Juízes 19
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ACF
1 Wagati ŋa ni wunluwɔ fa cɛn Izirayɛli tara ti go na, Levi setirige piile naŋa wà la pye ma cɛn wa Efirayimu yanwira tara ti laga ŋga kì lali ki ni. A wì si Betilɛɛmu ca fɛnnɛ jɔ wa lɛ maa tɛgɛ, ma yiri wa Zhuda tara.
1 Aconteceu também naqueles dias, em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Ɛɛn fɔ, a jɛlɛ wi nɛɛ nanjara piin, mɛɛ yiri wa wi pɔlɔ wi go ma kari wa wi to go, wa Betilɛɛmu ca, wa Zhuda tara. A wì si koro wa fɔ ma saa gbɔn yeŋge tijɛrɛ.
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e deixando-o, foi para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 A wi pɔlɔ wì si kaa kari wa wi yeri mbe sa para wi ni mboo jatere wi kanŋga wi na, wi ta wi sɔngɔrɔ wa wi go. Wìla kari wi tunmbyee nuŋgba ni konaa sofilele shyɛn ni. A jɛlɛ wì si ye wi pɔlɔ wi ni wa wi to go. Naa tofɔ wìla kaa wi pɔlɔ wi yan, a wì suu fili yɔgɔrimɔ ni.
3 E seu marido se levantou, e foi atrás dela, para lhe falar conforme ao seu coração, e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele; e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 A wi nafɔ, jɛlɛ wi to we, wì suu yaga wa wi yɛɛ yeri, a wì koro wa ma saa gbɔn piliye taanri. Pàa pye na nii, na woo, na wɔnlɔ wa.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve, e ficou com ele três dias; e comeram e beberam, e passaram ali a noite.
5 Pilige tijɛrɛ wogo ki na, a pè si yiri faa pinliwɛ pi ni, a Levi setirige woolo naŋa wì suu yɛɛ gbɛgɛlɛ mbaa kee. Ki sanga wi ni, a wi nafɔ wì suu pye fɔ: «Yaraga ka ka gbɛn ma fanŋga ta, ko puŋgo na ma sila kee.»
5 E sucedeu que ao quarto dia pela manhã, de madrugada, ele levantou-se para partir; então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 A pe leele shyɛn pè si cɛn ma pinlɛ ma li konaa ma wɔ. Ko puŋgo na, a jɛlɛ wi to wì suu pɔlɔ wi pye fɔ: «Koro laga, ma nala yembinɛ lo pye laga, ma yɔgɔri naa.»
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Jɛlɛ wi pɔlɔ wìla yiri mbaa kee; ɛɛn fɔ, a wi nafɔ wì suu yɛnri ŋgbanga ma yo wi wɔnlɔ. A wì si yɛnlɛ maga yembinɛ li pye wa.
7 Porém o homem levantou-se para partir; mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Pilige kaŋgurugo wogo ki na, a wì si yiri faa pinliwɛ pi ni ma yo wi yaa la kee. A wi nafɔ wì sho naa fɔ: «Mi yɛn nɔɔ yɛnri, ma ka gbɛn, yɔnlɔ ki ka ka sogo mɛɛ la kee.» Kona, a pe shyɛn pè si pinlɛ ma li.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia; e ambos juntos comeram.
9 Naa naŋa wìla kaa yiri mbaa kee wi jɔ naa wi tunmbyee wi ni, a wi nafɔ wì suu pye fɔ: «Wele, yɔnlɔ kì kɔ makɔ, yembinɛ lì gbɛrɛ wɔ, ye koro laga ye wɔnlɔ, yɔnlɔ kì to makɔ. Ye wɔnlɔ laga naa, ma yɔgɔri. Goto ye yiri faa yaa kee, maa kee ma ca.»
9 Então o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina e a tarde já vem chegando; peço-te que aqui passes a noite; eis que o dia já vai acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e amanhã de madrugada levanta-te a caminhar, e irás para a tua tenda.
10 Ɛɛn fɔ, jɛlɛ wi pɔlɔ wi sila yɛnlɛ mbe wɔnlɔ wa naa. A wì si yiri na kee wo naa wi cɛnfɔ wi ni, naa wi sofilele shyɛn pe ni, pe jɔnrɔ ti ni pe na. A wì si saa gbɔn wa Zhebusi ca ki yɛgɛ, ko ki yɛn Zheruzalɛmu ca ye.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e chegou até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Naa pàa ka saa yɔngɔ Zhebusi ca ki ni sanga ŋa ni, kìla yala yɔnlɔ kì kɔ makɔ. A tunmbyee wì suu tafɔ wi pye fɔ: «Ki yaga we kɛ we kari wa Zhebusi cɛnlɛ woolo pe ca ŋga ki ni, we sa wɔnlɔ wa.»
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Vamos agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos ali a noite.
12 A wi tafɔ wì suu pye fɔ: «Ayoo, we se ye ca ka yɛgɛ ni, ŋga Izirayɛli woolo woro wa ki ni. We toro we kari fɔ wa Gibeya ca.»
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas iremos até Gibeá.
13 A wì suu tunmbyee wi pye naa fɔ: «Pan we bala we gbɔn wa Gibeya ca nakoma wa Arama ca, we sa wɔnlɔ ki cara ka nuŋgba ni.»
13 Disse mais a seu moço: Vamos, e cheguemos a um daqueles lugares, e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Kona, a pè si konɔ li lɛ nɛɛ kee. Naa pàa ka saa yɔngɔ Gibeya ca ki ni sanga ŋa ni, a kì si yala yɔnlɔ kì to. Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo poro ca layi.
14 Passaram, pois, adiante, e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Kona, a pè si kɛ ma kari wa Gibeya ca sa wɔnlɔ wa.
