1 Samuel 26

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zifu ca fɛnnɛ pàa kari Sawuli wi kɔrɔgɔ naa wa Gibeya ca, maa pye fɔ: «Davidi wi yɛn ma lara wa Akila tinndi wi na wa gbinri wi yɛsinmɛ na.»
1 Alguns homens de Zife foram até Saul, em Gibeá, para lhe dizer: “Davi está escondido na colina de Haquilá, em frente ao deserto de Jesimom”.
2 Kona, a Sawuli wì si yiri ma kari Izirayɛli woolo maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ waga taanri (3 000) ni, wa Zifu gbinri wi ni mbe sa Davidi wi lagaja.
2 Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e saiu para perseguir Davi no deserto de Zife.
3 A Sawuli wì suu maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki kan wa Akila tinndiye pe na ma mara konɔ yɔn ki na, ma wa wa gbinri wi yeri. Davidi wìla pye wa gbinri wi ni. A wì sigi logo ma yo Sawuli wì taga wi puŋgo na naa puro.
3 Acampou à beira da estrada, ao lado da colina de Haquilá, junto ao deserto de Jesimom, onde Davi estava escondido. Quando Davi soube que Saul tinha vindo atrás dele no deserto,
4 A Davidi wì si kagala yewefɛnnɛ pele torogo pe saga wogo ki yewe pege jɛn. A wì sigi logo ma yo Sawuli wì pan kaselege.
4 enviou espiões para confirmar a notícia de que Saul havia chegado.
5 A wì si yiri ma kari wa Sawuli wi maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki tanla. A wì si Sawuli wo naa wi maliŋgbɔɔnlɔ to Abinɛri wi ni pe sinlɛsaga ki wele maga jɛn. Abinɛri to wo lawi ŋa Nɛri. Sawuli wìla pye ma sinlɛ wa cɛnsaga ki nandogomɔ, a wi maliŋgbɔɔnlɔ pè si sinlɛ maa maga.
5 Então Davi foi ao acampamento de Saul para ver o que se passava por lá. Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército, dormiam dentro de um círculo formado por seus guerreiros.
6 A Davidi wì si Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Ahimelɛki naa Zeruya pinambyɔ Abishayi pe yeri, Abishayi wìla pye Zhowabu wi nɔsepyɔ lenaŋa, mɛɛ pe yewe ma yo fɔ: «Ye ni ambɔ wi yaa pinlɛ na ni mbe kari wa Sawuli wi yeri, wa wi maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni?»
6 “Quem se oferece para ir até lá comigo?”, perguntou Davi ao hitita Aimeleque e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe. “Eu irei com o senhor”, respondeu Abisai.
7 Kona, a Davidi wo naa Abishayi wi ni pè si kari yembinɛ li ni wa maliŋgbɔɔnlɔ pe sɔgɔwɔ. Pàa saa Sawuli wi ta wìla wɔnlɔ wa maliŋgbɔɔnlɔ pe nandogomɔ, wi njanraga kìla pye ma kan wa tara wa wi go ki tanla. Abinɛri naa maliŋgbɔɔnlɔ pe ni pàa sinlɛ maa maga na wɔnlɔ.
7 Então Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul à noite e o encontraram dormindo, com a lança fincada no chão, perto da cabeça. Abner e os soldados dormiam à sua volta.
8 A Abishayi wì si Davidi wi pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ lɔ̀ɔn jugu wi le ma kɛɛ. Mi yɛn nɔɔ yɛnri mala yaga mboo sun njanraga ki ni mboo mara wa tara ti na yɔnlɔ nuŋgba, mi sege pye yɔnlɔ shyɛn.»
8 Abisai disse a Davi: “Certamente desta vez Deus entregou o inimigo em suas mãos! Agora, deixe-me cravá-lo na terra com um só golpe da lança. Não precisarei de outro!”.
9 Ɛɛn fɔ, a Davidi wì si Abishayi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ayoo, maga kaga pye. Yawe Yɛnŋɛlɛ lì sinmɛ kpoyi wo lere ŋa na maa wɔ, ambɔ wi yaa wi gbo mbe koro mbajɔlɔwɔ?»
9 “Não o mate!”, disse Davi. “Ninguém será considerado inocente se atacar o ungido do S enhor !
