1 Samuel 14

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pilige ka, a Sawuli pinambyɔ Zhonatan wì si lefɔnŋɔ ŋa wìla pye naa maliŋgbɔnyaara ti lee wi pye fɔ: «Pan we kari wa Filisiti tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ŋga ki wa kɛɛ ŋga na ki yɔn na.» Ɛɛn fɔ, Zhonatan wi sila ki yo wi to wi kan.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos até ao acampamento dos filisteus que está do outro lado. Mas nada disse ao seu pai.
2 Sawuli wo la pye wa Gibeya ca kayege, wa girenadi tige ki nɔgɔ, wa Migirɔn ca. Maliŋgbɔɔnlɔ ŋgbelege ŋga kìla pye Sawuli wi ni, kìla pye na kee lere cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) yeri.
2 Saul estava acampado na extremidade de Gabaa, debaixo da romãzeira de Magron, com uma tropa de seiscentos homens aproximadamente.
3 Ahiya wo wìla pye saraga wɔfɔ ŋa wìla pye na efɔdi wi nii. Ikavɔdi nɔsepyɔ lenaŋa Ahitubu wo pinambyɔ lawi. Ahitubu to wo lawi ŋa Fineyasi. Fineyasi to wo lawi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ li saraga wɔfɔ Eli we. Eli wìla pye ma cɛn faa wa Silo ca. Leele pe sila ki jɛn mbe yo Zhonatan wìla kari laga ka na.
3 Aquias, filho de Aquitob, irmão de lcabod, filho de Finéias, filho de Heli, o sacerdote do Senhor em Silo, levava o efod. O povo ignorava a saída de Jônatas.
4 Mbe ta mbe gbɔn wa Filisiti tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki na, Zhonatan wìla toro waara titɔɔnrɔ titɔɔnrɔ shyɛn sɔgɔwɔ. Pàa pye na nuŋgba yinri Bozɛzi, na sanŋga ki yinri Sene.
4 Ora, no desfiladeiro que Jônatas tentava atravessar para atingir a guarnição dos filisteus, havia rochedos altos, em forma de dentes, de um e outro lado, um dos quais se chamava Boses e o outro Sene.
5 Nuŋgba la pye yɔnlɔparawa kamɛŋgɛ kɛɛ ki na, wa Mikimashi ca ki yɛsinmɛ na; sanŋga kìla pye yɔnlɔparawa kalige kɛɛ ki na, wa Geba ca ki yɛsinmɛ na.
5 Um desses se elevava ao norte, defronte de Macmas, e o outro ao sul, do lado de Gabaa.
6 A Zhonatan wì suu maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wi pye fɔ: «Pan we sa to ki leele mbele pee kɛnrɛkɛnrɛ pe na. Kana Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa kajɛŋgɛ pye we kan, katugu kala la woro wa mbeli bari, mbe ti leele jɛnri mbe cew ta nakoma lelɛgɛrɛ mbe cew ta.»
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, ataquemos a guarnição desses incircuncisos; talvez o Senhor combaterá por nós. Nada impede que ele dê a vitória a poucos tão bem como a muitos.
7 A wi maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wì suu pye fɔ: «Ŋga kɔɔn ndanla, ma ko pye. Ma kaa kee laga ŋga na, mi yaa pye ma ni.»
7 Seu escudeiro respondeu-lhe: Faze como te aprouver; vai aonde quiseres, que eu te seguirei aonde deliberares.
8 A Zhonatan wì sigi yɛgɛ yo wi kan ma yo fɔ: «Wele, we yaa kari fɔ wa ki leele mbele pe tanla, mbe sa we yɛɛ naga pe na.
8 Pois bem, replicou Jônatas; marchemos contra esses homens e mostremos-nos a eles.
9 Na paga we pye fɔ: ‹Ye yere wa, fɔ we sa gbɔn ye na›, pa we yaa koro le we yeresaga, we se kari wa pe tanla.
9 Se nos disserem: Esperai até que vamos ter convosco, ficaremos em nosso posto, e não subiremos a eles.
10 Ɛɛn fɔ na paga we pye fɔ: ‹Yaa paan we kɔrɔgɔ!›, pa we yaa kari, katugu ko yaa pye kacɛn mbege naga we na fɔ Yawe Yɛnŋɛlɛ lì pe le we kɛɛ.»
