2 Reis 3

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zhuda tara wunlunaŋa Zhozafati wi wunluwɔ pi yɛlɛ kɛ ma yiri kɔlɔtaanri wolo li ni, a Ashabu pinambyɔ Yoramu wì si cɛn wunluwɔ pi na Izirayɛli tara ti go na. Pa wìla pye ma cɛn wa Samari ca. Yɛlɛ kɛ ma yiri shyɛn wìla pye wunluwɔ pi na.
1 No décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, Jorão, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou durante doze anos.
2 Ŋga ki yɛn kapege Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, ko wìla pye. Ɛɛn fɔ, wi kapege ki sila wi to naa wi nɔ pe wogo ki bɔ, katugu wi to wìla sinndɛlɛgɛ ŋga yerege yarisunŋgo Baali ki mɛgɛ ni, wìla ki jaanri maga wɔ wa.
2 Fez o mal aos olhos do Senhor, mas não tanto como seu pai e sua mãe, porque tirou a estela que seu pai tinha erigido a Baal.
3 Ɛɛn fɔ Nebati pinambyɔ Yerobowamu wìla kapege ŋga pye ma ti a Izirayɛli woolo pè kapege pye, ko kapege cɛnlɛ nuŋgba ko wila koro na piin. Wi sila yɛnlɛ mbe laga ki na.
3 Perseverou todavia nos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fez pecar Israel, e não se apartou deles.
4 Mowabu tara wunlunaŋa Mesha wìla pye simbaala korofɔ. Kìla pye yɛlɛ pyew simbapɛnɛ yirifɔnmbɔlɔ waga cɛnmɛ (100 000), naa simbapɛnɛ waga cɛnmɛ (100 000) konaa pe sire nda pè kɔn to wìla pye na kaan Izirayɛli tara wunlunaŋa wi yeri wi nizara sɔnŋgɔ.
4 Mesa, rei de Moab, possuidor de muitos rebanhos, pagava ao rei de Israel, à guisa de tributo, cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Ɛɛn fɔ Ashabu wi kuŋgɔlɔ, a Mowabu tara wunlunaŋa Mesha wì si yiri ma je Izirayɛli tara wunlunaŋa Yoramu wi na.
5 Morrendo, porém, Acab, ele libertou-se do rei de Israel.
6 Kona, a wunlunaŋa Yoramu wì si yiri wa Samari ca ma saa Izirayɛli tara maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe jiri.
6 O rei Jorão saiu de Samaria e passou em revista todo o Israel.
7 A wì si yiri mɛɛ leele tun wa Zhuda tara wunlunaŋa Zhozafati wi yeri ma yo fɔ: «Mowabu tara wunlunaŋa wì yiri ma je na na, ma mbe yɛnlɛ mbe pinlɛ na ni we sa malaga gbɔn Mowabu cɛnlɛ woolo pe ni le?»
7 Em seguida mandou dizer a Josafá, rei de Judá: O rei de Moab rebelou-se contra mim; queres vir comigo atacá-lo? Sim, respondeu Josafá; farei o que fizeres, meu povo fará o que fizer o teu, minha cavalaria fará o que fizer a tua.
8 A Zhozafati wì suu yewe naa ma yo fɔ: «We yaa ka toro konɔ liliin mbe si sa to pe na?»
8 E ajuntou: Por onde iremos? Pelo caminho do deserto de Edom.
9 Kì pye ma, Izirayɛli tara wunlunaŋa, naa Zhuda tara wunlunaŋa konaa Edɔmu tara wunlunaŋa wi ni, pè si lɛ ma kari. Naa pàa kaa piliye kɔlɔshyɛn tangala tanga, a tɔnmɔ pì si kɔ leele pe yeri; tɔnmɔ sila ta fun yaayoro nda tìla pinlɛ pe ni ti kan.
9 O rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom puseram-se em marcha, mas depois de darem uma volta de sete dias de marcha, veio a faltar água, tanto para o exército como para os animais que o seguiam.
10 Kona, a Izirayɛli tara wunlunaŋa wì sho fɔ: «E, Yawe Yɛnŋɛlɛ lì woro wunlumbolo taanri mbele we yeri, mbe pan mbe we le Mowabu cɛnlɛ woolo pe kɛɛ win!»
10 O rei de Israel exclamou: Ai! O Senhor juntou aqui os três reis para entregá-los ao rei de Moab!
11 Ɛɛn fɔ, a Zhozafati wì si yewe ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yofɔ wa woro laga, ŋa wi mbe ya Yawe Yɛnŋɛlɛ li yewe we kan?»
