Atos 23
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 A Pɔli wì suu yɛngɛlɛ ke kan kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki na, ma sho fɔ: «Sefɛnnɛ, na nawa jatere wi koro jɛnŋɛ na na wa na kapyegele ke ni Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, fɔ ma pan ma gbɔn nala.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 A saraga wɔfɛnnɛ to Ananiyasi wì si konɔ kan mbele pàa pye le Pɔli wi tanla pe yeri ma yo poo gbɔn wa wi yɔn ki na.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 A Pɔli wì suu pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ lo li yaa kɔɔn gbɔn, mboro ŋa ma yɛn paa mbogo ŋga pè filige ka yɛn we. Mà cɛn wa na kiti kɔɔn na na, na yala lasiri wi ni, ma si yala, lasiri wo maa jogo, naa mà konɔ kan ma yo panla gbɔn we!»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Mbele pàa pye le Pɔli wi tanla, a pè sho fɔ: «A! Yɛnŋɛlɛ li saraga wɔfɛnnɛ to wo maa tegele we!»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 A Pɔli wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Sefɛnnɛ, mi si jaga jɛn mbe yo saraga wɔfɛnnɛ to wowi; katugu ki yɛn ma yɔnlɔgɔ wa Yɛnŋɛlɛ sɛnrɛ sɛwɛ wi ni, ma yo fɔ: ‹Maga ka sɛnpere yo ma woolo pe to wi na.› »
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔli wìla ki jɛn ma yo kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki kanŋgeyɛgɛ nuŋgba la pye Sadusiye, a ki sanŋga ki yɛn Fariziye. Kì kaa pye ma, a wì si gbele ŋgbanga pe yɛgɛ na ma yo fɔ: «Sefɛnnɛ, Farizi wi mi, na sevɛnnɛ Fariziye wɛlɛ. Naa na jigi wi yɛn ki na ma yo kuulo pe yaa ka yɛn mbe yiri wa kunwɔ pi ni, ko kala na paa kiti kɔɔn na na.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Naa wìla kaa ko sɛnrɛ to yo ma, a Fariziye poro naa Sadusiye pe ni, pe nɛɛ para pe yɛɛ na, a janwa wì si kɔn shyɛn.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Katugu Sadusiye poro ma yo kuulo pe se ka yɛn, fɔ mɛrɛgɛ woro wa, yinnɛ woro wa. Ma si yala, Fariziye poro taga to ti ni fuun to na.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 A yogo kì si gbɔgɔ ma serege. Fariziye kanŋgeyɛgɛ ki ni, lasiri sɛwɛ jɛnfɛnnɛ pèle si yiri, mɛɛ sɛnrɛ ti lɛ ŋgbanga, ma yo fɔ: «Wee kapege ka kpɛ jɛn, ŋga ki naŋa ŋa wì pye. Anmɛ yinnɛ, nakoma mɛrɛgɛ wa wì para wi ni.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 A kendige kì si gbɔgɔ jɛŋgɛ, fɔ a sorodasheele togbɔɔ wì fyɛ ma yo paga ka Pɔli wi kɔɔnlɔ curo curo. A wì si konɔ kan sorodasheele pe yeri ma yo pe tigi pe sa Pɔli wi lɛ poo wɔ wa pe sɔgɔwɔ, pe kari wi ni wa malaga sigego ki ni.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ki pilige nuŋgba ki yembinɛ li ni, a we Fɔ wì suu yɛɛ naga Pɔli wi na, maa pye fɔ: «Kotogo ta! Yɛgɛ ŋga na màla sɛrɛya wi yo laga Zheruzalɛmu, ki daga ma saa yo ma fun wa Ɔrɔmu ca.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Zhufuye pè si yɔn le, ma wugu ma pe yɛɛ daŋga ma yo pe se ka, pe se si wɔ, fɔ pe sa Pɔli wi gbo gbɛn.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Mbele pàa ki yɔn ki le, pàa wɛ lere nafa shyɛn wo na.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 A pè si kari saraga wɔfɛnnɛ teele poro naa lelɛɛlɛ pe kɔrɔgɔ, mɛɛ pe pye fɔ: «Wè wugu ma we yɛɛ daŋga ma yo we se yaraga ka, fɔ we sa Pɔli wi gbo gbɛn.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Yoro wele, naa kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki ni fuun ki ni, yege yo ye sorodasheele togbɔɔ wi kan wi Pɔli wi torogo laga ye yɛgɛ sɔgɔwɔ, yege pye ndɛɛ yaa jaa mboo kala li yewe mbeli jɛn jɛŋgɛ. Woro wo na, we yɛn ma gbɛgɛlɛ mboo gbo sanni wi sa gbɔn laga.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ɛɛn fɔ, a Pɔli wi nɔsepyɔ sumboro wi pinambyɔ wì sigi yɔn lemɛ pi logo. A wo si kari wa sorodasheele pe malaga sigego ki ni ma saa ki yo Pɔli wi kan.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 A Pɔli wì si sorodasheele tojɛɛ wa yeri, ma suu pye fɔ: «Kari ki lefɔnŋɔ ŋa wi ni wa sorodasheele togbɔɔ wi yeri, katugu sɛnrɛ ta yɛn wi yeri wi yo wi kan.