Gênesis 30
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT
1 Naa Arashɛli wìla kaa ki yan wi woro na piile siin Zhakɔbu wi kan, a wi nɛɛ yenjaga piin wi njɔ Leya wi ni. A wì si Zhakɔbu wi pye fɔ: «Pinambiile pele se na na fun, nakoma mi yaa ku.»
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 A Zhakɔbu wi nawa pì si ŋgban Arashɛli wi ni fɔ jɛŋgɛ. A wì sho fɔ: «Maa ki jate muwi mi yɛn Yɛnŋɛlɛ le le? Lo lì ti ma woro na siin.»
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 A Arashɛli wì sho fɔ: «Na kulojɔ Biliha wi ŋa, ye wi kɔrɔgɔ maa jɛn jɛlɛ, wi ta wi piile pele se na kan; kona pa mi yaa piile pele ta fun wi fanŋga na.»
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 A wì suu kulojɔ Biliha wi kan Zhakɔbu wi yeri, a wì ye wi kɔrɔgɔ maa jɛn jɛlɛ.
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 A Biliha wì si kugbɔ lɛ, ma pinambyɔ se Zhakɔbu wi kan.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 A Arashɛli wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ lì kiti wi kɔn ma tanga ki kan na yeri, ŋga mìla pye na sɔnri na jaa, lìgi pye mala kan, ma pinambyɔ kan na yeri fun.»
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 A Arashɛli wi kulojɔ Biliha wì si kugbɔ ka lɛ naa, ma pinambyɔ shyɛnwoo se Zhakɔbu wi kan.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 A Arashɛli wì sho fɔ: «Mì ŋgbeli ŋgbanga na njɔ wi ni Yɛnŋɛlɛ yɛnrɛwɛ ni, ma ya wi ni.»
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Naa Leya wìla kaa ki yan wi sege ki yere, a wì suu kulojɔ Zilipa wi lɛ maa kan Zhakɔbu wi yeri jɛlɛ.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 A Leya wi kulojɔ Zilipa wì si pinambyɔ se Zhakɔbu wi kan.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 A Leya wì sho fɔ: «Yɛfige kì pan.»
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 A Leya wi kulojɔ Zilipa wì si pinambyɔ shyɛnwoo se Zhakɔbu wi kan.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 A Leya wì sho fɔ: «Mì fɛri. Koni jɛɛlɛ pe yaa lanla yinri fɛrifɔ.»
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Pilige ka, yarilire bile kɔnsanga wi ni, a Urubɛn wì si yiri ma kari wa kɛrɛ, mɛɛ saa wɛrɛ nda pe yinri madiragɔri ti pire ta yan. A wì siri lɛ ma pan mari kan wi nɔ Leya wi yeri. Kona, a Arashɛli wì si Leya wi pye fɔ: «Mila ma yɛnri, ma pinambyɔ wi madiragɔri pire ta kan na yeri.»
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 A Leya wì sho fɔ: «Màla pɔlɔ wi shɔ na yeri ko sɔɔn bɔ bere, maa jaa mbanla pinambyɔ wi madiragɔri pire ti shɔ na yeri naa!»
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Ki yɔnlɔkɔgɔ ki ni, naa Zhakɔbu wìla kaa yiri wa kɛrɛ na paan, a Leya wì si yiri ma saa wi fili, mɛɛ wi pye fɔ: «Pa ma yaa sinlɛ wa na ni nala, katugu mbe ta mbɔɔn ta, mìgi kologo ki sara na pinambyɔ wi madiragɔri pire to ni.»
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 A Yɛnŋɛlɛ lì si Leya wi yɛnrɛwɛ pi logo. A Leya wì si kugbɔ lɛ, mɛɛ pinambyɔ kaŋgurugo woo se Zhakɔbu wi kan.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 A Leya wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ lìlan sara wi kan na yeri, katugu mìlan kulojɔ wi kan na pɔlɔ wi yeri jɛlɛ.»
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 A Leya wì si kugbɔ ka lɛ naa, ma pinambyɔ kɔgɔlɔni woo se Zhakɔbu wi kan.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 A Leya wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ lì yarikanga tiyɔngɔ kan na yeri. Koni na pɔlɔ wi yaa cɛn na ni, katugu mì pinambiile kɔgɔlɔni se wi kan.»
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Ko puŋgo na, a wì si sumborombyɔ se, mɛɛ wi mɛgɛ taga naa yinri Dina.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Kona, a, Yɛnŋɛlɛ lì si jatere pye Arashɛli wi na, maa yɛnrɛwɛ pi logo mɛɛ wi sege ki yɛngɛ.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 A wì si kugbɔ lɛ, mɛɛ pinambyɔ se, ma sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ lìlan fɛrɛ kala li laga na go na.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 A wì suu mɛgɛ taga naa yinri Zhozɛfu, wìla pye naga sɔnri na yuun fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li pinambyɔ wa kan na yeri naa!»
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 Naa Arashɛli wìla kaa Zhozɛfu wi se, a Zhakɔbu wì si Laban wi pye fɔ: «Na yaga mbe sɔngɔrɔ wa we yeri, wa na tara.
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 Ki yaga mala jɛɛlɛ poro naa na piile pe kan na yeri, mbaa kee na tara; katugu poro kala lì ti mì tunŋgo pye ma kan. Mì tunŋgo pye ma kan yɛgɛ ŋga na màga jɛn ma yɛ.»
