Isaías 9
Dutch (DUTCH) vs NTLH
1 Het volk, dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien; degenen, die wonen in het land van de schaduw des doods, over dezelve zal een licht schijnen.
1 Mas a aflição dos que estiverem sofrendo vai acabar. No passado, Deus humilhou a terra das tribos de Zebulom e de Naftali, mas no futuro ele tornará famosa essa região, que vai desde o mar Mediterrâneo até a terra que fica no lado leste do rio Jordão, isto é, a Galileia dos pagãos.
2 Gij hebt dit volk vermenigvuldigd, maar Gij hebt de blijdschap niet groot gemaakt; zij zullen nochtans blijde wezen voor Uw aangezicht, gelijk men zich verblijdt in den oogst, gelijk men verheugd is, wanneer men de buit uitdeelt.
2 O povo que andava na escuridão viu uma forte luz; a luz brilhou sobre os que viviam nas trevas.
3 Want het juk van hun last, en den stok hunner schouders, en den staf desgenen, die hen dreef, hebt Gij verbroken, gelijk ten dage der Midianieten;
3 Tu, ó Deus, aumentaste esse povo e lhe deste muita felicidade. Eles se alegram pelo que tens feito, como se alegram os que fazem as colheitas ou como os que repartem as riquezas tomadas na guerra.
4 Toen de ganse strijd dergenen, die streden, met gedruis geschiedde, en de klederen in het bloed gewenteld en verbrand werden, tot een voedsel des vuurs.
4 Tu arrebentaste as suas correntes de escravos, quebraste o bastão com que eram castigados; acabaste com o inimigo que os dominava, assim como no passado acabaste com os midianitas.
5 Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij is op Zijn schouder; en men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raad, Sterke God, Vader der eeuwigheid, Vredevorst;
5 As botas barulhentas dos soldados e todas as suas roupas sujas de sangue serão completamente destruídas pelo fogo.
6 Der grootheid dezer heerschappij en des vredes zal geen einde zijn op den troon van David en in zijn koninkrijk, om dat te bevestigen, en dat te sterken met gericht en met gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid toe. De ijver des HEEREN der heirscharen zal zulks doen.
6 Pois já nasceu uma criança, Deus nos mandou um menino que será o nosso rei. Ele será chamado de “Conselheiro Maravilhoso”, “Deus Poderoso”, “Pai Eterno”, “Príncipe da Paz”.
7 De Heere heeft een woord gezonden in Jakob, en het is gevallen in Israel.
7 Ele será descendente do rei Davi; o seu poder como rei crescerá, e haverá paz em todo o seu reino. As bases do seu governo serão a justiça e o direito, desde o começo e para sempre. No seu grande amor, o fará com que tudo isso aconteça.
8 En al dit volk zal het gewaar worden, Efraim en de inwoner van Samaria; in hoogmoed en grootsheid des harten, zeggende:
8 Deus anuncia que vai castigar o povo de Israel, os descendentes de Jacó.
9 De tichelstenen zijn gevallen, maar met uitgehouwen stenen zullen wij wederom bouwen; de wilde vijgebomen zijn afgehouwen, maar wij zullen ze in cederen veranderen;
9 Todo o povo de Israel e todos os moradores de Samaria sabem o que ele vai fazer. Orgulhosos e vaidosos, eles dizem:
10 Want de HEERE zal Rezins tegenpartijders tegen hem verheffen, en Hij zal zijn vijanden samen vermengen:
10 “Caíram as casas feitas de tijolos, mas nós as construiremos de novo com pedras; as vigas de madeira de figueira brava foram cortadas, mas agora vamos usar vigas de cedro.”
11 De Syriers van voren, en de Filistijnen van achteren, dat zij Israel opeten met vollen mond. Om dit alles keert Zijn toorn zich niet af, maar Zijn hand is nog uitgestrekt.
11 Por isso, o Senhor atiça os inimigos deles e manda que os ataquem.
12 Want dit volk keert zich niet tot Dien, Die het slaat, en den HEERE der heirscharen zoeken zij niet.
12 A Síria, a leste, e a Filisteia, a oeste, abriram a sua boca para devorar o povo de Israel. Mesmo assim a a sua mão continua levantada para castigar.
13 Daarom zal de HEERE afhouwen uit Israel den kop en den staart, den tak en de bieze, op een dag.
13 O Senhor Todo-Poderoso castigou o seu povo, mas eles não se arrependeram, não voltaram para Deus.
14 (De oude en aanzienlijke, die is de kop; maar de profeet, die valsheid leert, die is de staart.)
14 Portanto, num dia só, o Senhor vai cortar a cabeça e o rabo do Reino de Israel, como se faz com um animal; vai derrubar as palmeiras e os
15 Want de leiders dezes volks zijn verleiders, en die van hen geleid worden, worden ingeslokt.
15 (Os mais velhos e os mais respeitados são a cabeça; os
16 Daarom zal zich de Heere niet verblijden over hun jongelingen, en hunner wezen en hunner weduwen zal Hij zich niet ontfermen, want zij zijn allen te zamen huichelaars en boosdoeners, en alle mond spreekt dwaasheid. Om dit alles keert Zijn toorn zich niet af, maar Zijn hand is nog uitgestrekt.
16 As autoridades guiaram o povo por caminhos errados, e por isso o povo anda perdido.
17 Want de goddeloosheid brandt als vuur, doornen en distelen zal zij verteren, en zal aansteken de verwarde struiken des wouds, die zich verheven hebben als de verheffing des rooks.
17 Portanto, o Senhor não terá pena dos jovens, nem terá compaixão dos órfãos e das viúvas. Pois ninguém crê em Deus; todos são maus e falam tolices. Mesmo assim, a ira de Deus não passou; a sua mão continua levantada para castigar.
18 Vanwege de verbolgenheid des HEEREN der heirscharen, zal het land verduisterd worden; en het volk zal zijn als een voedsel des vuurs: de een zal den ander niet verschonen.
18 A maldade do povo queima como o fogo que destrói o mato e os espinheiros. É como um incêndio na floresta, que faz subir nuvens de fumaça.
19 Zo hij ter rechterhand snijdt, zal hij toch hongeren, en zo hij ter linkerhand eet, zal hij toch niet verzadigd worden; een iegelijk zal het vlees zijns arms eten;
19 O Senhor Todo-Poderoso está irado, e por isso a terra está sendo queimada, e o povo está sendo destruído. Ninguém tem pena dos outros.
20 Manasse Efraim, en Efraim Manasse, en zij zullen te zamen tegen Juda zijn. Om dit alles keert Zijn toorn zich niet af, maar Zijn hand is nog uitgestrekt.
20 Comem até a carne dos seus próprios filhos! Cada um devora a comida que consegue arranjar, mas assim mesmo continua com fome.
21 — ausente —
21 O povo da tribo de Manassés ataca o de Efraim, o povo da tribo de Efraim ataca o de Manassés, e os dois juntos atacam o povo de Judá. Mesmo assim, a ira de Deus não passou; a sua mão continua levantada para castigar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.