10 Se, porém, nos disserem: Subi a nós - iremos, porque o Senhor no-los terá entregue nas mãos. Isso nos servirá de sinal.
11 Kona, a pe shyɛn pè si kari ma saa pe yɛɛ naga Filisiti tara maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga woolo pe na. A poro sho fɔ: «Eburuye pe mbele paa yinrigi wa were nda pàa pye ma lara ti ni.»
11 Então, mostraram-se ambos à guarnição dos filisteus. Estes disseram: Eis os hebreus que saem das cavernas onde se tinham escondido.
12 A maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga woolo pè si Zhonatan naa wi maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wi ni pe pye fɔ: «Ye lugu ye pan laga we kɔrɔgɔ, we yaa sɛnrɛ ta yo ye kan.»
12 E os homens da guarda gritaram a Jônatas e ao escudeiro: Subi a nós; queremos dizer-vos uma coisa. Jônatas disse ao escudeiro: Segue-me, porque o Senhor os entregou nas mãos de Israel.
13 A Zhonatan wì suu kɛyɛn naa wi tɔɔrɔ ti kankan maa yɛɛ saga ti ni, na nuru na kee pe kɔrɔgɔ, wi maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wìla pye na nuru wi puŋgo na. A pè si saa to Filisiti tara fɛnnɛ pe na. Zhonatan wìla pye na pe gbɔɔn na pe jaanri, a wi maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wi nɛɛ pe kuun wi puŋgo na.
13 Subiu, pois, Jônatas, trepando com as mãos e com os pés, seguido do escudeiro. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro matava-os atrás dele.
14 Ki malaga koŋgbanŋga ŋga pàa gbɔn ki nɔgɔ, Zhonatan naa wi maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wi ni, pàa lenaŋa nafa si wo gbo tara ti laga jɛɛlɛ ka na.
14 Esse foi o primeiro massacre que fizeram Jônatas e o seu escudeiro, metade de uma jeira de terra.
15 A fyɛrɛ gbɔrɔ si ye Filisiti tara maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga woolo pe ni, naa tara woolo pe ni, naa leele pe ni fuun pe ni. Maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga woolo poro naa mbele pàa pye na jɔgɔwɔ pi piin, pàa fyɛ fun fɔ jɛŋgɛ. A tara tì si yɛgɛ ŋgbanga. Ko fyɛrɛ gbɔrɔ nda to la pye Yɛnŋɛlɛ lo tunŋgo.
15 Espalhou-se o terror no acampamento dos filisteus, assim como na região e entre todo o povo. A guarnição e os saqueadores ficaram tomados de espanto, e a terra ficou em pânico: pois aquilo era como um terror de Deus.
16 Sawuli wìla kɔrɔsiri fɛnnɛ mbele tɛgɛtɛgɛ wa Gibeya ca, wa Bɛnzhamɛ tara, a pè si Filisiti tara woolo pe yan paa fee na jaragi na kee pe yɛ pe yɛ.
16 As sentinelas de Saul que estavam em Gabaa de Benjamim, viram a multidão de fugitivos que se dispersava por todos os lados.
17 Kona, a Sawuli wì si leele mbele pàa pye wi ni pe pye fɔ: «Ye ye yɛɛ jiri ye wele, we lere ŋa wì wɔ we ni wi jɛn.» A pè si leele pe jiri, mɛɛ ki yan fɔ Zhonatan naa wi maliŋgbɔnyaara lɛfɔ wi ni pe woro le.
17 Saul disse ao povo: Fazei uma chamada e vede quem saiu dentre nós. Fez-se a chamada e verificou-se a falta de Jônatas e de seu escudeiro.
