Êxodo 16

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ko puŋgo na, a Izirayɛli gbogolomɔ woolo pe ni fuun pè si yiri wa Elimu laga ki ni; pe yiriŋgɔlɔ wa Ezhipiti tara, ki yeŋge shyɛn wogo ki pilige kɛ ma yiri kaŋgurugo wogo ki na, a pè si gbɔn wa Sɛn gbinri wi ni, wo yɛn Elimu laga naa Sinayi yanwiga ti sɔgɔwɔ pi ni.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 A Izirayɛli gbogolomɔ woolo pe ni fuun pè si kɔngɔri Moyisi naa Arɔn pe na wa gbinri wi ni;
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 mɛɛ pe pye fɔ: «Ndɛɛ ki pye Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ti, a wè ku wa Ezhipiti tara, sanga ŋa ni wàa pye na cɛɛn na kara cɔrɔ ti mari, na kaa na tinni, ko jɛn na mbɔnrɔ we na! Ɛɛn fɔ, yè pan we ni laga ki gbinri ŋa wi ni, mbe pan mbe we ni fuun we kan we ku fuŋgo ki kɛɛ.»
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye naa fɔ: «Wele, mi yaa yaakara tirige ye kan mbe yiri wa yɛnŋɛlɛ na. Pilige nuŋgba nuŋgba pyew, leele pe yaa yiri mbe sa nda ti yaa pe pilige nuŋgba yaakara bɔ ti wulo. Pa mi yaa ye wa mbe wele yɛɛn, mbege jɛn na kaa pye ye yaa tanga na lasiri sɛnrɛ ti na nakoma ye se tanga ti na.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Pilige kɔgɔlɔni wogo ki na, yaakara nda ye yaa wulo mbe sɔgɔ, ti yaa pye pilige nuŋgba woro nda ye ma wulo to tɛgɛsaga shyɛn.»
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 A Moyisi naa Arɔn pè si Izirayɛli woolo pe ni fuun pe pye fɔ: «Nala yɔnlɔkɔgɔ ŋga ki ni, ye yaa ki jɛn mbe yo Yawe Yɛnŋɛlɛ lo lì ye yirige wa Ezhipiti tara.
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Goto pinliwɛ ni, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa li gbɔgɔwɔ pi naga ye na; katugu kɔngɔrimɔ mba yaa kɔngɔri li na, lùu logo. Ɛɛn fɔ, woro wo na, we woro yaraga ka yaa kɔngɔri we na.»
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 A Moyisi wì sho naa fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa kara kan ye yeri, ye ka nala yɔnlɔkɔgɔ ŋga ki ni, goto pinliwɛ ni mbe yaakara kan ye yeri ye ka ye tin. Katugu kɔngɔrimɔ mba yè kɔngɔri li na, lùu logo. Woro wo na, we woro yaraga ka, woro ma ye yɛn na kɔngɔri we na; ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ lo yaa kɔngɔri li na.»
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 A Moyisi wì si Arɔn wi pye fɔ: «Ki yo Izirayɛli gbogolomɔ woolo pe ni fuun pe kan fɔ pe kari wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ, katugu lì pe kɔngɔrimɔ mba pè kɔngɔri li na pi logo.»
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Ma Arɔn wi ta wìla pye na para Izirayɛli gbogolomɔ woolo pe ni, a pè si kanŋga ma wele wa gbinri kɛɛ ki yeri. Pe mbe ka wele, mɛɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔwɔ yanwa pi yan pùu yɛɛ naga wa kambaaga ki ni.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si para Moyisi wi ni naa ma yo fɔ:
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 «Mì Izirayɛli woolo pe kɔngɔrimɔ pi logo. Ki yo pe kan fɔ: ‹Nala yɔnlɔkɔgɔ ŋga, sanni yembinɛ li sa wɔ, ye yaa kara ka, goto pinliwɛ ni fun, ye yaa yaakara ta mbe ka fɔ mbe tin. Kiga pye ma, pa ye yaa ki jɛn mbe yo muwi mi yɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ, ye Yɛnŋɛlɛ le.› »
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Ki yɔnlɔkɔgɔ ki ni, a siriŋgbangala si pan ma tigi wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni maga tɔn. Ki goto pinliwɛ pi ni, a pè si yiri ma fɔɔngɔ ka yan kì wo ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Naa fɔɔngɔ kìla kaa kɔn, pe mbe ka wele, mɛɛ yaara tunmɔɔrɔ kpurukpuru ta yan tì koro wa tara ti na, wa gbinri wi ni. Tìla pye paa tisaga sinndɛɛrɛ yɛn, ma filige.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Naa Izirayɛli woolo pàa kaa ti yan, a pe nɛɛ pe yɛɛ yewe na yuun fɔ: «Yiŋgi yaara ri nda to yɛɛn?» Katugu pe sila ti cɛnlɛ li jɛn.
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Ŋga lì yo ti wogo ki na ki ŋga: ‹Lere nuŋgba nuŋgba pyew, nda ti yaa wi pilige nuŋgba yaakara bɔ, wi to wulo. Lere nuŋgba wi wulo paa litiri tijɛrɛ si yɛn. Lere nuŋgba nuŋgba pyew wi yaa ti wulo mbe yala lere yɔn ŋga ki yɛn wa wi paraga go ki ni ko ni.› »
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 A Izirayɛli woolo pè sigi pye ma. Pèle la wulo lɛgɛrɛ, a pèle wulo jɛgɛlɛ.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Ɛɛn fɔ, naa pàa kaa nda pàa wulo ti taanla Omɛri wi ni, a pè sigi yan fɔ mbele pàa lɛgɛrɛ wulo, pe sila ta mbe toro; mbele pàa jɛnri wulo, ka sila kɔn pe woro ti na. Pe ni fuun nuŋgba nuŋgba, pàa ta ma yala pe pilige nuŋgba nuŋgba yaakara ti ni.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 A Moyisi wì si pe pye naa fɔ: «Lere kpɛ ka ka ta tɛgɛ ti wɔnlɔ ti yiri.»
