2 Samuel 20

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naŋa lejaga wà la pye wa, pàa pye naa yinri Sheba. Pàa pye naa to wi yinri Bikiri. Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woo lawi. A wì si kaa mbanlaga win mɛɛ yo fɔ:
1 Aconteceu que estava ali um sujeito ordinário, chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a corneta para reunir o povo e gritou: — Abaixo Davi! Não temos nada a ver com ele! Não adianta nada segui-lo! Homens de Israel, vamos voltar para casa!
2 Kona, a Izirayɛli woolo nambala pe ni fuun pè si laga Davidi wi na, ma taga Bikiri pinambyɔ Sheba wi na. Ɛɛn fɔ, a Zhuda cɛnlɛ woolo nambala poro si koro pe wunlunaŋa wi ni ma taga wi puŋgo na, ma yiri wa Zhuridɛn gbaan wi yɔn na ma saa wi torogo ma gbɔn fɔ wa Zheruzalɛmu ca.
2 Então todos os israelitas abandonaram Davi e foram com Seba. Mas os homens de Judá ficaram fiéis a Davi e o seguiram desde o rio Jordão até a cidade de Jerusalém.
3 A Davidi wì si saa ye wa wi go ki ni wa Zheruzalɛmu ca. Wunlunaŋa wi cɛnfɛnnɛ kɛ mbele wìla toro wa paa wi wunluwɔ go ki kɔrɔsi, a wì si pe lɛ ma saa pe le go ka ni pe yɛ, a paa pe kɔrɔsi. Yaraga ŋga fuun pe mbaa jori ki kala wìla pye na ki ni fuun ki kaan pe yeri. Ɛɛn fɔ, wi sila sinlɛ wa kpɛ ni pe ni naa. Pàa koro pe yɛ wa ki go ki ni paa naŋgunjaala yɛn fɔ ma saa gbɔn pe kunwɔ pi na.
3 Davi foi para o seu palácio em Jerusalém e colocou numa casa guardada por soldados as dez concubinas que havia deixado tomando conta do palácio. Ele lhes deu tudo o que precisavam, porém não teve relações com elas. E elas foram obrigadas a ficar dentro de casa o resto da vida vivendo como viúvas.
4 Ko puŋgo na, a wunlunaŋa wì si Amasa wi pye fɔ: «Zhuda tara nambala pe yeri ma pe gbogolo laga na yeri sanni sa gbɔn piliye taanri, mboro fun ma pye laga.»
4 O rei disse a Amasa: — Convoque todos os homens de Judá e esteja aqui de volta com eles depois de amanhã.
5 A Amasa wì si kari sa Zhuda tara woolo pe yeri mbe pe gbogolo. Ɛɛn fɔ wagati ŋa wunlunaŋa wìla naga, a wì saa toro wi na, na wi fa pan.
5 Amasa saiu para convocar os homens, porém não voltou no dia que o rei havia marcado.
6 Kona, a Davidi wì si Abishayi wi pye fɔ: «Koni Bikiri pinambyɔ Sheba wo yaa kapege pye we na mbe wɛ Abisalɔmu wo na. Ki kala na, yiri ma mi ŋa ma tafɔ na tunmbyeele pe lɛ, ye Sheba wi purɔ yoo yigi, jaŋgo wiga ka sa ye cara nda pe malaga sigemboro kan mari maga ka ni mbe shɔ we yeri.»
6 Então Davi disse a Abisai: — Seba vai nos dar mais trabalho do que Absalão. Pegue os meus homens e vá atrás dele; se não, ele poderá tomar algumas cidades cercadas de muralhas e escapar de nós.
7 A Zhowabu wi lenambala pè si yiri ma pinlɛ wi ni, naa Kɛrɛti tara fɛnnɛ pe ni, naa Pelɛti cɛnlɛ woolo pe ni, konaa lenambala wɛlimbɛlɛ pe ni fuun pe ni. A pè si yiri wa Zheruzalɛmu ca ma taga Bikiri pinambyɔ Sheba wi na naa puro.
7 Então os homens de Joabe, os queretitas e os peletitas e os soldados mais valentes seguiram Abisai. Eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Naa pàa ka saa gbɔn wa Gabawɔn ca sinndɛligbɔgɔ laga ki na, a Amasa wì si kɔn ma yiri pe na. Zhowabu wìla wi maliŋgbɔɔnlɔ yaripɔrɔ ti le, mari pɔ kurusijara ni. Tokobi wà la pye wa wi wofogo ki ni pɔsaga kurusijara wi na wa wi sɛnnɛ. Naa Zhowabu wìla kaa na tanri na kee, a tokobi wì si wɔ wa wi wofogo ki ni ma to.
