Juízes 18
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA
1 Ki wagati wi ni, wunluwɔ sila pye wa Izirayɛli tara. Dan cɛnlɛ woolo pàa pye na cɛnsaga jaa mbe cɛn, katugu maga lɛ wa fɔ ma pan ma gbɔn ki wagati wi na, poro sila kɔrɔgɔ ta wa Izirayɛli cɛngɛlɛ sanŋgala ke sɔgɔwɔ.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e a tribo dos danitas estava procurando um território para morar, porque, até aquele dia, não tinha recebido herança entre as tribos de Israel.
2 Kona, a Dan cɛnlɛ woolo pè si nambala kaŋgurugo wɔ pe yɛɛ sɔgɔwɔ, mbele pàa pye lewɛlimbɛlɛ, ma yiri wa Zoreya ca konaa Ɛshitawɔli ca. Pàa pe tun ma yo pe sa tara ti yanri peri wele peri jɛn, ma pe pye fɔ: «Ye sa tara ti yanri yeri wele yeri jɛn.» A pè si kari ma saa gbɔn wa Efirayimu yanwira tara ti ni, wa Mika go ki tanla, mɛɛ wɔnlɔ le.
2 Então os filhos de Dã enviaram cinco homens dentre todas as famílias da sua tribo, homens valentes, de Zorá e de Estaol, para espiar e explorar a terra. E lhes disseram: — Vão e explorem a terra. Chegaram à região montanhosa de Efraim, até a casa de Mica, e ali pernoitaram.
3 Ma pe ta wa Mika go ki tanla, a pè si Levi setirige pyɔ wi jɛn wi sɛnpaara to na. A Pè si kari wi kɔrɔgɔ mɛɛ saa wi yewe fɔ: «Ambɔ wì pan ma ni lagamɛ? Yiŋgi maa piin laga? Yiŋgi na, a mà si koro laga?»
3 Quando se aproximaram da casa de Mica, reconheceram a voz do jovem levita. Chegaram perto dele e lhe perguntaram: — Quem trouxe você para cá? O que você está fazendo aqui? E o que prende você a este lugar?
4 A wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ŋga naa ŋga ko Mika wi maa piin na kan. Wi maa na sara, a mì pye wi saraga wɔfɔ.»
4 Ele respondeu: — Assim e assim Mica fez comigo: ele me contratou, e eu me tornei o sacerdote dele.
5 Kona, a pè suu pye fɔ: «Kì kaa pye ma, Yɛnŋɛlɛ li yewe we kan we ta wege jɛn na kaa pye kondangala na we yɛn li na li yaa tanla we na?»
5 E eles lhe disseram: — Então, por favor, consulte a Deus, para que saibamos se o caminho que seguimos irá prosperar.
6 A saraga wɔfɔ wì si pe pye fɔ: «Yaa kee yɛyinŋge na fasi, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛn ye ni wa ye kondangala li ni.»
6 O sacerdote respondeu: — Vão em paz. O caminho de vocês está sob as vistas do
7 A ki nambala kaŋgurugo pè si yiri ma konɔ li lɛ ma saa gbɔn wa Layishi ca. A pè si saa ca woolo pe yan pe yɛn ma cɛn wa yɛyinŋge na ma yala Sidɔn ca fɛnnɛ pe cɛnlɔmɔ pi ni; pàa pye ma cɛn pɔw ma kɛɛ kan ma taga pe yɛɛ na. Lere sila pye na pe jɔlɔ, lere kpɛ sila pye pe go na mbaa kaŋgbanga tari pe na. Pàa pye ma lali Sidɔn ca fɛnnɛ pe ni. Pe sila pye na kanuŋgbaŋga piin cɛnlɛ la kpɛ ni.
7 Os cinco homens partiram e chegaram a Laís. Viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, segundo o costume dos sidônios, em paz e sem desconfiar de nada. Nenhuma autoridade havia que, por qualquer coisa, os oprimisse. Moravam longe dos sidônios e não tinham contato com outros povos.
8 A Nambala kaŋgurugo pè si sɔngɔrɔ ma pan wa Zoreya naa Ɛshitawɔli cara ti ni pe sefɛnnɛ pe kɔrɔgɔ. A poro si pe yewe ma yo fɔ: «Ye ka yo we kan.»
8 Então os cinco homens voltaram a seus irmãos em Zorá e Estaol. E esses irmãos lhes perguntaram: — E então, o que nos dizem?
9 A pè si pe sefɛnnɛ pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Yoo kari we sa to Layishi ca woolo pe na; katugu wè tara ti wele mari yan ti yɛn ma yɔn fɔ jɛŋgɛ. Ki cɛn mɛlɛ ye si pyeri? Yaga kaa mɔlɔ. Ye yiri ye konɔ li lɛ we saga tara ti shɔ.
9 Eles responderam: — Preparem-se e vamos atacá-los. Porque examinamos a terra, e eis que é muito boa. Vão ficar aí parados? Vão depressa e ocupem aquela terra.
