Daniel 6

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A Medi tara fɛnnɛ naŋa Dariyusi wì si cɛn wunluwɔ pi na wi yɛlɛ nafa taanri ma yiri shyɛn wolo li ni.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Pilige ka, a wunlunaŋa Dariyusi wì sigi yan fɔ ki yɛn ma yɔn wi janmaratigiye cɛnmɛ naa nafa (120) tɛgɛ, pe cɛncɛn wi wunluwɔ tara lagapyew ki go na.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 A wì si teele taanri tɛgɛ ki janmaratigiye cɛnmɛ naa nafa (120) pe go na. Janmaratigiye paa daga mbaa pe tunŋgo pyelɔmɔ pi yɛgɛ yuun ki teele taanri pe kan, jaŋgo wunlunaŋa wi kapyege ka ka ka jɔgɔ. Daniyɛli wìla pye ki teele taanri wo wa.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Ɛɛn fɔ pàa pye na Daniyɛli wi jate ma wɛ ki teele poro naa janmaratigiye pe na, katugu wìla kala jɛn ma wɛ pe na. Kì pye ma, a wunlunaŋa wi nɛɛ jaa mboo tɛgɛ wi tara ti ni fuun ti go na.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Kona, a teele poro naa janmaratigiye pe ni, pe nɛɛ pyelɔmɔ jaa mbe Daniyɛli wi jɛrɛgi wi tegere tunŋgo ŋga wìla pye na piin ki kala na. Ɛɛn fɔ pe sila pyelɔmɔ kpɛ nakoma puŋgosaga kpɛ ta mbege pye, katugu Daniyɛli wìla pye lere ŋa leele pè taga wi na. Ki kala na, pe sila sambalawa nakoma puŋgosaga yan wi na.
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Kì pye ma, a ki nambala pè si pe yɛɛ pye fɔ: «We se pyelɔmɔ pa ta mbe Daniyɛli wi jɛrɛgi, kaawɔ we kala la lagaja mboo jɛrɛgi wa wi Yɛnŋɛlɛ li lasiri wo kanŋgɔlɔ.»
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Kì pye ma, ki teele poro naa janmaratigiye pe ni, pè si fyɛɛlɛ ma kari wa wunlunaŋa wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Wunlunaŋa Dariyusi, Yɛnŋɛlɛ sa yinwetɔnlɔgɔ kan ma yeri.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Ma wunluwɔ tara teele, naa wunluwɔ yarijɛndɛ yɛgɛ wɔfɛnnɛ, naa janmaratigiye, naa yɛrifɛnnɛ konaa gboforonɛriye pe pe ni fuun pè yere ki na, maga kɔn maga tɛgɛ, fɔ wunlunaŋa, ma kakɔnndɛgɛlɛ la tɛgɛ mali ŋgban, fɔ sa gbɔn piliye nafa ma yiri kɛ, fɔ na lere o lere ka yɛnri yarisunŋgo ka yɛgɛ yeri nakoma lere wa yɛgɛ yeri, na wii yɛnri wunlunaŋa mboro nuŋgba yeri, pe ko fɔ wo yigi poo wa wa jaraye pe kɔrɔgɔ, wa jaraye pe wege ki ni.
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Koni, wunlunaŋa, ki kakɔnndɛgɛlɛ li tɛgɛ, mɔɔ kɛɛ yɔnlɔ li taga ki sɛwɛ wi na, jaŋgo liga ka ya mbe kanŋga, li pye Medi tara fɛnnɛ naa Pɛrisi tara fɛnnɛ pe kakɔnndɛgɛlɛ, na li se ya kanŋga lo la.»
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Kì pye ma, a wunlunaŋa Dariyusi wì suu kɛɛ yɔnlɔ li taga wa kakɔnndɛgɛlɛ sɛwɛ wi na.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Naa Daniyɛli wìla kaa ki logo ma yo fɔ pè ki kakɔnndɛgɛlɛ li tɛgɛ sanga ŋa ni, a wì si sɔngɔrɔ ma kari wi go. Wi sanŋgazo yumbyɔ wi fenɛtiriye mbele pàa pye ma yɛgɛ wa wa Zheruzalɛmu ca ki yeri, a wì si pe yɛngɛlɛ. A wi nɛɛ kanŋguuro kanni wa pe tanla pilige pyew yɔnlɔ taanri, na wi Yɛnŋɛlɛ li yɛnri konaa nali sɔnni, paa yɛgɛ ŋga na wìla pye naga piin faa we.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 Kona, a Daniyɛli wi winfɛnnɛ pè si gbinri ma ye wa wi kɔrɔgɔ, mɛɛ saa wi yan wila wi Yɛnŋɛlɛ li yɛnri nali gbogo.
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a pè si kari wa wunlunaŋa wi yeri, ma saa para wi ni ki kakɔnndɛgɛlɛ li wogo na. Pàa yo fɔ: «Wunlunaŋa, mì yo ma kakɔnndɛgɛlɛ la tɛgɛ fɔ mbe sa gbɔn piliye nafa ma yiri kɛ, fɔ na lere o lere ka yɛnri yarisunŋgo ka yɛgɛ yeri, nakoma lere wa yɛgɛ yeri, na wii yɛnri wunlunaŋa mboro nuŋgba yeri, pe ko fɔ wo wa wa jaraye pe wege ki ni?»