11 Josafá disse: Não há por aqui algum profeta do Senhor, para por meio dele consultarmos o Senhor? Sim, respondeu um dos servos do rei de Israel, está aqui Eliseu, filho de Safat, que derramava água nas mãos de Elias.
12 A Zhozafati wì sho fɔ: «Ki naŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɛnrɛ jate to wila yuun.» Kì pye ma, a Izirayɛli tara wunlunaŋa, naa Zhuda tara wunlunaŋa konaa Edɔmu tara wunlunaŋa wi ni pè si kari wa Elize wi yeri.
12 Josafá disse: A palavra do Senhor está com ele. E desceram a ele Josafá, o rei de Israel e o rei de Edom.
13 A Elize wì si Izirayɛli tara wunlunaŋa wi pye fɔ: «Yiŋgi ki yɛn mi naa mboro we sɔgɔwɔ? Kari ma sɔɔn to naa ma nɔ pe Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ poro yewe ni.»
13 Eliseu disse ao rei de Israel: Que queres de mim, ó rei? Vai procurar os profetas de teu pai e de tua mãe. Não, disse-lhe o rei de Israel, porque o Senhor reuniu aqui estes três reis para entregá-los ao rei de Moab.
14 A Elize wì sho naa fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo konaa yawa pi ni fuun fɔ li mɛgɛ ki na, lo na mi maa tunŋgo piin li kan we, ndɛɛ ki pye Zhuda tara wunlunaŋa Zhozafati wo ja ma mila jate, mi se jɛn na yɛgɛ tɛgɛ ma yeri, mi se si jɛn nɔɔ jate yɛrɛ.
14 Eliseu exclamou: Pela vida do Senhor dos exércitos a quem sirvo, se não fosse em atenção a Josafá, rei de Judá, eu não faria caso algum de ti, nem mesmo poria em ti os meus olhos.
15 Ɛɛn fɔ koni, ye pan ŋgɔni gbɔnfɔ wa ni na kan.» Naa ŋgɔni gbɔnfɔ wìla kaa na ŋgɔni wi gbɔɔn, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li fanŋga kì si ye Elize wi ni.
15 Mas agora trazei-me um tocador de harpa. Apenas fez o tocador vibrar as cordas, veio a mão do Senhor sobre Eliseu,
16 A Elize wì sho fɔ: «Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: ‹Ye were lɛgɛrɛ wɔ wa ki latɛgɛ waga ŋga ki ni.› »
16 e este disse: Eis o que diz o Senhor: Cavai neste vale fossas e fossas!
17 Katugu pa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: «Ye se ka tifɛlɛgɛ tinmɛ ta, ye se si ka tisaga yan kila paan. Ɛɛn fɔ ki latɛgɛ ŋga ye yaa sigi yan ki yin tɔnmɔ ni. Ye yaa wɔ, yoro naa ye nɛrɛ, naa ye simbaala naa sikaala konaa ye yaayoro sannda pyew ti ni.
17 Eis o que diz o Senhor: Não sentireis vento, nem vereis chuva, e contudo este vale se encherá de água; e bebereis vós, vossos rebanhos e vossos animais de carga.
18 Ɛɛn fɔ, ko wogo ŋga ko woro yaraga ka Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na. Li yaa Mowabu cɛnlɛ woolo pe le ye kɛɛ.
18 Porém, isto é pouco aos olhos do Senhor: ele vai entregar também Moab nas vossas mãos.
19 Pe cara nda fuun pè malaga sigemboro kan mari maga konaa pe cagbɔrɔ nda fuun ti yɛn kagbɔgɔ yɔn, ye yaa ti ni fuun ti yaari. Ye yaa pe tire tiyɔnrɔ ti ni fuun ti kɔɔnlɔ mberi jaanri, mbe pe puluyo yi ni fuun yi tɔnndɔ tara ni mberi fanri, konaa mbe sinndɛɛrɛ wa wa pe kɛɛrɛ kɔnsara tiyɔnrɔ ti ni mberi jɔgɔ.»
19 Destruireis todas as cidades fortes, as cidades mais importantes, derrubareis todas as árvores frutíferas, tapareis todas as fontes e cobrireis de pedras todos os campos férteis.
20 Ki goto pinliwɛ pi ni, wagati ŋa pe ma pinliwɛ saraga ki wɔ wi ni, pe mbe wele, mɛɛ tɔnmɔ pa yan pì yiri wa Edɔmu tara yeri, ma pan ma wasege ki ni fuun ki yin.