10 Na yaga sa gbɔn wa, ye yaa sa leele pe yan pè kɛɛ kan ma taga pe yɛɛ na. Pe tara tì gbɔgɔ, a Yɛnŋɛlɛ lìri le ye kɛɛ. Yarilire nda fuun ti ma fi wa tara ti na ta yaa ta wa ki tara ti ni.»
10 Quando chegarem lá, vão encontrar um povo que não desconfia de nada. A terra é ampla, e Deus a está entregando nas mãos de vocês. É um lugar em que não falta nada do que existe na terra.
11 Kona, a Dan setirige woolo nambala cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) si maliŋgbɔnyaara lɛ ma yiri wa Zoreya naa Ɛshitawɔli cara ti ni ma kari.
11 Então partiram dali, do meio da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados com as suas armas de guerra.
12 A pè si saa pe paara yinrɛ ti kankan wa Kiriyati Yeyarimu ca ki tanla, wa Zhuda tara, wa ca ki yɔnlɔ tosaga kɛɛ yeri. Ko kala ki ti pe maa ki laga ki yinri Mahane Dan ali ma pan ma gbɔn nala.
12 Subiram e acamparam em Quiriate-Jearim, em Judá. Por isso aquele lugar é chamado de Maané-Dã, até o dia de hoje. Fica a oeste de Quiriate-Jearim.
13 Pè kaa yiri lema, a pè si toro wa Efirayimu yanwira tara ti ni ma saa gbɔn wa Mika go ki na.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Kona, nambala kaŋgurugo mbele pàa saa Layishi ca tara ti yanri mari wele, a pè si pe pinlɛyɛɛnlɛ pe pye fɔ: «Yège jɛn ma yo efɔdi, naa go yarisunndo konaa yaraga yanlɛgɛ ŋga pè tugurɔn yan maga gbegele yarisunŋgo ta yɛn laga ki yinrɛ nda ka ni kɛ? Koni ŋga ye daga mbe pye, yège jɛn.»
14 Os cinco homens que foram espiar a terra de Laís disseram aos seus irmãos: — Vocês sabiam que numa daquelas casas há uma estola sacerdotal, alguns ídolos do lar, uma imagem de escultura e uma de fundição? Decidam, pois, o que vão fazer.
15 Kona, a pè si kɛ ma kari wa Mika go, mɛɛ saa ye wa Levi setirige woolo lefɔnŋɔ wi go maa shari maa yewe na kaa pye wi yɛn ŋgbaan.
15 Então foram para lá, e chegaram à casa do jovem levita, que era a casa de Mica, e o saudaram.
16 Ko sanga wo ni, Dan cɛnlɛ woolo cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) mbele pàa maliŋgbɔnyaara ti lɛ pàa pye ma yere wa yeyɔngɔ ki na.
16 Os seiscentos homens da tribo de Dã, armados com as suas armas de guerra, ficaram à entrada do portão.
17 Ɛɛn fɔ, nambala kaŋgurugo mbele pàa saa tara ti yanri mari wele, pè si ye wa go ma yaraga yanlɛgɛ ki lɛ, naa efɔdi wi ni, naa go yarisunndo konaa yaraga yanlɛgɛ ŋga pàa tugurɔn yan maga gbegele yarisunŋgo ki ni. Saraga wɔfɔ wìla pye ma yere le yeyɔngɔ ki na le nambala cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) pe tanla, maliŋgbɔnyaara ti ni pe kɛɛ.
17 Porém os cinco homens que tinham ido espiar a terra entraram na casa e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, enquanto o sacerdote estava em pé à entrada do portão com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 Naa saraga wɔfɔ wìla kaa ki yan nambala kaŋgurugo pè ye wa Mika wi go ma saa yaraga yanlɛgɛ ki lɛ, naa efɔdi wi ni, naa go yarisunndo konaa yaraga yanlɛgɛ ŋga pàa tugurɔn yan maga gbegele yarisunŋgo ki ni, a wì si pe yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi yaa piin yɛɛn?»
18 Quando eles entraram na casa de Mica e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, o sacerdote perguntou: — O que é que vocês estão fazendo?
19 A pè suu pye fɔ: «Pyeri, maga ka para, ma pinlɛ we ni. Ma pye paa we to konaa we saraga wɔfɔ yɛn. Ma pye lere nuŋgba go woolo saraga wɔfɔ konaa ma pye Izirayɛli cɛnlɛ nuŋgba woolo nakoma sege nuŋgba woolo saraga wɔfɔ, kikiin ki yaa mbɔnrɔ ma yeri?»
19 Eles responderam: — Fique calado. Não diga nada a ninguém. Venha conosco e seja o nosso conselheiro e sacerdote. Ou você acha que é melhor ser sacerdote na casa de um só homem do que ser sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?
20 Ki sɛnrɛ tìla saraga wɔfɔ wi nawa pi yinŋgi fɔ jɛŋgɛ. A wì si efɔdi wi lɛ, naa go yarisunndo to naa yaraga yanlɛgɛ ki ni, mɛɛ pinlɛ ki leele pe ni ma kari.
