1 Crônicas 19
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Ko puŋgo na, a Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa Nahashi wì si ku, a wi pinambyɔ wì si cɛn wunluwɔ pi na wa wi yɔnlɔ.
1 Algum tempo depois, morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 A Davidi wì sho fɔ: «Mi yaa kajɛŋgɛ pye Nahashi pinambyɔ Hanuni wi kan, katugu wi to wìla kajɛŋgɛ pye na kan.» A Davidi wì si pitunmbolo torogo pe sa Hanuni wi to kunwɔ pi shari poo kotogo ki sogo wi na. A Davidi wi tunmbyeele pè si saa gbɔn wa Hanuni wi na, wa Amɔ cɛnlɛ woolo pe tara, mboo to wi kunwɔ pi shari.
2 Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum, para mostrar a sua amizade. Quando os mensageiros chegaram lá e visitaram o rei Hanum,
3 Ɛɛn fɔ, a Amɔ cɛnlɛ woolo teele pè si pe tafɔ Hanuni wi pye fɔ: «Maa ki jate ndɛɛ Davidi wila jaa mbɔɔn to wi gbɔgɔ ko ki ti wì leele torogo pe pan pɔɔn to wi kunwɔ pi shari wi le? Ma sigi jɛn mbe yo wi tunmbyeele pè pan mbe tara ti yanri mberi wele, mberi kagala ke yewe mbe ke jɛn, jaŋgo mberi tɔngɔ wi le?»
3 os líderes amonitas disseram a ele: — O senhor pensa que é em honra do seu pai e para mostrar amizade ao senhor que Davi enviou estes homens? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de ficarem conhecendo a nossa terra, para poderem conquistá-la.
4 Kona, a Hanuni wì si Davidi wi tunmbyeele pe yigi, ma ti a pè pe siyɔɔlɔ pe kulu pe na, ma pe yaripɔrɔ ti kɔɔnlɔ pe na wa nandogomɔ fɔ ma pan ma gbɔn wa pe nanjegele ke na. Ko puŋgo na, a wì si pe wa, a pè kari.
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou a barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 Ŋga kìla pye ki nambala pe na, a leele pèle si saa ki yɛgɛ yo Davidi wi kan. A wì si leele torogo ma yo pe sa ki nambala pe fili wa konɔ, katugu kìla fɛrɛ gbɔrɔ wa pe na. Wunlunaŋa wìla yo pe sa pe pye fɔ: «Ye koro wa Zheriko ca fɔ ye siyɔ sire ti sa yiri, ko puŋgo na, ye si sɔngɔrɔ ye pan ca.»
5 Eles ficaram tão envergonhados, que não tinham coragem de voltar para casa. Quando Davi soube disso, mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Naa Amɔ cɛnlɛ woolo pàa kaa ki jɛn ma yo pàa Davidi wi kambɛngɛ pye, a Hanuni wo naa Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni, pè si warifuwe tɔni nafa ma yiri kɛ wɔ ma torogo Siri tara fɛnnɛ mbele wa Mezopotami tara pe yeri, naa mbele wa Maaka ca konaa wa Zoba ca pe yeri, jaŋgo mbe pe malaga gbɔnwotoroye naa shɔn lugufɛnnɛ pele sara mbe taga pe yɛɛ na.
6 O rei Hanum e os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo. Por isso, contrataram na Mesopotâmia e em Maacá e Zoba, na Síria, carros de guerra e soldados de cavalaria. Pagaram para isso mais de trinta e quatro mil quilos de prata.
7 Pàa malaga gbɔnwotoroye waga nafa ma yiri kɛ ma yiri shyɛn (32 000) lɛ sara na, naa Maaka ca wunlunaŋa wo naa wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni. A pè si kari ma saa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki kan wa Medeba ca ki tanla. A Amɔ cɛnlɛ woolo pè si yiri wa pe cara ti ni, ma saa pe yɛɛ gbogolo ma kari sa malaga ki gbɔn.
7 Os trinta e dois mil carros de guerra que eles haviam contratado e o exército do rei de Maacá foram e acamparam perto da cidade de Medeba. Os amonitas também saíram de todas as suas cidades e se aprontaram para a guerra.
8 Naa Davidi wìla kaa ki wogo ki logo, a wì si Zhowabu wo naa wi maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ pe ni fuun pe torogo pe sa malaga gbɔn pe ni.
8 Quando Davi soube disso, enviou contra eles Joabe e todo o exército israelita.
9 A Amɔ cɛnlɛ woolo pè si yiri ma saa yere malinjɛ wi na wa ca ki mbogo yeyɔngɔ ki na. Wunlumbolo mbele pàa pan mbe pe saga, a poro si saa yere malinjɛ wi na pe yɛ wa wasege ki ni.
