Gênesis 33
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA
1 Kona, a Zhakɔbu wì suu yɛgɛ ki yirige ma wele, mɛɛ Ezawu wi yan wila paan wi lenambala cɛnmɛ tijɛrɛ (400) pe ni. A wì si piile pe yɛw ma pele kan Leya yeri, ma pele kan Arashɛli yeri, mɛɛ pele kan kulojaala shyɛn pe yeri.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 A wì si kulojaala shyɛn pe kelegi wa yɛgɛ poro naa pe piile pe ni, ma Leya naa wi piile pe taga pe na, ko puŋgo na, mɛɛ Arashɛli naa Zhozɛfu poro taga.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 A wo jate wì si keli wa pe yɛgɛ, nɛɛ sogo naa yɛgɛ ki kanni wa tara ma saa ta sogosaga kɔlɔshyɛn, fɔ ma saa gbɔn wa wi ndɔ wi na.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Kì kaa pye ma, a Ezawu wì si fe ma saa wi fili, mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ maa shari. A pe shyɛn pe nɛɛ gbele.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 A Ezawu wì suu yɛgɛ ki yirige ma wele, mɛɛ jɛɛlɛ naa piile pe yan. A wì si yewe ma yo fɔ: «Ambɛnɛ wɛlɛ mbele poro?» A Zhakɔbu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Wa Yɛnŋɛlɛ li yinmɛ pi ni, lì piile mbele kan mi ŋa ma kulonaŋa na yeri, poro wɛlɛ.»
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 A kulojaala poro naa pe piile pe ni, pè si fulo, mɛɛ sogo ma pe yɛrɛ ti jiile wa tara ma Ezawu wi gbɔgɔ.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 A Leya naa wi piile pè si fulo ma sogo ma pe yɛrɛ ti jiile wa tara maa gbɔgɔ; ko puŋgo na, a Zhozɛfu naa Arashɛli pè si fulo fun ma sogo ma pe yɛrɛ ti jiile wa tara maa gbɔgɔ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 A Ezawu wì suu yewe ma yo fɔ: «Yaayoro ŋgbeleye yan mì fili yi ni, ko kɔrɔ wo yɛn mɛlɛ?» A Zhakɔbu wì sho fɔ: «Mila jaa na kala lɔɔn ndanla, na tafɔ.»
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 A Ezawu wì sho fɔ: «Na jɔnlɔ, yaara nda ti yɛn na yeri tìlan bɔ, ma woro ti yaga wa ma yɛɛ yeri.»
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Kona, a Zhakɔbu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ayoo, mila ma yɛnri, na kaa pye na kala lɔɔn ndanla, yaara nda mì kan ma yeri, yɛnlɛ ti na; katugu ko kala na, na finliwɛ mba mì fili ma ni, pì cɛn ndɛɛ Yɛnŋɛlɛ lo mì fili li ni, paa màla yigi jɛŋgɛ ki kala na.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Ki kala na, yaara nda mì kan ma yeri ti shɔ, katugu Yɛnŋɛlɛ lì kajɛŋgɛ pye mala kan. Yaraga ŋga fuun kala li mbe ya pye na na, ka yɛn na yeri.»
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 A Ezawu wì sho fɔ: «Ye konɔ li lɛ we kari, mi yaa sɔɔn torogo.»
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 A Zhakɔbu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na tafɔ, màga jɛn ma yo piile pe woro fanŋga ni. Simbanɛɛlɛ naa nanɛɛlɛ yɛn na yeri, piile yɛn na wɔnri pe na. Na waga tanga pe ni ŋgbanga pilige nuŋgba, pa yaayoro ti ni fuun ti yaa ku.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Ki kala na, na tafɔ, keli na yɛgɛ maa kee. Mi yaa taga ma na mbaa tanri yɔɔrɔ, mbaa yala yaayoro to naa piile pe tangala li ni, fɔ sa gbɔn ma na wa Seyiri tara ti ni.»
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 A Ezawu wì sho fɔ: «Mi yaa na woolo pe walaga nuŋgba yaga ma ni.» A Zhakɔbu wì suu pye fɔ: «Paa yiŋgi piin? Na tafɔ, ŋga mila jaa, na kala lo mbɔɔn ndanla ko cɛ.»
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Ki pilige nuŋgba ki ni, a Ezawu wì si konɔ li lɛ ma sɔngɔrɔ wa Seyiri tara.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 A Zhakɔbu wo si kari wa laga ŋga pe yinri Sukɔti. A wì si go kan wi yɛɛ kan, mɛɛ segbara kan yaayoro to kan. Ko kala na pe maa ki laga ki yinri Sukɔti.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Zhakɔbu wìla yiri wa Padamu Aramu ma pan yinŋge le Sishɛmu ca, wa Kana tara. A wì si saa wi paara yinrɛ cɛnsaga ki kan wa ca ki yɛsinmɛ na.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 A wì si laga ŋga wìla wi paraga go ki kan ki lɔ Amɔri cɛnlɛ woolo pe yeri warifuwe pyɔ cɛnmɛ na. Amɔri wo wìla pye Sishɛmu ca ki kanfɔ we.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 A wì si saraga wɔsaga kan wa, maga mɛgɛ taga naga yinri Ɛli Elohe Izirayɛli, (ko kɔrɔ wo yɛn Yɛnŋɛlɛ li yɛn Izirayɛli Yɛnŋɛlɛ).
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.