João 11
Agta, Dupaninan (DUO) vs BKJ
1 Niyaen, atoy i esa a lallaki a nagsaket. Lasaro i nagen na, a taga-Betaniya. Ket naghen bila ha Betaniya i duwa a kabsat na a ni Maria ken ni Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Ide a ni Maria i nangibulak ha bangbanglo ha tikad ni Apo Jesus, idi mabikan dan i oras a katay na. Sa na, pinunasan ha buk na. Ket niyaen, i kabsat na a ni Lasaro i nagsaket.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Isu, pinaangay di i mangipeta ha ni Jesus ha, “Apo, magsaket i katalakay mo,” kon na.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Idi nateman na ito ni Jesus, kinagi na, “Awan ipatay ni Lasaro i saket na. Ta magimet ide penu medeydeyaw i Dios. Ket madedeyaw bila i Annak na Dios gipu ha ide a saket,” kon ni Jesus.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Niyaen, inayat ni Jesus hidi a magkakabsat a Marta, Maria ken Lasaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ngem maski nu dakkal i pagayat na, ken nabaheta na a masaket ni Lasaro, naguray ni Jesus ha duwa pala a pamalak.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Kobosan na, kinagi ni Jesus ha nikami a tinolduwan na, “Magsoli kitam ha Judeya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ngem kinagi mi, “Awan mina Maestro. Ta awan naalay, ket kayat di ka a bisagan na Judyo a hidi. Awan ka mina sumoli ha iho,” kon mi.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ngem inpangaregan ni Jesus, penu makatandiyan di a awan pala i oras na katay na. Kinagi na, “Pamalak pala niyaen, ket keoras kitam pala. Ngem dumemat nokkan i tiyempo, ket awan a mabalin a maglakad. Ngem basta kessilaw kitam pala, awan kitam mekarpes, ta madisyagan na singgit i lutak aye.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ngem delikadu nokkan i tiyempo nu awan ha silaw ha lutak. Ket mekarpes i maski nu heya a lumakad, nu awan ha nikuna i silaw,” kon ni Jesus.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Kona hito i pangaregan ni Jesus ha nikami a tinolduwan na. Sana, kinagi, “Kimillap dan ni ilay tam a Lasaro. Entamon. Ta lukagan ko hikuna.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ngem kinagi mi, “Apo, mappiya nu kimillap hikuna, ta humusay dan,” kon mi.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ta awan mi nakatandiyan i kayat na kagiyan ni Jesus, a natay dan ni Lasaro. Ta kagin mi a umemmang la ni Lasaro nu kumakelap hikuna.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Isu, inpakatandi ni Jesus, “Natay dan ni Lasaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ket mappiya, ta awanak ha henan na ayo, penu maenta moy i gimetan ko, ket pumigsa i panahod moy ha nikan. Nay kitam dan agay,” kon ni Jesus.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ket ha ni Tomas, a ni Kambal i sangay na, kinagi na ha nikami, “Nay, umuseg kitam dan ha nikuna, maski nu matay kitam ngamin,” kon na.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Niyaen, idi kaddemat ni Jesus ha Betaniya, nabaheta na a uppat dan a pamalak a nelabbang dan ni Lasaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Niyaen, mabikan i ili na Betaniya ha Jerusalem. Tallu la a kilometro i kaadiyo na.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ket makpal i Judyo a hidi a inumangay ha ni Marta ken ni Maria, penu mangliwliwa ha nidi, gipu ha kabsat di a minatay.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Idi nabaheta ni Marta a dinumemat ni Jesus, linumapos hikuna a mangsalpak. Ngem newarak ni Maria ha disalad na bilay.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ket kinagi ni Marta ha ni Jesus, “Apo, nu atoy ka idi, awan mina a natay i kabsat ko.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ngem maski niyaen, katandi ko a makaaged ka ha maski nu anya ha Dios, ket atdinan na ka.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ket kinagi ni Jesus, “Magbiyag manon i kabsat mo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ket kinagi ni Marta, “Katandi ko a magbiyag hikuna manon nokkan ha dilokod a pamalak, nu pabiyagan na Dios i ngamin a minatay a hidi.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ket kinagi ni Jesus, “Hikan i magpabiyag ha totolay. Ket hikan i paggipuwan na biyag na totolay. Ket maski nu heya a manahod ha nikan, maski nu matay hikuna, magbiyag hikuna manon a maghen ha Apo Dios.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ta nu manahod hikuna ha nikan, atoy dan ha nikuna i biyag na Dios a magnanayon a awan a matay. Niyaen, Marta, manahod ka ha ide?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ket kinagi ni Marta, “Oni Apo, manahodak a hikaw i Cristu, a Annak na Dios. Ket pinaangay na ka a maghari ha ngamin a totolay.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Niyaen, idi kinagi na ito ni Marta, inumangay hikuna a magayag ha ni Maria a kabsat na. Ket inyanassas na, “Atoy ni Maestro. Paayagan na ka,” kon na.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ket idi nateman na, inumikat ni Maria a dagus, ket inumangay a mangsalpak ha ni Jesus.