2 Samuel 15

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ko puŋgo na, a Abisalɔmu wì si wotoro nuŋgba naa shɔnye ta wi yɛɛ kan, konaa nambala nafa shyɛn ma yiri kɛ ni. Wi kaa kee laga ka na, poro maa fee wi yɛgɛ.
1 Aconteceu depois disso que Absalão adquiriu para si um carro e cavalos, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
2 Kìla pye, wi ma yiri pinliwɛ ni faa, mbe sa yere wa konɔ na li maa kee wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki yeri li na. Na lere wa kaa kee wa wunlunaŋa wi yeri sanga o sanga kiti kɔnkala ni mbe sali yɛgɛ wɔ, Abisalɔmu wi maa yeri mboo yewe mbe yo fɔ: «Ma yiri ca kikiin?» Na ki fɔ wi ka wi yɔn sogo mbe yo fɔ: «Mi ŋa ma tunmbyee, mì yiri wa Izirayɛli cɛnlɛ ca ŋga ko ni.»
2 E levantando-se Absalão cedo, parava ao lado do caminho da porta; e quando algum homem tinha uma demanda para, vir ao rei a juízo, Absalão o chamava a si e lhe dizia: De que cidade és tu? E, dizendo ele: De tal tribo de Israel é teu servo;
3 Kona Abisalɔmu wi mɛɛ wi pye fɔ: «Wele, ma kala lì yɔn, tanga yɛn ma yeri. Ɛɛn fɔ lere woro wa wunlunaŋa wi go, ŋa wi yaa logo ma yeri.»
3 Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não há da parte do rei quem te ouça.
4 Ko puŋgo na, Abisalɔmu wi mɛɛ yo naa fɔ: «Ndɛɛ ki pye muwi mi ja pye ki tara nda ti kiti kɔnfɔ, lere ŋa fuun ka pan na kɔrɔgɔ wi kiti kɔnkala ni, nakoma kala la yɛgɛ ni mbe yo mbeli yɛgɛ wɔ, pa mi yaa li yɛgɛ wɔ wi kan kasinŋge ni.»
4 Dizia mais Absalão: Ah, quem me dera ser constituído juiz na terra! para que viesse ter comigo todo homem que tivesse demanda ou questão, e eu lhe faria justiça.
5 Mbe taga wa ko na, na lere wa ka fulo Abisalɔmu wi tanla mbe yo wi yaa fɔli wi yɛgɛ sɔgɔwɔ mboo gbɔgɔ, wi maa kɛɛ ki sanga wi kan, mboo yigi, mbe si kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ.
5 Sucedia também que, quando alguém se chegava a ele para lhe fazer reverência, ele estendia a mão e, pegando nele o beijava.
6 Izirayɛli woolo mbele fuun pàa pye na paan wa wunlunaŋa wi yeri kiti kɔnkala ni, pa Abisalɔmu wìla pye naga piin ma suyi pe ni. Wìla Izirayɛli woolo pe jatere wi kanŋga pe na, a wì kala lì pe ndanla.
6 Assim fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo; desse modo Absalão furtava o coração dos homens de Israel.
7 Yɛlɛ tijɛrɛ toroŋgɔlɔ, a Abisalɔmu wì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Mìla yɔn fɔlɔ kɔn Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri, ki yaga mbe kari wa Eburɔn ca sali tɔn mbeli yɔn fili.
7 Aconteceu, ao cabo de quatro anos, que Absalão disse ao rei: Deixa-me ir pagar em Hebrom o voto que fiz ao Senhor.
8 Katugu mi ŋa ma tunmbyee, mbanla ta wa Siri tara, wa Geshuri ca, mìla ki yɔn fɔlɔ na li kɔn ma yo fɔ: ‹Na Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka sɔngɔrɔ na ni wa Zheruzalɛmu ca, pa mi yaa sali gbɔgɔ wa Eburɔn ca.› »
8 Porque, morando eu em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor, na verdade, me fizer tornar a Jerusalém, servirei ao Senhor.
9 A wunlunaŋa wì suu pye fɔ: «Ta kee yɛyinŋge na.» Kona, a Abisalɔmu wì si yiri mɛɛ kari wa Eburɔn ca.
9 Então lhe disse o rei: Vai em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Ko puŋgo na, a Abisalɔmu wì si pitunmbolo torogo larawa wa Izirayɛli cɛngɛlɛ ke ni fuun ke yeri, ma yo pe saga yo pe kan fɔ: «Na yaga ka mbanlaga magala li logo sanga ŋa ni, kona ye yo fɔ Abisalɔmu wì cɛn wunluwɔ pi na wa Eburɔn ca.»
