2 Reis 6

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pilige ka, Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ pe fɔrɔgɔfɛnnɛ pè si Elize wi pye fɔ: «Wele, laga ŋga we maa we yɛɛ gbogolo ma yɛgɛ sɔgɔwɔ, kì kologo we na koni.
1 Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Vê: o lugar em que moramos contigo tornou-se estreito demais para nós.
2 Ki yaga we kari wa Zhuridɛn gbaan wi yɔn na, we ni fuun nuŋgba nuŋgba we sa tire nuŋgba nuŋgba kɔn, we laga ka kan wa, we cɛn wa ki ni.»
2 Vamos até o Jordão, tomemos dali cada um de nós uma viga, e construamos ali uma sala em que habitemos. Ide, respondeu-lhes ele.
3 Ɛɛn fɔ pe ni, a nuŋgba si Elize wi yɛnri ma yo fɔ: «Ki yaga ma pinlɛ woro mbele ma tunmbyeele we ni.»
3 Mas vem também tu com os teus servos, ajuntou um deles. Eu irei, disse ele.
4 A Elize wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi yaa pinlɛ ye ni mbe kari.» A wì si pinlɛ pe ni ma kari. Naa pàa ka saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi yɔn na, a pè si tire ti kɔn.
4 E partiu com eles. Chegados ao Jordão, puseram-se a cortar madeira.
5 Maga ta nuŋgba la pye naa tige ki kɔɔn, a wi gbɔnlimbyɔ wì si fori ma to wa tɔnmɔ pi ni. A wì si gbele ma yo fɔ: «E, na tafɔ, mìgi gbɔnlɔgɔ ŋga ki yɛnri lere wa yeri.»
5 Ora, estando um deles a cortar uma árvore, eis que o seu machado caiu na água. Ah, meu senhor!, exclamou ele. Porque o machado era emprestado.
6 A Yɛnŋɛlɛ lere wì suu yewe ma yo fɔ: «Gbɔnlimbyɔ wi to se yeri?»
6 Onde caiu ele?, perguntou o homem de Deus. Ele mostrou-lhe o lugar. Eliseu cortou um pedaço de madeira, jogou-o na água, e o machado veio à tona.
7 Ko puŋgo na, a Elize wì si naŋa wi pye fɔ: «Gbɔnlimbyɔ wi lɛ.» A naŋa wì suu kɛɛ ki sanga maa lɛ.
7 Tira-o, disse ele. O homem estendeu a mão e tomou-o.
8 Ki wagati wi ni, Siri tara wunlunaŋa wìla pye malaga na Izirayɛli woolo pe ni. A wì si para wi tunmbyeele pe ni ma yo fɔ: «Pa mi yaa na maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki kan wa laga ŋga nakoma wa laga ŋga ko ni.»
8 O rei da Síria, que estava em guerra contra Israel, teve conselho com os seus servos e disse-lhes: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ lere wì si tun wa Izirayɛli tara wunlunaŋa wi yeri ma yo fɔ: «Ma yɛɛ yingiwɛ jɛn, maga ka toro wa laga ŋga ko na, katugu Siri tara fɛnnɛ pe yɛn na kee wa.»
9 Mandou então o homem de Deus dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passar por tal lugar, porque os sírios estão ali.
10 Kona, a Izirayɛli tara wunlunaŋa wì si leele torogo ma yo pe sa laga ŋga Yɛnŋɛlɛ lere wìla naga ki kɔrɔsi. Yɛnŋɛlɛ lere wìla Izirayɛli tara wunlunaŋa wi yɛri, a ki pyesaga dama ko ta.
10 O rei de Israel mandou homens ao lugar indicado pelo homem de Deus em sua mensagem. E o rei acautelou-se não apenas uma ou duas vezes.
