2 Samuel 16

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naa Davidi wìla kaa yanwiga ki go na wi toro jɛnri, wi mbe wele, mɛɛ Mefiboshɛti wi tunmbyee Ziba wi yan wì pan mboo fili sofilele shyɛn ni. Wìla sofilele pe jɔnrɔ ti taga pe na, konaa ma buru pyɔ cɛnmɛ shyɛn (200) taga pe na, naa ɛrɛzɛn piwara wofogolo cɛnmɛ ni, naa figiye piwara cɛnmɛ ni konaa sɛlɛgɛ kasha nuŋgba ni, ŋga kìla pye ma yin duvɛn ni.
1 Tendo Davi avançado um pouco além do cume, viu que lhe vinha ao encontro Siba, servo de Mifiboset, com dois jumentos selados e carregados de duzentos pães, cem cachos de uvas secas, cem frutos maduros e um odre de vinho.
2 A wunlunaŋa wì si Ziba wi yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe pye ki yaara nda ti ni?»
2 O rei disse-lhe: Que tens aí? Os jumentos, respondeu Siba, devem servir à família do rei, para que os montem; os pães e frutos servirão de comida para os teus servos, o vinho será para aqueles que se fatigarem no deserto.
3 A wunlunaŋa wì suu yewe ma yo fɔ: «Ma tafɔ Sawuli wi pinambyɔ wi yɛn se yeri?»
3 O rei perguntou: Mas onde está o filho do teu senhor? Ficou em Jerusalém, respondeu Siba, alegando que agora a casa de Israel lhe devolveria o reino de seu pai.
4 Kì kaa pye ma, a wunlunaŋa wì si Ziba wi pye fɔ: «Wele, yaara nda fuun ti yɛn Mefiboshɛti wi woro, mìri kan ma yeri nala.»
4 O rei disse a Siba: Tudo o que possuía Mifiboset te pertence doravante. Eu me inclino diante de ti, respondeu ele; conserva-me a tua graça, ó rei, meu senhor.
5 Naa wunlunaŋa Davidi wìla ka saa gbɔn wa Bahurimu ca sanga ŋa ni, a naŋa wà si yiri wa ca ki ni ma pan. Wìla pye Sawuli wi sege woo wo wa. Pàa pye naa yinri Shimeyi, wi to wo lawi ŋa Gera. A wì si pan nɛɛ Davidi wi daŋgi.
5 Quando o rei chegou a Baurim, apareceu um homem da família da casa de Saul, chamado Semei, filho de Gera, o qual ia proferindo maldições enquanto andava.
6 Ali mbege ta leele pe ni fuun, naa maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ pe ni fuun pàa pye ma wunlunaŋa wi maga wi kalige naa wi kamɛŋgɛ ki na, wìla pye na wunlunaŋa Davidi wo naa wi tunmbyeele pe waa sinndɛɛrɛ ni.
6 Atirava pedras contra o rei Davi e contra todos os seus servos, embora todo o exército e todos os guerreiros valentes se encontrassem à direita e à esquerda do rei.
7 Shimeyi wìla pye na Davidi wi daŋgi na yuun fɔ: «Ta kee wa, ta kee wa! Legbolere, lejaga fuwe!
7 E o amaldiçoava, dizendo: Vai-te, vai-te embora, homem sanguinário e celerado.
8 Sawuli wi go woolo mbele mà gbo ma cɛn wunluwɔ pi na pe yɔnlɔ, ko fɔgɔ koyi ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛn na tɔnni ma na. Ko kì ti Yawe Yɛnŋɛlɛ li wunluwɔ pi shɔ ma yeri maa kan ma pinambyɔ Abisalɔmu wi yeri. Koni ma ŋa, maa jɔlɔ san, katugu ma yɛn legbolere.»
8 O Senhor faz cair sobre ti todo o sangue da casa de Saul, cujo trono usurpaste; o Senhor entregou o reino ao teu filho Absalão. Eis-te oprimido de males, homem sanguinário que és!
9 Kona, a Zeruya pinambyɔ Abishayi wì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Yiŋgi na ki pyɔn kugo ŋga ki nɛɛ wunlunaŋa, na tafɔ wi daŋgi? Ki yaga mbe toro mbe saa go ki kɔw.»
9 Então Abisai, filho de Sarvia, disse ao rei: Por que insulta esse cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar, vou cortar-lhe a cabeça.
10 Ɛɛn fɔ, a wunlunaŋa wì si Abishayi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yoro Zeruya pinambiile wele, ye yiŋgi kala li yɛn wa ko ni? Na maga ki yan wi yɛn nala daŋgi, kona mà jɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ lo lìgi yo wi kan fɔ: ‹Ta Davidi wi daŋgi.› Na kaa pye pa ki yɛn ma, ambɔ wi yaa wi pye fɔ: ‹Yiŋgi na, a ma nɛɛ ki piin yɛɛn?› »
10 Que nos importa, filho de Sarvia?, respondeu Davi. Deixa-o amaldiçoar. Se o Senhor lhe ordenou que me amaldiçoasse, quem poderia dizer-lhe: por que fazes isso?
11 Kona, a Davidi wì si Abishayi naa wi tunmbyeele pe ni fuun pe pye fɔ: «Ye wele, na pinambyɔ jate ŋa wi yɛn na pisee, wo yɛn nala gbosaga jaa, pee ka yo ki Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo naŋa ŋa wo. Yoo yaga wila na daŋgi, mà jɛn Yawe Yɛnŋɛlɛ lo lìgi yo wi kan.