10 A wì sho naa fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo li mɛgɛ ki na, mi yɛn naga yuun fɔ Yawe Yɛnŋɛlɛ lo li yaa wi gbɔn, mbe ti wi ku wi yɛ nakoma wi ku malaga.
10 Por certo o S enhor ferirá Saul algum dia, ou ele morrerá de velhice, ou na batalha.
11 Yawe Yɛnŋɛlɛ lì sinmɛ kpoyi wo lere ŋa na maa wɔ, Yɛnŋɛlɛ sanla shɔ mbe sa kɛɛ taga wi na. Ɛɛn fɔ njanraga ŋga ki yɛn ma kan wa wi go kɛɛ yeri ko lɛ naa wi tɔnmɔ leyaraga ki ni waa kee.»
11 Que o S enhor me livre de matar o homem que ele ungiu! Mas vamos pegar a lança e o jarro de água que estão perto de sua cabeça, e depois vamos embora.”
12 A Davidi wì si njanraga konaa tɔnmɔ leyaraga ki lɛ, tìla pye wa Sawuli wi go kɛɛ yeri, mɛɛ kari. Lere kpɛ sila pe yan. Lere kpɛ sila kala la jɛn wa ki wogo ki ni. Lere kpɛ sila si yɛn, pe ni fuun pàa pye na wɔnlɔ, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ làa wɔnlɔwɔ gbɔɔ wa pe na.
12 Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul. Depois, ele e Abisai saíram sem que ninguém os visse nem acordasse, pois o S enhor os tinha feito cair num sono profundo.
13 Kona, a Davidi wì si gbunlundɛgɛ ki kɔn ma yiri, mɛɛ lugu wa yanwiga ki namunjɔ wi na, wa lege ma lali jɛŋgɛ Sawuli wi maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni.
13 Davi subiu a colina e passou para o outro lado, até estar a uma distância segura.
14 A Davidi wì si para ŋgbanga ma wa wa leele poro naa Nɛri pinambyɔ Abinɛri pe yeri, ma yo fɔ: «Abinɛri oo! Ma sanla yɔn sogo wi le?»
14 Então gritou para os soldados e para Abner, filho de Ner: “Acorde, Abner!”. Abner perguntou de volta: “Quem é você? E como ousa acordar o rei aos gritos?”.
15 A Davidi wì si Abinɛri wi pye fɔ: «Mboro we, ma yɛn lenaŋa fanŋga fɔ ŋa wi yɔngɔ woro laga Izirayɛli tara, ki woro ma le? Ɛɛn fɔ, yiŋgi na mɛɛ si wunlunaŋa, ma tafɔ wi go sige? Katugu lere wà pan wa mbe pan mbe wunlunaŋa, ma tafɔ wi gbo.
15 “Você é um grande homem, não é mesmo, Abner?”, disse Davi. “Quem, em todo o Israel, pode se comparar a você? Por que então não protegeu seu senhor, o rei, quando alguém chegou tão perto dele que poderia matá-lo?
16 Kala na mà pye yɛɛn li woro ma yɔn. Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo, li mɛgɛ ki na, ye ni fuun ye daga mbe ku, katugu yee wunlunaŋa, ye tafɔ wi go sige, wo ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì sinmɛ kpoyi wo wi na maa wɔ we. Koni wele, wunlunaŋa wi njanraga konaa wi tɔnmɔ leyaraga ki ni, to nda tìla pye wa wi go kɛɛ yeri, ti yɛn se yeri?»
16 Isso não é nada bom! Tão certo como o S enhor vive, você e seus homens merecem morrer, pois não protegeram seu rei, o ungido do S enhor . Olhe em volta! Onde estão a lança e o jarro de água do rei, que estavam perto da cabeça dele?”
17 A Sawuli wì si Davidi wi magala li logo mali jɛn, mɛɛ yo fɔ: «Na pinambyɔ Davidi, mboro ma yɛn na para yɛɛn kaselege?»
17 Saul reconheceu a voz de Davi e disse: “É você, meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, meu senhor, o rei.
18 A Davidi wì sho naa fɔ: «Yiŋgi na, a na tafɔ mà si taga mi ŋa ma tunmbyee na na nala puro yɛɛn? Yiŋgi mì pye? Kapege ŋga mì pye ko yɛn kikiin?