8 Quando chegaram à pedra grande, na cidade de Gibeão, Amasa encontrou-se com eles. Joabe estava vestido com roupa de guerra e tinha uma espada na bainha, que levava pendurada no cinto. Quando ele avançou, a espada caiu.
9 A Zhowabu wì si Amasa wi pye fɔ: «Yiŋgi kala yɛn wa na sefɔ?» A wì suu kalige ki tɛgɛ ma Amasa wi siyɔ wi yigi mbe kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ mboo shari.
9 Então Joabe disse a Amasa: — Como vai, meu amigo? E pegou na barba de Amasa com a mão direita para beijá-lo.
10 Ɛɛn fɔ, Amasa wi sila tokobi ŋa wìla pye wa Zhowabu wi kamɛŋgɛ ki ni wi kɔrɔsi. A Zhowabu wì si Amasa wi sun wi ni wa wi lara ti na. A wi latiire tì si wɔ ma toori le tara. Zhowabu wi sila wi sun naa shyɛn wogo na. A Amasa wì si ku.
10 Amasa não reparou que Joabe tinha uma espada na outra mão. Então Joabe enfiou a espada na barriga de Amasa, e os seus intestinos saíram e se esparramaram pelo chão. Ele morreu na mesma hora: Joabe não teve de feri-lo uma segunda vez. Em seguida Joabe e o seu irmão Abisai continuaram a perseguir Seba.
11 Lefɔnmbɔlɔ mbele pàa pye Zhowabu wi ni, a wo wà nuŋgba si yere wa Amasa wi tanla, mɛɛ yo fɔ: «Zhowabu wi kala li yɛn ma lere ŋa ndanla konaa lere ŋa wi yɛn Davidi wi kɔrɔgɔ, ko fɔ wo mbe taga Zhowabu wi na.»
11 Um dos soldados de Joabe ficou perto do corpo de Amasa e gritou: — Todos os que estão do lado de Joabe e são a favor de Davi, sigam Joabe!
12 Ki wagati wi ni, Amasa wìla pye na pinligi wa wi kasanwa pi ni wa konɔ li nandogomɔ. Naa lefɔnŋɔ wìla kaa ki yan leele pe ni fuun pàa pye na yeregi le, a wì si Amasa gboo wi tilele maa wɔ wa konɔ ma kari wi ni kɛrɛ ta ni, mɛɛ yaripɔgɔ tɛgɛ maa tɔn, katugu wìla ki wele maga yan fɔ leele mbele fuun pàa pye na paan, pàa pye na yeregi le.
12 O corpo de Amasa ficou estendido no meio da estrada, coberto de sangue. O ajudante de Joabe viu que todos estavam parando; então arrastou o corpo para fora da estrada e estendeu um cobertor sobre ele porque todos os que o viam paravam.
13 Naa wìla kaa wi wɔ wa konɔ makɔ, a leele pe ni fuun pè si taga Zhowabu wi na nɛɛ Bikiri pinambyɔ Sheba wi puro.
13 Depois que o corpo foi tirado da estrada, todos foram com Joabe perseguir Seba.
14 Kona, a Zhowabu wì si Izirayɛli cɛngɛlɛ ke ni fuun ke tara ti yanri ma toro fɔ ma saa gbɔn wa Abɛli Bɛti Maaka ca ki na konaa wa Berimu cɛnlɛ woolo pe ni fuun pe na. A Berimu cɛnlɛ woolo pè si yiri ma pe yɛɛ gbogolo ma taga wi na fun.
14 Seba atravessou as terras de todas as tribos de Israel e foi parar na cidade de Abel-Bete-Maacá. Todas as pessoas do grupo de famílias de Bicri se reuniram e foram com ele para dentro da cidade.
15 A pè si saa Sheba wi tɔn wa Abɛli Bɛti Maaka ca, mɛɛ yere maga maga. A pè si tara ta gbogolo ca ki mbogo ki na maga pye lugusaga fɔ ma saa gbɔn wa ki naayeri. Leele mbele fuun pàa pye Zhowabu wi ni, pàa pye na ca ki mbogo ki nɔgɔna wi tunru mbege jan.
15 Os soldados de Joabe chegaram e cercaram a cidade. Eles construíram rampas de terra encostadas nas muralhas e também começaram a cavar debaixo da muralha para fazê-la cair.
16 Kona, a jɛlɛ tijinliwɛ fɔ wà si koro wa ca ki ni ma para ŋgbanga ma yo fɔ: «Ye nuŋgbolo jan ye logo, ye nuŋgbolo jan ye logo. Mila ye yɛnri yege yo Zhowabu wi kan wi fulo laga, mi yɛn na jaa mbe para wi ni.»