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 A sorodasheele tojɛɛ wì si kari ki lefɔnŋɔ wi ni wa sorodasheele togbɔɔ wi yeri, ma sho fɔ: «Kasopyɔ Pɔli wo wìlan yeri, mala yɛnri ma yo mbe pan ki lefɔnŋɔ ŋa wi ni ma kɔrɔgɔ, fɔ sɛnrɛ yɛn wi yeri wi yo ma kan.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 A sorodasheele togbɔɔ wì si lefɔnŋɔ wi yigi kɛɛ na, mɛɛ kari wi ni kanŋgaga na, ma suu yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe yo na kan?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 A wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Zhufuye pè yɔn wa nuŋgba mbɔɔn yɛnri Pɔli wi ni, mbe kari wi ni wa kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki yɛgɛ sɔgɔwɔ goto, mbege pye ndɛɛ paa jaa mboo kala li yewe mbeli jɛn jɛŋgɛ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ɛɛn fɔ, maga ka yɛnlɛ, katugu mbele pe yaa ka lara mboo gbo, pè wɛ lere nafa shyɛn wo na. Pè wugu ma pe yɛɛ daŋga ma yo pe se ka, pe se si wɔ, fɔ pe sa Pɔli wi gbo gbɛn. Pe yɛn ma gbɛgɛlɛ yiŋgɔ, pe woro na yaraga ka singi ndɛɛ ma woyoro to.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 A sorodasheele togbɔɔ wì sigi yo lefɔnŋɔ wi kan ma yo wiga kaga yo lere kpɛ kan mbe yo wìgi yo maa kan. Kona, a wì suu torogo ma yo wila kee.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ko puŋgo na, a sorodasheele togbɔɔ wì si sorodasheele teele jɛɛlɛ jɛɛlɛ pe shyɛn yeri, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye sorodasheele cɛnmɛ shyɛn (200) pye pe gbɛgɛlɛ, naa mbele pe maa nuru shɔn na pe nafa taanri ma yiri kɛ ni, naa njaanra fɛnnɛ pe cɛnmɛ shyɛn (200) ni, pe kari wa Sesare ca. Yembinɛ suro tiga li mbe kɔ yee kari.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ye shɔnye pele gbɛgɛlɛ, jaŋgo Pɔli fun wi lugu wa na wi sa gbɔn yinŋge wa gboforonɛri Felisi wi na.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 A sorodasheele togbɔɔ wì sigi sɛwɛ ŋa wi yɔnlɔgɔ ma yo fɔ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Mi Kulodi Lisiyasi, mila ki sɛwɛ ŋa wi torogi legbɔɔ gboforonɛri Felisi wi kan. Mɔ̀ɔ shari.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Zhufuye pàa ki naŋa ŋa wi yigi na jaa mboo gbo. A mi naa na sorodasheele pe ni, wè si saa wi shɔ pe yeri, katugu mìla ki logo ma yo wi yɛn Ɔrɔmu tara pisee.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Pàa baga naŋa wi na go ŋga na, mìla pye na jaa mbege jɛn. Kì pye ma, a mì si kari wi ni wa pe kiti kɔnfɛnnɛ ŋgbelege ki yɛgɛ sɔgɔwɔ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 A mì sigi yan fɔ pè baga wi na na kendige woo wi ni poro jate pe lasiri kapyere na, ɛɛn fɔ, wii yaraga ka pye ŋga ki daga kunwɔ ni, nakoma kaso yege ni.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Naa kì kaa yo na kan ma yo pè yɔn le wi na, le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a mì suu torogo wa ma yeri, ma sigi yo mbele pè baga wi na pe kan ma yo pe sa baga wi na wa ma yɛgɛ sɔgɔwɔ. We yɛn pilige ka o!»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 A sorodasheele pè si kari Pɔli wi ni ki yembinɛ li ni fɔ wa Antipatirisi ca, paa yɛgɛ ŋga na kìla yo ma pe kan we.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ki goto pinliwɛ pi ni, sorodasheele mbele pàa pye tɔɔrɔ na, a poro si sɔngɔrɔ wa pe malaga sigego ki ni, mɛɛ mbele pàa pye shɔnye na poro yaga, a pè kari Pɔli wi ni.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Naa pàa ka saa gbɔn wa Sesare, a pè si sɛwɛ wi wɔ maa kan gboforonɛri wi yeri, mɛɛ Pɔli wi le wi kɛɛ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 A gboforonɛri wì si sɛwɛ wi kara, mɛɛ Pɔli wi yewe wì yiri kinda ŋa ni wi ni. Naa wìla kaa ki logo ma yo wì yiri wa Silisi kinda wi ni,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 a wì sho fɔ: «Mbele pè baga ma na, na paga ka gbɔn laga, pa mi yaa ma yewe.»
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.