Ester 9

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yɛlɛ li yeŋge kɛ ma yiri shyɛn wogo, ko ŋga ki yɛn Adari yeŋge ye, ki pilige kɛ ma yiri taanri wogo ki na, a wunlunaŋa wi sɛnyoro naa wi kondɛgɛlɛ li pyesanga wì si gbɔn. Zhufuye pe juguye pàa pye naga jate pe yaa fanŋga ta Zhufuye pe na. Ɛɛn fɔ, a kala lì si wa ma kanŋga, a Zhufuye poro si fanŋga ta pe winfɛnnɛ pe na.
1 Assim, no dia 7 de março, os dois decretos do rei entraram em vigor. Nesse dia, os inimigos dos judeus esperavam dominá-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram seus inimigos.
2 Zhufuye pàa pe yɛɛ gbogolo wa pe cagbɔrɔ ti ni, wunlunaŋa Sɛrisɛsi wi wunluwɔ tara kindaye pe ni fuun pe ni, jaŋgo mbele pàa pye naga jaa mbe kapege pye pe na, pe malaga gbɔn pe ni. Lere kpɛ wo sila ya yere mbe pe sige, katugu leele pe ni fuun pàa fyɛ pe yɛgɛ.
2 Reuniram-se em suas cidades em todas as províncias do rei Xerxes para atacar qualquer um que procurasse lhes fazer mal. Ninguém conseguiu resistir-lhes, pois todos tinham muito medo deles.
3 Tara teele pe ni fuun, naa tara ti legbɔɔlɔ, naa kindaye teele konaa legbɔɔlɔ mbele pe ma pye le wunlunaŋa wi tanla, pàa Zhufuye pe saga, katugu pàa pye na fyɛ Maridoshe wi yɛgɛ.
3 E todos os nobres das províncias, os mais altos oficiais, os governadores e os oficiais do rei ajudaram os judeus, pois temiam Mardoqueu.
4 Mà jɛn Maridoshe wìla kaa pye legbɔɔ wa wunluwɔ go ki ni. Wi mɛgɛ kìla yiri tara ti lagapyew ki ni. Wìla pye na fanŋga taa na kee yɛgɛ.
4 Ele havia sido promovido no palácio do rei e, à medida que se tornava mais poderoso, sua fama se espalhava por todas as províncias.
5 Kì pye ma, Zhufuye pàa pe juguye pe gbɔɔ gbɔn tokobi ni, ma pe gbo, ma pe tɔngɔ, ma ŋga kì pe ndanla ki pye poro mbele pe winfɛnnɛ pe na.
5 Portanto, na data marcada, os judeus feriram seus inimigos à espada. Mataram e aniquilaram seus inimigos e fizeram o que queriam com aqueles que os odiavam.
6 Zhufuye pàa lere cɛnmɛ kaŋgurugo (500) wo gbo wa wunluwɔ ca Suzi ki ni,
6 Só na fortaleza de Susã, os judeus atacaram e mataram quinhentos homens.
7 ma pinlɛ Parishandata ni, naa Dalifɔn, naa Asipata,
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 naa Porata, naa Adaliya, naa Aridata,
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 naa Parimashita, naa Arizayi, naa Aridayi konaa Vayezata.
9 Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 Ki leele kɛ poro pàa pye Hamedata pinambyɔ Hama ŋa wìla pye Zhufuye pe winfɔ wi pinambiile wele. Ɛɛn fɔ Zhufuye pe sila pe kɛɛ yaara ti koli.
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, inimigo dos judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
11 Leele mbele pàa gbo wa wunluwɔ ca Suzi ki ni, pàa pe yɔn ki naga wunlunaŋa wi na ki pilige nuŋgba ki ni.
11 Naquele mesmo dia, quando o rei foi informado do número de pessoas mortas na fortaleza de Susã,
12 A wunlunaŋa wì si wunlunjɔ Ɛsitɛri wi pye fɔ: «Zhufuye pè lere cɛnmɛ kaŋgurugo (500) wo gbo laga wunluwɔ ca Suzi ki ni konaa Hama wi pinambiile kɛ pe ni. Yiŋgi pe pye wunluwɔ tara ti lara sannda ti ni? Ɛɛn fɔ yiŋgi maa jaa mbe yɛnri naa? Mi yaa ki pye ma kan. Yiŋgi maa jaa ki pye ma kan naa? Ki yaa kan ma yeri.»