18 Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Qual é meu crime?
19 Koni wunlunaŋa na tafɔ, nuŋgbolo jan ma mi ŋa ma tunmbyee na sɛnrɛ ti logo. Na kaa pye Yawe Yɛnŋɛlɛ lo lɔ̀ɔn wa na na, a maa na puro, lili yɛɛ yaga, na yarikanga ki li naŋgbanwa pi sogo li na. Ɛɛn fɔ, na kaa pye leele pɔ̀ɔn sun mɔɔ wa na na, Yawe Yɛnŋɛlɛ li daŋga wa pe na, katugu nala pànla purɔ, pe woro na jaa mbe koro wa tara nda Yawe Yɛnŋɛlɛ lì kan li woolo pe yeri kɔrɔgɔ ti ni. Kì cɛn ndɛɛ paa na piin fɔ: ‹Ta kee ma saa yarisunndo ta yɛgɛ gbogo.›
19 Agora, porém, peço que o rei ouça seu servo. Se o S enhor incitou o rei contra mim, então que ele aceite minha oferta. Mas, se isso tudo não passa de um plano de homens, que o S enhor os amaldiçoe! Pois eles me expulsaram de meu lar, de modo que não posso mais viver entre o povo do S enhor , e disseram: ‘Vá servir outros deuses!’.
20 Ɛɛn fɔ mi wo na, mi woro na jaa mbe yiri laga Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ pe sanla gbo lege. Katugu Izirayɛli tara wunlunaŋa wì yiri na kɔrɔgɔ malaga ni, mi ŋa mi yɛn paa pinjɛngɛ yɛn, nala lagajaa, paa yɛgɛ ŋga na pe maa sico lagajaa yanwira na we.»
20 Devo morrer em terra estrangeira, longe da presença do S enhor ? Por que o rei de Israel sai à procura de uma pulga? Por que me persegue como uma perdiz nos montes?”.
21 Kona, a Sawuli wì sho fɔ: «Mì kapege pye. Ta paan na pinambyɔ Davidi. Mi se kapege pye ma na naa, katugu nala yembinɛ na li ni, màla yinwege ki jate yarijɛŋgɛ. Mì tijinliwɛ fu kala pye, mì punŋguwɔ gbɔɔ puŋgo.»
21 Então Saul disse: “Pequei. Volte para casa, Davi, meu filho, e não procurarei mais lhe fazer mal, pois hoje você considerou minha vida preciosa. Tenho sido insensato e cometi erros muito graves”.
22 A Davidi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, ma njanraga ki ŋga. Ma lefɔnmbɔlɔ nuŋgba mbe pan wigi shɔ.
22 “Aqui está sua lança, ó rei!”, respondeu Davi. “Mande um dos seus servos vir pegá-la.
23 Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa lere nuŋgba nuŋgba pyew wi sara mbe yala wi kasinŋge konaa wi yɛn tagawa ni yɛgɛ ŋga na ki ni; katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ lɔ̀ɔn le na kɛɛ nala, ɛɛn fɔ mi woro na jaa mbanla kɛɛ ki taga lì sinmɛ kpoyi wo lere ŋa na maa wɔ wi na.
23 O S enhor recompensa quem age com justiça e lealdade, e eu me recusei a matar o rei, mesmo quando o S enhor o entregou em minhas mãos, pois é o ungido do S enhor .
24 Yɛgɛ ŋga na ma yinwege ki kala lì gbɔgɔ na yeri nala, pa na yinwege ki kala yaa pye mbe gbɔgɔ Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri ma fun. Li yaa na shɔ na jɔlɔgɔ kagala ke ni fuun ke ni.»
24 Agora, que o S enhor considere minha vida preciosa, como hoje considerei preciosa a vida do rei. Que ele me livre de todos os meus sofrimentos.”
25 Kona, a Sawuli wì si Davidi wi pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ sa duwaw ma na, na pinambyɔ Davidi! Ki woro nala kɔɔn shyɛn, ma yaa kagbɔgɔlɔ lɛgɛrɛ pye, ke yaa si yɔn ma kan.»
25 E Saul disse a Davi: “Seja abençoado, Davi, meu filho. Você realizará muitos feitos heroicos e certamente será bem-sucedido”. Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.