18 A Sawuli wì si saraga wɔfɔ Ahiya wi pye fɔ: «Pan Yɛnŋɛlɛ li yɔn finliwɛ kɛsu wi ni.» Katugu ki wagati wi ni, Yɛnŋɛlɛ li yɔn finliwɛ kɛsu wìla pye wa Izirayɛli woolo pe sɔgɔwɔ.
18 Saul disse a Aquias: Faze aproximar a arca de Deus. {Porque a arca de Deus se encontrava naquele dia com os israelitas.}
19 Ma Sawuli wi ta wìla pye na para saraga wɔfɔ wi ni, a tinmɛ pi nɛɛ gbogo na seregi wa Filisiti tara fɛnnɛ pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki ni. A Sawuli wì si saraga wɔfɔ wi pye fɔ: «Ki yaga, maga ka Yɛnŋɛlɛ li yewe.»
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus crescia cada vez mais. Saul disse ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Kona, a Sawuli wo naa wi woolo pe ni pè si pe yɛɛ gbogolo, mɛɛ kari wa malaga gbɔnsaga. Pe mbe wele, mɛɛ Filisiti tara fɛnnɛ pe yan paa pe yɛɛ kuun tokobi ni, ma gbɔn ma piri fɔ ma saa toro.
20 O rei e todo o povo que estavam com ele foram até o lugar do combate: os filisteus, numa extrema confusão, voltavam a espada uns contra os outros.
21 Eburuye mbele pàa pe yɛɛ kan Filisiti tara fɛnnɛ pe yeri maga lɛ wa faa, na yanri pe ni na malaga gbɔɔn, a poro si kanŋga ma pinlɛ Izirayɛli woolo mbele pàa pye Sawuli naa Zhonatan pe ni.
21 Os hebreus que tinham estado desde há muito tempo com os filisteus, e que os tinham seguido ao acampamento, voltaram e puseram-se do lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Izirayɛli woolo mbele fuun pàa lara wa Efirayimu yanwira tara ti ni, a pè sigi logo ma yo Filisiti tara fɛnnɛ pàa pye na fee, a poro fun pè si yiri na pe puro na malaga gbɔɔn pe ni.
22 Igualmente todos os israelitas que se tinham escondido no monte de Efraim, sabendo que os filisteus tinham fugido, saíram a persegui-los para os ferir.
23 Pàa malaga ki gbɔn fɔ ma saa Bɛti Avɛni ca ki toro. Ki pilige ki ni pa Yawe Yɛnŋɛlɛ làa Izirayɛli woolo pe shɔ yɛɛn.
23 Naquele dia, o Senhor deu a vitória a Israel. O combate prosseguiu até além de Bet-Aven.
24 Ki pilige ki ni, Izirayɛli woolo pàa te fɔ jɛŋgɛ, katugu Sawuli wìla wugu ma wa pe na ma yo fɔ: «Na lere wa ka yaraga ka ka, na yɔnlɔ ki fa kɔ gbɛn, mbege ta mi fanla kayaŋga ki wɔ na juguye pe ni gbɛn, daŋga mbege fɔ wi yigi.» Ki kala na lere kpɛ sila yaraga ka ka.
24 Os israelitas estavam extenuados naquele dia, porque Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito seja o homem que tomar alimento antes do anoitecer, antes que eu me tenha vingado de meus inimigos. Por isso ninguém tinha comido.
25 Kona, a tara woolo pe ni fuun pè si saa gbɔn kɔlɔgɔ ka na, sɛnrɛgɛ la pye tara ti na lagapyew.
25 Todos tinham entrado numa floresta, onde havia mel na superfície do solo.
26 Naa leele pàa ka saa gbɔn wa kɔlɔgɔ ki ni, a pè si sɛnrɛgɛ ki yan kila yinrigi na fuun. Ɛɛn fɔ pe ni, lere kpɛ sila yɛnlɛ mbe yombɛlɛ le wa ki ni mbeli le yɔn, katugu pàa pye na fyɛ wuguro ti yɛgɛ.