10 Absalão, porém, enviou emissários por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Nambala cɛnmɛ shyɛn (200) pàa yiri wa Zheruzalɛmu ca, mbele Abisalɔmu wìla yeri, a pè pinlɛ ma kari wi ni. Pàa pinlɛ wi ni nawa jɛmbɛ ni, ɛɛn fɔ pe sila pye kala la jɛnmɛ wa ki wogo ki ni.
11 E de Jerusalém foram com Absalão duzentos homens que tinham sido convidados; mas iam na sua simplicidade, pois nada sabiam daquele desígnio.
12 Ma Abisalɔmu wi ta wìla pye na saraga ki woo sanga ŋa ni, a wì si lere tun wa Gilo ca pe sa Gilo ca fɛnnɛ naŋa Ahitofɛli wi yeri wi kan. Ahitofɛli wìla pye Davidi wi yɛrifɔ. Ki yɔn lemɛ pìla gbɔgɔ, katugu leele mbele pàa pye na tari Abisalɔmu wi na pàa pye na lege na kee yɛgɛ.
12 Também Absalão, enquanto oferecia os seus sacrifícios, mandou vir da cidade de Siló, Aitofel, o gilonita, conselheiro de Davi. E a conspiração tornava-se poderosa, crescendo cada vez mais o número do povo que estava com Absalão.
13 Kona, a lere wà si pan maga yo Davidi wi kan ma yo fɔ: «Izirayɛli woolo pe ni fuun pè kanŋga ma taga Abisalɔmu wi na.»
13 Então veio um mensageiro a Davi, dizendo: O coração de todo o Israel vai após Absalão.
14 Kona, a Davidi wì suu tunmbyeele mbele fuun pàa pye wi ni wa Zheruzalɛmu ca pe pye fɔ: «Ye yiri we fe nakoma we se shɔ Abisalɔmu wi kɛɛ. Ye yiri fyaw waa kee. Wiga ka pan mbe we ta na, mbe kapege pye we na, mbe ca ki tɔngɔ tokobi ni.»
14 Disse, pois, Davi a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque doutra forma não poderemos escapar diante de Absalão. Apressai-vos a sair; não seja caso que ele nos apanhe de súbito, e lance sobre nós a ruína, e fira a cidade ao fio da espada.
15 A wunlunaŋa wi legbɔɔlɔ pè suu pye fɔ: «Wunlunaŋa, we tafɔ, woro mbele ma tunmbyeele kala o kala lɔɔn ndanla, wè gbɛgɛlɛ mbeli pye.»
15 Então os servos do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Kì pye ma, a wunlunaŋa wì si yiri, a wi go woolo pe ni fuun pè si taga wi na. Ɛɛn fɔ, wìla wi cɛnfɛnnɛ kɛ yaga wa, jaŋgo paa wi wunluwɔ go ki kɔrɔsi.
16 Assim saiu o rei, com todos os de sua casa, deixando, porém, dez concubinas para guardarem a casa.
17 Wunlunaŋa wìla yiri na kee, a leele pe ni fuun pè si taga wi na. Naa pàa ka saa gbɔn wa go puŋgo wogo ki na sanga ŋa ni, a pè si yere.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo, pararam na última casa:
18 Wunlunaŋa wi tunmbyeele pe ni fuun, naa Kɛrɛti cɛnlɛ woolo konaa Pelɛti cɛnlɛ woolo mbele fuun pàa pye wo jate wi piŋgbaanla, pàa pye na tanri wi tanla. Nambala cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) mbele pàa yiri wa Gati ca ma taga wi na, pè si toro na tanri Davidi wi yɛgɛ.
18 E todos os seus servos iam ao seu lado; mas todos os quereteus, e todos os peleteus, e todos os giteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, caminhavam adiante do rei.
19 Kona, a wunlunaŋa Davidi wì si Gati ca fɛnnɛ naŋa Itayi wi pye fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ jaa mbe pinlɛ we ni? Sɔngɔrɔ ma sa koro wa wunlunaŋa fɔnŋɔ wi ni. Mà jɛn ma yɛn nambanŋa. Mà yiri wa ma tara ma pan ma lara lagamɛ.