9 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada de Rabá, a sua capital; e os reis que haviam ido ajudá-los tomaram posição em campo aberto.
10 Naa Zhowabu wìla kaa ki yan wi yaa malaga ki gbɔn kanŋgɔlɔyɔ shyɛn ni, wi juguye pele yɛn wa wi yɛgɛ, pele yɛn wa wi puŋgo na, a wì si Izirayɛli maliŋgbɔɔnlɔ mbele pe yɛn kotogofɛnnɛ ma wɛ pele wɔ, mɛɛ yere malinjɛ wi na pe ni, ma yɛgɛ wa Siri tara fɛnnɛ pe yeri.
10 Joabe viu que as tropas inimigas atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
11 A wì suu nɔsepyɔ lenaŋa Abishayi wi tɛgɛ maliŋgbɔɔnlɔ sanmbala pe go na. A poro si yere malinjɛ wi na mbe to Amɔ cɛnlɛ woolo poro na.
11 Deixou o resto das suas tropas debaixo do comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
12 A Zhowabu wì si Abishayi wi pye fɔ: «Na maga kaga yan Siri tara fɛnnɛ paa fanŋga taa na na, kona ma pan ma saga na na. Na mi ka sigi yan Amɔ cɛnlɛ woolo paa fanŋga taa ma na, pa mi yaa sa saga ma na.
12 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
13 Fanŋga le ma yɛɛ ni, we kotogo ta, we malaga ki gbɔn we tara woolo pe kala na konaa Yawe Yɛnŋɛlɛ li cara ti kala na. Yawe Yɛnŋɛlɛ lili nandanwa kala lo pye we kan!»
13 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
14 Kona, a Zhowabu wo naa maliŋgbɔɔnlɔ mbele pàa pinlɛ wi ni, pè si kari sa to Siri tara fɛnnɛ pe na. A poro si fe pe yɛgɛ.
14 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
15 Naa Amɔ cɛnlɛ woolo pàa kaa ki yan Siri tara fɛnnɛ paa fee, a poro fun pè si fe Zhowabu wi nɔsepyɔ lenaŋa Abishayi wi yɛgɛ ma ye wa pe ca ki ni. A Zhowabu wì si sɔngɔrɔ wa Zheruzalɛmu ca.
15 Os amonitas viram os sírios fugindo, e aí eles também fugiram de Abisai, e voltaram para dentro da cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Naa Siri tara fɛnnɛ pàa kaa ki yan Izirayɛli woolo pe ya pe ni, a pè si pitunmbolo torogo wa Siri tara fɛnnɛ mbele pàa pye ma cɛn wa Efirati gbaan wi kɛɛ sanŋga ki na pe yeri, pe sa pe gbogolo. Wunlunaŋa Hadadezɛri wi maliŋgbɔɔnlɔ to Shofaki wo wìla pye pe go na.
16 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, mandaram buscar tropas que estavam no lado leste do rio Eufrates. Essas tropas eram dirigidas por Sobaque, o comandante do exército do rei Hadadezer, de Zoba.
17 A leele pèle si saa ki sɛnrɛ ti yɛgɛ yo Davidi wi kan. A wì si Izirayɛli woolo pe ni fuun pe gbogolo, ma Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma yiri, ma saa gbɔn wa pe tanla, mɛɛ yere malinjɛ wi na mbe malaga gbɔn pe ni. Wìla wi maliŋgbɔɔnlɔ pe yerege malinjɛ wi na mbe to Siri tara fɛnnɛ pe na. A Siri tara fɛnnɛ pè si to pe na.
17 Quando Davi soube disso, reuniu o exército israelita, atravessou o rio Jordão e colocou as tropas de frente para os sírios. A luta começou,
18 Ɛɛn fɔ pe sila ya Izirayɛli woolo pe ni, mɛɛ fe pe yɛgɛ. Davidi wìla malaga gbɔnwotoro fevɛnnɛ waga kɔlɔshyɛn (7 000) gbo pe ni konaa maliŋgbɔɔnlɔ mbele pe yɛn tɔɔrɔ na pe waga nafa shyɛn (40 000) ni. Wìla pe maliŋgbɔɔnlɔ to Shofaki wi gbo fun.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e o seu exército mataram sete mil soldados sírios que guiavam carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria. Também mataram Sobaque, o comandante sírio.
19 Wunlumbolo mbele pàa go sogo Hadadezɛri wi kan, naa pàa kaa ki yan Izirayɛli woolo pe ya pe ni, a pè si kari ma saa yɛyinŋge lagaja Davidi wi yeri, ma go sogo maa kan. Ko puŋgo na, Siri tara fɛnnɛ pe sila yɛnlɛ mbe sa Amɔ cɛnlɛ woolo pe saga naa malaga na.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com Davi, ficando debaixo do seu poder. E os sírios nunca mais quiseram ajudar os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.