11 A ki wogo kì saa Siri tara fɛnnɛ wunlunaŋa wi nawa pi wɔ wi na fɔ jɛŋgɛ. A wì suu tunmbyeele pe yeri ma pe yewe, ma yo fɔ: «Kopiire fɔ yɛn laga we ni, ŋa wi yɛn Izirayɛli tara wunlunaŋa wi puŋgo na. Ye woro na jaa mboo naga na na wi le?»
11 O rei da Síria, alvoroçado por causa disso, chamou seus servos e disse-lhes: Não me descobrireis quem dos nossos nos traiu junto do rei de Israel?
12 A wi tunmbyeele nuŋgba suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, na tafɔ, lere kpɛ ma we ni. Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ Elize ŋa wa Izirayɛli tara, wo wi ma sɛnrɛ nda fuun ma ma yo wa ma wɔnlɔgo ki ni ti yo Izirayɛli tara wunlunaŋa wi kan.»
12 Não foi ninguém, ó rei, meu senhor, respondeu um deles; é o profeta Eliseu quem conta ao rei de Israel os planos que fazes em teu quarto de dormir.
13 A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Ye kari, wi yɛn laga ŋga na ye saga wele yege jɛn. Pa mi yaa leele torogo pe saa yigi.»
13 Ide, disse o rei, e vede onde ele está, para que eu o mande prender. Disseram ao rei: Ele está agora em Dotã.
14 Kì pye ma, a wunlunaŋa wì si shɔnye, naa malaga gbɔnwotoroye konaa maliŋgbɔɔnlɔ lɛgɛrɛ torogo wa. Poro la saa gbɔn wa ca ki ni yembinɛ li ni, mɛɛ wa ma ca ki maga.
14 O rei enviou ali cavalos, carros e uma companhia importante; chegaram de noite e cercaram o lugar.
15 Ki goto pinliwɛ pi ni, yirifaga ki na, a Yɛnŋɛlɛ lere wi tunmbyee wì si yiri laga funwa na. Wi mbe wele, mɛɛ maliŋgbɔɔnlɔ lɛgɛrɛ pele yan, naa shɔnye konaa malaga gbɔnwotoroye ni, pè ca ki maga. A tunmbyee lefɔnŋɔ wì si gbele ma Yɛnŋɛlɛ lere wi pye fɔ: «E, na tafɔ, we yaa ki pye mɛlɛ?»
15 Na manhã seguinte, o homem de Deus, saindo fora, viu o exército que cercava a cidade com cavalos e carros. Seu servo disse-lhe: Ai, meu senhor! Que vamos fazer agora?
16 A Elize wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Maga ka fyɛ, katugu leele mbele pe yɛn we ni pè lɛgɛ ma wɛ pe woolo pe na.»
16 Não temas, respondeu Eliseu; os que estão conosco são mais numerosos do que os que estão com eles.
17 A Elize wì si Yɛnŋɛlɛ yɛnri ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ, ki yaga mala tunmbyee wi yɛngɛlɛ ke yɛngɛ, jaŋgo wila yaan.» A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si tunmbyee lefɔnŋɔ wi yɛngɛlɛ ke yɛngɛ wi na. Wi mbe wele, mɛɛ yanwiga ki yan kì yin lagapyew shɔnye, naa malaga gbɔnwotoroye kasɔn woolo pe ni ma Elize wi maga.
17 Orou Eliseu e disse: Senhor, abri-lhe os olhos, para que veja. O Senhor abriu os olhos do servo, e este viu o monte cheio de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.
18 A Siri tara fɛnnɛ pè si tigi na paan wa Elize wi yeri. A Elize wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ, ki yaga ma yɛnfyɔnrɔ wa ki maliŋgbɔɔnlɔ ŋgbelege ŋga ki na.» A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si yɛnfyɔnrɔ wa ki leele pe na, ma yala Elize wi sɛnyoro ti ni.
18 {Entretanto, os sírios} desciam para ele, e Eliseu orou ao Senhor, dizendo: Feri de cegueira estes homens. E o Senhor, ouvindo a prece de Eliseu, feriu-os de cegueira.