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Niyaen, awan pala dinumemat ni Jesus ha ili di. Ta atoy pala hikuna ha lugar a nangsalpakan ni Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Idi tinumaknag ken linumapos ni Maria, inumunod i mangliwliwa a hidi a agagum na. Ta kagin di a umangay ni Maria a magsanget ha labbang ni Lasaro.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Idi kaddemat ni Maria ha henan di Jesus, ket naenta na hikuna, hinumakab ni Maria ha saguppang na, a kinagi na, “Apo, nu atoy ka idi, awan mina a natay i kabsat ko.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ket idi naenta ni Jesus a nagsangisanget ni Maria ken Judyo a hidi a agagum na, nagsaket bila i nakam na a tahod.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ket kinagi na, “Hadya i nangilabangan moy ha nikuna?” Ket tinabbeg di, “Apo, umangay kitam, a ipaenta mi ha nikaw.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ket nagsanget bila ni Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Ket ide i gipu na a nagginuhon i Judyo a hidi, “Entan moy, talaga a inayat na ni Lasaro,” kon di.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ngem atoy i kappal a nagginuhon, “Apay wade a awan na pinahusay ni Lasaro? Kaya na mina, nu tahod a pinahusay na iday a bulsak idi.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ket nagsaket unay manon i nakam ni Jesus, idi binumikan hikuna ha labbang. I paglabbangan di i kuweba a atoy kallab na a pogedu.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ket inbon ni Jesus, “Adyan moy iday a pogedu!” Ngem kinagi ni Marta a kabsat na natay, “Awan mina Apo, ta nabuyok dan. Uppat dan a pamalak a nelabbang dan hikuna,” kon ni Marta.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ngem kinagi ni Jesus, “Inpeta ko dan ha nikaw, a basta manahod ka, ket maenta mo i kainamakan na kapigsa na Dios!”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Niyaen, inadya di i pogedu. Ket tinumangad ni Jesus. Ket kinagi na, “Hama, magyamanak ha nikaw, ta tinemanak mo dan.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Katandi ko a temananak mo a kanayon. Ngem niyaen, ikagi ko a mapigsa a kona hito, gipu ha tolay aye a hidi, penu manahod hidi a hikaw i nagpaangay ha nikan.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Idi nekagi na ide, indulaw na a mapigsa, “Lasaro, lumapos ka.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ket linumapos i natay heya, a nabadbaden pala ha hamet i kamat ken tikad na. Pati i buntok na a nabadbaden bila. Ket kinagi ni Jesus, “Lakbesan moy hikuna. Palobusan moy hikuna a maglakad.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Niyaen, makpal i Judyo a hidi a agagum di Maria a nanahod ha ni Jesus, gipu ta naenta di i ginimet na.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ngem atoy i kappal a dinumiretso ha Pariseyo a hidi, a inbaheta di i ginimet ni Jesus.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Isu, pinapisan na Pariseyo ken matangkay a hidi a papadi i gurupo a managenan ha Sanhedrin, a naguhonan di ni Jesus. Kinagi di, “Maganya kitam mina? Ta makpal a milagro i ginimigimet na lallaki aye.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Nu pabiyanan tam hikuna, magpasakop hidi ngamin ha nikuna. Ket nu mabaheta na hari ha Roma a sabali i maghari ha nikitam, agay, paangayan na i sundalu na a hidi. Ket mangdadael hidi ha Templo tam, ken patayan di i ngamin a Judyo.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Niyaen, ha iday a tawen, ni Kaipas i Katangkayan a Padi. Ket hikuna i nagkagi, “Pulos, awan ha katandi moy!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Awan moy makatandiyan a mas mappiya nu matay i esa gipu ha ngamin a tolay, penu awan matay i ngamin gipu ha esa.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 (Niyaen, awan na kinagi ide a naknakam na. Ngem gipu ta hikuna i Katangkayan a Padi ha iday a tawen, nepugto na i katay ni Jesus a para ha ngamin a Judyo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ket awan la a para ha Judyo a hidi, nu awan penu pagisesaan na i ngamin a annak na Dios a maghen ha maski nu hadya a lugar ha lutak.)
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Isu, nangrugi ha iday a pamalak, nagpanggep hidi nu panyan di a patayan ni Jesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ket ide i gipu na a awan linumakad ni Jesus ha saguppang di, ha probinsiya a Judeya. Imbes na, linumpos hikuna, a naghen ha nibik na amamugod, ha ili a Epraim. Ket hito bila i naghenan mi a tinolduwan na.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Niyaen, dandani dan a dumemat i Piyesta na Judyo a nagenan di ha, “Pinagtaleban na Anghel a Magpatay.” Ket makpal hidi a inumangay ha Jerusalem, penu tongpalan di i linteg ni Moyses megipu ha pinakadegos di, ha palungo na Piyesta aye.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ket nagerieriyok hidi ha ni Jesus. Ket naginuhon hidi, idi nagpisan hidi ha Templo, “Anya ha nakam mo? Umangay hikuna a makipiyesta, onu awan?” kon di.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Niyaen, inbon na matangkay a hidi a papadi ken Pariseyo a hidi a nu atoy i makatandi ha henan ni Jesus, ipakatandi na mina ha nidi, penu madakap di hikuna.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.