João 4
Agta, Dupaninan (DUO) vs ARIB
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 — ausente —
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Masapul a lumakad hikuna ha probinsiya a Samariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Isu, dinumitang hikuna ha ili a Sikar, ha Samariya. Mabikan ito ha esa a talon a inyatad ni Jakob ha annak na a ni Jose, nikuna a naalay dan.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ket atoy bila hay i esa a bobon a kinotkot ni Jakob, nikuna a naalay dan.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Idi awan naalay, dinumemat i esa a babbey a Samaritana a sumagab. Ket nagaged ni Jesus ha dinom.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Iday a babbey i nangagedan na, ta inumangay kami a tinolduwan na ha ili, a maggatang ha pagkanan mi.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ket kinagi na babbey, “Anya, hikaw i esa a Judyo. Hikan i esa a Samaritana, ket makienom ka ha nikan?” (Nalaktat iday a babbey. Ta ugali na Judyo i maglimad ha maski nu heya a Samaritano. Ket nakaman di a pasig la madukas i Samaritano a hidi.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ngem kinagi ni Jesus, “Nu katandi mo mina i makienom aye ha nikaw, ken nu anya i iyatad na Dios ha totolay, magaged kas ha nikan. Ket atdinan taka ha mas masinggat a dinom a ikabiyag mo,” kon ni Jesus.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Ket kinagi na babbey, “Apo, madisalad unay ide a bobon, ket awan ka ha pagsagab. Hadya i pagalapan mo ha iday a dinom a ikabiyag ko?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 I apo tam a ni Jakob i nangiyatad ha nikami ha ide a bobon. Ket ide i nagsagaban na, ken apapo na, ken taraken di, hanggan niyaen. Anya, dod? Hikaw i dakdakkal ngem ni Jakob?” kon na babbey.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ngem kinagi ni Jesus, “Ha maski nu heya a uminom ha ide a dinom, mauwaw hikuna manon.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Ngem ha maski nu heya a uminom ha iyatad ko, awan manon hikuna mauwaw. Ta ide a dinom a iyatad ko i magbalin a kona ha habwayan a awan massap. Ket ikabiyag na ito ha biyag na Dios a magnanayon,” kon ni Jesus.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Ket kinagi na babbey, “Apo, iyatad mo bi ha nikan i dinom a kona hay, penu awanak manon mauwaw. Ket awan ko masapul a sumagab ha bobon aye,” kon na.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ket kinagi ni Jesus, “Hen mo, a ayagan i kabanga mo. Ket sumoli kam ha ihe.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ngem kinagi na babbey, “Awanak ha kabanga.” Ket kinagi ni Jesus, “Oni ah, tahod i kakkagi mo a awan ka ha kabanga.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ta naminlima ka dan a nangabanga. Ket niyaen, bakkan mo a kabanga i lallaki a kabbilay mo. Tahod iday a inpeta mo ha nikan.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ket kinagi na babbey, “Apo, mannakabalin ka a magpugto!
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Isu, masalodsod ko bi ha nikaw. Ta ide kan a parabin i nagdeyawan na minappo mi ha Dios. Ngem ha nikam a Judyo, ipeta moy a Jerusalem mina i tahod a pagdeyawan na totolay ha Dios,” kon na babbey.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ket kinagi ni Jesus, “Wadi ko, temananak mo bi. Ta ipeta ko a dandani dan i tiyempo, ket bakkan a parabin aye, onu Jerusalem i pagdeyawan na totolay ha Amang ko a Dios.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ket kinagi na babbey, “I makatandiyan ko a dumemat nokkan i Mesiyas a managenan di ha Cristu. Ket nu dumemat hikuna, mepakatandi na ha nikitam ngamin i ngamin a bagbagay.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ket kinagi ni Jesus, “Hikan i Cristu heya, a makiuhon ha nikaw.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Niyaen, idi nakiuhon pala ni Jesus ken babbey aye a Samaritana, dinumitang kami a tinolduwan na. Ket nasbew kami, ta nakiuhon ni Jesus ken esa a babbey. Ngem awan ha nikami a nagsalodsod nu anya i masapul na, onu anya i naguhonan di.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ket inwarak na babbey i karamba na, ket nagsoli hikuna ha ili. Ket inbaheta na ha kaili na a hidi ho.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Entamon,” kon na. “Mepaenta ko ha nikam i esa a lallaki a naenta ko. Makatandiyan na i ngamin a ginimigimet ko. Entan tam nu hikuna wade i Cristu,” kon na babbey aye.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ket linumapos hidi ha ili, a inumangay ha ni Jesus.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Kagiddan na, kayat mi hikuna pilitan a magkan. “Maestro, magkan kitam dan,” kon mi a tinolduwan na.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Ngem kinagi na, “Awan agay. Atoy bila kanan ko a awan moy makatandiyan.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Isu a nagsisinalodsod kami, “Atoy wade i nangiyatad ha kanan na?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ngem kinagi ni Jesus, “I kanan a ikabiyag ko i pinangtongpal ko ha pagayatan na Dios a nangpaangay ha nikan. Ket ubosan ko mina i patarabaho na ha nikan. Ta ide i kona ha kanan ko, a ikabiyag ko.”
