Lucas 14
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 Cɛnpilige ka ni, Zhezu wìla saa ye Fariziye legbɔɔ wa go mbe li wa. Fariziye mbele pàa pye wa, pe nɛɛ wi wele fɔ jɛŋgɛ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Naŋa wà la pye wa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, witigbɔgɔrɔ yama la pye wi na.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 A Zhezu wì si sɛnrɛ ti lɛ, mɛɛ lasiri sɛwɛ jɛnfɛnnɛ poro naa Fariziye pe yewe ma yo fɔ: «Mbe yala we lasiri wi ni, ki daga ma lere sagala cɛnpilige ki ni lee, nakoma maga ka lere sagala?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 A pè si pyeri. Kona, a Zhezu wì suu kɛɛ ki taga ki naŋa wi na maa sagala, ma suu pye ma yo wila kee wi go.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Kona, a Zhezu wì si pe pye fɔ: «Ye ni, wiwiin wi yɛn laga, na wi pyɔ, nakoma wi nɛgɛ ka to kɔlɔ, wi se fyɛɛlɛ mbe saa wɔ wa, ali na kaa pye cɛnpilige yi?»
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kona, pe mbaa wi yɔn sogo yɛgɛ ŋga na yɛrɛ, pe sila ki jɛn.
6 A isto nada puderam responder.
7 Leele mbele pàa yeri ki liwɛn pi na, Zhezu wìla pe wele ma pe yan paa yɛgɛ ŋga na pàa pye na cɛnsara tiyɔnrɔ ti woo. Kì pye ma, a wì sigi yomiyɛlɛ na li wa pe kan ma yo fɔ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 «Na lere kɔɔn yeri jayire liwɛn na, maga ka sa cɛn wa cɛnsaga tiyɔngɔ ko na. Kana, ki mbe ya pye pè lere wa yeri, wo mɛgɛ ko gbɔgɔ ma wɛ mboro wogo ko na.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Pa ŋa wì ye ni fuun shyɛn ye yeri, wi yaa pan mbɔɔn pye fɔ: ‹Ki cɛnsaga ŋga ki kan naŋa ŋa wi yeri!› Kiga pye ma, pa ma yaa kari fɛrɛ coli mbe sa cɛn wa cɛnsaga puŋgo wogo ki na.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ɛɛn fɔ, na lere kɔɔn yeri jayire liwɛn na, sa cɛn wa cɛnsaga puŋgo wogo ko na. Kona, ŋa wì ye yeri, na wiga ka pan, wi yaa ma pye fɔ: ‹Na wɔnlɔ, pan ma cɛn laga yɛgɛ, laga cɛnsaga tiyɔngɔ ŋga ko ni.› Kona, pa ma yaa pye mbe gbɔgɔ ma suro lifɛnnɛ yɛɛnlɛ sanmbala pe sɔgɔwɔ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Katugu lere ŋa fuun kaa yɛɛ yirige, wo yaa ka tigi. Lere ŋa fuun ka suu yɛɛ tirige, wo yaa ka yiri.»
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Lere ŋa wìla Zhezu wi yeri liwɛn pi na, a Zhezu wì si wo fun wi pye fɔ: «Na maga sɔgɔlɔ gbɔlɔ sɔgɔ yɔnlɔ na wi yo, nakoma yembinɛ wi yo, maga kɔɔn wɛnnɛ, naa ma nɔsepiile, naa ma go woolo, naa ma cɛnyɛɛnlɛ penjagbɔrɔ fɛnnɛ poro yeri ki liwɛn pi na. Nakoma poro fun, pe yaa kɔɔn yeri ki liwɛn pa na mbɔɔn wogo ki fɔgɔ tɔn.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ɛɛn fɔ, na maga sɔgɔlɔ gbɔlɔ sɔgɔ, ma fyɔnwɔ fɛnnɛ, naa fyɔɔnlɔ, naa jejɔgɔlɔ fɛnnɛ, naa yandeele poro yeri ki liwɛn pi na.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Kona, pa ma yaa ka fɛrɛwɛ ta, katugu poro se ya mbege yɔngɔ sɔngɔrɔ ma na. Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ lo li yaa kaga yɔngɔ sɔngɔrɔ ma na, na lesinmbele paga ka yɛn mbe yiri wa kunwɔ pi ni pilige ŋga ni we.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Wa ki suro lifɛnnɛ pe ni, naa nuŋgba la kaa ki sɛnrɛ ti logo, a wì si Zhezu wi pye fɔ: «Lere ŋa wi yaa ka sa li wa Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ pi ni, fɛrɛwɛ yɛn wi woo!»
