João 11
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARC
1 Wa Betani ca, naŋa wà la pye wa na yaa, pàa pye naa yinri Lazari. Betani ca ko kìla pye Mari naa wi nɔsepyɔ Mariti pe ca ye.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ki Mari wo wìla latikɔrɔ nuwɔ taan gbɔn we Fɔ wi tɔɔrɔ ti na, maa turugo wi yinzire ti ni. Wi nɔsepyɔ lenaŋa lawi Lazari ŋa wìla pye na yaa we.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 A wi nɔsepiile jɛɛlɛ pè si tunŋgo torogo wa Zhezu wi yeri ma yo pe saa pye fɔ: «We Fɔ, ma wɔnlɔ naŋa wila yaa.»
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Naa Zhezu wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo sanga ŋa ni, a wì sho fɔ: «Lazari yama pi woro wi kunwɔ yama. Ɛɛn fɔ, pi yaa tɛgɛ mbe Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔwɔ pi naga, jaŋgo pe Yɛnŋɛlɛ li Pinambyɔ wi gbɔgɔ ki yama pi kala na.»
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Mariti, naa nɔsepyɔ Mari konaa Lazari pàa pye ma Zhezu wi ndanla.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Naa Zhezu wìla kaa ki logo ma yo Lazari wìla pye na yaa, a wì si koro wa laga ŋga wìla pye, ma piliye shyɛn pye wa naa.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ko puŋgo na, a wì suu fɔrɔgɔfɛnnɛ pe pye fɔ: «Ye pan we sɔngɔrɔ wa Zhude tara.»
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 A fɔrɔgɔfɛnnɛ pè suu pye fɔ: «We Nagafɔ, ki fa mɔ gbɛn, Zhufuye pàa pye na jaa mbɔɔn wa sinndɛɛrɛ ni mbɔɔn gbo, a ma nɛɛ jaa mbe sɔngɔrɔ wa naa!»
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 A Zhezu wì si pe pye fɔ: «Pilige nuŋgba yɔnlɔ ki woro lɛri kɛ ma yiri shyɛn? Na lere kaa tanri yɔnlɔ na, wila kurugo, katugu wi maa yaan dunruya wi yanwa pi na.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ɛɛn fɔ, na lere kaa tanri yembinɛ, wi maa kunrugu, katugu yanwa woro wi ni.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Naa Zhezu wìla kaa ko sɛnrɛ to yo, a wì si pe pye fɔ: «We wɔnlɔ naŋa Lazari wila wɔnlɔ, ɛɛn fɔ, mi yaa saa yɛn.»
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 A wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pè suu pye ma yo fɔ: «We Fɔ, na kaa pye wila wɔnlɔ, pa wi yaa sagala.»
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Zhezu wìla pye na jaa mbe yo Lazari wìla ku win. Ɛɛn fɔ, a wi fɔrɔgɔfɛnnɛ poro nɛɛ ki sɔnri ndɛɛ wɔnlɔwɔ jɛmbɛ po sɛnrɛ wìla pye na yuun.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kona, a Zhezu wì sigi yo maga filige pe kan ma yo fɔ: «Lazari wì ku.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Mii pye wa na, ki kala na, mi yɛn na yɔgɔri yoro kala na, jaŋgo ye ta ye taga na na. Ɛɛn fɔ, ye pan we kari wi kɔrɔgɔ.»
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Kona, a Toma ŋa pàa pye na yinri Waan, wò si fɔrɔgɔfɛnnɛ sanmbala pe pye fɔ: «Woro fun, ye pan we kari, jaŋgo we sa pinlɛ we ku we Nagafɔ wi ni!»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Naa Zhezu wìla ka saa gbɔn wa, a wì sigi yan pè Lazari wi le, a wì piliye tijɛrɛ pye wa fanga ki ni makɔ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betani ca ki sila lali Zheruzalɛmu ni, ki mbaa culo taanri yɔn ko tin.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Ki kala na, Zhufuye pe lɛgɛrɛ la kari wa Mariti naa Mari pe yeri mbe sa pe nɔsepyɔ wi kunwɔ pi shari mbe pe kotogo ki sogo pe na.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Naa Mariti wìla kaa ki logo ma yo Zhezu wila paan, a wì si yiri ma kari saa fili. Ɛɛn fɔ, Mari wo la koro ma cɛn wa go.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 A Mariti wì si Zhezu wi pye fɔ: «We Fɔ, ki pye maa pye laga, na nɔsepyɔ wi se jɛn na ku.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ɛɛn fɔ, mìgi jɛn ma yo ali yiŋgɔ maga yaraga ŋga fuun yɛnri Yɛnŋɛlɛ li yeri, li yaa ki kan ma yeri.»