19 A Elize wì si pe pye fɔ: «Konɔ li woro lagamɛ, ca ŋga yaa lagajaa ko ma ŋga lagamɛ. Ye taga na na, mi yaa sa ye torogo wa naŋa ŋa yaa lagajaa wi yeri.» A Elize wì si kari pe ni wa Samari ca.
19 Eliseu disse-lhes: Não é por aqui o caminho, nem é esta a cidade. Segui-me: vou conduzir-vos ao homem que buscais. E levou-os a Samaria.
20 Naa pàa ka saa ye wa Samari ca, a Elize wì sho fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ, ki leele mbele pe yɛngɛlɛ ke yɛngɛ, jaŋgo paa yaan.» A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si pe yɛngɛlɛ ke yɛngɛ, a pè si pe yɛɛ yan wa Samari ca ki nandogomɔ.
20 Tendo eles entrado em Samaria, Eliseu disse: Senhor, abri os olhos desses homens para que vejam. O Senhor abriu-lhes os olhos e eles viram que estavam em Samaria.
21 Naa Izirayɛli tara wunlunaŋa wìla kaa pe yan, a wì si Elize wi yewe ma yo fɔ: «Na to, mi daga mbe pe gbo le? Mi daga mbe pe gbo le?»
21 O rei de Israel, tendo-os visto, disse a Eliseu: Feri-los-ei, meu pai?
22 A Elize wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Maga ka pe gbo. Na maga kari malaga na ma tokobi nakoma ma sandiga ki ni mbe sa leele mbele yigi kasopiile, ma ma poro gbo le? Koni yaakara naa tɔnmɔ kan pe yeri pe ka pe wɔ; ko puŋgo na, ma pe yaga pe sɔngɔrɔ pe kari pe tafɔ wi kɔrɔgɔ.»
22 Não, respondeu ele. Fere aos que capturares com tua espada e teu arco. A estes, porém, dá-lhes pão e água, para que restaurem as forças e voltem em seguida para junto de seu senhor.
23 A Izirayɛli tara wunlunaŋa wì si sɔgɔlɔ gbɔlɔ sɔgɔ pe kan, a pè li ma wɔ. Ko puŋgo na, a wì si pe yaga ma yo paa kee. A pè si sɔngɔrɔ ma kari pe tafɔ wi kɔrɔgɔ. Maga lɛ le kona, Siri tara fɛnnɛ maliŋgbɔɔnlɔ pe sila pye na paan naa wa Izirayɛli tara.
23 O rei mandou que se lhes servisse um grande banquete, e depois que acabaram de comer e beber, deixou-os em liberdade, e eles voltaram para o seu soberano. E a partir de então, os guerrilheiros sírios cessaram as suas incursões nas terras de Israel.
24 Wagati wa ni naa, a Siri tara wunlunaŋa Bɛni Hadadi wì suu maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe gbogolo, mɛɛ kari ma saa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan wa Samari ca ki tanla maga yɔn tɔn.
24 Depois disso, Ben-Hadad, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e subiu para pôr cerco diante de Samaria.
25 A fuŋgo kà si to wa Samari ca ki ni. Maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga woolo pàa mɔ le ca ki tanla fɔ maga kan sofile wi go nuŋgba jate pàa pye naga pɛrɛ warifuwe pyɔ nafa tijɛrɛ. Ketenɛ fire ti kɛɛ yɛnlɛ nuŋgba làa pye warifuwe pyɔ kaŋgurugo.
25 A fome alastrou-se pela cidade e o cerco foi tão rude que uma cabeça de jumento valia oitenta siclos de prata, e a quarta parte de um cab de grãos, cinco siclos de prata.
26 Pilige ka, Izirayɛli tara wunlunaŋa wìla pye na toro wa ca ki mbogo ki go na, a jɛlɛ wà si gbele ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, na tafɔ, na shɔ.»