12 mandou chamar a rainha Ester e disse: “Só na fortaleza de Susã, os judeus mataram quinhentos homens, além dos filhos de Hamã. Se fizeram isso aqui, o que terão feito nas províncias? E agora, o que mais deseja? Seu pedido será atendido; diga-me e será feito”.
13 A Ɛsitɛri wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na kaa pye kɔɔn ndanla wunlunaŋa, Zhufuye mbele pe yɛn laga wunluwɔ ca Suzi ki ni, ŋga pè pye nala pege yɔngɔ pye naa goto, pe Hama wi pinambiile kɛ pe gboolo pe nɔrɔgi tiye titɔnlɔyɔ ya na.»
13 Ester respondeu: “Se parecer bem ao rei, dê permissão aos judeus de Susã para que façam novamente amanhã o mesmo que fizeram hoje; e que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca”.
14 A wunlunaŋa wì si konɔ kan ma yo ki pye ma. A pè sigi kondɛgɛlɛ li yari wa wunluwɔ ca Suzi ki lagapyew ki ni. A pè si Hama wi pinambiile kɛ pe nɔrɔgi tiye titɔnlɔyɔ ya na.
14 O rei concordou e publicou o decreto em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Zhufuye mbele pàa pye wa Suzi ca ki ni, pè si pe yɛɛ gbogolo naa fɔnŋgɔ Adari yeŋge ki pilige kɛ ma yiri tijɛrɛ wogo ki na, mɛɛ lere cɛnmɛ taanri (300) wo gbo wa Suzi ca ki ni; ɛɛn fɔ pe sila pe kɛɛ yaara to ta kpɛ koli.
15 Então, no dia 8 de março, os judeus de Susã se reuniram e mataram trezentos homens. Mais uma vez, porém, não tomaram nenhum despojo.
16 Zhufuye sanmbala mbele pàa pye wunluwɔ tara ti lara sannda ti ni, a pè si pe yɛɛ gbogolo, jaŋgo mbe malaga gbɔn mbe pe yɛɛ go shɔ konaa mbe pe yɛɛ tanga pe juguye pe na. Pàa pe juguye lere waga nafa taanri ma yiri kɛ ma yiri kaŋgurugo (75 000) gbo pe ni, ɛɛn fɔ pe sila pe kɛɛ yaara to koli.
16 Enquanto isso, os outros judeus em todas as províncias do rei haviam se reunido para defender a própria vida. Livraram-se de seus inimigos ao matar 75 mil dos que odiavam os judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
17 Ko la pye Adari yeŋge ki pilige kɛ ma yiri taanri wogo ki na. Ki pilige kɛ ma yiri tijɛrɛ wogo ki na, a pè si cɛn ma wogo, mɛɛ ki pilige ki pye liwɛn gbɔɔ naa nayinmɛ pilige.
17 Isso foi feito em todas as províncias no dia 7 de março, e no dia 8 descansaram e comemoraram sua vitória com um dia de festa e alegria.
18 Zhufuye mbele pàa pye wa Suzi ca poro na, pàa pe yɛɛ gbogolo yeŋge ki pilige kɛ ma yiri taanri wogo naa tijɛrɛ wogo ki na, mɛɛ cɛn ma wogo pilige kɛ ma yiri kaŋgurugo wogo ki na ma ko pye liwɛn gbɔɔ naa nayinmɛ pilige.
18 (Os judeus de Susã mataram seus inimigos nos dias 7 e 8 de março e descansaram no dia 9, fazendo dele um dia de festa e alegria.)
