Atos 16

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kona, a Pɔli wì si kari wa Dɛribi naa Lisiti cara ti ni. Tagafɔ wà la pye wa, pàa pye naa yinri Timote. Wi nɔ wìla pye Zhufuye mbele pàa taga wo wa. Wi to wo la pye Girɛkiye woo.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tagafɛnnɛ mbele pàa pye wa Lisiti naa Ikoniyɔmu cara ti ni, pàa pye naa mɛtanga yinri.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pɔli wìla pye naga jate mbe Timote wi lɛ mbe kari wi ni. Kì kaa pye ma, a wì suu kɛnrɛkɛnrɛ Zhufuye mbele pàa pye wa ki lara ti ni pe kala na, katugu pe ni fuun pàa ki jɛn ma yo wi to wìla pye Girɛkiye woo.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Pàa pye na toro cara nda fuun ni, pitunmbolo poro naa lelɛɛlɛ pe ni pàa yo ma yere kagala ŋgele na wa Zheruzalɛmu, a pe nɛɛ ke yuun na tagafɛnnɛ pe kaan, nɛɛ pe yɛnri ma yo pe ke yigi paa tanri ke na.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 A legiliziye woolo pe nɛɛ fanŋga taa wa tagawa pi ni. A pele nɛɛ tari pe na pilige pyew.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 A Yinnɛkpoyi lì si pe yɛgɛ kɔn ma yo paga ka Yɛnŋɛlɛ sɛnrɛ yo wa Azi tara ti ni; kì pye ma, a pè si Firizhi tara to naa Galasi kinda wi pari ma toro.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Naa pàa kaa yɔngɔ Misi tara ti ni, a pè sigi ŋgbanga mbe kari wa Bitini kinda wi ni, ɛɛn fɔ, Zhezu wi Yinnɛ li sila yɛnlɛ pe kari wa.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Kona, a pè si Misi tara ti kɔn ma yiri, mɛɛ kari wa Tirowasi ca.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ki yembinɛ li ni, a Pɔli wì si yariyanga ka yan, ma Maseduwani kinda woolo naŋa wa yan yeresaga, wi yɛn naa yɛnri na yuun fɔ: «Toro laga Maseduwani, ma pan ma we saga!»
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Naa Pɔli wìla kaa ki yariyanga ki yan ma, le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a we nɛɛ jaa mbe kari wa Maseduwani; katugu wàa taga ki na ma yo Yɛnŋɛlɛ làa we yeri we sa Sɛntanra ti yari wa ki tara woolo pe kan.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 A wè si ye tɔnmɔkɔrɔ ka ni wa Tirowasi ca, mɛɛ kari teere wa Samotirasi lɔgɔ fugo tara ti ni. Ki goto, a wè si kari wa Neyapolisi ca.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 A wè si yiri lema, mɛɛ kari wa Filipi ca. Maseduwani kinda naa pòo kɔɔnlɔ kɔɔnlɔ, ti kɔnsaga koŋgbanŋga ki cagbɔgɔ ko layi. Ɔrɔmu tara fɛnnɛ pe cɛnsaga ko ka layi. A wè si piliye jɛnri pye wa ki ca ki ni.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Naa Zhufuye cɛnpilige kìla kaa gbɔn, a wè si yiri wa ca nawa, mɛɛ kari lafogo ka yɔn na, nɛɛ ki jate ndɛɛ we yaa sa Yɛnŋɛlɛ yɛnrisaga ka yan wa. Jɛɛlɛ pèle la pye ma gbogolo wa, a wè si cɛn mɛɛ yo poro ni.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jɛlɛ wà la pye wa, pàa pye naa yinri Lidi, pa wìla yiri wa Tiyatiri ca ki ni. Pariyɛnrɛ tiyɔnrɔ pɛrɛfɔ lawi. Wìla pye na fyɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ. A wi nɛɛ nuru we yeri, a we Fɔ wì suu kotogo ki yɛngɛ, jaŋgo wi ta wi nuŋgbolo jan wila nuru Pɔli wi yeri.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 A wì suu yɛɛ kan, a pòo batize wo naa wi go woolo pe ni. A wì si we yɛnri ma yo fɔ: «Na kaa pye yaa na jate mì taga jɛŋgɛ we Fɔ wi na, ye pan ye sa tugu wa na go.»
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Pilige ka, ma we ta waa kee wa Yɛnŋɛlɛ yɛnrisaga, a kulojɔ wà si pan ma fili we ni. Gbosho jɛlɛfɔ lawi. Wi jɛɛrɛ yogo ki kala na, wìla pye na penjalɛgɛrɛ taa wi tafɛnnɛ pe kan.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 A wì si taga woro naa Pɔli we puŋgo na, nɛɛ gbele ŋgbanga na yuun fɔ: «Ki nambala mbele yɛɛn, Yɛnŋɛlɛ na yaraga pyew ki go na, lo tunmbyeele wɛlɛ. Shɔwɔ konɔ lo paa yari ye kan.»
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Wìla pye na ko piin ma, ma piliye lɛgɛrɛ ta. Kì ka saa Pɔli wi yɔngɔ, a wì si kanŋga ma gbosho wi pye fɔ: «Mila ki yuun ma kan Zhezu Kirisi wi mɛgɛ ki na, wɔ wi ni!»
