Apocalipse 9
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 A mɛrɛgɛ kaŋgurugo woo wì suu mbanlaga ki win. A mì si wɔnnɔ la yan lì yiri wa naayeri ma to laga tara. A pè si wetijugo kɔsaga fu lakile wi kan li yeri.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 A wɔnnɔ lì si wetijugo ki yɛngɛ, a wirige si yiri wa ki ni paa kasɔn gbɔgɔ wirige yɛn. A ki wetijugo wirige kì yɔnlɔ konaa naayeri wi wɔ.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 A gbatɔ si yiri wa wirige ki ni ma jaraga tara ti na. A pè fanŋga kan wi yeri paa naala mbele laga tara na pe wogo ki yɛn.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 A pè suu pye ma yo wiga ka kapege pye yan ki na, naa yaritipirige ka kpɛ na, nakoma tige ka kpɛ na, fɔ ndɛɛ leele mbele Yɛnŋɛlɛ li tɛgɛrɛ tii tɛgɛ pe walɛrɛ ti na poro.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Konɔ sila kan gbatɔ wi yeri wila leele pe kuun, ɛɛn fɔ, fanŋga kìla kan wi yeri wila pe jɔlɔ fɔ yeŋge kaŋgurugo. Ki jɔlɔgɔ ki yama pi yɛn paa yɛgɛ ŋga na naa ka lere nɔ ki maa wi yaa we.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ko piliye yo ni, leele pe yaa kaa kunwɔ pi lagajaa, pe se kaa ta. Pe yaa kaa ki jaa mbe ku, ɛɛn fɔ, kunwɔ pi yaa ka fe mbe lali pe ni.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ki gbatɔ wi yɛn ma shɔnye lɛ, mbele pè gbɛgɛlɛ mbe malaga gbɔn. Yaraga kà la pye wa wi yinrɛ ti na paa tɛ wunluwɔ njagala yɛn. Wi yɛrɛ tìla pye paa leele yɛrɛ yɛn.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Wi yinzire tìla pye paa jɛɛlɛ yinzire yɛn, a wi ŋgangala ke yɛn paa jaraye ŋgangala yɛn.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Malaga gbɔndeere la pye wi kotoro ti na paa tugurɔn woro yɛn. Wi kanwira tinmɛ pìla pye paa wotoroye lɛgɛrɛ tinmɛ yɛn, mbele shɔnye na tilele na fee na kee malaga gbɔnsaga.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Nara la pye wi na, naa nara yɔnrɔ ni paa naala pe woro ti yɛn. Pa yawa pi yɛn wa wi nara ti ni mbaa leele pe jɔlɔ fɔ yeŋge kaŋgurugo ni.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Wetijugo mɛrɛgɛ wo wi yɛn pe go na wunluwɔ. Eburuye sɛnrɛ ti ni, pe maa wi yinri «Abadɔn», Girɛki sɛnrɛ ti ni naa yinri «Apoliyɔn» (ko kɔrɔ wo yɛn fɔ «Jɔgɔfɔ»).
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Jɔlɔgɔ koŋgbanŋga kì toro. Wele, jɔlɔgɔ shyɛn wa na paan naa.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 A mɛrɛgɛ kɔgɔlɔni woo wì suu mbanlaga ki win. Tɛ saraga wɔsaga ŋga ki yɛn le Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ, a mì si magala la logo lì yiri wa ki yɛngɛlɛ tijɛrɛ ke na.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Mɛrɛgɛ ŋa mbanlaga kɔgɔlɔni wogo kìla pye wi yeri, a magala lì suu pye fɔ: «Mɛrɛgɛye tijɛrɛ mbele pe yɛn pɔsaga wa Efirati gbaan gbeŋɛ wi tanla, pe sangala.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 A pè si mɛrɛgɛye tijɛrɛ pe sangala. Pàa pye ma gbɛgɛlɛ ki yɛlɛ, naa ki yeŋge, naa ki pilige, naa ki sanga wi mɛgɛ ni mbe leele pe kɔnsaga taanri wogo ki gbo.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Sorodasheele mbele pàa lugu shɔnye na, a pè si pe yɔn ki naga na na. Pàa pye sorodasheele waga cɛnmɛ shyɛn tɛgɛsaga waga kele 200 000 000.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Wa na yariyanga ki ni, shɔnye poro naa pe lugufɛnnɛ pe ni, mìla pe yan yɛgɛ ŋga na ki ŋga: Malaga gbɔndeere la pye pe na ma yanlaga paa kasɔn yɛn, na woo paa bura yɛn paa sinndɛlɛgɛ ŋga pe yinri safiri ki yɛn, ma yanlaga paa nɛŋgɛ muwɛ yɛn paa sinndɛlɛgɛ ŋga pe yinri kiribi ki yɛn. Shɔnye pe yinrɛ tìla pye paa jaraye yinrɛ yɛn. Kasɔn, naa wirige, naa kiribi la pye na yinrigi wa pe yɔn.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 A leele pe kɔnsaga taanri wogo kì si ku ki jɔlɔgɔ taanri ŋga ki kala na, ko ki yɛn kasɔn, naa wirige, naa kiribi ŋa wìla pye na yinrigi wa shɔnye pe yɔn we.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Katugu yawa mba pi yɛn shɔnye pe ni, pa pi yɛn wa pe yɔnrɔ to naa pe nara ti ni. Pe nara ti yɛn ma wɔɔrɔ lɛ, yinrɛ yɛn ti na, to pe ma tɛgɛ na leele pe jɔlɔ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Leele sanmbala mbele ki jɔlɔgɔ taanri ŋga ki sila pe gbo, pe sila kapyere nda pè pye ti jɛn mberi yaga. Gboshugulo poro naa yarisunndo nda pè gbegele tɛ ni, nakoma warifuwe ni, naa tuguyɛnrɛ ni, naa sinndɛlɛgɛ ni, naa tige ni, pe sila ti gbɔgɔwɔ pi yaga, to nda ti se ya mbaa yaan, mbaa nuru konaa mbaa tanri we.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Pe sila puŋgo le pe legbogo, naa pe lekara, naa pe kɛɛnrɛ kapyere to naa pe yuro ti ni.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.