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 A Zhezu wì suu pye fɔ: «Ma nɔsepyɔ wi yaa yɛn mbe yiri wa kunwɔ pi ni.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 A Mariti wì suu pye fɔ: «Mìgi jɛn ma yo wi yaa ka yɛn mbe yiri wa kunwɔ pi ni, kuulo pe yɛnpilige, dunruya kɔpilige.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 A Zhezu wì suu pye fɔ: «Muwi mi yɛn kuulo pe yɛnmɛ naa yinwege ye. Lere ŋa ka taga na na, ali na wiga ku, wi yaa ka yinwege ta naa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Lere ŋa wi yɛn yinwege na, mɛɛ taga na na, wo se ku naa fyew. Ma taga ki na le?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 A wì sho fɔ: «Ee, we Fɔ, mì taga ki na ma yo mboro ma yɛn Kirisi we. Ma yɛn Yɛnŋɛlɛ li Pinambyɔ, ŋa wila daga mbe pan laga dunruya wi ni.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Naa Mariti wìla kaa ko sɛnrɛ to yo ma, a wì si sɔngɔrɔ ma saa wi nɔsepyɔ Mari wi yeri, mɛɛ ki yo wi kan larawa ma yo fɔ: «We Nagafɔ wi yɛn wamɛ, wila ma yinri.»
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Naa Mari wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo, a wì si yiri nɛɛ fyɛɛlɛ na kee Zhezu wi kɔrɔgɔ.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Ko la yala Zhezu wi fa ye wa ca gbɛn. Wìla pye wa laga ŋga Mariti wìla saa wi fili we.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Zhufuye mbele pàa pye wa go Mari wi ni naa kotogo ki sogo wi na, naa poro la kaa wi yan wì yiri na kee fyɛlɛgɛ na, a pè si taga wi na. Pàa ki yan ndɛɛ pa wìla pye na kee wa fanga ki yɔn na mbe sa gbele.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Naa Mari wìla ka saa gbɔn wa laga ŋga Zhezu wìla pye, maa yan, a wì si kanŋguuro kan Zhezu wi jegele ma yo fɔ: «We Fɔ, ki pye màa pye laga, na nɔsepyɔ wi se jɛn na ku.»
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Naa Zhezu wìla kaa wi yan wila gbele, konaa Zhufuye mbele pàa pinlɛ wi ni ma kari pe ni, a wì nawa pì si tanga wi na, a wi jatere wì piri wi na fɔ jɛŋgɛ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 A wì si pe yewe ma yo fɔ: «Yoo le se yeri?» A pè suu pye ma yo fɔ: «We Fɔ, ta paan ma yaa ki yan!»
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 A Zhezu wì si gbele.
35 Jesus chorou.
36 Kona, a Zhufuye pe sho fɔ: «Ye wele, wìla pye maa ndanla fɔ jɛŋgɛ!»
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ɛɛn fɔ, a pèle sho fɔ: «Wo ŋa wì fyɔɔn wi yɛngɛlɛ ke yɛngɛ, wi saa ya mbege pye fun Lazari wiga ka ku wi le?»
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 A Zhezu wi nawa pì si tanga wi na naa, a wì si kari wa fanga ki yɔn na. Waliwege layi, ki yɔn kìla pye ma tɔn sinndɛlɛgɛ ni.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 A Zhezu wì sho fɔ: «Ye sinndɛlɛgɛ ki laga wa!»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 A Zhezu wì suu pye fɔ: «Mì yo mɔɔ pye ma yo na maga taga na na, ma yaa Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔwɔ pi yan?»