16 Havia na cidade uma mulher muito esperta. Ela gritou do muro: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe para vir aqui, que eu quero falar com ele!
17 A Zhowabu wì si fulo wa jɛlɛ wi tanla. A jɛlɛ wì suu pye fɔ: «Mboro ma yɛn Zhowabu we le?»
17 Joabe foi, e ela perguntou: — Você é Joabe? — Sim, sou! — respondeu ele. — Escute, senhor! — disse ela. — Estou escutando! — respondeu ele.
18 Kona, a jɛlɛ wì sho fɔ: «Faa, na kala là ka pye wa, leele pe kataraga layi na yuun fɔ: ‹Yoo kari we sa Abɛli ca woolo pe yewe pe yɛrɛwɛ kan we yeri.› Ki ka pye ma, ki kala li ma yɛgɛ wɔ.
18 Então ela disse: — Antigamente costumavam dizer: “Vão e peçam conselhos na cidade de Abel”; e era assim que resolviam os problemas.
19 We ca ki yɛn yɛyinŋge ca konaa ma pye ca ŋga pe yɛn ma taga ki leele pe na laga Izirayɛli tara. Ɛɛn fɔ mboro yɛn na jaa mbe ca ŋga ki yɛn kagbɔgɔ yɔn laga Izirayɛli tara ka tɔngɔ. Yiŋgi na, a ma nɛɛ jaa mbe Yawe Yɛnŋɛlɛ li kɔrɔgɔ ki tɔngɔ?»
19 A nossa cidade é grande e uma das mais pacíficas e leais de Israel. Por que você está tentando destruí-la? Você quer arrasar o que pertence a Deus, o Senhor ?
20 A Zhowabu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ sanla shɔ ko pyewe ni! Yɛnŋɛlɛ sanla shɔ mbaa ki jate mbe yaraga ka tɔngɔ nakoma mbe yaraga ka jɔgɔ.
20 — Nunca! — respondeu Joabe. — Eu nunca destruirei, nem arrasarei a sua cidade!
21 Ko ma waa jate mbe pye. Ɛɛn fɔ naŋa nuŋgba kala li yɛn we na. Wì yiri wa Efirayimu yanwira tara ti ni, pe maa wi yinri Sheba, Bikiri pinambyɔ we. Wì yiri ma je wunlunaŋa Davidi wi na. Ye wo nuŋgba wo le we kɛɛ. Pa we yaa kari mbe laga ca ki na.»
21 O nosso plano não é esse. Um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, começou uma revolta contra Davi, o nosso rei. Entreguem só esse homem, e eu irei embora. — Nós jogaremos a cabeça dele por cima da muralha para você! — disse ela.
22 Kona, a jɛlɛ wì si saa para ca woolo pe ni fuun pe ni tijinliwɛ ni. A pè si saa Bikiri pinambyɔ Sheba wi go ki kɔw maga wa wa Zhowabu wi kan. A Zhowabu wì si mbanlaga ki win. A leele pè si jaraga ma laga ca ki na. A pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si kari pe yinrɛ. A Zhowabu wì si sɔngɔrɔ ma kari wa Zheruzalɛmu ca, wa wunlunaŋa wi yeri.
22 Aí ela foi dar o seu conselho ao povo da cidade. E eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram por cima do muro para Joabe. Ele tocou a corneta, reuniu os homens, e todos deixaram a cidade e voltaram para casa. E Joabe voltou para perto do rei Davi, em Jerusalém.
23 Zhowabu wo wìla pye Izirayɛli tara maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe to. Yehoyada pinambyɔ Benaya wo wìla pye Kɛrɛti tara fɛnnɛ naa Pelɛti cɛnlɛ woolo pe to.
23 Joabe era o comandante do exército de Israel; Benaías, filho de Joiada, era o chefe dos queretitas e dos peletitas .
24 Adoramu wo wìla pye kulowo tunndo ti go na. Ahiludi pinambyɔ Zhozafati wo wìla pye wunluwɔ kagala ŋgele pàa pye na yɔnlɔgi ke sɛwɛɛrɛ ti tɛgɛfɔ.
24 Adonirão era responsável pelos homens condenados a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o conselheiro do rei.
25 Sheva wo wìla pye sɛwɛ yɔnlɔgɔfɔ. Zadɔki naa Abiyatari poro pàa pye saraga wɔfɛnnɛ wele.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Yayiiri setirige pyɔ Ira wìla pye fun Davidi wi saraga wɔfɔ.
26 Ira, da cidade de Jair, também era um dos sacerdotes de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.