Êxodo 10
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye naa fɔ: «Kari wa Farawɔn wi yeri, katugu muwi mùu kotogo ki ŋgban wi na, wo naa wi legbɔɔlɔ pe ni, jaŋgo mbe ta mbanla kacɛn kagbɔgɔlɔ ke pye laga pe sɔgɔwɔ;
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 jaŋgo mboro fun ma kaga yɛgɛ yo ma piile poro naa ma pishyɛnwoolo pe kan, paa yɛgɛ ŋga na mìla Ezhipiti tara fɛnnɛ pe jɔlɔ we, konaa kacɛn kagbɔgɔlɔ ŋgele mìla pye laga pe sɔgɔwɔ ke ni. Pa kona ye yaa ki jɛn mbe yo muwi mi yɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ le.»
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 Kona, a Moyisi naa Arɔn pè si kari wa Farawɔn wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Sɛnrɛ nda Yawe Yɛnŋɛlɛ, Eburuye Yɛnŋɛlɛ lì yo ti nda: ‹Ma yaa koro la jege mbe yo ma sɔɔn yɛɛ go sogo na kan fɔ sa gbɔn wagati wiwiin? Na woolo pe yaga pe kari pe sanla gbɔgɔ.›
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 Na maga je mbe yo ma se pe yaga pe kari, pa goto mi yaa gbatɔ wa laga ma tara ti lagapyew.
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 Wi yaa tara ti tɔn lagapyew fɔ pe se kaa tara ti yaan yɛnlɛ ni. Yaraga ŋga fuun kì koro sinndɛɛrɛ tisaga ki panŋgɔlɔ, gbatɔ wi yaa ko ka, naa tire nda fuun ti yɛn na yinrigi wa wasege ti ni.
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Gbatɔ wi yaa ka ye wa wunluwɔ go ki ni mbege yin, naa ma legbɔɔlɔ pe ni fuun pe yinrɛ ti ni konaa Ezhipiti tara fɛnnɛ pe ni fuun pe yinrɛ ti ni. Ki jɔlɔgɔ ki yaa pye kala na lere fa la yan faa, malɛ wa ma tɛlɛye sanga wi na fɔ ma pan ma gbɔn nala.»
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 A Farawɔn wi legbɔɔlɔ pè suu pye fɔ: «Ki naŋa ŋa wi yaa koro la we jɔlɔ fɔ sa gbɔn wagati wiwiin? Ki leele mbele pe yaga pe kari pe sa Yawe Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ. Ma woro naga yaan bere fɔ we Ezhipiti tara ti yɛn na jogo na kee sa kɔ wi le?»
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 A pè si Moyisi naa Arɔn pe yeri wa Farawɔn wi yeri, a wì si pe pye fɔ: «Ye kari ye sa Yawe Yɛnŋɛlɛ, ye Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ. Ɛɛn fɔ, ambɛnɛ pe yɛn karifɛnnɛ poro?»
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «We yaa kari we piile naa we lelɛɛlɛ pe ni konaa we pinambiile naa we sumborombiile pe ni. We yaa kari we simbaala, naa we sikaala konaa we nɛrɛ ti ni, katugu waa kee sa fɛti pye mbe Yawe Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ.»
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 A Farawɔn wì si to pe tanla, ma pe pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye ye ni! Ɛnhɛɛn! Mi yaa ye yaga yaa kee kpa, yoro naa ye piile pe ni. Ye ye yɛɛ yingiwɛ jɛn. Ki yɛn ma filige we yɛgɛ na fɔ ye jatere wi yɛn ma tijanga.
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Ŋga yè yɛnri ki se ya pye. Nambala poro cɛ pe yaa kari sali gbɔgɔ. Ko cɛ ŋga ko ye mbe ya yɛnri.»
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye naa fɔ: «Ma kɛɛ ki yirige wa Ezhipiti tara ti go na, ma ti gbatɔ mbe pan laga, wi tara ti yin, yan ŋga fuun kìla shɔ sinndɛɛrɛ tisaga ki yeri, wigi ka pew.»
