ cɛnmɛ tijɛrɛ (400) yɔnlɔgɔ wa.›
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ki penjara jirifɔ ŋa wi woro ma sin, a wi tafɔ wì suu sɔn ki wogo ŋga wìla pye tijinliwɛ ni ki na. Katugu ki dunruya ŋa wi woolo pe maa kagala ke piin tijinliwɛ ni pe yɛɛ sɔgɔwɔ ma wɛ mbele pe yɛn yanwa woolo pe na.»
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 A Zhezu wì sigi sɛnrɛ nda ti taga wa ma yo fɔ: «Mi wo naga yuun ye kan, fɔ ye ki dunruya ŋa wi nambara penjara ti tɛgɛ ye wɛnnɛ lagaja ti ni ye yɛɛ kan, jaŋgo na tiga ka kɔ ye yeri sanga ŋa ni, Yɛnŋɛlɛ li ye yigi jɛŋgɛ wa cɛnsara nda ti se kɔ ti ni.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Lere ŋa wi yɛn tagawa ni wa kagala jɛgɛlɛ jɛgɛlɛ ke ni, wi ma pye tagawa ni fun wa kagbɔgɔlɔ ke ni. Lere ŋa wii sin wa kagala jɛgɛlɛ jɛgɛlɛ ke ni, wìla pye mbe sin wa kagbɔgɔlɔ ke ni fun.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ki kala na, na ye woro tagawa ni ki dunruya ŋa wi nambara penjara ti wogo na, ambɔ wi yaa yarijɛndɛ nda ti yɛn kaselege woro to telege ye na?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Na ye woro tagawa ni lere wa penjara kala na, ŋga ki yɛn ye wogo, ambɔ wi yaa ki kan ye yeri?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 «Tunmbyee kpɛ se ya tunŋgo pye teele shyɛn kan; katugu wi ma kaa nuŋgba panra, sanŋa wo maa ndanla. Nakoma wi ma kaa mara nuŋgba na, ma laga sanŋa wi na. Ye se ya tunŋgo pye wagati nuŋgba wi ni Yɛnŋɛlɛ lo naa penjara ti kan.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Naa Fariziye pàa kaa ki sɛnrɛ ti ni fuun ti logo Zhezu wi yeri, a pe nɛɛ tɛgɛ wi na; katugu penjara tìla pye ma pe ndanla fɔ jɛŋgɛ.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 A wì si pe pye fɔ: «Yoro mbele yɛɛn, leele poro yɛgɛ na ye maa ye yɛɛ piin ma yo ye yɛn ma sin. Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ lì ye nawa pi jɛn; katugu kala na leele poro maa jate kagbɔgɔ, lo yɛn katijaanga Yɛnŋɛlɛ yɛgɛ na.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 «Moyisi lasiri wo naa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ sɛwɛɛlɛ poro pàa pye na leele pe nari fɔ ma pan ma gbɔn Zhan Batisi wi sanga wi na. Maga lɛ ko sanga wo na, paa Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ Sɛntanra ti yari, a leele pe ni fuun paa ki ŋgbanga mbe ye wa li wunluwɔ pi ni.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Ɛɛn fɔ, naayeri wo naa tara ti ni, to kɔwɔ yɛn ma tanla ma wɛ Moyisi lasiri wi kala jɛɛlɛ la nuŋgba mbe wɔ wa ko na.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 «Naŋa ŋa fuun kaa jɔ je, mbe wa yɛgɛ pɔri naa, kona, jataga wi yɛn na piin. Jɛlɛ ŋa fuun wi pɔlɔ wi je, naŋa ŋa fuun kaa lɛ mboo tɛgɛ, kona, jataga wi yɛn na piin.»
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 «Naŋa penjagbɔrɔ fɔ wà la pye wa. Yaripɔrɔ sɔnŋgbanga woro naa lɛn paara tiyɔnrɔ wìla pye na nii, na legbɔɔlɔ lige nii, naa nayinmɛ kagala piin pilige pyew.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Naŋa fyɔnwɔ fɔ wà la pye na sinlɛlɛ wa wi go yɔn ki na, pàa pye naa yinri Lazari. Sagbanra la pye wi wire ti na lagapyew.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Kìla pye, yaakara tunmɔɔrɔ nda tìla pye na yinrigi wa penjagbɔrɔ fɔ wi tabali wi go na na tuun tara, to wìla pye na jaa mbaa kaa. Pyɔɔnlɔ jate poro la pye na paan naa sagbanra ti laala wi na.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 A fyɔnwɔ fɔ wì si kaa ku. Mɛrɛgɛye pè si pan maa lɛ ma saa wi tɛgɛ wa Abirahamu tanla wa yɛnŋɛlɛ na. A penjagbɔrɔ fɔ wì si kaa ku fun. A pè saa wi le.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Maa ta wa kuulo tara wila jɔlɔ, a wì suu yɛgɛ ki yirige, mɛɛ Abirahamu wi yan fɔ wa lege, ma Lazari fun wi yan wa wi tanla.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Kona, a wì si gbele ŋgbanga ma yo fɔ: ‹Na to Abirahamu, na yinriwɛ ta! Lazari wi torogo wi saa yombɛlɛ numala li sun wa tɔnmɔ, wi pan wilan ŋgayinnɛ li yinŋgi na na; katugu mi yɛn na jɔlɔ laga ki kasɔn ŋga ki ni matoro.›
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Ɛɛn fɔ, a Abirahamu wì suu pye fɔ: ‹Na pyɔ, ma yɛɛ nawa to ki na maga jɛn ma yo mɔ̀ɔ yarijɛndɛ ti ni fuun ti ta, mɔɔ ta wa dunruya na. Ma si yala, ko sanga wo ni, jɔlɔgɔ Lazari wìla ta. Yiŋgɔ wi kotogo kì sogo wi na, mboro yɛn na jɔlɔ.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Mbe wɔ to ni, wegbɔgɔ ka yɛn woro naa yoro sɔgɔwɔ. Mbele ka yo pe yaa yiri lagamɛ mbe kari wa ye kɔrɔgɔ, pe se ya. Mbele ka yo pe yaa yiri wa ye yeri mbe pan laga we kɔrɔgɔ, pe se ya.›
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Kona, a penjagbɔrɔ fɔ wì suu pye fɔ: ‹Na to Abirahamu, mila ma yɛnri, mɔɔ yɛɛ yaga ma Lazari wi torogo wa na to go.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Na nɔsepiile nambala kaŋgurugo wa, wi sa pe yɛri, jaŋgo poro fun paga ka pan laga ki jɔlɔgɔ laga ŋga ki ni.›
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 A Abirahamu wì suu pye fɔ: ‹Moyisi naa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ pe sɛnrɛ ti wa pe yeri mbaa pe yɛrɛgi. Paa ki sɛnrɛ ti nuru!›
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 A penjagbɔrɔ fɔ wì suu pye fɔ: ‹Ayoo, na to Abirahamu, ki se yala ma. Ɛɛn fɔ, na lere wa ka yɛn wa kuulo pe ni mbe kari pe kɔrɔgɔ, pa pe yaa pe kapere ti jɛn mberi yaga.›
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 A Abirahamu wì suu pye fɔ: ‹Na pe woro na Moyisi naa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ pe sɛnrɛ ti nuru, ali lere wa ka yɛn kuulo pe ni, mbe kari pe kɔrɔgɔ, pe se taga Yɛnŋɛlɛ li na.› »
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.