Eclesiastes 3
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Kala li ni fuun naa li wagati,
1 Tudo neste mundo tem o seu tempo; cada coisa tem a sua ocasião.
2 Lere sesanga yɛn wa, kusanga yɛn wa.
2 Há tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar;
3 Lere gbosanga yɛn wa, wi sagalama sanga yɛn wa.
3 tempo de matar e tempo de curar; tempo de derrubar e tempo de construir.
4 Gbelesanga yɛn wa, titɛgɛrɛ sanga yɛn wa.
4 Há tempo de ficar triste e tempo de se alegrar; tempo de chorar e tempo de dançar;
5 Sinndɛɛrɛ wasanga yɛn wa, sinndɛɛrɛ gbogolosanga yɛn wa.
5 tempo de espalhar pedras e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar e tempo de afastar.
6 Yaraga jasanga yɛn wa, yaraga puŋgosanga yɛn wa.
6 Há tempo de procurar e tempo de perder; tempo de economizar e tempo de desperdiçar;
7 Paraga ki walisanga yɛn wa, ki yɔlisanga yɛn wa.
7 tempo de rasgar e tempo de remendar; tempo de ficar calado e tempo de falar.
8 Ndanlawa sanga yɛn wa, lere panrasanga yɛn wa.
8 Há tempo de amar e tempo de odiar; tempo de guerra e tempo de paz.
9 Tunmbyee wi ma tege ŋga te, yiŋgi tɔnli wi ma ta wa ki ni?
9 O que é que a pessoa ganha com todo o seu trabalho?
10 Tege ŋga Yɛnŋɛlɛ lì wa sɛnwee piile pe na mbe pe kuru, mìgi wele maga yan.
10 Eu tenho visto todo o trabalho que Deus dá às pessoas para que fiquem ocupadas.
11 Lì kala pyew li pye ma li yɔn li sanga wi na. Lì yɛrɛ wagati kɔsaga fu woo wi jatere wi le wa sɛnwee wi kotogo na. Konaa ki ni fuun, tunŋgo ŋga Yɛnŋɛlɛ lì pye, mbege lɛ wa ki lɛsaga fɔ sa gbɔn wa ki kɔsaga, sɛnwee wi se ya mbege kɔrɔ wi jɛn mbe sa yiri wa.
11 Deus marcou o tempo certo para cada coisa. Ele nos deu o desejo de entender as coisas que já aconteceram e as que ainda vão acontecer, porém não nos deixa compreender completamente o que ele faz.
12 A mì sigi jɛn fɔ kala lo la woro ma mbɔnrɔ sɛnwee wi yeri mbe pye, kaawɔ mbaa yɔgɔri konaa mbaa katangala ke tanwa pi nii wi yinwege piliye yi ni.
12 Então entendi que nesta vida tudo o que a pessoa pode fazer é procurar ser feliz e viver o melhor que puder.
13 Na lere o lere kaa nii, mbaa woo, mbaa wi kɛɛ tunndo ti tɔnli wi nii, wi daga mbege jɛn fɔ ko yɛn Yɛnŋɛlɛ li yarikanga.
13 Todos nós devemos comer e beber e aproveitar bem aquilo que ganhamos com o nosso trabalho. Isso é um presente de Deus.
14 Mìgi kɔrɔsi maga yan fɔ yaraga ŋga fuun Yɛnŋɛlɛ li ma gbegele, ki ma koro wa fɔ sanga pyew. Yaraga ka se ya taga ki na, yaraga ka se si ya kɔn ki na. Yɛnŋɛlɛ lì ko pye ma, jaŋgo sɛnwee wila fyɛ li yɛgɛ.
14 Eu sei que tudo o que Deus faz dura para sempre; não podemos acrescentar nada, nem tirar nada. E uma coisa que Deus faz é levar as pessoas a temê-lo .
15 Kala o kala li yɛn wa nala, làa pye faa ma toro;
15 Tudo o que acontece ou que pode acontecer já aconteceu antes. Deus faz com que uma coisa que acontece torne a acontecer.
16 Mìgi wele maga yan laga tara ti na naa, fɔ kaselege ki ja daga mbe pye laga ŋga na, tipege ki maa piin wa ki yɔnlɔ; kasinŋge ki ja daga mbaa piin laga ŋga na, tipege ki maa piin wa ki yɔnlɔ.
16 Neste mundo eu também reparei o seguinte: no lugar onde deviam estar a justiça e o direito, o que a gente encontra é a maldade.
17 Kona, a mì silan yɛɛ pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li yaa ka kiti kɔn lesinŋɛ wo naa lepee wi na, katugu kala pyew naa li pyesanga, kapyege pyew naa ki pyesanga.»
17 Então pensei assim: “Deus julgará tanto os bons como os maus porque tudo o que se passa neste mundo, tudo o que a gente faz, acontece na hora que tem de acontecer.”
18 A mì sigi yo na yɛɛ kan sɛnwee piile pe wogo na, fɔ Yɛnŋɛlɛ li yɛn na pe waa na wele, jaŋgo mbege naga pe na fɔ poro naa yaayoro ti ni pe yɛn yaraga nuŋgba.
18 Aí cheguei à conclusão de que Deus está pondo as pessoas à prova para que elas vejam que não são melhores do que os animais.
19 Katugu sɛnwee wi kɔlɔmɔ po naa yaayogo ki kɔlɔmɔ pi ni pi yɛn nuŋgba. Sɛnwee wi ma ku, yaayogo ki ma ku fun. Yinwege wɔnwɔn nuŋgba po pi yɛn pe ni fuun shyɛn pe ni. Sɛnwee wii mbɔnrɔ yaayogo ki na kala la kpɛ ni, katugu kala pyew li yɛn wagafe.
19 No fim das contas, o mesmo que acontece com as pessoas acontece com os animais. Tanto as pessoas como os animais morrem. O ser humano não leva nenhuma vantagem sobre o animal, pois os dois têm de respirar para viver. Como se vê, tudo é ilusão,
20 Pe ni fuun pe yɛn na kee wa laga nuŋgba ki ni. Pa pe ni fuun pè yiri wa taambugɔ ki ni, pa pe ni fuun pe yaa ka sɔngɔrɔ wa taambugɔ ki ni naa.
20 pois tanto um como o outro irão para o mesmo lugar, isto é, o pó da terra. Tanto um como o outro vieram de lá e voltarão para lá.
21 Ambɔ ki jɛn na kaa pye sɛnwee ka ku wi yinnɛ li ma kari naayeri wa yɛnŋɛlɛ na, yaayogo ka ku ko yinnɛ lo ma tigi wa tara ti nɔgɔna.
21 Como é que alguém pode ter a certeza de que o sopro de vida do ser humano vai para cima e que o sopro de vida do animal desce para a terra?
22 Mìgi wele maga yan fɔ kala lo la woro ma mbɔnrɔ sɛnwee wi yeri mbe pye, kaawɔ mbaa yɔgɔri wi tunŋgo tɔnli wi kala na. Ko ki yɛn wi tasaga ye, katugu ŋga ki yaa kaa piin laga wi puŋgo na wi kuŋgɔlɔ, ambɔ wi yaa kaa sɔngɔrɔ laga dunruya na wi pan wigi yan?
22 Assim, eu compreendi que não há nada melhor do que a gente ter prazer no trabalho. Esta é a nossa recompensa. Pois como é que podemos saber o que vai acontecer depois da nossa morte?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.