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 A Zhezu wì suu pye fɔ: «Naŋa wà la fɛti sɔgɔlɔ gbɔlɔ sɔgɔ, mɛɛ lelɛgɛrɛ yeri.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Naa lisanga wìla kaa gbɔn, a wì suu tunmbyee wi tun wa pe yeri ma yo fɔ: ‹Ye pan ye li, yaara ti ni fuun tì gbɛgɛlɛ ma yala.›
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ɛɛn fɔ, a kì si cɛn ndɛɛ pàa yɔn wa nuŋgba. Pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe nɛɛ kafɛrɛgɛ kaan naŋa wi yeri. Koŋgbanŋa wo laa pye fɔ: ‹Mì laga lɔ, ki daga mbe saga wele. Ki kala na, ma kafɛrɛgɛ, mila ma yɛnri wi.›
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 A wà sho naa fɔ: ‹Nɛrɛ nda ti maa fali, mìri kɛ lɔ. Mila jaa mbe kari ti sa fali mbege wele. Ki kala na, ma kafɛrɛgɛ, mila ma yɛnri wi.›
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 A wà si nuru naa ma yo fɔ: ‹Mìlan jɔ wi jayire pye yɛɛn fɔɔnfɔɔn. Ki kala na, mi se ya kari wa.›
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 A tunmbyee wì si sɔngɔrɔ ma saa ki yo wi tafɔ wi kan. A gofɔ wì si nawa ŋgban, ma suu tunmbyee wi pye fɔ: ‹Fyɛɛlɛ ma kari wa katoro to naa ca nawa koŋgolo ke ni, ma sa fyɔnwɔ fɛnnɛ, naa fyɔɔnlɔ, naa jejɔgɔlɔ fɛnnɛ, naa yandeele pe yeri ma pan pe ni.›
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ko pyeŋgɔlɔ, a tunmbyee wì suu tafɔ wi pye fɔ: ‹Na tafɔ, ŋga mà yo mìgi pye. Ɛɛn fɔ, go kii yin.›
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kona, a wì suu tunmbyee wi pye fɔ: ‹Ta kee wa koŋgbɔrɔ to naa kombigile ke ni, ma sa leele pe ŋgbanga ma pan pe ni, jaŋgo na go ki yin.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Katugu mila ki yuun ye kan, leele mbele mìla yeri, wo wa sanla suro ta nɛnɛ.› »
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ko puŋgo na, janwa gbɔlɔ là la taga Zhezu wi na na kee. A wì si kanŋga ma yɛgɛ wa pe yeri, mɛɛ pe pye fɔ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Lere ŋa ka pan na kɔrɔgɔ, na wi suu to wi panra, naa wi nɔ, naa wi jɔ, naa wi piile, naa wi nɔsepiile nambala, naa wi nɔsepiile jɛɛlɛ, konaa wo yɛɛ jate, wi se ya pye na fɔrɔgɔfɔ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Na lere ŋa fuun suu tiparaga ki tugo, mbe taga na na, wo se ya pye na fɔrɔgɔfɔ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ye ni, ŋa kaa jaa mbe sanŋgazo kan, wi ma cɛn ma wi kanpenjara ti jate gbɛn, na kaa pye ti mbe ta wi yeri mbe tunŋgo ki kɔ!
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Nakoma na wiga go nɔgɔ ki le, na wii ya mbege tunŋgo pye, leele mbele fuun kaga yan, pe yaa la tɛgɛ wi na,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 mbaa yuun fɔ: ‹Ki naŋa ŋa, wo wìgi go ŋga ki nɔgɔ le. Wii ya mbege kan ki kɔ.›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ki pyelɔmɔ nuŋgba pi na fun, na wunlunaŋa wa kaa jaa mbe sa malaga gbɔn wunlunaŋa wa ni, wi ma cɛn ma jatere pye gbɛn. Na kaa pye wo naa lenambala waga kɛ (10 000) mbe ya yiri sa to wunlunaŋa sanŋa wo naa wi lenambala waga nafa (20 000) na.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Na wi kaga yan wi se ya, wi ma leele tun wa wunlunaŋa sanŋa wi yeri sanga ŋa ni wi wa lege we, pe sa tanwa ja pe shyɛn sɔgɔwɔ pi ni.»
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 A Zhezu wì si pe pye fɔ: «Ko ki yɛn paa ye wogo ki yɛn. Ye ni, na ŋa fuun si kaari wi kɛɛ yaara ti kala, wi se ya pye na fɔrɔgɔfɔ.»
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 «Kɔ wi yɛn ma yɔn, ɛɛn fɔ, na wi tanwa piga wɔ wi ni, tanwa pa se ya ye wi ni naa.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Wi se ya yaraga ka yɔn wa tara. Wi se ya pye paa fyɔngɔ yɛn fun mbe kɛɛrɛ tara ti tanla, ndɛɛ mboo wa wa funwa na. Nuŋgbogolo ka pye ŋa na, mbaa nuru, wila nuru dɛ.»
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.