Josué 14
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVI
1 Tara nda Izirayɛli woolo pàa ta wa Kana tara ti ni kɔrɔgɔ tori nda yɛɛn. Saraga wɔfɔ Eleyazari wo naa Nuni pinambyɔ Zhozuwe wi ni, naa Izirayɛli cɛngɛlɛ ke seye teele pe ni, poro pàa ti yɛɛlɛ pe na.
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Pàa pɛtɛ gbɔn maga tara ti yɛɛlɛ cɛngɛlɛ kɔlɔjɛrɛ naa cɛnlɛ na li walaga ki woolo pe sila pe tasaga ta pe na, paa yɛgɛ ŋga na Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ki konɔ kan Moyisi wi yeri ma yo pege pye we.
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Moyisi wìla cɛngɛlɛ shyɛn naa cɛnlɛ nuŋgba walaga woolo kan pe kɔrɔgɔ ni makɔ wa Zhuridɛn gbaan wi yɔnlɔ yirisaga yeri. Ɛɛn fɔ, wi sila tara kan kɔrɔgɔ Levi setirige piile poro yeri.
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Katugu Zhozɛfu pinambiile shyɛn, Manase naa Efirayimu pàa poro jiri paa cɛngɛlɛ shyɛn yɛn ma pe taga wa. Ki kala na, pe sila tara ta kan Levi setirige piile pe yeri wa Kana tara, kaawɔ cara tari pàa kan pe yeri pe cɛn wa ti ni, ma pinlɛ lara nda tìla pye mari maga ti ni, ti pye pe yaayoro ti kasara naa pe yarijɛndɛ ti tɛgɛsara.
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Pa Izirayɛli woolo pàa ki pye yɛɛn ma tara ti yɛɛlɛ, paa yɛgɛ ŋga na Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ki yo Moyisi wi kan we.
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Pilige ka, a Zhuda cɛnlɛ woolo pèle si pan Zhozuwe wi kɔrɔgɔ wa Giligali ca. A Yefune pinambyɔ Kalɛbu ŋa wìla pye Kenazi setirige pyɔ, wì si Zhozuwe wi pye fɔ: «Ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo li tunmbyee Moyisi wi kan mi naa mboro we sɛnrɛ na, ma we ta wa Kadɛshi Barineya tara, ndɛ màga jɛn.
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Kìla yala mì ta yɛlɛ nafa shyɛn, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li tunmbyee Moyisi wì silan tun ma yiri wa Kadɛshi Barineya tara, mbe pan mbege tara nda yɛɛn ti kagala ke yewe mbe ke jɛn. Naa mìla kaa sɔngɔrɔ ma kari, kagala ŋgele mìla yan, a mì si ke yɛgɛ yo wi kan nawa jatere jɛnŋɛ ni.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Ma si yala, nambala mbele pàa pinlɛ na ni, pàa leele pe kotogo ki gbo pe na, ɛɛn fɔ, mi wo na, mì taga Yawe Yɛnŋɛlɛ, na Yɛnŋɛlɛ li na, na nawa pi ni fuun pi ni.
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Ki pilige ki ni, a Moyisi wì si wugu ma yo fɔ: ‹Kaselege ko na, tara nda mà saa yanri mari kagala ke yewe ma ke jɛn, ti yaa ka pye mboro naa ma setirige piile ye woro fɔ sanga pyew, katugu mà taga Yawe Yɛnŋɛlɛ, na Yɛnŋɛlɛ li na, ma nawa pi ni fuun pi ni.›
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 Koni, kì ta yɛlɛ nafa shyɛn ma yiri kaŋgurugo malɛ lìgi sɛnrɛ ti yo Moyisi wi kan, sanga ŋa ni woro Izirayɛli woolo wàa pye na tanri wa gbinri wi ni we. Yawe Yɛnŋɛlɛ lìlan yaga yinwege na, ma yala li yɔn fɔlɔ na làa lɛ na yeri li ni. Wele, mì ta yɛlɛ nafa tijɛrɛ ma yiri kaŋgurugo yiŋgɔ.
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 Mi yɛn fanŋga ni bere paa yɛgɛ ŋga na mìla pye fanŋga ni, sanga ŋa ni Moyisi wìla na tun we. Fanŋga yɛn na ni paa faa wi yɛn, mbe ya mbe malaga gbɔn nakoma mbaa kagala ke ni fuun piin.
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Ki kala na, yanwiga tara laga ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yɔn fɔlɔ kɔn mbe kan na yeri ki sanga wi ni, ki kan na yeri yiŋgɔ. Ki sanga wi ni, màa sigi logo ma yo letitɔɔnrɔ, Anaki setirige piile wele, pe yɛn ma cɛn wa ki laga ki cagbɔrɔ gbɔrɔ ti ni, to nda malaga sigemboro yɛn mari maga we. Na Yawe Yɛnŋɛlɛ liga na saga, mi yaa pe purɔ mbe pe yirige wa, paa yɛgɛ ŋga na làa ki yo we.»
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Kona, a Zhozuwe wì si duwaw pye Yefune pinambyɔ Kalɛbu wi kan, mɛɛ Eburɔn ca ki kan wi yeri kɔrɔgɔ.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Ki kala na, Yefune pinambyɔ Kalɛbu ŋa wìla pye Kenazi setirige pyɔ, Eburɔn ca kì pye wi setirige piile pe kɔrɔgɔ, ali ma pan ma gbɔn nala, katugu wìla taga Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ li na, wi nawa pi ni fuun pi ni.
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Faa, pàa pye na Eburɔn ca ki yinri Kiriyati Ariba. Ariba wo wìla pye Anaki setirige piile pe ni fuun pe mɛgbɔgɔfɔ we.
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.