19 Ko kì ti Zhufuye mbele pe yɛn ma cɛn wa yan nawa cara ti ni, pè Adari yeŋge ki pilige kɛ ma yiri tijɛrɛ wogo ki tɛgɛ, a kì pye nayinmɛ, naa liwɛn gbɔɔ, konaa fɛti pilige, ŋga ni pe maa yaakara torogi pe yɛɛ kan.
19 Por isso, os judeus que vivem em povoados nas regiões rurais celebram a festa anual nesse dia determinado, data em que se alegram, festejam e presenteiam uns aos outros com alimentos.
20 Kona, a Maridoshe wì sigi kagala ke ni fuun ke yɔnlɔgɔ sɛwɛɛlɛ na, mɛɛ pe torogo Zhufuye mbele fuun pàa pye wa wunlunaŋa Sɛrisɛsi wi wunluwɔ tara kindaye pe ni fuun pe ni pe yeri, mbele pè yɔngɔ konaa mbele pè lali pe yeri,
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas aos judeus em todas as províncias do rei Xerxes, tanto aos de perto como aos de longe,
21 maga yo pe kan fɔ pe Adari yeŋge ki pilige kɛ ma yiri tijɛrɛ wogo naa pilige kɛ ma yiri kaŋgurugo wogo ki tɛgɛ, yi pye fɛti piliye yɛlɛ nuŋgba nuŋgba pyew.
21 instruindo-os a celebrar uma festa anual nesses dois dias.
22 Katugu Zhufuye pàa ya pe juguye pe ni ma wogosaga ta ko piliye yo ni. Ki yeŋge ki ni, a pe jɔlɔgɔ kì kanŋga ma pye nayinmɛ; a pe kunwɔ kayaŋga ki kanŋga ma pye yɔgɔrimɔ. Kì pye ma, a wì sho fɔ pege piliye yi tɛgɛ yi pye liwɛn gbɔɔ naa nayinmɛ piliye, paa yaakara torogi pe yɛɛ kan konaa paa yarikanra kaan fyɔnwɔ fɛnnɛ pe yeri.
22 Ordenou que celebrassem com festas e alegria, presenteando uns aos outros com alimentos e distribuindo presentes aos pobres. Assim, recordariam a ocasião em que os judeus se livraram de seus inimigos e em que sua tristeza foi transformada em alegria, e seu lamento, em dia de festa.
23 Ki fɛti ŋa Zhufuye pàa nɔgɔ lɛ ma pye konaa kagala ŋgele Maridoshe wìla yɔnlɔgɔ, pàa ke tɛgɛ kalɛgɛ.
23 Os judeus aceitaram a orientação de Mardoqueu e adotaram esse costume anual.
24 Katugu Agagi setirige pyɔ Hamedata wi pinambyɔ Hama ŋa wìla pye Zhufuye pe winfɔ, wìla ki kɔn maga tɛgɛ mbe Zhufuye pe tɔngɔ. Wìla Puri wi wa, ko kɔrɔ wo yɛn fɔ wìla pɛtɛ gbɔn mbe pe jɔlɔ konaa mbe pe tɔngɔ.
24 Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo dos judeus, havia tramado destruí-los numa data determinada pelo lançamento de sortes (chamadas purim).
25 Ɛɛn fɔ, naa Ɛsitɛri wìla kaa kari wa wunlunaŋa wi yeri, a wì si konɔ kan maga yɔnlɔgɔ ma yo fɔ kapege ŋga Hama wìla jate mbe pye Zhufuye pe na, ki sɔngɔrɔ ki to wo jate wi na. Poo nɔri wa tige titɔnlɔgɔ ki na wo naa wi pinambiile pe ni.
25 Mas, quando Ester foi à presença do rei, ele publicou um decreto que fez o plano perverso de Hamã se voltar contra ele, e Hamã e seus filhos foram pendurados numa forca.
