2 Reis 22

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zhoziyasi wìla ta yɛlɛ kɔlɔtaanri, mɛɛ cɛn wunluwɔ pi na. Yɛlɛ nafa ma yiri kɛ ma yiri nuŋgba wìla pye wunluwɔ pi na wa Zheruzalɛmu ca. Wi nɔ pàa pye naa yinri Yedida. Yedida to wo lawi ŋa Adaya, ma yiri wa Bozikati ca.
1 Josias tinha 8 anos quando começou a reinar, e reinou por 31 anos em Jerusalém. Sua mãe se chamava Jedida e era filha de Adaías, de Bozcate.
2 Ŋga ki yɛn ma sin Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na ko wìla pye. Wìla tanga wa wi tɛlɛ Davidi wi tulugo ki ni fuun ki ni. Wi sila kɛ mbe kari kalige na nakoma kamɛŋgɛ na.
2 Josias fez o que era certo aos olhos do S enhor e seguiu o exemplo de seu antepassado Davi, não se desviando nem para um lado nem para o outro.
3 Zhoziyasi wi yɛlɛ kɛ ma yiri kɔlɔtaanri wolo li ni wa wunluwɔ pi na, pilige ka, a wì si sɛwɛ yɔnlɔgɔfɔ Shafan wi yeri maa tun wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li shɛrigo gbɔgɔ ki ni. Shafan wi to wo lawi ŋa Azaliya. Azaliya to wo lawi ŋa Meshulamu. Zhoziyasi wìla wi tun ma yo fɔ:
3 No décimo oitavo ano de seu reinado, o rei Josias enviou Safã, secretário da corte, filho de Azalias, filho de Mesulão, ao templo do S enhor . Disse-lhe:
4 «Yiri ma kari wa saraga wɔfɛnnɛ to Hilikiya wi yeri, ma saga yo wi kan fɔ leele pè pan penjara nda ni wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li shɛrigo gbɔgɔ ki ni, to nda yeyɔngɔ kɔrɔsifɛnnɛ pè shɔ pe kɛɛ, wiri jiri.
4 “Vá ao sumo sacerdote Hilquias e peça-lhe que pese a prata que os guardas das portas recolheram do povo no templo do S enhor .
5 Pege penjara ti kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li shɛrigo gbɔgɔ jɔgɔsara gbegelefɛnnɛ teele pe yeri. Poro mbaa ti kaan tunmbyeele mbele pe yɛn na shɛrigo gbɔgɔ ki jɔgɔsara ti gbegele pe yeri.
5 Entregue a prata aos homens encarregados de supervisionar a reforma do templo. Eles a usarão para pagar os trabalhadores que farão reparos no templo do S enhor .
6 Pe yaa la tire tɛfɛnnɛ, naa go ki tunŋgo pyefɛnnɛ konaa go wafɛnnɛ pe sara ti ni, mbe tire naa sinndɛɛrɛ tugbɔɔrɔ nda pè tɛtɛ mbe go ki gbegele ti lɔ ta ni.
6 Precisarão de carpinteiros, construtores e pedreiros. Também deverão comprar a madeira e as pedras cortadas necessárias para os reparos no templo.
7 Ɛɛn fɔ penjara nda fuun pe yaa kan pe yeri, pe se ka pe yewe ti yelɔmɔ pi ni, katugu pe yɛn leele mbele pè taga pe na.»
7 Contudo, não exija que os supervisores prestem contas do valor que receberam, pois são homens de confiança”.
8 Kona, a saraga wɔfɛnnɛ to Hilikiya wì si sɛwɛ yɔnlɔgɔfɔ Shafan wi pye fɔ: «Mì lasiri sɛwɛ wi yan wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li shɛrigo gbɔgɔ ki ni.» A Hilikiya wì suu kan Shafan wi yeri. A wì suu kara.
8 O sumo sacerdote Hilquias disse a Safã, secretário da corte: “Encontrei o Livro da Lei no templo do S enhor !”. E Hilquias entregou o livro a Safã, que o leu.
9 Ko puŋgo na, a sɛwɛ yɔnlɔgɔfɔ Shafan wì si kari wa wunlunaŋa wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Penjara nda ti yɛn wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li shɛrigo gbɔgɔ ki ni, ma tunmbyeele pèri kan shɛrigo gbɔgɔ jɔgɔsara gbegelefɛnnɛ teele pe yeri.»
9 Safã voltou ao rei e relatou: “Seus oficiais entregaram a prata recolhida no templo do S enhor aos trabalhadores e supervisores no templo”.
10 A sɛwɛ yɔnlɔgɔfɔ Shafan wì sigi sɛnrɛ nda ti yo naa wunlunaŋa wi kan fɔ: «Saraga wɔfɛnnɛ to Hilikiya wì sɛwɛ wa kan na yeri.» A wì suu kara wunlunaŋa wi yɛgɛ na.