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 A pè si sɛnrɛ ti lɛ naa, ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, Daniyɛli ŋa wi yɛn Zhuda tara woolo mbele pàa koli ma pan pe ni kulolo wo wa, wi woro nɔɔ jate. Wi si woro nɔɔ kakɔnndɛgɛlɛ li jate fun. Wi maa yɛnri Yɛnŋɛlɛ li yeri yɛnrisaga taanri pilige pyew.»
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Naa wunlunaŋa wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo sanga ŋa ni, a kì suu nawa pi piri wi na fɔ jɛŋgɛ. A wì sigi jate wa wi nawa mbe Daniyɛli wi shɔ. Maga yigi fɔ ma saa ki yɔnlɔ ki kɔ, wìla ki lagaja mbe Daniyɛli wi shɔ.
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Ɛɛn fɔ, a ki leele pè si sɔngɔrɔ ma kari fyɛlɛgɛ na wa wunlunaŋa wi yeri ma saa ki yo wi kan fɔ: «Wunlunaŋa, màga jɛn ma yo mbe yala Medi tara fɛnnɛ naa Pɛrisi tara fɛnnɛ pe lasiri wi ni, kakɔnndɛgɛlɛ na fuun wunlunaŋa wì tɛgɛ maa kɛɛ yɔnlɔ taga ki sɛwɛ wi na, li se ya kanŋga naa!»
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 Kona, a wunlunaŋa wì si konɔ kan ma yo pe sa Daniyɛli wi wa wa jaraye pe wege ki ni. A wunlunaŋa wì si Daniyɛli wi pye fɔ: «Ma Yɛnŋɛlɛ na ma yɛn na tunŋgo piin li kan kapɔrɔ ni, lɔɔn shɔ!»
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Ko puŋgo na, a pè si sinndɛligbɔgɔ ka tɛgɛ ma jaraye pe wege ki tɔn ki ni. A wunlunaŋa wì suu tɛgɛrɛ tɛgɛyaraga konaa wi legbɔɔlɔ pe wogo ki taga sinndɛligbɔgɔ ki na, jaŋgo yaraga kpɛ ka ka kanŋga, ŋga kì tɛgɛ Daniyɛli wi kanŋgɔlɔ ki wogo na.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Ko puŋgo na, a wunlunaŋa wì si kari wi go. Wìla yembinɛ li ni fuun li pye, wii yɛnlɛ mbe li. Wii yɛnlɛ jɛlɛ mbe pan wa wi yeri. Wi sila si ya mbe wɔnlɔ.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Ki goto yirifaga ki na, a wunlunaŋa wì si yiri, mɛɛ fyɛɛlɛ ma kari wa jaraye pe wege ki yɔn na.
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 A wì si fulo wa wege yɔn ki tanla, wi jatere piriwɛn ni fɔ jɛŋgɛ, mɛɛ Daniyɛli wi yeri ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo li tunmbyee Daniyɛli, ma Yɛnŋɛlɛ na ma yɛn na tunŋgo piin li kan kapɔrɔ ni, li ya mɔɔ shɔ jaraye pe yeri le?»
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 A Daniyɛli wì si koro wa ma wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, Yɛnŋɛlɛ sa yinwetɔnlɔgɔ kan ma yeri!
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 Na Yɛnŋɛlɛ lìli mɛrɛgɛ wi tun, a wì pan ma jaraye pe yɔnrɔ ti tɔn pe na. Pee yaraga ko ka kpɛ pye na na, katugu Yɛnŋɛlɛ lìgi yan mii jɔgɔ li na. Mboro fun wunlunaŋa, mii kapege kpɛ pye ma na.»
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Kì kaa pye ma, a wunlunaŋa wi nawa pì si yinŋgi fɔ jɛŋgɛ. A wì si konɔ kan ma yo pe Daniyɛli wi yirige poo wɔ wa jaraye pe wege ki ni. Naa pàa kaa Daniyɛli wi yirige maa wɔ wa wege ki ni, pe sila tulugo kpɛ yan wi wire ti laga ka na, katugu wìla wi jigi wi taga Yɛnŋɛlɛ li na.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 A wunlunaŋa wì si konɔ kan, ma yo leele mbele pàa Daniyɛli wi jɛrɛgi, pe pan pe ni, naa pe jɛɛlɛ konaa pe piile pe ni, pe pe wa wa jaraye pe wege ki ni. Pe waŋgɔlɔ wa wege ki ni, pe sila ta mbe gbɔn yɛrɛ wa ki kɔsaga ki na, a jaraye pè si gbinri ma to pe na, ma pe kajeere ti ni fuun ti yaari.
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 Ko puŋgo na, a wunlunaŋa Dariyusi wì si sɛwɛ pye maa torogo leele pe ni fuun pe kan, naa cɛngɛlɛ ke ni fuun konaa sɛnrɛ pyew ti woolo pe kan tara ti lagapyew ki ni, ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ sa yɛyinŋge gbɔgɔ kan ye yeri!
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Mi yɛn naga konɔ na li kaan, fɔ laga na wunluwɔ tara ti lagapyew ki ni, leele pe ni fuun paa fyɛ Yɛnŋɛlɛ na Daniyɛli maa gbogo li yɛgɛ.
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 Li ma lere shɔ, ma lere wɔ kala.
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
29 Ko puŋgo na, Daniyɛli wìla yeresaga jɛŋgɛ ta wunlunaŋa Dariyusi wi wagati wi na konaa Pɛrisi tara fɛnnɛ pe wunlunaŋa Sirusi wi wagati wi na fun.
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.