20 No dia seguinte pela manhã, à hora da oblação, desceram as águas do lado de Edom, e a terra encheu-se de água.
21 Naa Mowabu cɛnlɛ woolo pàa kaa ki logo ma yo fɔ wunlumbolo taanri paa paan mbe to pe na malaga ni, a pè si pe woolo mbele fuun pe yɛlɛ yɔn kìla gbɔn mbe malaga gbɔn pe yeri konaa pe yɛgɛfɛnnɛ pe ni yɛrɛ. A pè si kari ma saa yere wa pe tara kɔnlɔ li na.
21 Ouvindo os moabitas que aqueles reis vinham atacá-los, mobilizaram todos os que estavam na idade de pegar em armas e foram para a fronteira.
22 Ki goto yirifaga ki na, naa Mowabu cɛnlɛ woolo pàa kaa yiri sanga ŋa ni, kìla yala yɔnlɔ kìla yiri na yɛngɛlɛ wa tɔnmɔ pi ni. A pè si tɔnmɔ pi yan pì yanlaga paa kasanwa yɛn.
22 Na manhã seguinte, quando o sol se levantava sobre as águas, os moabitas viram diante de si as águas vermelhas como sangue.
23 A pè sho fɔ: «Kasanwa wi! Maga yiri wa, wunlumbolo poro pe pe yɛɛ gbɔn tokobi ni ma pe yɛɛ gbo. Koni Mowabu cɛnlɛ woolo, yoo kari we sa pe san we pe kɛɛ yaara ti koli.»
23 É sangue!, exclamaram eles; os reis pelejaram entre si e destruíram-se mutuamente. Vamos, Moab, à presa!
24 Kì pye ma, a pè si yiri ma kari wa Izirayɛli tara maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni. Ɛɛn fɔ, a Izirayɛli woolo pè si yiri pe kɔrɔgɔ ma malaga gbɔn pe ni, fɔ a pè fe pe yɛgɛ. A Izirayɛli woolo pè si pe purɔ ma saa ye wa Mowabu tara, ma pe gbo.
24 Logo, porém, que chegaram para atacar o acampamento dos israelitas, estes levantaram-se e feriram os moabitas, que fugiram diante deles. E, enquanto os feriam, iam penetrando mais adentro na sua terra.
25 A pè si Mowabu tara cagbɔrɔ ti jaanri. A pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si sinndɛɛrɛ wulo ma wa wa pe kɛɛrɛ kɔnsara tiyɔnrɔ ti ni ma lagapyew ki tɛgɛ sinndɛɛrɛ ni. Pàa pe puluyo yi ni fuun yi tɔnndɔ mayi fanri, ma pe tire tiyɔnrɔ ti ni fuun ti kɔɔnlɔ mari jaanri; kaawɔ Kiri Haresɛti ca ko nuŋgba kìla koro pe sila to ki na. Ɛɛn fɔ maliŋgbɔɔnlɔ mbele pàa pye gbafuuro wafɛnnɛ, pè si pan ma yere ma ca ki maga, mɛɛ ki gbɔn ma ya ki ni.
25 Destruíram as cidades, encheram toda a terra fértil de pedras, que cada um lançou, entupiram todas as fontes, derrubaram todas as árvores frutíferas, de modo que só ficaram as pedras da cidade de Quir-Caroset, que tinha sido cercada e atacada pelos fundibulários.
26 Naa Mowabu tara wunlunaŋa wìla kaa ki yan malaga kì wɛ pe fanŋga ki na, a wì si maliŋgbɔɔnlɔ tokobi fɛnnɛ cɛnmɛ kɔlɔshyɛn (700) lɛ ma taga wi yɛɛ na ma yo pe konɔ yɛngɛ wi kan fɔ sa gbɔn wa Edɔmu tara wunlunaŋa wi na. Ɛɛn fɔ, pe sila ya mbege pye.
26 Vendo o rei de Moab que perdia o combate, tomou consigo setecentos homens armados de espada para abrir caminho até o rei de Edom, mas não conseguiu.
27 Kì kaa pye ma, wi pinambyɔ koŋgbanŋa ŋa wila daga mbe ka cɛn wunluwɔ pi na wa wi yɔnlɔ, a wì suu wɔ saraga sogowogo wa ca ki mbogo ki go na. Naa Izirayɛli woolo pàa kaa ki wogo ki yan ma, a kì si pe nawa pì ŋgban pe na fɔ jɛŋgɛ. A pè si sɔngɔrɔ Mowabu tara wunlunaŋa wi puŋgo na, ma kari pe tara.
27 Tomando então o seu filho primogênito, que deveria reinar depois dele, ofereceu-o em holocausto sobre a muralha. Isso provocou uma tal indignação entre os israelitas, que estes se retiraram e voltaram para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.