11 E Davi disse a Abisai e à sua gente: Vede: se meu filho, fruto de minhas entranhas, conspira contra a minha vida, quanto mais agora esse benjaminita? Deixai-o amaldiçoar, se o Senhor lho ordenou.
12 Kana Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa na jɔlɔgɔ ki yan, mbe ki nala daŋga sɛnrɛ ti kanŋga, mbe kajɛŋgɛ pye na kan.»
12 Talvez o Senhor considere a minha aflição e me dê agora bens por esses ultrajes.
13 Davidi naa wi pinlɛyɛɛnlɛ pe ni, a pè si konɔ li lɛ na kee. A Shimeyi wi nɛɛ tanri na toro wa yanwiga ki kanŋgaga na Davidi wi tanla na kee. Wìla pye na Davidi wi daŋgi, naa waa sinndɛɛrɛ ni konaa na gbanŋgban wi yinrigi naa waa wi na.
13 Davi e seus homens retomaram o seu caminho, mas Semei ia ao longo da montanha, ao lado dele, vomitando injúrias, atirando-lhe pedras e espalhando poeira pelo ar.
14 A wunlunaŋa wo naa leele mbele fuun pàa pye wi ni pè si saa gbɔn wa pe gbɔnsaga. Pàa te fɔ jɛŋgɛ. A pè si cɛn ma wogo wa.
14 O rei e toda a sua tropa chegaram extenuados a... onde descansaram.
15 Ko sanga wo ni, a Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni fuun pè si pan ma ye wa Zheruzalɛmu ca. Ahitofɛli wìla pye Abisalɔmu wi ni fun.
15 Absalão entrou em Jerusalém com toda a sua tropa de israelitas, acompanhado de Aquitofel.
16 Naa Davidi wi wɔnlɔnaŋa Hushayi ŋa wìla yiri wa Ariki ca wìla ka saa gbɔn wa Abisalɔmu wi na, a wì suu pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ sa yinwege kan wunlunaŋa wi yeri! Yɛnŋɛlɛ sa yinwege kan wunlunaŋa wi yeri!»
16 Quando Cusai, o araquita amigo de Davi, se apresentou a Absalão, disse-lhe: Viva o rei! Viva o rei!
17 A Abisalɔmu wì si Hushayi wi pye fɔ: «Ndanlawa mba pi yɛn ma ni ma wɔnlɔnaŋa Davidi wi kanŋgɔlɔ powi mba yɛɛn? Yiŋgi na mɛɛ si kari ma wɔnlɔnaŋa wi ni?»
17 Absalão disse-lhe: É essa a tua afeição por teu amigo? Por que não partiste com ele?
18 A Hushayi wì si Abisalɔmu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ayoo, mii yɛnlɛ ko na. Yawe Yɛnŋɛlɛ lo naa leele pe ni fuun, naa Izirayɛli woolo pe ni fuun pè lere ŋa wɔ maa tɛgɛ wunluwɔ, wo mi yɛn wi ni. Wo mi yaa koro wi ni.
18 Não, respondeu-lhe Cusai; eu sou daquele que escolheu o Senhor com todo esse povo: com esse é que eu ficarei.
19 Mbe taga ko na, mi yaa la tunŋgo piin ambɔ kan? Na wɔnlɔnaŋa wi pinambyɔ wo ma le? Mì tunŋgo pye ma to wi kan yɛgɛ ŋga na, pa mi yaa tunŋgo pye ma kan ma fun.»
19 Aliás, a quem serviria eu senão ao seu filho? Como servi a teu pai, assim te servirei a ti também.
20 Kì pye ma, a Abisalɔmu wì si Ahitofɛli wi pye fɔ: «Ye ye yɛɛ yan ye para ŋga we daga mbe pye ki na.»
20 Absalão disse a Aquitofel: Deliberai entre vós sobre o que devemos fazer.
21 A Ahitofɛli wì si Abisalɔmu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma to wi cɛnfɛnnɛ mbele wì toro laga paa wunluwɔ go ki kɔrɔsi, kari ma sa sinlɛ pe ni. Kona Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yaa ki jɛn mbe yo màga pye, a ma kala lɔ̀ɔn to wi mbɛn fɔ jɛŋgɛ. Ki ka pye ma, mbele fuun pe yɛn ma ni, pe yaa fanŋga ta.»
21 Aquitofel respondeu-lhe: Aproxima-te das concubinas de teu pai, que ficaram aqui para guardar o palácio. Assim todo o Israel saberá que te tornaste odioso ao teu pai, e os teus partidários se animarão com maior coragem.
22 A pè si paraga go ka kan wa wunluwɔ go ki biri wi naayeri, a Abisalɔmu wì si saa sinlɛ wi to wi cɛnfɛnnɛ pe ni Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yɛgɛ na.
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no terraço, e ali, à vista de todo o Israel, ele vinha abusar das concubinas de seu pai.
23 Ki wagati wi ni, yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda Ahitofɛli wìla pye na kaan tìla pye fanŋga ni paa yɛgɛ ŋga na pe ka Yɛnŋɛlɛ lo jate li yewe ti ma pye we. Ahitofɛli wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ tìla pye na jate ma fun Davidi wi yeri konaa Abisalɔmu wi yeri.
23 Ora, os conselhos que dava Aquitofel naquele tempo eram considerados como palavras de Deus; assim se consideravam todos os seus conselhos, tanto para Davi como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.