Marcos 11
Agta, Dupaninan (DUO) vs NVT
1 Idi binumikan hidi ha ili a Betpeg ken Betani, ha amugod a Olibet, nakabikan dan hidi ha Jerusalem. Ket inbon na i duwa a agum na, a
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Umangay kam ha baryo ha kalipat. Atoy ha ho i kabayo a urbon a awan pala nasaksakayan. Nu dumitang kam ha baryo ayo, lakbisan moy iday a kabayo, ket lagedan moy, a iyangay ha he.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nu atoy i magsalodsod ha nikam nu apay a lakbisan moy ide a urbon, ipeta moy, ‘Masapul ni Apo ide, ket pasoliyan na a dagus,’ kon moy.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Isu, inumangay ide a duwa a agagum ni Jesus. Ket tahod a naenta di i urbon ha kalsada, a negakad ha ruwangan na esa a bilay. Ket linakbes di dod ito.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ket atoy bila hay i nakataknag a hidi a nagsalodsod ha, “Apay a lakbisan moy iday a urbon?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ket inpeta na agagum ni Jesus i kinagi na. Isu, pinalobusan na hidi na totolay aye.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ket intugan di i urbon ha ni Jesus. Sa di, pinalayat i tennon di ha adag na, ket nagsakay ni Jesus.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ket makpal i nangiyabak ha tennon di ha dilan. Ket atoy paman i kappal a nagkatol ha dodon ha taltalon, ket indatton di ha dilan. (Ta kona ihe i pangdeyaw di ha hari.)
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ket magkalan i nagpalungo a hidi ha ni Jesus ken hidi a inumunod, a induludulaw di, a “Madeydeyaw i Dios! Deyawan tam i pinaangay na Dios a maghari!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Papigsaan na Dios i paghariyan na, a kasulet ni minappo tam a Hari Dabid! Deyawan tam i Dios a katangkayan!” kon di.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ket dinumemat ni Jesus ha Jerusalem. Ket sinumadap hikuna ha Templo. Ket idi inamatan na i ngamin hay, linumapos hikuna, a nagsoli hidi ha Betaniya, ta apon dan. Ket kaagum na i esapulo ket duwa a tolduwan na.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Idi kaugman na, nagsoli di Jesus ha Jerusalem a naggipu ha Betaniya. Ket magiyalap ni Jesus.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ket naenta na ha madiyo i esa a kayo a igos. Ket makpal unay i dodon na. Isu, inumangay ni Jesus a mangenta nu atoy i bunga na, ta magbunga mina i igos, basta atoy i dodon na. Ngem idi pagsangpit na, pasig la dodon i naeriyokan na, ta awan pala a tiyempo na pinagbubunga na igos.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ket kinagi ni Jesus, “Gipu ha yenan, awan ka manon magbunga!” Ket nateman na tolduwan na a hidi i kinagi na aye.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Niyaen, kaddemat di ha Jerusalem, ket sinumadap manon ni Jesus ha Templo. Ket binugaw na i mahaglako a hidi ken naggatang a hidi ha paraangan na Templo. Ket binaliktad na idagenday a lamesaan na mahagsulet ha korinat. Ket kona bila hito ha dagenday a pagetnodan na maglaklako ha kalapati a hidi.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ket sinalenan na i maski nu heya a kekkarga a lumakad ha paraangan na Templo.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Sana, intoldu, a kinagi na, “Ide i nesurat ha libro na Dios: ‘I bilay ko aye i bilay a pagkararagan, ket para ha maski nu heya ha ngamin a lutak,’ kon na Dios. Ngem insulet moy dan ha paghenan na mahagtakaw,” kon ni Jesus.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Niyaen, nabaheta na matangkay a papadi ken maestro a hidi na Linteg. Ket sinumeni hidi ha nikuna, gipu ta minalaktat i kakpalan a tolay ha turay na a magitoldu. Ket atoy i makpal a nanahod ha nikuna. Isu a nageriyok hidi ha gundaway di a magpapatay ha nikuna.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Idi kallap, linumapos di Jesus ha ili.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Kaugman na, ket maglakad manon di Jesus ha dilan. Ket naenta di i kayo a igos. Ngem niyaen, nalannas ito hanggan ha ramot na.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Nanakam ni Pedro i kinagi ni Jesus ha ide a kayo. Ket kinagi na, “Maestro, entan mo ihay. Minalanas dan iday a kayo a inlunod mo nakapon!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Isu, ipeta ko ha nikam, a maski nu anya a agedan moy ha Dios, tahodan moy a ingiwat na dan, ket maalap moy iday a inaged moy.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ket ha pagkararag moy, masapul moy a pakawanan i maski nu heya a nakaliwat ha nikam, penu pakawanan na kam bila Nama moy ha langit.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ta nu awan moy pakawanan i kakalan moy a tolay, awan na kam bila pakawanan na Dios,” kon ni Jesus.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Niyaen, sumadap manon di Jesus ha Jerusalem. Ket idi paglakad ni Jesus ha paraangan na Templo, inumangay ha nikuna i matangkay a papadi, ken mamaestro na linteg, ken panglakayan a hidi na Judyo.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ket kinagi di ha nikuna, “Anya i kalintegan mo a manggimet ha dagende a bagay? Heya i nangiyatad ha nikaw ha turay a manggimet ha kona he?” kon di.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ket kinagi ni Jesus, “Ha palungo, palobusanak moy bi a magsalodsod ha nikam. Nu matabbeganak moy, ipeta ko bila ha nikam nu heya i nangiyatad ha turay ko a maggimet ha dagende.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Niyaen, ipeta moy bi nu hadya i nagipuwan na turay ni Juan a magbinyag. Anya ha nakam moy? Nagipu ha Dios, onu nagipu la ha sabali a tolay?” kon ni Jesus.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ket naginuhon hidi nu anya mina i tabbeg di. “Nu ipeta tam a nagipu ha Dios i turay ni Juan, metabbeg ni Jesus, a ‘Apay dod, awan kam nanahod ha ni Juan?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ngem delikadu nu ipeta tam a nagipu ha sabali la a tolay.” Kinagi di ito, ta nanteng hidi ha kakpalan ihay a tolay. Ta manahod i kakpalan a hidi a minahagpugto talaga ni Juan.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Isu, tinabbeg di ni Jesus, “Awan mi makatandiyan nu hadya i nagipuwan na turay ni Juan a magbinyag.” Ket tinabbeg ni Jesus, “Gipu ta awanak moy tinabbegan, awan ta kam bila tabbegan nu anya i turay ko a maggimet ha dagende a bagay.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.