Josué 2
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC
1 Kona, maga ta Izirayɛli woolo pàa pye wa Shitimu laga ki na, a Nuni pinambyɔ Zhozuwe wì si nambala shyɛn tun larawa, ma pe pye fɔ: «Ye kari ye sa tara ti kagala ke yewe ye ke jɛn, Zheriko ca wogo ko tende.» Kì kaa pye ma, a pè si kari ma saa gbɔn wa Zheriko ca, mɛɛ ye nanjaa wa go, pàa pye naa yinri Arahabu. A pè si wɔnlɔ wa.
1 Josué, filho de Nun, despachou de Setim secretamente dois espiões: Ide, disse-lhes ele, e examinai a terra e a cidade de Jericó. Em caminho, entraram em casa de uma prostituta chamada Raab, onde se alojaram.
2 A leele pèle si saa ki yo Zheriko ca wunlunaŋa wi kan ma yo fɔ: «Wele, Izirayɛli woolo nambala pèle pan laga nala yembinɛ na li ni, mbe pan mbe tara ti kagala ke yewe.»
2 E foi avisado ao rei de Jericó: Entraram aqui de noite alguns israelitas para explorar a terra.
3 Kona, a Zheriko ca wunlunaŋa wì si tunŋgo tun wa Arahabu wi yeri maa pye fɔ: «Nambala mbele pè pan wa ma yeri ma tungu wa ma go, pe yirige laga we kan, katugu pè pan mbe tara ti ni fuun ti kagala ke yewe mbe ke jɛn.»
3 O rei mandou dizer a Raab: Faze sair esses homens que foram ter contigo e entraram em tua casa; porque vieram espionar a terra.
4 Ɛɛn fɔ, a Arahabu wì si saa ki nambala shyɛn pe lara; ko puŋgo na, a wì sho fɔ: «Kaselege ko na, nambala pèle pan laga na yeri, ɛɛn fɔ, mi si pe yirisaga ko jɛn.
4 Mas a mulher ocultou os dois homens e respondeu: Vieram realmente uns homens à minha casa, mas eu não sabia de onde eram.
5 Yembinɛ laa woo sanga ŋa ni, sanni pe sa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki tɔn, a pè si yiri ma kari. Mii pe karisaga jɛn. Ye fyɛɛlɛ ye taga pe na, pa ye yaa sa pe yigi konɔ.»
5 Pela tarde, quando se iam fechar as portas da cidade, eles partiram. Ignoro para onde foram. Persegui-os vós depressa e os alcançareis.
6 Ma si yala, wìla lugu ki nambala pe ni wa wi go ki naayeri ma saa pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe lara lɛn tiire ta sɔgɔwɔ; wìla to gbogolo wa go ki naayeri.
6 Ora, ela os fizera subir ao terraço de sua casa e os ocultara sob palhas de linho que ali havia.
7 A wunlunaŋa wi pitunmbolo pè si yiri ma taga pe na na pe lagajaa. Pàa pye na Zhuridɛn gbaan wi kɔɔn tɔɔrɔ na laga ŋga na ki konɔ lo pàa lɛ. Pe yiriŋgɔlɔ wa ca, a leele pè si ca ki mbogo yeyɔnrɔ ti tɔn wa pe puŋgo na.
7 Os homens enviados foram atrás deles pelo caminho, que conduz ao vau do Jordão, e as portas da cidade foram fechadas após a partida da patrulha.
8 Sanni kagala yewefɛnnɛ pè sa sinlɛ, a Arahabu wì si lugu ma kari pe kɔrɔgɔ wa go ki naayeri
8 Antes que se deitassem, Raab subiu ao terraço junto dos espiões e disse-lhes:
9 ma saa pe pye fɔ: «Mìgi jɛn ma yo Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi tara nda ti kan ye yeri. Ye yɛgɛ fyɛrɛ tì we yigi. Tara woolo pe ni fuun pe sunndo wila kɔɔn pe na yoro kala na.