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ket intulos ni Jesus. “Kona ha ide i pagkakagi moy, a ‘Pagmula tam niyaen. Ket uppat a bulan i paguray tam. Sa kitam, magani dan,’ kom moy. Ngem niyaen, ipeta ko ha nikam. Entan moy idagendo a totolay a umaangay ha nikan. Ta kona a hidi man i paganiyan tam. Naluto dan hidi, ta dandani diyak tahodan.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Ket maski nu awan moy hidi nemula, atoy pala i mappiya a tangdan moy a magani. Ta nu kona hito i paggani moy, urnongan moy i totolay a kona ha bunga na tarabaho moy. Ket makipaghen hidi ha Apo Dios ha magnanayon. Isu i gipu na a makipagragsak i magani a hidi ken Dios a nangimula.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 “Tahod ide a pagkakagi tam, a ‘Atoy i esa a magmula ken sabali i magani,’ kon tam.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ket niyaen, paangayan takam a magani ha awan moy nagtarabahowan. Ngem maski nu sabali i nagtarabaho ha paganiyan moy aye, hikam paman i makitangdan ha bunga na tarabaho na,” kon ni Jesus.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Niyaen, atoy i makpal a Samaritano a nanahod ha ni Jesus gipu ha kinagi na kaili di a babbey, a “Nakatandiyan na i ngamin a ginimigimet ko,” kon na.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ket gipu ta kona hito, inumangay hidi ha ni Jesus, ket napigsa i pinagaged di a makipaghen hikuna ha nidi. Isu a naghen ni Jesus ha nidi ha duwa a pamalak.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ket kumakpal manon i nanahod ha nikuna gipu ha kakkagi na.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Inpeta di ha iday a babbey, “Manahod kami ha nikuna. Ket niyaen, awan la a gipu ha kakkagi mo, nu awan gipu ta hikami a mismo i nakateman ha pagitoldu na. Ket katandiyan mi a hikuna i mangisalakan ha totolay,” kon na Samaritano a hidi.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kobosan na duwa a pamalak ha nidi, linumapos kami ken ni Jesus, ket tinumulos kami hanggan ha probinsiya a Galileya.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Niyaen, ni Jesus a mismo i nagkagi idi ha, “Awan a mapadeyawan i esa a mahagpugto ha mismo a bayan na.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ngem idi kaddemat ni Jesus ha probinsiya a Galileya, nagrespitar i umili a hidi ha nikuna. Ta idi nakipagpiyesta hidi ha Jerusalem, naenta di i ngamin a ginimet na ha piyesta.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Niyaen, inumangay hikuna manon ha ili a Kana, ha probinsiya a Galileya. Ide a lugar i pinagbalin na a arak i dinom. Niyaen, atoy hito i esa a opisiyal na gobyerno, ket nagsaket i annak na a lallaki. I naghenan na i ili a Kapernaum, ha madiyo.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Idi nabaheta na opisiyal a linumpos ni Jesus ha probinsiya a Judeya, a lumalakad hikuna ha probinsiya a Galileya, linumakad bila hikuna a umangay ha ni Jesus. Ket inaged na a umuseg mina ni Jesus a sumoli ha Kapernaum, penu pahusayan na i annak a dandani a matay.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ngem kinagi ni Jesus ha nikuna, “Apay a awanak moy tahodan nu awan moy metan i nakaddatan?”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ngem inagiaged unay na opisiyal. “Kagbiyan mo kami bi Apo. Umangay kitam dan, amangan nu matay i annak ko,” kon na.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ket kinagi ni Jesus, “Nay. Sumoli ka dan. Magbiyag i annak mo,” kon na. Ket nanahod i opisiyal ha kinagi ni Jesus, ket sinumoli hikuna.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Niyaen, idi paglakad na a sumoli, sinalpak na kappal a tagabu na, a inbaheta di a hinumusay dan i annak na.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ket sinalodsod na nu anya i oras, idi nangrugi i kahusay na. Ket kinagi di, “Nakapon, ha ala una, idi ginumimak i ladu na.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ket nanakam na opisiyal a iday i oras na pinangipeta ni Jesus, a “Magbiyag i annak mo.” Ket gipu ta kona hito, nanahod hikuna ha ni Jesus, pati ngamin a naghen ha bilay na.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Iday i nekaduwa a nakaddatan a ginimet ni Jesus, idi nagsoli dan hikuna ha Galileya, a nagipu ha Judeya.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.