15 E retiraram-se para lá, para passarem a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Pe mbe wele, a pè si naŋa lelɛɛ wa yan wì yiri kɛrɛ ma ye yɔnlɔkɔgɔ ki ni. Ki naŋa wìla pye Efirayimu yanwira tara woolo wo wa, ma cɛn wa Gibeya ca. Ma si yala ki laga ki woolo pàa pye Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo.
16 E eis que um velho homem vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram porém os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 A wì suu yɛgɛ ki yirige mɛɛ nambanŋa wi yan wì cɛn wa katogo. A wì si saa yewe ma yo fɔ: «Ma yiri se? Maa kee se?»
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este viajante na praça da cidade, e disse o ancião: Para onde vais, e donde vens?
18 A Levi setirige woolo naŋa wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Wè yiri wa Betilɛɛmu ca, wa Zhuda tara na kee wa Efirayimu yanwira tara ti laga ŋga kì lali ki ni. Pa pànla se wa. Mìla kari wa Betilɛɛmu, wa Zhuda tara, koni mi yɛn na sɔngɔri na kee wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li go. Ɛɛn fɔ, lere si yɛnlɛ mbanla yaara wɔ wa wi go.
18 E ele lhe disse: Viajamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou; porquanto fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Ma si yala, yan naa sofilele yan yɛn we yeri, Yaakara yɛn we yeri fun, mi naa na jɔ konaa na tunmbyee lefɔnŋɔ wi ni. Yaraga ko ka kpɛ kala woro we na.»
19 Todavia temos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Kona, a naŋa lelɛɛ wì suu pye fɔ: «Yɛyinŋge ki pye ma ni! Maga jori yaraga ŋga fuun kala, mi yaa ki kan ma yeri. Kii daga ma wɔnlɔ laga katogo.»
20 Então disse o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 A wì si kari pe ni ma saa pe yaara wɔ wa wi go. A wì si sofile yan kan sofilele pe yeri. A nambala pe pe yɛɛ tɔɔrɔ ti jogo mɛɛ li ma wɔ.
21 E levou-o à sua casa, e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Ma pe ta paa nii na baro waa, a ca ki nambala pèle si pan, lejagala pele, ma pan ma go ki maga, nɛɛ kɔrɔ ki gbɔɔn ŋgbanga, a pè si naŋa lelɛɛ, gofɔ we, wi pye fɔ: «Naŋa ŋa wì tugu laga ma go, wi yirige laga we kan we jɛɛlɛ kala pye wi ni.»
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao ancião, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 A gofɔ wì si yiri wa funwa na pe kɔrɔgɔ mɛɛ pe pye fɔ: «Na wɛnnɛ, mi yɛn na ye yɛnri, yaga ka kapege pye; katugu ki naŋa ŋa wi yɛn na nambanŋa. Yaga ka ki fɛrɛ gbɔrɔ kala na li pye.
23 E o homem, dono da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus, ora não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Ye wele, na sumborombyɔ wi yɛn laga, wi fa naŋa kala jɛn konaa ki naŋa wi cɛnfɔ wi ni. Mi yaa pe yirige ye kan wa funwa na, ye poro lɛ ye pe jɔgɔ, ŋga ka ye ndanla yege pye pe na. Ɛɛn fɔ, yaga kaga fɛrɛ gbɔrɔ kala na li pye naŋa ŋa wi na.»
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele vo-las tirarei fora; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais essa loucura.
25 Ɛɛn fɔ, ki leele pe sila yɛnlɛ mbe logo naŋa lelɛɛ wi yeri. Kona, a Levi setirige woolo naŋa wì suu cɛnfɔ wi yirige pe kan wa funwa na. A pè suu yigi ma sinlɛ wi ni maa jɔlɔ ki yembinɛ li ni fuun li ni. Naa laga kila kaa na lari, a pè suu yaga ma yo wila kee.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora; e eles a conheceram e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Lalaaga yɛgɛ ki ni, a ki jɛlɛ wì si pan ma to wa wi pɔlɔ wi kafɔ naŋa wi go yɔn ki na, mɛɛ koro le fɔ ma saa laga ki laga.
26 E ao romper da manhã veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Ki pinliwɛ pi ni, a wi pɔlɔ wì si yiri ma go ki yɛngɛ mbe yiri mbaa kee. Wi mbe wele, a wì suu cɛnfɔ wi yan wì sinlɛ ma sanga, maa kɛyɛn yi taga wa yeyɔngɔ shɔn wi na.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 A wì suu pye fɔ: «Yiri we kari.» Ɛɛn fɔ jɛlɛ wi sila wi yɔn sogo sɛnrɛ ta kpɛ ni. A wi pɔlɔ wì suu gboo wi lɛ maa taga wi sofile wi na mɛɛ kari wi ca.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém ela não respondeu; então, levantando-se o homem a pôs sobre o jumento, e foi para o seu lugar.
29 Naa wìla ka saa gbɔn wa wi go, a wì si gbenɛ lɛ, maa jɔ gboo wi lɛ maa kɔɔnlɔ, a wì yiri kayinŋgele tɛgɛsaga kɛ ma yiri shyɛn. A wì si ke torogo nuŋgba nuŋgba Izirayɛli tara ti lagapyew ki ni.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes; e enviou-as por todos os termos de Israel.
30 Mbele fuun pàa ki wogo ki yan, pàa pye na yuun fɔ: «We fa ŋga ki cɛnlɛ la yan, maga lɛ Izirayɛli woolo pè yiri wa Ezhipiti tara fɔ ma pan ma gbɔn nala. Ki daga yege kala li yigi jɛŋgɛ, mbe ye yɛɛ yewe, mbe ka yo ki sɛnrɛ ti ni.»
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto, considerai, e falai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.