19 Disse o rei a Itai, o giteu: Por que irias tu também conosco? Volta e fica-te com o rei, porque és estrangeiro e exilado; torna a teu lugar.
20 Mà pan laga na yeri ki fa mɔ gbɛn. Nala mbe sɔɔn lɛ mbaa yanri ma ni la toro, mbe sigi ta mi jate mila kee laga ŋga na mi sigi jɛn. Sɔngɔrɔ maa kee mboro naa ma sefɛnnɛ pe ni. Yawe Yɛnŋɛlɛ li kajɛŋgɛ pye ma kan konaa li koro sinnɛ ma ni.»
20 Ontem vieste, e te levaria eu hoje conosco a vaguear? Pois eu vou para onde puder ir; volta, e lei, e contigo teus irmãos; a misericórdia e a fidelidade sejam contigo.
21 Ɛɛn fɔ, a Itayi wì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo li mɛgɛ ki na, konaa wunlunaŋa, na tafɔ mbɔɔn ta go na, laga o laga ma yaa kari, na ma yaa ku o, nakoma ma yaa koro go na o, mi ŋa ma tunmbyee mi yaa pye wa ma ni fun.»
21 Respondeu, porém, Itai ao rei, e disse: Vive o Senhor, e vive o rei meu senhor, que no lugar em que estiver o rei meu senhor, seja para morte, seja para vida, aí estará também o eu servo.
22 Kona, a Davidi wì si Gati ca fɛnnɛ naŋa Itayi wi pye fɔ: «Toro yɛgɛ waa kee.» A Gati ca fɛnnɛ naŋa Itayi wì si toro yɛgɛ wo naa wi woolo pe ni fuun pe ni, naa pe piile mbele fuun pàa pye wi ni pe ni.
22 Então disse Davi a Itai: Vai, pois, e passa adiante. Assim passou Itai, o giteu, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que havia com ele.
23 Naa Davidi wo naa leele pe ni fuun pe ni pàa kaa na toro sanga ŋa ni, a ki tara woolo pe ni fuun pe nɛɛ gbele na jɔrɔgi ŋgbanga. A wunlunaŋa wì si saa Sedirɔn lɔgɔ gbunlundɛgɛ ki kɔn ma yiri. A leele pe ni fuun pè si taga wi na, mɛɛ konɔ na li maa kee wa gbinri wi ni li lɛ na kee.
23 Toda a terra chorava em alta voz, enquanto todo o povo passava; e o rei atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo caminhava na direção do deserto.
24 Saraga wɔfɔ Zadɔki wìla pye wa fun, naa Levi setirige piile mbele pàa pye na Yɛnŋɛlɛ li yɔn finliwɛ kɛsu wi tungu pe ni. A poro si saa Yɛnŋɛlɛ li yɔn finliwɛ kɛsu wi tugu maa tɛgɛ tara. A saraga wɔfɔ Abiyatari wo nɛɛ saara woo fɔ leele pe ni fuun pe sa yiri wa ca ki ni pe kɔ.
24 E chegou Abiatar; e veio também Zadoque, e com ele todos os levitas que levavam a arca do pacto de Deus; e puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 A wunlunaŋa wì si Zadɔki wi pye fɔ: «Sɔngɔrɔ ma kari Yɛnŋɛlɛ li yɔn finliwɛ kɛsu wi ni wa ca ki ni. Na na kala liga Yawe Yɛnŋɛlɛ li ndanla, li yaa kanla sɔngɔrɔ mbe pan na ni, mbe ti mbe yɔn finliwɛ kɛsu wo naa wi tɛgɛsaga ki yan naa.
25 Então disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade; pois, se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me fará voltar para lá, e me deixará ver a arca e a sua habitação.
26 Ɛɛn fɔ na liga na pye fɔ: ‹Ma kala li woro mala ndanla;› kona mi ŋa na, ŋga kali ndanla, li ko pye na na.»
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti; eis-me aqui, faça a mim o que bem lhe parecer.