9 Eu sei que o Senhor vos entregou esta terra; o terror de vós apoderou-se de nós, e todos os habitantes da terra estão desanimados por vossa causa.
10 Katugu wège logo ma yo sanga ŋa ni yè yiri wa Ezhipiti tara, Yawe Yɛnŋɛlɛ làa Kɔgɔje yɛɛn wi tɔnmɔ pi waga wa ye yɛgɛ ye ta ye toro. Ŋga yè pye Amɔri cɛnlɛ woolo pe wunlumbolo shyɛn, Sihɔn naa Ɔgi pe na, poro mbele pàa pye wunluwɔ pi na wa Zhuridɛn gbaan wi yɔnlɔ yirisaga yeri, wège logo, konaa paa yɛgɛ ŋga na yè pe woolo poro naa pe tara ti tɔngɔ pew we.
10 Ouvimos dizer como o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e como, além do Jordão, tratastes os dois reis dos amorreus, Seon e Og, os quais votastes ao interdito.
11 Malɛ wège kagala ke logo, we sunndo wì kɔn we na. Kotogo si koro we ni naa we yere we ye sige, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ, ye Yɛnŋɛlɛ le, lo li yɛn Yɛnŋɛlɛ wa naayeri konaa laga tara ti na.
11 Quando ouvimos isso, nosso coração desfaleceu e ninguém mais tem coragem de vos resistir, porque o Senhor, vosso Deus, é o Deus nas alturas dos céus e aqui embaixo na terra.
12 Koni, mi yɛn na ye yɛnri fɔ ye wugu yanla kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛgɛ ki na, fɔ kajɛŋgɛ ŋga mì pye ma ye kan, ye yaa ki yɔngɔ pye na go woolo pe kan fun. Ye kala la pye paa tɛgɛrɛ yɛn mbege naga fɔ ye sɛnyoro ti yɛn kaselege,
12 Agora, vo-lo peço, jurai-me pelo Senhor, que, assim como usei de bondade para convosco, do mesmo modo poupareis a casa de meu pai.
13 fɔ ye yaa na to, naa na nɔ, naa na nɔsepiile nambala naa jɛɛlɛ, konaa pe woolo pe ni fuun pe yaga yinwege na, fɔ ye se ka ti pe we gbo.»
13 Dai-me um sinal seguro de que salvareis meu pai, minha mãe, meus irmãos, minhas irmãs e todos os que lhe pertencem e livrareis as nossas vidas da morte.
14 A nambala pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na mɛɛ yɛnlɛ mbe we kala li yo lere kan fyew, wè wugu ki na mbe ku ma yɔnlɔ (na wee we sɛnyoro ti tanga we). Yawe Yɛnŋɛlɛ liga ki tara nda ti kan we yeri sanga ŋa ni, pa we yaa pye sinmbele ma ni mbe kajɛŋgɛ pye mbɔɔn kan.»
14 Eles responderam-lhe: a custa de nossa vida salvaremos a vossa, contanto que não nos atraiçoeis. Quando o Senhor nos entregar esta terra, fiéis {à nossa promessa} tratar-te-emos com bondade.
15 Kì kaa pye ma, a Arahabu wì si pe yirige wa wi fenɛtiri wi ni ma pe tirige wa funwa na mana na, katugu mbogo ŋga kìla ca ki maga maga fili, wi go kìla pye ma kan ma mara ki na.
15 Então, servindo-se de uma corda, ela desceu-os pela janela, pois a casa em que morava estava sobre o muro da cidade.
16 Pe tirigesaga, a wì si pe pye fɔ: «Yaa kee wa yanwira ti yeri, jaŋgo mbele pè taga ye puŋgo na, paga ka sa ye yan. Ye sa lara wa piliye taanri, fɔ pe sa sɔngɔrɔ pe pan. Ko puŋgo na, ye konɔ li lɛ yaa kee.»
