Juízes 1
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVI
1 Zhozuwe wi kuŋgɔlɔ, a Izirayɛli woolo pè si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yewe ma yo fɔ: «We ni, cɛnlɛ liliin li daga mbe keli sa to Kana tara fɛnnɛ pe na?»
1 Depois da morte de Josué, os israelitas perguntaram ao Senhor: "Quem de nós será o primeiro a atacar os cananeus? "
2 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si pe pye fɔ: «Zhuda cɛnlɛ loli. Ye wele, mi yɛn na Kana tara ti nii pe kɛɛ.»
2 O Senhor respondeu: "Judá será o primeiro; eu entreguei a terra em suas mãos".
3 Kona, Zhuda cɛnlɛ woolo pè si Zhuda wi nɔsepyɔ Simeyɔn wi cɛnlɛ woolo pe pye fɔ: «Ye pan we kɔrɔgɔ wa tara laga ŋga kì kan we yeri ki ni, we sa malaga gbɔn Kana tara fɛnnɛ pe ni wege shɔ. Ko puŋgo na, we yaa kari wa ye woro ti ni sa ye saga.» A Simeyɔn cɛnlɛ woolo pè si taga Zhuda cɛnlɛ woolo pe na.
3 Então os homens de Judá disseram aos seus irmãos de Simeão: "Venham conosco ao território que nos foi designado por sorteio, e lutemos contra os cananeus. Iremos com vocês para o território que lhes foi dado". E os homens de Simeão foram com eles.
4 A pè si yiri ma kari sa malaga ki gbɔn. A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Kana tara fɛnnɛ, naa Perɛzi cɛnlɛ woolo pe le pe kɛɛ. Pàa lere waga kɛ (10 000) wo gbo wa Bezɛki ca.
4 Quando os homens de Judá atacaram, o Senhor entregou os cananeus e os ferezeus nas mãos deles, e eles mataram dez mil homens em Bezeque.
5 Pàa wunlunaŋa Adoni Bezɛki wi yan wa ki ca ki ni ma to wi na. Pàa malaga gbɔn Kana tara fɛnnɛ naa Perɛzi cɛnlɛ woolo pe ni ma ya pe ni.
5 Foi lá que encontraram Adoni-Bezeque, lutaram contra ele e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Adoni Bezɛki wìla fe; ɛɛn fɔ, a pè si taga wi na ma saa wi yigi, mɛɛ wi kɛyɛn yombɛgbɔrɔ naa wi tɔɔrɔ yombɛgbɔrɔ ti kɔɔnlɔ.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas eles o perseguiram e o prenderam, e lhe cortaram os polegares das mãos e dos pés.
7 Kona, a Adoni Bezɛki wì sho fɔ: «Wunlumbolo nafa taanri ma yiri kɛ mbele pe kɛyɛn yombɛgbɔrɔ naa pe tɔɔrɔ yombɛgbɔrɔ tìla pye ma kɔɔnlɔ pe na, yaakara nda tìla pye na yinrigi wa na tabali wi na na tuun tara, to pàa pye na kaa. Ŋga mìla pye, ko Yɛnŋɛlɛ lì sɔngɔrɔ na na.» A pè si kari wi ni wa Zheruzalɛmu ca; pa wìla saa ku wa.
7 Então Adoni-Bezeque disse: "Setenta reis com os polegares das mãos e dos pés cortados apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Agora Deus me retribuiu por aquilo que lhes fiz". Eles o levaram para Jerusalém, onde morreu.
8 Zhuda cɛnlɛ woolo pàa saa to Zheruzalɛmu ca woolo pe na ma ca ki shɔ, ma leele pe gbo tokobi ni, mɛɛ ca ki sogo.
8 Os homens de Judá atacaram também Jerusalém e a conquistaram. Mataram seus habitantes ao fio da espada e a incendiaram.
9 Ko puŋgo na, Kana tara fɛnnɛ mbele pàa pye ma cɛn wa yanwira tara ti ni, naa Negɛvu tara ti ni konaa wa yanwira tigiwɛn tara ti ni, a Zhuda cɛnlɛ woolo pè si kari mbe sa malaga gbɔn pe ni.