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Ɛɛn fɔ, pele sila logo wi yeri. A pè si ta tɛgɛ fɔ ki goto. A fyɛnrɛ si ye ti ni, a tì si jɔgɔ na lugo. Kona, a Moyisi wì si nawa ŋgban ki leele pe ni.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Maga lɛ le kona, pàa pye na manɛ wi wulo pinliwɛ pyew. Lere nuŋgba nuŋgba pyew, wi pilige nuŋgba yaakara to wi ma wulo. Na yɔnlɔ kiga ka yiri la yaa, ŋa wì koro wi ma yan.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Ɛɛn fɔ, pilige kɔgɔlɔni wogo ki na, a leele pè si piliye shyɛn yaakara wulo. Lere nuŋgba woro tìla pye na kee litiri kɔlɔtaanri yeri. A Izirayɛli gbogolomɔ woolo teele pè si kari ma saa ki yo Moyisi wi kan.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 A wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo koyi we. Goto wi yɛn cɛnpilige ye, cɛnpilige ŋga kì tɛgɛ ki yɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan. Ye yaa yaakara nda fɔ wa yira wi ni, yeri fɔ nala; ye yaa nda sɔgɔ, yeri sɔgɔ nala. Na yaga ka, nda fuun ka koro, yeri tɛgɛ goto.»
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Pàa sɔgɔ ma ka nda tìla koro, a pè siri tɛgɛ ki goto woro, paa yɛgɛ ŋga na Moyisi wìla ki yo pe kan. Ti sila jɔgɔ mbaa lugo, fyɛnrɛ sila si ye ti ni.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Ki goto, a Moyisi wì si pe pye fɔ: «Yaakara nda yàa tɛgɛ, yeri ka nala; katugu nala wi yɛn cɛnpilige ye, ŋga kì tɛgɛ ki yɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan. Nala ye se sa manɛ wa yan wa.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Yapelege ki ni, ye yaa ki yaakara ti wulo sa gbɔn pilige kɔgɔlɔni. Ɛɛn fɔ, pilige kɔlɔshyɛn wogo ko na, ko ŋga ki yɛn cɛnpilige ye, ye se ka ta ta wa.»
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Konaa ki ni fuun, pilige kɔlɔshyɛn wogo ki na, leele pèle la yiri wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni, ma kari sa ta wulo, ɛɛn fɔ, pe sila yaraga ka kpɛ yan wa.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi yewe naa fɔ: «Ye yaa koro mbaa jege mbe yo ye se tanga na ŋgasegele koro naa na kakɔnndɛgɛŋgɛlɛ ke na fɔ sa gbɔn wagati wiwiin?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Ye daga mbege jɛn fɔ mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ mì cɛnpilige ki kan ye yeri ma yo yaa cɛɛn ki ni, yaa wogo. Ko kala na pilige kɔgɔlɔni wogo ki ni, mi ma piliye shyɛn yaakara kan ye yeri. Pilige kɔlɔshyɛn wogo ki ni, lere nuŋgba nuŋgba pyew wi koro wa wi paraga go ki ni, wa kpɛ ka ka yiri wa wi cɛnsaga.»
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Kona, a leele pè si cɛn ma wogo pilige kɔlɔshyɛn wogo ki na.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 A Izirayɛli woolo pè sigi yaakara ti mɛgɛ taga nari yinri manɛ (ko kɔrɔ wo yɛn yiŋgi yaraga ŋga). Manɛ wìla pye ma filige paa koriyandiri yantiire pire yɛn. Wi tanwa pìla pye paa wɔn ŋa pè sɛnrɛgɛ le wi ni wi yɛn.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 A Moyisi wì sho fɔ: «Sɛnrɛ nda Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo ti nda fɔ: ‹Ye manɛ wa lɛ wila kee litiri tijɛrɛ yeri, yoo tɛgɛ ye setirige piile pe kan, jaŋgo ki yaakara nda mila kaan yaa kaa laga gbinri wi ni, ye yiriŋgɔlɔ wa Ezhipiti tara, pe kari yan peri jɛn.› »
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Kona, a Moyisi wì sigi yo ma Arɔn wi kan fɔ: «Cɔgɔ ŋga pe maa yaara teri ki ni, ka lɛ ma manɛ wa le wa ki ni wila kee litiri tijɛrɛ yeri, ko puŋgo na, ma saa tɛgɛ wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ, wi koro wa tɛgɛsaga ye setirige piile pe kan.»
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 A Arɔn wì si manɛ wa le cɔgɔ ka ni ma yala ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo Moyisi wi kan ki ni, mɛɛ saa cɔgɔ ki tɛgɛ wa li yɔn finliwɛ sɛnrɛ kɛsu wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, mbaa pe nawa tuun.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 Izirayɛli woolo pàa manɛ wi ka fɔ ma saa gbɔn yɛlɛ nafa shyɛn, fɔ leele yɛn ma cɛn tara nda ni ma saa ye ta ni, ko kɔrɔ wo yɛn fɔ ma saa gbɔn wa Kana tara ti kɔnlɔ li na.
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Omɛri yɛngɛlɛ kɛ koro la pye taanlayaraga ŋga pàa pye na taanla ki ni pilige pyew ki yɛnlɛ nuŋgba.
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.