Êxodo 5
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 Ko puŋgo na, a Moyisi naa Arɔn pè si kari wa Farawɔn wi yeri, ma suu pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ, woro Izirayɛli woolo we Yɛnŋɛlɛ le, pa lì yo yɛɛn, fɔ: ‹Na woolo pe yaga pe sa fɛti pye panla gbɔgɔ wa gbinri wi ni.› »
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 A Farawɔn wì sho fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ lo yɛn ambɔ, jaŋgo mbeli sɛnrɛ ti logo, mbe si Izirayɛli woolo pe yaga paa kee? Mi sili jɛn, mi se Izirayɛli woolo pe yaga fyew paa kee.»
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 A Moyisi naa Arɔn pè si Farawɔn wi pye fɔ: «Woro Eburuye we Yɛnŋɛlɛ le, lìli yɛɛ naga we na. Ki kala na, ki yaga we piliye taanri tangala tanga wa gbinri wi ni, we sa saara wɔ Yawe Yɛnŋɛlɛ, we Yɛnŋɛlɛ li yeri, jaŋgo liga ka tifɛlɛgɛ yama wa we na pi we gbo nakoma malaga mbe to we na.»
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 A Ezhipiti tara wunlunaŋa wì si Moyisi naa Arɔn pe pye fɔ: «Yiŋgi na, a ye nɛɛ leele pe go jogo na pe lari pe tunŋgo ki na? Ye sɔngɔrɔ ye saa ye tunndo ti piin.»
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 A Farawɔn wì sho naa fɔ: «Koni, ki leele mbele pè lɛgɛ laga tara ti ni, ko ye yɛn na jaa mbe pe tunndo ti yerege!»
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Ki pilige nuŋgba ki ni, a Farawɔn wì sigi konɔ na li kan jɔlɔgɔ tunŋgo teele poro naa Izirayɛli woolo mbele pàa pye tunŋgo welefɛnnɛ pe yeri ma yo fɔ:
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 «Yaga kaa yan kaan naa Izirayɛli woolo pe yeri paa tofa wi kɔɔn, paa yɛgɛ ŋga na ye maa ki piin faa we. Poro jate paa kee pe saa yan ka lagajaa pe yɛɛ kan.
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Konaa ki ni fuun, yege ŋgban pe na, paa tofa yɔn ŋga pe maa kɔɔn faa ki kɔɔn. Yaga ka ti ka mbe kɔn wa ki yɔn ki na; katugu tiyanmbala wɛlɛ, ko kala na pè yo poro yaa sa saara wɔ pe Yɛnŋɛlɛ li yeri.
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Ye ka taga ki leele pe tunŋgo ki na, tunŋgo ki pe kɛɛ yanra, jaŋgo paga kaa yagbogolo sɛnrɛ nuru.»
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 A jɔlɔgɔ tunŋgo teele poro naa tunŋgo welefɛnnɛ pe ni, pè si saa ki yo Izirayɛli woolo pe kan fɔ: «Farawɔn wì yo: ‹Mi se ti pe yan ka kan ye yeri naa.
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Yoro jate ye saa yan ka lagajaa ye yɛ, wa laga ŋga ye mbe ka ta we. Ye sigi jɛn ye yo fɔ ka se kɔn wa ye tunŋgo ki na.› »
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Kona, a Izirayɛli woolo pè si jaraga wa Ezhipiti tara ti lagapyew na yan ŋga kì fugurɔ ka wulo.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Jɔlɔgɔ tunŋgo teele pàa pye na pe yɛgɛ weregi na yuun fɔ: «Ye ye pilige nuŋgba tunŋgo ki kɔ. Tofa yɔn ŋga ki daga ye kɔn, yege kɔn, paa yɛgɛ ŋga na pàa pye na yan ki kaan ye yeri sanga ŋa ni we.»
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Farawɔn wi tunŋgo teele pàa Izirayɛli woolo mbele tɛgɛ tunŋgo welefɛnnɛ sanmbala pe go na, pàa pye na pe gbɔɔn yɛrɛ, nɛɛ pe piin fɔ: «Tofa yɔn ŋga ye daga mbe kɔn, yiŋgi na yunmbaan naa nala, yee si ya mbege kɔn mbege kɔ paa faa yɛn?»
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 Kona, Izirayɛli woolo mbele pàa pye tunŋgo welefɛnnɛ, a pè si kari ma saa panraga wa Farawɔn wi yeri, ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, yiŋgi na woro mbele ma kulolo, ma nɛɛ we jɔlɔ yɛɛn?
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 Pe woro na yan kaan we yeri naa, konaa ki ni fuun, pè sho fɔ waa tofa wi kɔɔn. Paa we gbɔɔn yɛrɛ, ma sigi ta, tanga woro ma woolo pe yeri.»
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 A Farawɔn wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ye yɛn tiyanmbala! Ee, tiyanmbala! Ko kala ki ti yè yo fɔ: ‹Yoo kari, we sa saara wɔ Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri.›
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Ye sɔngɔrɔ yiŋgɔ, ye saa ye tunndo ti piin. Pe saa ye kaan yan ni naa, ɛɛn fɔ, ye yaa sila tofa yɔn nuŋgba ki kɔɔn.»
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Izirayɛli woolo mbele pàa pye tunŋgo welefɛnnɛ, a pè sigi yan pè pe cɛnlɔmɔ pi tisaw pe na, katugu pàa pe pye fɔ: «Tofa yɔn ŋga ye maa kɔɔn pilige pyew, ka se kɔn wa ki na.»
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Naa pàa kaa yiri wa Farawɔn wi yeri, a pè si kari Moyisi naa Arɔn pe kɔrɔgɔ, poro la pye na pe singi.
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 A pè si Moyisi naa Arɔn pe pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li ye wele, li kiti kɔn ye na! Yè we kala li pye, a lì Farawɔn wo naa wi legbɔɔlɔ pe mbɛn. Kala na yè pye, li yɛn paa tokobi yɛn ŋa yè le pe kɛɛ pe we gbo wi ni.»
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 A Moyisi wì si sɔngɔrɔ wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri ma saa li yewe ma yo: «E, we Fɔ, yiŋgi na, a mà si tipege pye ki leele mbele pe na? Yiŋgi na, a mà silan tun?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Malɛ mì saa para ma sɛnrɛ na Farawɔn wi kan, wi yɛn naga leele mbele pe jɔlɔ. Mɛɛ si kala la pye mbɔɔn woolo pe shɔ.»
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.