9 Depois disso eles desceram para lutar contra os cananeus que viviam na serra, no Neguebe e na Sefelá.
10 Kana tara fɛnnɛ mbele pàa pye ma cɛn wa Eburɔn ca, Zhuda cɛnlɛ woolo pàa saa to pe na. Faa pàa pye na Eburɔn ca ki yinri Kiriyati Ariba. Pàa malaga gbɔn ma ya Sheshayi sege woolo, naa Ahima sege woolo konaa Talimayi sege woolo pe ni.
10 Avançaram contra os cananeus que viviam em Hebrom, anteriormente chamada Quiriate-Arba, e derrotaram Sesai, Aimã e Talmai.
11 Pè kaa yiri lema, a pè si saa to Debiri ca woolo pe na. Faa pàa pye naga yinri Kiriyati Sefɛri.
11 Dali avançaram contra o povo que morava em Debir, anteriormente chamada Quiriate-Sefer.
12 A Kalɛbu wì sho fɔ: «Lere ŋa ka ya mbe malaga gbɔn Kiriyati Sefɛri ca woolo pe ni mbege shɔ, mi yaa na sumborombyɔ Akisa wi kan ki fɔ wi yeri wi jɔ.»
12 E disse Calebe: "Darei minha filha Acsa em casamento ao homem que atacar e conquistar Quiriate-Sefer".
13 Kì kaa pye ma, Kalɛbu wi jɔnlɔ Kenazi wi pinambyɔ Otiniyɛli, a wì si kari ma saa ca ki shɔ. A Kalɛbu wì suu sumborombyɔ Akisa wi kan wi yeri wi jɔ.
13 Otoniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, conquistou a cidade; por isso Calebe lhe deu sua filha Acsa por mulher.
14 Puŋgo na, sumboro wìla kaa gbɔn wa wi pɔlɔ Otiniyɛli wi tanla, a wì sigi yo wi kan ma yo wi tara laga ka yɛnri wi to Kalɛbu wi yeri. Kona, a Akisa wì si yew ma yiri wa wi sofile wi na ma tigi. A Kalɛbu wì suu yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa.»
14 Um dia, quando já vivia com Otoniel, ela o persuadiu a pedir um campo ao pai dela. Assim que ela desceu do jumento, Calebe lhe perguntou: "O que você quer? "
15 A wì suu to wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Mila ma yɛnri, ma kajɛŋgɛ pye na kan, ma puluyo ya kan na yeri, katugu tara laga ŋga mà kan na yeri wa yɔnlɔparawa kalige kɛɛ ki na, tɔnmɔ woro wa ki ni.» A Kalɛbu wì si tara ti gona puluyo naa ti nɔgɔna puluyo yi kan wi yeri.
15 Ela respondeu: "Dê-me um presente. Já que o senhor me deu terras no Neguebe, dê-me também fontes de água". Assim Calebe lhe deu as fontes superiores e as inferiores.
16 Moyisi wi nafɔ lenaŋa wìla pye Keni cɛnlɛ woolo wo wa. Wi setirige piile pè si yiri wa Zheriko ca, ko ŋga pe yinri sɛngɛndire ca ye, poro naa Zhuda cɛnlɛ woolo pe ni, ma saa cɛn wa Zhuda tara gbinri lara ti ni, wa ki leele pe sɔgɔwɔ, ma wa Aradi ca ki yɔnlɔparawa kalige kɛɛ yeri.
16 Os descendentes do sogro de Moisés, o queneu, saíram da Cidade das Palmeiras com os homens de Judá e passaram a viver entre o povo do deserto de Judá, no Neguebe, perto de Arade.
17 A Zhuda cɛnlɛ woolo pè si pinlɛ wi nɔsepyɔ Simeyɔn wi cɛnlɛ woolo pe ni, a pè saa malaga gbɔn Kana tara fɛnnɛ mbele pàa pye ma cɛn wa Zefati ca pe ni. Pàa leele pe gbo pew, ma ca ki ni fuun ki tɔngɔ maga tɛgɛ ki yɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan. A pè sigi mɛgɛ taga naga yinri Ɔrima.