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Naa kulojɔ wi tafɛnnɛ pàa kaa ki yan pe penjara tajele lì kɔ, a pè si Pɔli naa Silasi pe yigi ma pe tilele ma kari pe ni wa kiti kɔnfɛnnɛ pe yɛgɛ na wa katogo.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 A pè si saa pe yerege kiti kɔnfɛnnɛ pe yɛgɛ sɔgɔwɔ, mɛɛ pe pye fɔ: «Ki nambala mbele, paa we ca ki pinri. Zhufuye poro pele wɛlɛ.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Pe yɛn na kalɛgɛlɛ kele nari, kee daga woro Ɔrɔmu tara fɛnnɛ we yeri we yɛnlɛ ke na waa tanri ke na.»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 A janwa wì si yiri pe kɔrɔgɔ fun. A kiti kɔnfɛnnɛ pè si Pɔli naa Silasi pe pagala, ma konɔ kan ma yo pe pe gbɔn sapige ni.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Naa pàa kaa pe gbɔn jɛŋgɛ, a pè si pe le kaso, mɛɛ ki yo kaso go welefɔ wi kan ma yo wila pe wele jɛŋgɛ.Pàa Pɔli naa Silasi pe le kaso|src="LB00337c.tif" size="span" ref="Kapye 16.23-25"
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Naa kaso go welefɔ wìla kaa ko konɔ lo ta pe yeri, a wì si pe le wa kaso go yumbyɔ ŋa wi yɛn ma lara wi ni, mɛɛ pe le ŋgbɛɛrɛ na.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 La kee yindɛgɛ ki yeri, a Pɔli naa Silasi pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛnri, na li sɔnni yuuro ni. Kasopiile sanmbala pàa pye na nuru pe yeri.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a tara tì si yɛgɛ ŋgbanga, ma kaso go nɔgɔ kì yɛgɛ. A kɔɔrɔ ti ni fuun tì si yɛngɛlɛ. Kasopiile pe ni fuun pàa pe pɔ jɔrɔgɔye mbele ni, a pè sangala.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 A kaso go welefɔ wì si yɛn. Naa wìla kaa kaso go kɔɔrɔ ti yan tì yɛngɛlɛ, a wì suu tokobi wi tile maa kɔw, maa yirige na jaa mboo yɛɛ gbo, katugu wìla ki yan ndɛɛ kasopiile pè fe.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ɛɛn fɔ, a Pɔli wì si gbele ŋgbanga wi fanŋga ki ni fuun ki ni, ma yo fɔ: «Maga ka kapege pye ma yɛɛ na, we ni fuun we yɛn laga.»
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Kona, a kaso go welefɔ wì sho fɔ pe pan kasɔn yanwa ni. A wì si fyɛɛlɛ ma ye wa kaso go yumbyɔ wi ni, nɛɛ seri fyɛrɛ ti kala na ma saa to le Pɔli naa Silasi pe jegele.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ko puŋgo na, a wì si pe yirige ma pe yewe ma yo fɔ: «Na teele, yiŋgi mi daga mbe pye mbe si shɔ?»
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Taga we Fɔ Zhezu wi na, pa ma yaa shɔ, mboro naa ma go woolo pe ni.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 A pè si we Fɔ wi sɛnrɛ ti yo maa kan, konaa mbele fuun pàa pye wa wi go pe ni.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ki yembinɛ sanga nuŋgba wi ni, a kaso go welefɔ wì si kari pe ni ma saa pe sagbanra ti jogojogo. A wì si batize le teere wo naa wi go woolo pe ni fuun pe ni.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 A wì si kari Pɔli naa Silasi pe ni wa wi go, ma saa yaakara kan pe yeri. A ki kaso go welefɔ wo naa wi go woolo pe ni, pè si yin nayinmɛ ni, katugu pàa taga Yɛnŋɛlɛ li na.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Naa laga kìla kaa laga, a kiti kɔnfɛnnɛ pè si polisiye torogo wa kaso go welefɔ wi yeri ma yo wigi nambala pe wa.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 A kaso go welefɔ wì si saa ki yo Pɔli wi kan ma yo fɔ: «Kiti kɔnfɛnnɛ pe tunŋgo torogo laga ma yo mbe ye wa. Ki kala na, yiŋgɔ ye yiri yaa kee yɛyinŋge na.»
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ɛɛn fɔ, a Pɔli wì sigi yo polisiye pe kan ma yo fɔ: «Woro mbele we yɛn Ɔrɔmu tara piseele, pè we gbɔn lere pyew wi yɛgɛ na, pee kiti kɔn we na. Ko puŋgo na, a pè saa we le kaso. Ko yiŋgɔ, paa jaa mbe we wa larawa wi le? Kaari! Poro jate pe pan pe we yirige laga.»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 A polisiye pè si kari ma saa ki yo kiti kɔnfɛnnɛ pe kan. Naa pàa kaa ki logo ma yo Pɔli naa Silasi pe yɛn Ɔrɔmu tara piseele, a pè si fyɛ.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 A pè si pan ma pe sunlu, kona, mɛɛ pe yirige wa kaso, ma pe yɛnri ma yo pe wɔ wa ca.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Naa pàa kaa yiri wa kaso, a pè si kari wa Lidi go. Naa pàa kaa tagafɛnnɛ pe yan, ma pe kotogo kan, a pè si kari.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.