20 O sacerdote ficou contente, pegou a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de escultura e entrou no meio do povo.
21 A pè si yiri le nɛɛ kee. Pàa piile, naa yaayoro to naa yarijɛndɛ ti kelegi pe yɛɛ yɛgɛ.
21 Eles deram meia-volta e partiram, não sem antes colocar diante de si as crianças, o gado e os seus bens.
22 Naa pàa kaa lali jɛŋgɛ Mika go ki ni sanga ŋa ni, a wi cɛnyɛɛnlɛ pè si pe yɛɛ gbogolo ma taga Dan cɛnlɛ woolo pe na, na pe puro.
22 Quando eles já estavam longe da casa de Mica, os vizinhos deste se reuniram e foram atrás dos filhos de Dã.
23 Naa pàa ka saa yɔngɔ pe ni, a pè si jɔrɔgɔ ma Dan cɛnlɛ woolo pe yeri, a pè si sɔngɔrɔ ma pan ma Mika wi yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi kì ye ma ni, a mà sigi janwa ŋa wi lɛ ma pan we kɔrɔgɔ?»
23 Eles gritaram para os filhos de Dã, que, voltando-se, perguntaram a Mica: — O que é que você quer? Por que você convocou todo esse povo?
24 A wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Yarisunndo nda mì gbegele na yɛɛ kan, yèri lɛ na kee ti ni ma pinlɛ na saraga wɔfɔ wi ni. Yaraga si koro na yeri naa; a yè si yɛnlɛ nala yewe na yuun fɔ: ‹Yiŋgi kì ye ma ni?› »
24 Mica respondeu: — Vocês pegaram os deuses que eu fiz e também o meu sacerdote e foram embora. O que sobrou para mim? E vocês ainda me perguntam: “O que é que você quer?”
25 A Dan cɛnlɛ woolo pè sho fɔ: «Maga ka we nuŋgbolo li wɛri we na ma sɛnrɛ ti ni, jaŋgo we woolo pele ka ka nawa ŋgban, mbe to mboro naa ma go woolo ye na mbe ye gbo.»
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: — Seria melhor você ficar calado, porque, se não, alguns dos nossos homens poderiam ficar irritados e acabariam atacando você. Nesse caso, perderiam a vida você e os da sua casa.
26 Ko puŋgo na, a Dan cɛnlɛ woolo pè si konɔ li lɛ nɛɛ kee. Naa Mika wìla kaa ki yan pe fanŋga kì wɛ wi wogo ki na, a wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go.
26 Assim, os filhos de Dã seguiram o seu caminho. E Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, deu meia-volta e foi para casa.
27 Dan cɛnlɛ woolo pa pàa yaara nda Mika wìla gbegele ti lɛ yɛɛn, konaa wi saraga wɔfɔ wi ni.
27 Os homens de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele, e foram a Laís, a um povo que vivia em paz e sem desconfiar de nada. Mataram os moradores a fio de espada e queimaram a cidade.
28 Lere kpɛ sila ta mbe kari sa Layishi ca woolo pe saga, katugu pàa pye ma lali Sidɔn ca woolo pe ni. Pe sila pye na kanuŋgbaŋga piin leele pele yɛgɛ ni. Layishi ca kìla pye wa Bɛti Erehɔbu ca gbunlundɛgɛ ki ni. A Dan cɛnlɛ woolo pè si ca ki kan naa fɔnŋgɔ mɛɛ cɛn wa ki ni.
28 Não houve ninguém que os livrasse, porque moravam longe de Sidom e não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale junto a Bete-Reobe. Os filhos de Dã reedificaram a cidade e passaram a morar nela.
29 A pè si pe tɛlɛ wi mɛgɛ ki taga ca ki na naga yinri Dan. Dan wìla pye Izirayɛli wo pinambyɔ. Ɛɛn fɔ faa, pàa pye na ca ki yinri Layishi.
29 E lhe chamaram Dã, segundo o nome de Dã, seu pai, que era filho de Israel. Porém no passado o nome dessa cidade era Laís.
30 A pè si Mika wi yaraga yanlɛgɛ ki yerege pe yɛɛ kan, mɛɛ Gɛrishɔmu pinambyɔ Zhonatan wi tɛgɛ Dan cɛnlɛ woolo pe saraga wɔfɔ; wo la pye Manase wi pishyɛnwoo. Zhonatan naa wi setirige piile pe ni, pàa pye naga tunŋgo ki piin fɔ ma saa gbɔn wagati ŋa pàa kaa ki tara woolo pe koli ma kari pe ni wa kulowo pi ni wi na.
30 Os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura, e Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas até o dia do cativeiro do povo.
31 Yɛnŋɛlɛ li cɛnsaga paraga go kìla pye wa Silo ca wagati ŋa fuun ni, pàa Mika yaraga yanlɛgɛ ki yerege pe yɛɛ kan ki wagati wi ni fuun wi ni.
31 Assim, pois, a imagem de escultura feita por Mica ficou entre eles durante todo o tempo em que a Casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.