17 Depois os homens de Judá foram com seus irmãos de Simeão e derrotaram os cananeus que viviam em Zefate, e destruíram totalmente a cidade. Por essa razão ela foi chamada Hormá.
18 Zhuda cɛnlɛ woolo pàa Gaza, naa Asikalɔn konaa Ekirɔn cara ti shɔ mari ta konaa ti kanŋgara na tara ti ni.
18 Os homens de Judá também conquistaram Gaza, Ascalom e Ecrom, com os seus territórios.
19 Yawe Yɛnŋɛlɛ lo jate làa pye pe ni. Kì pye ma, pàa ya ma yanwira tara ti shɔ. Ɛɛn fɔ, pe sila ya mbe leele mbele pàa pye ma cɛn wa funwa laga falafala ki ni pe purɔ, katugu malaga gbɔnwotoroye tugurɔn woolo la pye pe yeri.
19 O Senhor estava com os homens de Judá. Eles ocuparam a serra central, mas não conseguiram expulsar os habitantes dos vales, pois estes possuíam carros de guerra feitos de ferro.
20 Pàa Eburɔn ca ki kan Kalɛbu wi yeri paa yɛgɛ ŋga na Moyisi wìla ki yo we. A Kalɛbu wì si Anaki setirige piile taanri pe purɔ.
20 Conforme Moisés havia prometido, Hebrom foi dada a Calebe, que expulsou de lá os três filhos de Enaque.
21 Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo pe sila ya mbe Zhebusi cɛnlɛ woolo pe purɔ, poro mbele pàa pye ma cɛn wa Zheruzalɛmu ca we. Pe yɛn ma cɛn wa Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo pe sɔgɔwɔ ali ma pan ma gbɔn nala.
21 Já os benjamitas deixaram de expulsar os jebuseus que estavam morando em Jerusalém. Os jebuseus vivem ali com os benjamitas até o dia de hoje.
22 A Zhozɛfu setirige piile pè si kari ma saa to Betɛli ca ki na ma malaga gbɔn ki woolo pe ni. Yawe Yɛnŋɛlɛ làa pye pe ni.
22 Os homens das tribos de José, por sua vez, atacaram Betel, e o Senhor estava com eles.
23 Pàa keli ma leele tun, a pè saa Betɛli ca kagala ke yewe ma ke jɛn. Faa pàa pye naga yinri Luzi.
23 Enviaram espias a Betel, anteriormente chamada Luz.
24 Kagala yewefɛnnɛ pe gbɔnsaga wa, a pè si naŋa wa yan wila yinrigi wa ca ki ni, a pè suu pye fɔ: «We mbe ya ye wa ca ki ni laga ŋga na, ki naga we na, pa we yaa kajɛŋgɛ pye ma kan.»
24 Quando os espias viram um homem saindo da cidade disseram-lhe: "Mostre-nos como entrar na cidade, e nós lhe pouparemos a vida".
25 Pe mbe ya ye wa ca ki ni laga ŋga na, a naŋa wì sigi naga pe na. Kì pye ma, a Zhozɛfu setirige piile pè si ca woolo pe ni fuun pe gbo tokobi ni. Ɛɛn fɔ, pàa ko naŋa wo naa wi go woolo pe ni fuun pe yaga, a pè kari.
25 Ele mostrou como entrar, e eles mataram os habitantes da cidade ao fio da espada, mas pouparam o homem e toda a sua família.
26 A ki naŋa wì si kari ma saa cɛn wa Hɛti cɛnlɛ woolo pe tara, ma ca ka kan wa maga mɛgɛ taga naga yinri Luzi. Ko mɛgɛ ko ki yɛn ki na ali ma pan ma gbɔn nala.
26 Ele foi, então, para a terra dos hititas, onde fundou uma cidade e lhe deu o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.
27 Manase cɛnlɛ woolo pe sila ya mbe Bɛti Sheyan ca woolo pe purɔ, naa Taanaki ca woolo, naa Dɔri ca woolo, naa Yibileyamu ca woolo, naa Megido ca woolo konaa ti kanŋgara kapire woolo pe ni. Ki kala na, ki Kana tara fɛnnɛ pàa yere ki yerewe mbe koro mbe cɛn wa ki tara laga ki ni.