27 A wunlunaŋa wì si saraga wɔfɔ Zadɔki wi pye naa fɔ: «Wele, mboro ma ma maa yariyanra yaan? Sɔngɔrɔ maa kee yɛyinŋge na wa ca, mboro naa ma pinambyɔ Ahimaazi konaa Abiyatari naa wi pinambyɔ Zhonatan wi ni.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Não és tu porventura vidente? volta, pois, para a cidade em paz, e contigo também teus dois filhos, Aimaaz, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ye wele, mi yaa sa koro wa gbinri wi funwa lara falafala ti ni, fɔ mbe ka sa ye yɔn sɛnrɛ logo.»
28 Vede eu me demorarei nos vaus do deserto até que tenha notícias da vossa parte.
29 Kì pye ma, a Zadɔki naa Abiyatari pè si sɔngɔrɔ Yɛnŋɛlɛ li yɔn finliwɛ kɛsu wi ni wa Zheruzalɛmu ca ma saa koro wa.
29 Zadoque, pois, e Abiatar tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus, e ficaram ali.
30 Ɛɛn fɔ, a Davidi wo nɛɛ nuru oliviye tire yanwiga ki na na kee. Wìla pye na nuru na kee na gbele, maa go ki tɔn na tanri tɔwara. Leele mbele fuun pàa pye wi ni, pàa pe yinrɛ ti tɔnndɔ nɛɛ nuru na gbele na kee.
30 Mas Davi, subindo pela encosta do monte das Oliveiras, ia chorando; tinha a cabeça coberta, e caminhava com os pés descalços. Também todo o povo que ia com ele tinha a cabeça coberta, e subia chorando sem cessar.
31 A pè si pan maga yo Davidi wi kan fɔ: «Ahitofɛli wi yɛn wa Abisalɔmu wi ni ma pinlɛ mbele pè yɔn le pe ni.» Kona, a Davidi wì si Yɛnŋɛlɛ li yɛnri ma yo fɔ: «E, Yawe Yɛnŋɛlɛ, ki yaga Ahitofɛli wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda wi mbe yo ti pye go fu sɛnrɛ Abisalɔmu wi yeri.»
31 Então disseram a Davi: Aitofel está entre os que conspiraram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor, torna o conselho de Aitofel em loucura!
32 Naa Davidi wìla ka saa gbɔn wa tinndi wi go na sanga ŋa ni, a wì si fɔli ma Yawe Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ le. Wi mbe wele, mɛɛ Ariki cɛnlɛ woolo naŋa Hushayi wi yan wì pan naa singi. Wi deritɔnlɔgɔ kìla pye ma walagi wi na, a wi tara wo wa wi go ki na (mbege naga fɔ Davidi wi kala lùu jori).
32 Ora, aconteceu que, chegando Davi ao cume, onde se costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, com a roupa rasgada e a cabeça coberta de terra.
33 A Davidi wì suu pye fɔ: «Na maga pinlɛ na ni, ma yaa na yanra.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado;
34 Ɛɛn fɔ, na maga sɔngɔrɔ mbe kari ca, mbe sa Abisalɔmu wi pye fɔ: ‹Wunlunaŋa, mi yaa pye ma tunmbyee. Faa mìla pye ma to wi tunmbyee, koni mila jaa mbe pye mboro tunmbyee.› Na maga ko pye ma, pa ma yaa na saga, Ahitofɛli wi yaa la yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda kaan na mɛgɛ ni mberi jɔgɔ.
34 porém se voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo; como fui dantes servo de teu pai, assim agora serei teu servo; dissipar-me-ás então a conselho de Aitofel.
35 Saraga wɔfɛnnɛ Zadɔki naa Abiyatari pe yaa pye wa ma ni. Maga sɛnrɛ nda fuun logo wa wunlunaŋa wi go, ma sari yɛgɛ yo pe kan.
35 E não estão ali contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes? Portanto, tudo o que ouvires da casa do rei lhes dirás.
36 Pe pinambiile shyɛn pe yɛn wa pe ni, Zadɔki wi pinambyɔ Ahimaazi wo naa Abiyatari pinambyɔ Zhonatan wi ni. Na yaga kala o kala logo wa, yege yo pe kan pe pan pege yo na kan.»
36 Eis que estão também ali com eles seus dois filhos, Aimaaz, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me avisareis de tudo o que ouvirdes.
37 Kona, a Davidi wi wɔnlɔnaŋa Hushayi wì si sɔngɔrɔ ma kari wa Zheruzalɛmu ca, ma yala Abisalɔmu fun wìla pye na yiin wa Zheruzalɛmu ca.
37 Husai, pois, amigo de Davi, voltou para a cidade. E Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.