26 Ko kì ti pe maa ki fɛti piliye yi yinri Purimu ma yala Puri mɛgɛ ki ni. Kì pye ma, kagala ŋgele fuun kàa pye ma yɔnlɔgɔ wa sɛwɛ ŋa Maridoshe wìla torogo wi ni, konaa poro jate ŋga pàa yan yɛnlɛ ni naa ŋga kìla pye pe na ki ni,
26 Por isso, essa comemoração se chama Purim, palavra que se usava antigamente para “lançar sortes”. Assim, por causa da carta de Mardoqueu e daquilo que lhes havia acontecido,
27 a Zhufuye pè si ko pye kalɛgɛ maga tɛgɛ pe yɛɛ kan, naa pe setirige piile pe kan konaa mbele fuun ka mara pe na pe kan, fɔ pe yaa la ki piliye shyɛn fɛti wi piin yɛlɛ pyew, mbe yala ŋga kì yɔnlɔgɔ ki ni konaa wagati ŋa wì tɛgɛ wi ni.
27 os judeus em todo o reino concordaram em dar início a essa tradição e transmiti-la a seus descendentes e a todos que se tornassem judeus. Declararam que não deixariam de celebrar anualmente esses dois dias na data determinada.
28 Fɔ pe setirige piile mbele fuun pe yaa ka yiri puŋgo na, paa nawa tuun ki piliye shyɛn fɛti wi na paa wi piin go pyew ki ni, naa kinda pyew wi ni konaa ca pyew ki ni. Ki Purimu fɛti piliye yiga ka sa Zhufuye pe yeri, pe setirige piile paga ka fɛgɛ yi na.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados de geração em geração, por todas as famílias, em todas as províncias e cidades do império. A Festa de Purim jamais deixaria de ser celebrada pelos judeus, nem a lembrança do que havia acontecido se apagaria entre seus descendentes.
29 Wunlunjɔ Ɛsitɛri, Abihayili sumborombyɔ we, a wì si sɛwɛ wa yɔnlɔgɔ ma pinlɛ Zhufuye naŋa Maridoshe wi ni, pe fanŋga ki ni fuun ni, jaŋgo mbe Purimu sɛwɛ shyɛnwoo wi kala li yo mbeli filige.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu escreveram outra carta com toda a autoridade para confirmar a carta de Mardoqueu e estabelecer a Festa de Purim.
30 Kona, a pè si sɛwɛɛlɛ torogo Zhufuye pe ni fuun pe yeri Sɛrisɛsi wi wunluwɔ tara kindaye cɛnmɛ naa nafa ma yiri kɔlɔshyɛn (127) pe ni. Yɛyinŋge naa kaselege sɛnrɛ tìla pye ma yɔnlɔgɔ wa pe ni.
30 Enviaram cartas a todos os judeus das 127 províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança.
31 A pè si Purimu fɛti piliye wogo ki yo maga filige pe kan fɔ paa wi piin wagati ŋa wì tɛgɛ wi ni, paa yɛgɛ ŋga na Zhufuye naŋa Maridoshe wo naa wunlunjɔ Ɛsitɛri wi ni pàa ki kɔn maga tɛgɛ we; konaa yɛgɛ ŋga na kìla kɔn ma tɛgɛ Zhufuye poro naa pe setirige piile pe kan, ma yala pe yeŋge lege wogo naa pe kunwɔ gbelege wogo ki ni we.
31 Essas cartas estabeleciam a Festa de Purim, uma celebração anual desses dias na data determinada, conforme decretado tanto pelo judeu Mardoqueu como pela rainha Ester. O povo resolveu celebrar essa festa, assim como haviam estabelecido para si e seus descendentes os tempos de jejum e de lamentação.
32 Kì pye ma, Ɛsitɛri wi sɛnyoro tìla yeresaga kan Purimu fɛti wogo ki yeri; ki woro ti yɛn ma yɔnlɔgɔ wa sɛwɛ wi ni.
32 Assim, o decreto de Ester confirmou as orientações para a Festa de Purim, e tudo foi escrito nos registros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.