27 Manassés, porém, não expulsou o povo de Bete-Seã nem o de Taanaque nem o de Dor nem o de Ibleã nem o de Megido, nem tampouco o dos povoados ao redor dessas cidades, pois os cananeus estavam decididos a permanecer naquela terra.
28 Naa Izirayɛli woolo pàa kaa fanŋga ta ma wɛ Kana tara fɛnnɛ pe na, pe sila pe purɔ. Ɛɛn fɔ pàa pe le kulowo tunndo ni.
28 Quando Israel se tornou forte, impôs trabalhos forçados aos cananeus, mas não os expulsou completamente.
29 Efirayimu cɛnlɛ woolo pe sila ya mbe Gezɛri ca woolo pe purɔ. Ki Kana tara fɛnnɛ pàa koro ma cɛn wa Efirayimu cɛnlɛ woolo pe sɔgɔwɔ.
29 Efraim também não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, mas os cananeus continuaram a viver entre eles.
30 Zabulɔn cɛnlɛ woolo pe sila ya mbe Kitirɔn ca woolo konaa Nahalɔli ca woolo pe purɔ. Ki Kana tara fɛnnɛ pàa koro ma cɛn wa Zabulɔn cɛnlɛ woolo pe sɔgɔwɔ, a Zabulɔn cɛnlɛ woolo pè pe le kulowo tunndo ni.
30 Nem Zebulom expulsou os cananeus que viviam em Quitrom e em Naalol, mas estes permaneceram entre eles, e foram submetidos a trabalhos forçados.
31 Asɛri cɛnlɛ woolo pe sila ya mbe Ako ca woolo pe purɔ, naa Sidɔn ca woolo, naa Alabu ca woolo, naa Akizibu ca woolo, naa Eliba ca woolo, naa Afiki ca woolo konaa Erehɔbu ca woolo pe ni.
31 Nem Aser expulsou os que viviam em Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeque e Reobe,
32 Kì pye ma, Asɛri cɛnlɛ woolo pàa cɛn wa ki tara ti ni wa ki Kana tara fɛnnɛ pe sɔgɔwɔ, katugu pe sila pe purɔ.
32 e, por esse motivo, o povo de Aser vivia entre os cananeus que habitavam naquela terra.
33 Nɛfitali cɛnlɛ woolo pe sila ya mbe Bɛti Shɛmɛshi ca woolo poro naa Bɛti Anati ca woolo pe purɔ. Ɛɛn fɔ, pàa cɛn wa ki Kana tara fɛnnɛ mbele pàa pye wa tara ti ni faa pe sɔgɔwɔ. Pàa ki cara shyɛn ti woolo pe le kulowo tunndo ni.
33 Nem Naftali expulsou os que viviam em Bete-Semes e em Bete-Anate; mas o povo de Naftali também vivia entre os cananeus que habitavam a terra, e aqueles que viviam em Bete-Semes e em Bete-Anate passaram a fazer trabalhos forçados para eles.
34 Amɔri cɛnlɛ woolo pàa Dan cɛnlɛ woolo pe wɔnrɔgɔ, a pè lugu ma kari wa yanwira ti na; pe sila pe yaga pe tigi wa gbunlundɛgɛ laga ki ni.
34 Os amorreus confinaram a tribo de Dã à serra central, não permitindo que descessem ao vale.
35 Amɔri cɛnlɛ woolo pàa koro ma cɛn wa Hari Herɛzi ca, naa Ayalɔn ca konaa Shaalibimu ca ki ni. Ɛɛn fɔ, a Zhozɛfu setirige piile pè si kaa fanŋga ta pe na, mɛɛ pe le kulowo tunndo ni.
35 E os amorreus igualmente estavam decididos a resistir no monte Heres, em Aijalom e em Saalbim, mas, quando as tribos de José ficaram mais poderosas, eles também foram submetidos a trabalhos forçados.
36 Amɔri cɛnlɛ woolo pe tara kɔnlɔ làa yiri wa Akirabimu tinndi wi na, ma saa gbɔn wa Sela ca, mɛɛ toro ma kari wa yɛgɛ.
36 A fronteira dos amorreus ia da subida de Acrabim até Selá, e mais adiante.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.