16 Ide para o monte, disse-lhes ela, para que não vos encontrem os vossos perseguidores. Ocultai-vos ali durante três dias, até que eles voltem; depois retomareis o vosso caminho.
17 A ki nambala pè suu pye fɔ: «Wuguro nda mà ti a wè wugu, we yaa shɔ ti ni yɛgɛ ŋga na, koyi ŋga yɛɛn:
17 Os homens disseram-lhe: Eis como havemos de cumprir o juramento a que nos obrigastes:
18 ‹Wele, na waga ka ye laga ye tara ti ni sanga ŋa ni, mà we yirige ma we tirige wa funwa na fenɛtiri ŋa ni, ma ki mana yɛnlɛ na li pɔ wa wi na. Kona, mɛɛ ma to, naa ma nɔ, naa ma nɔsepiile konaa ma go woolo pe ni fuun pe gbogolo laga ma go.
18 quando tivermos entrado na terra, porás este cordão vermelho na janela por onde nos fizeste descer; reúne em torno de ti, em tua casa, teu pai, tua mãe, teus irmãos, e toda a família de teu pai.
19 Pe ni, na wa ka ka yiri laga ma go mbe kari wa funwa na, wi gbowo pi yaa ka pye wo yɛɛ go kala, pa we se pye kapege pyefɛnnɛ. Ɛɛn fɔ, lere o lere wi yaa ka pye laga go ko ni ma ni, na lere kɛɛ ka taga wo wa na, pa wo gbowo po kapege ko yaa pye woro go kala.
19 Se alguém ultrapassar a porta de tua casa e sair para fora, este será responsável pelo que acontecer, e nós seremos inocentes. Mas se alguém puser a mão sobre quem quer que seja que se encontrar contigo em tua casa, é sobre nós que isto cairá.
20 Yɛgɛ o yɛgɛ, na maga we kala li yo mbe lere wa kan, wuguro nda mà ti a wè wugu, pa we yaa shɔ ki wuguro ti ni.› »
20 Se divulgares, porém, o que combinamos contigo, estaremos desobrigados do juramento que nos fizeste fazer.
21 A Arahabu wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Mì yere ki na. Ye ti ki pye paa yɛgɛ ŋga na yège yo we.» Ko puŋgo na, a wì si pe yaga, a pè kari. Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a wì si mana yɛnlɛ li pɔ wa fenɛtiri wi na.
21 Seja como dissestes, respondeu ela. Depois os despediu, e eles partiram. E ela pendurou o cordão vermelho na janela.
22 A ki nambala shyɛn pè si kari wa yanwira ti na ma saa lara wa piliye taanri, fɔ leele mbele pàa taga pe puŋgo na, pe sa sɔngɔrɔ. Mbele pàa taga pe puŋgo na, pàa saa pe lagaja konɔ li lagapyew ki ni, ɛɛn fɔ, pe sila nambala pe yan.
22 Eles foram para o monte, onde permaneceram durante três dias, até que voltassem os que os perseguiam. Estes, tendo buscado por todo o caminho os espiões, não os encontraram.
23 Kona, a ki nambala shyɛn pè si sɔngɔrɔ ma yiri wa yanwira ti na ma tigi, mɛɛ saa Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma kari Nuni pinambyɔ Zhozuwe wi kɔrɔgɔ. Kagala ŋgele fuun kàa pye pe na, a pè si ke yɛgɛ yo maa kan.
23 Os dois homens desceram então do monte e, voltando, passaram o Jordão. Foram para junto de Josué, filho de Nun, e contaram-lhe tudo o que se tinha passado.
24 A pè si Zhozuwe wi pye fɔ: «Kaselege ko na, Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi tara ti ni fuun ti le we kɛɛ, katugu tara woolo pe ni fuun pe sunndo wila kɔɔn pe na makɔ we kala na.»
24 O Senhor, disseram-lhe eles, entregou toda essa terra nas nossas mãos, pois todos os seus habitantes tremem diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.