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 A Laban wì suu pye fɔ: «Na kaa pye na kala lɔ̀ɔn ndanla, koro laga na yeri. Katugu na yarisunndo tìgi naga na na ma yo Yawe Yɛnŋɛlɛ lì duwaw na na mboro kala na.
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Ma sara wi yo na kan, mi yaa wi kan ma yeri.»
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 A Zhakɔbu wì suu pye fɔ: «Mì tunŋgo pye ma kan yɛgɛ ŋga na, mboro jate màga jɛn, konaa ma yaayoro tì gbɔn yɛgɛ ŋga na mari ta na kɛɛ na, màga jɛn;
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 katugu yaayoro jɛnri nda tìla pye ma yeri sanni mbe sa pan, tì se ma lɛgɛ fɔ jɛŋgɛ. Maga lɛ mì ye laga ma go, Yawe Yɛnŋɛlɛ lì duwaw ma na. Koni, mi wo yaa ka tunŋgo pye na go woolo pe kan wagati wiwiin?»
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 A Laban wì suu yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe kan ma yeri?»
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 Nala mi yaa sa torotoro wa ma yaayoro ŋgbelege ki sɔgɔwɔ. Simbaala pe ni, simbapire nda fuun ti yɛn yɔɔnrɔ tumɔɔrɔ naa tugbɔɔrɔ ni, naa nda fuun ti yɛn ma wɔwɔ, konaa sikaala pe ni, sikapire nda fuun ti yɛn yɔɔnrɔ tumɔɔrɔ naa tugbɔɔrɔ ni, mari tɛgɛ ti yɛ; to ti yaa pye na sara we.
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Puŋgo na, na maga ka pan mbanla sara wi wele, ma yaa ki jɛn na kaa pye mi yɛn ma sin. Sikaala mbele fuun pe se ka pye yɔɔnrɔ tumɔɔrɔ naa tugbɔɔrɔ ni, konaa simbaala mbele pe se ka pye wɔɔlɔ wɔɔlɔ, ko yaa ki naga fɔ mì poro yu.»
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 A Laban wì sho fɔ: «Ŋga mà yo mìgi logo.»
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 Ki pilige nuŋgba ki ni, a Laban wì si saa sikapɛnɛ mbele pe yɛn yɔɔnrɔ tumɔɔrɔ naa tugbɔɔrɔ ni pe tɛgɛ pe yɛ, naa sikanɛɛlɛ mbele fuun pe yɛn yɔɔnrɔ tumɔɔrɔ naa tugbɔɔrɔ ni, naa mbele fuun lafire la pye pe na, konaa simbawɔɔlɔ pe ni fuun pe ni. A wì si poro kan wi pinambiile pe yeri,
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 mɛɛ pe torogo, a pè pilige taanri tangala tanga ma ko fogo ko le poro naa Zhakɔbu pe sɔgɔwɔ.
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 A Zhakɔbu wì si saa pepiliye tire, naa amandi tire, konaa pilatani tire njere ta kɔɔnlɔ, mɛɛ ti kɔɔrɔ ta lagala fɛɛrɛ fɛɛrɛ, mari kɛnlɛgi, ma yiri tire ti lafire ti na.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 A wì si tire njere nda wìla ti kɔɔrɔ ti lagala fɛɛrɛ fɛɛrɛ, mari kɛnlɛgi, ti le wa yaayoro ti maa kaa na woo yaara nda ni ti ni, mari tɛgɛ wa yaayoro nda ti ma pan wɔsaga ti yɛgɛ sɔgɔwɔ; jaŋgo tiga pan la woo, tila nuru ti yɛɛ na.
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 Yaayoro tìla pye na nuru le ki tire njere ti yɛgɛ na. Ki kala na sikanɛɛlɛ pàa pye na pire nda siin, tìla pye yɔɔnrɔ tugbɔɔrɔ naa tunmɔɔrɔ ni, ma kɛnlɛgi kɛnlɛgi.
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Yaayoro nda tìla pye yɔɔnrɔ ni ma wɔwɔ wa Laban yaayoro ti sɔgɔwɔ, Zhakɔbu wìla simbapire ti cɔnri mari tɛgɛ a tila ti wele.
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Wagati ŋa fuun yaayoro nda ti yɛn fanŋga ni ti kaa nuru, Zhakɔbu wi ma saa tire njere ti tɛgɛtɛgɛ wa yaayoro wɔyaara ti ni wa yaayoro ti yɛgɛ sɔgɔwɔ, ti ta tila nuru le tire njere ti yɛgɛ na.
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Yaayoro nda tìla pye ma cɔgɔ cɔgɔ, na to kaa nuru, wila tire njere ti tɛgɛ wa ti yɛgɛ sɔgɔwɔ. Kì kaa pye ma, nda tìla pye ma cɔgɔ cɔgɔ, a to pye Laban woro, a tugbɔɔrɔ to pye Zhakɔbu wo woro.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 A Zhakɔbu wi nɛɛ wi yɛɛ yɔngɔ na kee yɛgɛ suyi. Wìla simbaala naa sikaala lɛgɛrɛ ta, naa kulojaala naa kulonambala ni, naa yɔngɔmɛye naa sofilele ni.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.