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 A Moyisi wì suu kanŋgala li yirige wa Ezhipiti tara ti go na. A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti, a tifɛlɛgɛ ka yiri wa yɔnlɔ yirisaga yeri, na gbɔɔn wa tara ti ni, ki pilige ki yɔnlɔ naa ki yembinɛ li ni fuun li ni. Ki goto pinliwɛ pi ni, a pè sigi yan tifɛlɛgɛ kì pan gbatɔ wi ni.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Gbatɔ wìla pan wa Ezhipiti tara ti lagapyew, ma cɛn tara ti na lagapyew. Wìla lɛgɛ fɔ jɛŋgɛ, malɛ wa, pe fa wi lɛgɛwɛ pi cɛnlɛ la yan ma gbɛn, pe se si ka la yan ma naa.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Wìla tara ti ni fuun ti tɔn mari wɔ binriw. Yan ki ni fuun naa tige pire nda fuun tìla koro sinndɛɛrɛ tisaga ki panŋgɔlɔ, gbatɔ wìla ti ni fuun ti ka. Ali wɛtipinnɛ nuŋgba lo sila koro tige ka na nakoma wa wasege ki ni wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 A Farawɔn wì si ti, a pè Moyisi naa Arɔn pe yeri wi kan fyɛlɛgɛ na, mɛɛ pan ma pe pye fɔ: «Mì kapege pye Yawe Yɛnŋɛlɛ, ye Yɛnŋɛlɛ li na, ma kapege pye yoro fun ye na.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 Koni mi yɛn na ye yɛnri, ki yɔnlɔ na li na naa, yanla kapege ki kala yaga na na, ye Yawe Yɛnŋɛlɛ, ye Yɛnŋɛlɛ li yɛnri na kan, ligi legbogo jɔlɔgɔ kala na li laga we na.»
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 A Moyisi wì si yiri wa Farawɔn wi go mɛɛ saa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 A lì si ti a tifɛliŋgbɔgɔ ka yiri wa yɔnlɔ tosaga yeri, na gbɔɔn, ma gbatɔ wi lɛ, ma kari wi ni, ma saa wi wa wa Kɔgɔje yɛɛn wi ni. Ali nuŋgba wo sila koro wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ làa Farawɔn wi kotogo ki ŋgban wi na, wii yɛnlɛ mbe Izirayɛli woolo pe yaga pe kari.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye naa fɔ: «Ma kɛɛ ki yirige wa naayeri, jaŋgo diwi mbe ye laga Ezhipiti tara, fɔ leele paa talitali.»
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 A Moyisi wì suu kɛɛ ki yirige wa naayeri, a diwi gbɔɔ wà si ye wa Ezhipiti tara ti ni fuun ti ni, fɔ ma saa gbɔn piliye taanri.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Ki piliye taanri yi ni, leele pe sila pye na pe yɛɛ yaan. Lere wa kpɛ sila ya mbe yiri wi cɛnsaga mbe kari laga ka na. Ɛɛn fɔ, Izirayɛli woolo poro la pye ma cɛn lara nda ni, yanwa la pye na yinrigi wama.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 A Farawɔn wì si ti, a pè Moyisi wi yeri wi kan. A wì suu pye fɔ: «Yaa kee ye sa Yawe Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ. Ye mbe ya kari ye go woolo pe ni, kaawɔ ye simbaala naa ye sikaala konaa ye nɛrɛ to cɛ ti yaa koro laga.»
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Mboro yɛrɛ ma daga mbe ti we yaayoro ta ta we sari wɔ nayinmɛ saara konaa saara sogoworo Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri.
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 Mbe taga wa ko na, we yaa kari we yaayoro ŋgbeleye yi ni. We yaayogo ka nuŋgba se koro laga; katugu we yaa sa yaayoro ta wɔ wa ti ni, mberi wɔ saraga Yawe Yɛnŋɛlɛ, we Yɛnŋɛlɛ li yeri, mberi gbo. Ɛɛn fɔ, nda we yaa ka sa wɔ saraga li yeri mbeli gbɔgɔ, we seri jɛn, kaawɔ we ka sa gbɔn wa gbɛn.»
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Ɛɛn fɔ, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Farawɔn wi kotogo ki ŋgban wi na, ma ti a wì je ma yo wi se Izirayɛli woolo pe yaga pe kari.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 A Farawɔn wì si Moyisi wi pye fɔ: «Kari ma yiri na na tanla. Mɔɔ yɛɛ yigi, maga ka pan laga na yɛgɛ sɔgɔwɔ naa, katugu pilige ŋga ni mi kɔɔn yan laga na yɛgɛ sɔgɔwɔ, ma yaa ku win.»
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 A Moyisi wì sho fɔ: «Mboro mà yo ma! Mi se pan laga naa ma yeri.»
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.