26 Um dia em que o rei circulava pela muralha, uma mulher gritou-lhe: Socorre-me, ó rei, meu senhor!
27 A wunlunaŋa wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na Yawe Yɛnŋɛlɛ lo sɔɔn shɔ, mi wo yaa ma shɔ yiŋgi ni? Yarilire ti yɛn na yeri wa yarilire sunsaga nakoma ɛrɛzɛn tɔnmɔ pi yɛn na yeri wa ɛrɛzɛn tɔnmɔ wɔsaga mbe kan ma yeri le?»
27 O rei respondeu-lhe: Se o Senhor não te salva, com que te poderei eu socorrer? Porventura com a eira ou com o lagar?
28 A wunlunaŋa wì suu pye naa fɔ: «Yiŋgi kɔɔn ta?»
28 E ajuntou: Que te aconteceu? Ela respondeu: Esta mulher, que aqui vês, disse-me: Dá-me o teu filho, para o comermos hoje; amanhã comeremos o meu.
29 Kì kaa pye ma, a mì silan pinambyɔ wi sɔgɔ, a wòo ka. Ki goto, a mì suu pye fɔ: ‹Pan ma pinambyɔ wi ni woo ka.› Ɛɛn fɔ, a wì suu pinambyɔ wi lara.»
29 Cozemos então o meu filho e o comemos. No dia seguinte, quando eu lhe disse: Dá-me o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.
30 Naa wunlunaŋa wìla kaa ki sɛnrɛ ti logo jɛlɛ wi yeri, a wì suu yɛɛra yaripɔrɔ ti walagi, ma si yala wìla pye na toro wa mbogo ki go na. A leele pè suu kɔrɔsi maga yan fɔ jatere piriwɛn yaripɔrɔ wìla le wa wi wunluwɔ yaripɔrɔ ti nɔgɔna.
30 Ouvindo o que lhe dizia a mulher, o rei rasgou as vestes; e como ia passando pela muralha, o povo viu que ele trazia um cilício sobre o corpo.
31 A wunlunaŋa wì sho fɔ: «Na mi si Shafati pinambyɔ Elize wi go ki kɔw nala, Yɛnŋɛlɛ li jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa na na.»
31 Que Deus me trate com todo o rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safat, lhe ficar ainda hoje sobre os ombros!
32 Ki wagati wi ni, kìla yala Elize wi yɛn ma cɛn wa wi go, ca lelɛɛlɛ pe ni pe yɛn ma cɛn wa wi tanla. A wunlunaŋa wì si leele tun wa wi yeri. Ɛɛn fɔ, sanni pitunŋɔ wi sa gbɔn wa pe na, a Elize wì si lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Ye wele, ki legbolere ŋa wì lere tun wi pan wilan go ki kɔw. Yaa kɔrɔsiri piin, na ki pitunŋɔ wiga pan mbe gbɔn na, ye kɔrɔ ki tɔn, yaga kaa yaga wi ye laga go. Mi yɛn naa tafɔ wi tangala tinmɛ pi nuru wila paan wa wi puŋgo na makɔ.»
32 Ora, Eliseu achava-se em sua casa, e os anciãos sentados com ele. O rei se fizera preceder por um emissário; mas, antes que este chegasse, Eliseu disse aos anciãos: Vede como este filho de bandido manda alguém para cortar-me a cabeça? Atenção! Quando chegar o emissário, fechai-lhe a porta e repeli-o. Mas não se ouve já o ruído dos passos de seu amo, que o segue?
33 Ma Elize wi ta wìla pye na para bere, a wunlunaŋa wì si gbɔn wa pe na; ma sho fɔ: «Na ki ka pye ki jɔlɔgɔ kala na pa li yiri wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri, mbe ya mbanla jigi wi taga Yawe Yɛnŋɛlɛ li na mɛlɛ naa?»
33 Não tinha ainda acabado de falar, quando o mensageiro se apresentou diante dele e disse-lhe: Quando um tão grande mal nos vem do Senhor, que poderei eu esperar ainda?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.