26 o povo entrou, pois, na floresta e viu o mel que corria, mas ninguém levou a mão à boca, por respeito ao juramento.
27 Ɛɛn fɔ Zhonatan wi to wìla wuguro nda wugu ma wa leele pe na, wi sila pye ti jɛnmɛ. A wì si kanŋgala na làa pye wi kɛɛ li numala li le sɛnrɛgɛ sheshege ka ni, mɛɛ ki mugu. Le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a wì si fanŋga ta.
27 Mas Jônatas, ignorando o juramento que o seu pai obrigara o povo a fazer, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel e o levou à boca. Então seus olhos {fatigados} brilharam.
28 Kona leele pe ni, a nuŋgba suu pye fɔ: «Ma to wì wugu ma wa leele pe na ma yo fɔ na lere wa ka yaakaga ka nala, daŋga mboo yigi. Ko kì leele pe fanŋga ki kɔ pe ni.»
28 Um homem do grupo disse-lhe: Teu pai fez jurar o povo, dizendo: Maldito o homem que hoje tomar alimento. E o povo estava esgotado.
29 A Zhonatan wì sho fɔ: «Na to wì jɔlɔgɔ wa leele pe na. Ye wele, paa yɛgɛ ŋga na mì fanŋga ta, naa mìgi sɛnrɛgɛ ka ka jɛnri we.
29 Jônatas disse: Meu pai fez mal à terra. Vede como se me iluminaram os olhos, porque comi um pouco de mel.
30 Yaakara nda wè woolo pe yan wa pe juguye pe yeri, ndɛɛ kì pye pe ja ta ka nala, anmɛ pe ya Filisiti tara fɛnnɛ pe ni ma wɛ ŋga ko na.»
30 Ah! se o povo tivesse hoje comido da presa tomada ao inimigo, não teria sido muito maior a derrota dos filisteus?
31 Ki pilige ki ni Izirayɛli woolo pàa Filisiti tara fɛnnɛ pe gbo maga lɛ wa Mikimashi ca fɔ ma saa gbɔn wa Ayalɔn ca ki na. Leele pàa te fɔ jɛŋgɛ.
31 Eles bateram, naquele dia, os filisteus desde Macmas até Ajalon.
32 A pè si gbinri yaara nda pàa koli ti na, ma simbaala, naa nɛrɛ konaa napire ta yigi mari kɔnlɔgi le tara, mari kara ti ka ti kasanwa pi ni.
32 O povo, esgotado de fadiga, lançou-se sobre a presa e tomou as ovelhas, os bois e os bezerros, que degolou sobre a terra, comendo a carne juntamente com o sangue.
33 A pè si saa ki yo Sawuli wi kan ma yo fɔ: «Leele pe yɛn na kapege piin Yawe Yɛnŋɛlɛ li na, na yaayoro kara kaa ti kasanwa pi ni.»
33 Eis que o povo está pecando contra o Senhor, vieram dizer a Saul, comendo carne com sangue. Isso é uma impiedade, exclamou o rei; revolvei-me já para aqui uma grande pedra.
34 A wì sho naa fɔ: «Ye torotoro wa leele pe yeri yege yo pe kan fɔ lere nuŋgba nuŋgba pyew wi pan wi nɛgɛ nakoma wi sumbyɔ ni laga na tanla, wuu kɔnli. Ko puŋgo na yeri ka. Kiga pye ma, ye se yaayoro ta ka ti kasanwa pi ni naa, mbe kapege pye Yawe Yɛnŋɛlɛ li na.» Ki yembinɛ li ni, a lere nuŋgba nuŋgba pyew wì suu nɛgɛ ki yigi ma pan ki ni, maga kɔnli wa sinndɛligbɔgɔ ki na.
34 Ide por todo o povo, ajuntou, e dizei-lhes que cada um me traga as suas ovelhas e os seus bois, para que sejam degolados aqui. Comê-los-eis então, sem pecar contra o Senhor, comendo carne com sangue. Cada um deles levou naquela noite o gado que tinha em mãos e o degolou ali.