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Kona, a pè si sinndɛlɛgɛ ki laga wa fanga ki yɔn na. A Zhezu wì suu yɛgɛ ki yirige wa naayeri, ma sho fɔ: «Na To, mila ma shari, naa màla sɛnrɛ ti logo we.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mìgi jɛn ma yo ma maa nuru na yeri pilige pyew. Ɛɛn fɔ, mila ko yuun ki leele mbele pànla maga yɛɛn poro kala na, jaŋgo pe taga ki na fɔ mboro màla tun.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Naa wìla kaa ko sɛnrɛ to yo ma, a wì si gbele ŋgbanga ma yo fɔ: «Lazari, yiri laga funwa na!»
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 A gboo wì si yɛn ma yiri, parisantɔnlɔgɔ kìla pye ma migi wi tɔɔrɔ naa wi kɛyɛn yi na. Wi yɛgɛ kìla pye ma fo paraga ni. A Zhezu wì si pe pye fɔ: «Yoo sanga, yoo yaga wila kee.»
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Zhufuye mbele pàa kari wa Mari wi laga ma ŋga Zhezu wìla pye ki yan, pe lɛgɛrɛ la taga wi na.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ɛɛn fɔ, pe ni, pèle la kari Fariziye pe kɔrɔgɔ ma saa ŋga Zhezu wìla pye ki yɛgɛ yo ma pe kan.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kì kaa pye ma, a Fariziye poro naa saraga wɔfɛnnɛ teele pe ni, pè si pe kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki gbogolo, mɛɛ pe pye fɔ: «Yiŋgi we yaa pye? Katugu ki naŋa ŋa wila kafɔnŋgɔlɔ lɛgɛrɛ piin.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Na we kaa yaga wila kee ki ni ma, leele pe ni fuun pe yaa taga wi na, pa Ɔrɔmu tara fanŋga fɛnnɛ pe yaa pan mbe we shɛrigo gbɔgɔ ki tɔngɔ, naa we tara woolo pe ni.»
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Pe ni, nuŋgba la pye wa pàa pye naa yinri Kayifu. Wo wìla pye saraga wɔfɛnnɛ to ki yɛlɛ li ni. A wo si pe pye fɔ:
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 «Yee jɛn mbe jɛn mbe yo naŋa nuŋgba ka ku leele pe ni fuun pe yɔnlɔ ko mbɔnrɔ, jaŋgo we tara ti ni fuun tiga ka tɔngɔ.»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Wi sila ki sɛnrɛ ti yo wi yɛɛ fanŋga, ɛɛn fɔ, maga ta wìla pye saraga wɔfɛnnɛ to ki yɛlɛ li ni, a wì si Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yo ma yo Zhezu wi daga mbe ku Zhufuye cɛnlɛ li kala na.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ko tara woolo poro nuŋgba la ma Zhezu wila daga mbe ku pe kala na. Ɛɛn fɔ, wila daga mbe ku, jaŋgo Yɛnŋɛlɛ li woolo mbele pè jaraga dunruya wi lagapyew, mbe pe gbogolo pe yɛɛ na pe pye nuŋgba.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Mbege lɛ le ko pilige ko na, a Zhufuye fanŋga fɛnnɛ pè si yo ma fili ki na, ma yo pe yaa Zhezu wi gbo.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ko kì ti Zhezu wi sila koro mbaa yanri Zhufuye pe sɔgɔwɔ mbaa wi yɛɛ nari. A wì si kari wa gbinri wi tanla, ca ka ni pege yinri Efirayimu, ma saa cɛn wa, wo naa wi fɔrɔgɔfɛnnɛ pe ni.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Zhufuye pe Paki fɛti wo wìla pye na yɔngɔ, a ki tara ti lelɛgɛrɛ si kari wa Zheruzalɛmu ki fɛti wi yɛgɛ, mbe sa keli mbe pe yɛɛ pye kpoyi Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Pàa pye na Zhezu wi lagajaa. Naa pàa kaa gbogolo wa shɛrigo gbɔgɔ ki ni, a pe nɛɛ pe yɛɛ yewe na yuun fɔ: «Yiŋgi yaa jate? Wi yaa pan laga fɛti wi na lee wi se pan laga?»
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ma si yala, saraga wɔfɛnnɛ teele poro naa Fariziye pe ni, pàa konɔ kan leele pe yeri ma yo na wa ka Zhezu wi saga jɛn, wigi yo pe kan, jaŋgo pe ta poo yigi.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.