10 Safã também disse ao rei: “O sacerdote Hilquias me entregou um livro”. E Safã leu o livro para o rei.
11 Naa wunlunaŋa wìla kaa lasiri sɛwɛ sɛnrɛ ti logo sanga ŋa ni, a wì suu yɛɛra yaripɔrɔ ti walagi lawɔrɔ ti kala na.
11 Quando o rei ouviu o que estava escrito no Livro da Lei, rasgou suas roupas.
12 Ko puŋgo na, a wunlunaŋa wì si saraga wɔfɔ Hilikiya wi yeri, naa Shafan pinambyɔ Ahikamu, naa Mishe pinambyɔ Akibɔri, naa sɛwɛ yɔnlɔgɔfɔ Shafan konaa wunlunaŋa wi tunmbyee Asaya wi ni ma pe pye fɔ:
12 Em seguida, deu estas ordens ao sacerdote Hilquias, a Aicam, filho de Safã, a Acbor, filho de Micaías, a Safã, o secretário da corte, e a Asaías, conselheiro pessoal do rei:
13 «Ye kari ye sa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yewe na kan, naa leele pe kan konaa Zhuda tara woolo pe ni fuun pe kan ki sɛwɛ ŋa wè yan wi nawa sɛnrɛ ti wogo na; katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ li naŋgbanwa pì gbɔgɔ. Lì nawa ŋgban we ni fɔ jɛŋgɛ; katugu we tɛlɛye pe sila tanga ki sɛwɛ ŋa wi sɛnrɛ ti na. Kagala ŋgele ke yɛn ma yɔnlɔgɔ wa wi ni, pe sila tanga mbe yala ke ni.»
13 “Vão consultar o S enhor por mim, pelo povo e por todo o Judá. Perguntem a respeito das palavras escritas neste livro que foi encontrado. A grande ira do S enhor arde contra nós, pois nossos antepassados não obedeceram às palavras deste livro. Eles não fizeram tudo que ele diz que devemos fazer”.
14 Kona, a saraga wɔfɔ Hilikiya, naa Ahikamu, naa Akibɔri, naa Shafan konaa Asaya wi ni, pè si kari wa Yɛnŋɛlɛ yɔn sɛnrɛ yofɔ jɛlɛ Hulida wi yeri. Hulida wìla pye Tikiva pinambyɔ Shalumu wo jɔ konaa ma pye Harikasi pishyɛnwoo. Shalumu wìla pye shɛrigo gbɔgɔ yaripɔrɔ ti tɛgɛfɔ. Hulida wìla pye ma cɛn wa Zheruzalɛmu ca laga fɔnŋgɔ ko ni. A pè si para wi ni.
14 Então o sacerdote Hilquias, Aicam, Acbor, Safã e Asaías foram ao Bairro Novo de Jerusalém consultar a profetisa Hulda. Ela era esposa de Salum, filho de Ticvá, filho de Harás, responsável pelo guarda-roupa do templo.
15 A Hulida wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: ‹Ye saga yo lere ŋa wì ye tun laga na yeri wi kan fɔ:
15 Ela lhes disse: “O S enhor , o Deus de Israel, falou! Voltem e digam ao homem que os enviou
16 Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ: Mi yaa jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa ki ca ŋga konaa ca woolo pe na, mbe yala sɛnrɛ nda fuun ti yɛn ma yɔnlɔgɔ wa ki sɛwɛ ŋa Zhuda tara wunlunaŋa wì kara ti ni.
16 que assim diz o S enhor : ‘Trarei desgraça sobre esta cidade e sobre seus habitantes. Todas as palavras escritas no livro que o rei de Judá leu se cumprirão.
17 Kì kaa pye pè laga na na ma saa na wusuna nuwɔ taan sori yarisunndo ta yɛgɛ kan, jaŋgo mbanla nawa pi ŋgban pe kapyere ti ni, ki kala na, mì nawa ŋgban ki ca ŋga ki ni fɔ jɛŋgɛ; ki naŋgbanwa pi se kɔ.›
17 Pois meu povo me abandonou e queimou incenso a outros deuses, e estou grandemente irado com eles por tudo que fizeram. Minha ira arderá contra este lugar e não será apagada’.
18 Ɛɛn fɔ ye saga yo Zhuda tara wunlunaŋa wi kan, wo ŋa wì ye tun ye pan ye Yawe Yɛnŋɛlɛ li yewe, yoo pye fɔ: ‹Sɛnrɛ nda mà logo, Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ, pa lì yo yɛɛn ti wogo na, fɔ:
18 “Mas vão ao rei de Judá que os enviou para consultarem o S enhor e digam-lhe que assim diz o S enhor a respeito da mensagem que acabaram de ouvir:
19 Jɔlɔgɔ naa daŋga kala na mì yo mi yaa wa ki ca ŋga konaa ca woolo pe na mbe pe pye fyɔnwɔ fɛnnɛ, kì kaa pye ki sɛnrɛ nda mà logo tɔ̀ɔn jɔlɔ wa ma kotogo ki na, a mɔ̀ɔ yɛɛ go sogo mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ na yɛgɛ sɔgɔwɔ, a mɔ̀ɔ yɛɛra yaripɔrɔ ti walagi mbege naga fɔ mɔ̀ɔ yɛɛ tirige konaa ma gbele na yɛgɛ sɔgɔwɔ, mi fun, mɔ̀ɔ yɛnrɛwɛ pi logo.› Mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ muwi mì yo ma.
19 ‘Você se arrependeu e se humilhou diante do S enhor quando ouviu o que eu disse contra esta cidade e contra seus habitantes, que esta terra seria amaldiçoada e se tornaria desolada. Você rasgou as roupas e chorou diante de mim. E eu certamente o ouvi, diz o S enhor .
20 Ki kala na, mi yaa ka ti ma ku ma kari ma tɛlɛye pe kɔrɔgɔ. Pe yaa kɔɔn le yɛyinŋge na wa ma fanga ka ni. Jɔlɔgɔ ŋga fuun mi yaa wa ki laga ŋga ki na, ma sege yan yɛnlɛ ni.»
20 Portanto, só enviarei a calamidade anunciada depois que você tiver se reunido a seus antepassados e tiver sido sepultado em paz. Você não verá a desgraça que trarei sobre esta cidade’”. Então eles levaram a mensagem ao rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.