35 A Sawuli wì si saraga wɔsaga kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan. Ko kìla pye saraga wɔsaga koŋgbanŋga ŋga wìla kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan.
35 Saul edificou um altar ao Senhor. Este foi o primeiro altar que ele levantou.
36 Ko puŋgo na, a Sawuli wì sho fɔ: «Ye pan we taga Filisiti tara fɛnnɛ pe puŋgo na yembinɛ na li ni waa pe puro, we pe yaara ti koli fɔ sa gbɔn lalaaga ki na. Waga ka lere kpɛ wo yaga yinwege na.»
36 Depois Saul disse: Desçamos durante a noite contra os filisteus e despojemo-los até os primeiros albores do dia e não deixemos vivo um só homem deles. O povo disse: Faze tudo o que melhor te parecer. Então o sacerdote disse: Aproximemo-nos aqui de Deus.
37 A Sawuli wì si Yɛnŋɛlɛ li yewe ma yo fɔ: «Mbe ya taga Filisiti tara fɛnnɛ pe puŋgo na le? Ma yaa pe le Izirayɛli woolo pe kɛɛ le?» Ɛɛn fɔ, ki pilige ki ni, Yawe Yɛnŋɛlɛ li sila wi yɔn sogo.
37 Saul consultou a Deus: Perseguirei os filisteus? Entregá-los-eis nas mãos de Israel? Mas Deus não lhe respondeu dessa vez.
38 Kona, a Sawuli wì sho fɔ: «Yoro mbele tara ti teele, ye ni fuun ye fulo laga na tanla. Ye ti we yewe yewe, ki kapege ŋga kì pye yɛgɛ ŋga na nala, we ta wege jɛn.
38 Saul disse: Fazei vir aqui todos os chefes do povo; investigar e dizei-me qual é o pecado que hoje se cometeu.
39 Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo, lo na li yɛn Izirayɛli woolo pe shɔfɔ li mɛgɛ ki na, mì wugu fɔ kapege pyefɔ wi yaa ku, ali na kaa pye na pinambyɔ Zhonatan wowi.» Ɛɛn fɔ, wa janwa wi sɔgɔwɔ, lere kpɛ wo sila wi yɔn sogo.
39 Pela vida do Senhor, libertador de Israel! Mesmo que fosse o meu filho Jônatas, ele morrerá! Mas ninguém na multidão lhe respondeu.
40 A Sawuli wì si Izirayɛli woolo pe ni fuun pe pye fɔ: «Ye toro ye yere kɛɛ nuŋgba, mi naa na pinambyɔ Zhonatan wi ni, we yaa yere kɛɛ nuŋgba.»
40 Ponde-vos de um lado, disse ele a todo o Israel; eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. A multidão respondeu-lhe: Faze o que te parecer melhor.
41 A Sawuli wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri ma yo fɔ: «Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ, kaselege ki naga we na.» A Sawuli naa wi pinambyɔ Zhonatan wi ni, Yɛnŋɛlɛ lì si poro naga. A leele poro wogo ko si wɔ wa.
41 Saul disse ao Senhor: Deus de Israel, dai-nos a conhecer a verdade! Jônatas e Saul foram designados pela sorte, e o povo ficou livre.
42 Kona, a Sawuli wì sho fɔ: «Ye pɛtɛ wi gbɔn yege jɛn na kaa pye muwi nakoma na pinambyɔ Zhonatan wowi.» A pɛtɛ gbɔngɔ kì si Zhonatan wi wɔ.
42 Então Saul disse: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E caiu a sorte em Jônatas.
43 Kona, a Sawuli wì suu pinambyɔ wi pye fɔ: «Ŋga mà pye, ki yo na kan.»
43 Confessa-me o que fizeste, disse Saul ao seu filho. Jônatas contou-lhe: Provei um pouco de mel com a ponta da vara que eu. tinha na mão. Eis que vou morrer!
44 A Sawuli wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li jɔlɔgɔ gbɔgɔ wa na na, na mii Zhonatan wi gbo we.»
44 Saul disse: Trate-me Deus com todo o rigor, se não morreres, Jônatas!
45 A leele pè si Sawuli wi pye fɔ: «Zhonatan ŋa wì ti a Izirayɛli woolo pè si cew gbɔɔ ta, mɛlɛ wii ku? Ko se pye Yawe Yɛnŋɛlɛ na yinwege wolo li mɛgɛ ki na, we se yere ki na wi yinzige nuŋgba mbe to tara, katugu ŋga wì pye nala, Yɛnŋɛlɛ sagawa po pì ti wi ya maga pye.» Ki pyelɔmɔ pi na, leele pàa Zhonatan wì shɔ pe suu gbo.
45 Mas o povo interveio: Como haveria de perecer Jônatas, ele que deu essa vitória tão grande a Israel? Isso não pode ser! Viva Deus! Nem um só cabelo de sua cabeça cairá por terra, porque foi por Deus que ele operou hoje dessa forma. Assim o povo salvou Jônatas, e ele não morreu.
46 Ko puŋgo na, a Sawuli wì si Filisiti tara fɛnnɛ pe purɔgɔ ki yaga. A Filisiti tara fɛnnɛ pè si sɔngɔrɔ ma kari pe tara.
46 Saul voltou e não perseguiu os filisteus, que foram para as suas terras.
47 Sawuli wi cɛnŋgɔlɔ wunluwɔ pi na Izirayɛli tara ti go na, a wì si malaga gbɔn pe juguye mbele fuun pàa pye ma pe maga pe ni. Poro wɛlɛ Mowabu cɛnlɛ woolo, naa Amɔ cɛnlɛ woolo, naa Edɔmu cɛnlɛ woolo, naa Zoba tara wunlumbolo konaa Filisiti tara fɛnnɛ pe ni. Kìla pye, wiga toro laga ŋga fuun na mbe malaga ki gbɔn pe ni, wi ma ya pe ni
47 Saul, depois de ter tomado posse do reino de Israel, combateu contra todos os inimigos da vizinhança: Moab, os amonitas, Edom, os reis de Soba, os filisteus; para onde quer que se voltava, ele vencia.
48 Wìla to Amalɛki setirige piile pe na ma ya pe ni maa fanŋga ki naga, mbele pàa pye na Izirayɛli woolo pe kɛɛ yaara ti koli pe yeri, ma pe shɔ pe kɛɛ.
48 Portou-se valorosamente, feriu Amalec e livrou Israel das mãos dos que o devastavam.
49 Sawuli wi pinambiile pe mɛrɛ to lari nda: Zhonatan, naa Yishivi konaa Malikishuwa. Wì sumborombiile shyɛn pe mɛrɛ to lari nda, lɛrɛfɔ pàa pye naa yinri Merabu na jɔnlɔfɔ wi yinri Mikali.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Jessui e Melquisua; a primogênita de suas duas filhas chamava-se Merob, a mais nova Micol.
50 Pàa pye naa jɔ wi yinri Ahinowamu. Ahinowamu wìla pye Ahimaazi sumborombyɔ. Wi maliŋgbɔɔnlɔ to pàa pye naa yinri Abinɛri. Abinɛri wìla pye Sawuli wi tojɛɛ Nɛri wo pinambyɔ.
50 Sua mulher chamava-se Aquinoã, filha de Aquimaas. O general de seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Sawuli to Kishi wo naa Abinɛri to Nɛri wi ni, pàa pye Abiyɛli wo pinambiile.
51 Cís, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sawuli wi yinwege piliye yi ni fuun yi ni, malaga kìla pye wo naa Filisiti tara fɛnnɛ pe sɔgɔwɔ suyi. Ki kala na, kìla pye, na wiga naŋa wa yan leŋgbaan konaa ma pye lewɛlɛwɛ, wi maa lɛ maa le wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni.
52 Durante todo o tempo da vida de Saul a guerra foi encarniçada contra os filisteus. O rei, logo que descobria um homem forte e valente, tomava-o a seu serviço.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.