Atos 27
Agta, Dupaninan (DUO) vs ACF
1 Niyaen, ninakam di a pagluganan di kami ha ili a Roma, ha bayan a Italiya. Isu a ingiwat di ni Pablo ken kappal a sabasabali a balud ha ni Juliyo, a esa a kapitan na sundalu. Idagende a sunsundalu i nanagenan ha, “Bataliyon na Hari”.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Isu a linumugan kami ha esa a bapor a nagipu ha Puerto Adrumeto, a nagayak dan a metulak, a umangay ha pupuwerto ha probinsiya a Asia. Ket nagagum bila ni Aristarko a Masedonia a taga-Tesalonika.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Kaugman na, dinumemat kami ha Puerto Sidon. Ket naanus ni Juliyo ha ni Pablo, ta pinalobusan na a magpasiyal ha ilay na a hidi a mangalap ha kasapulan na.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Kattulak mi hito, ngem nasuba mi i pahas. Isu, naglayag kami ha lembo na puro a Sipre, a awan ha napigsa a pahas.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ket hinapog mi i diget ha Silisiya ken Pampiliya, ket dinumitang kami ha il-ili a Mira ken Lisiya.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ha puwerto aye, naeriyokan na kapitan i esa a bapor a naggipu ha Alejandriya, a magpaitaliya. Ket inlugan na kami.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Mapemas i pinaglugan mi ha kappal a pamalak. Ket makpal i rigat mi a nakaabot ha Puerto Ginido. Ket gipu ta masuba mi i pahas, naglayag kami ha abagatan na puro a Kreta, ha dibelew na Puerto Salmon, ta awan ha napigsa a pahas. Ket tinumaleb kami ha Puerto Salmon.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Narigat i lakad mi, ta pasagusagummak i pahas. Ket nanigdig kami, hanggan dinumemat ha esa a pagdungan a managenan ha “Inamakan a Dadungan”. Mabikan hito ha ili a Laseya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Niyaen, naalay kami a naglakad, ket madiyo paman i bayan a Italiya. Ket delikadu i paglakad mi, ta tiyempo na aridid. Isu, kinagi ni Pablo,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Ilailay ko,” kon na, “delikadu i biyahe tam niyaen, ta aridid dan. Nu tumulos kitam, sigurado a madadail i karga tam, ket madadail bila i bapor aye, ket atoy bila ha nikitam i matay,” kon ni Pablo.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ngem ha kapitan na sundalu, nanahod hikuna ha kagi na kapitan na bapor ken makinbapor. Ket awan na tinahod ni Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ta tahod a maduksan iday a puwerto nu magaridid dan. Isu, kayat na kakpalan a hidi a magtulak, ta bareng nu makaabot kami ha Puerto Penise, i esa a puwerto ha puro a Kreta. Hito i pagdungan a malembo ket mabalin a pangarididan.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Idi nagabagat i pahas, kagin di a mabalin a magtulos ha panggep di. Isu, inontok di i pundu a hidi, ket nagbapor kami manon. Nanigdig kami ha puro a Kreta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ngem awan naalay, ket naabot na kami na bagyo. Tulos a aridid dan.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ket dinaggpak na bagyo i bapor. Ket gipu ta marigatan kami a mangsuba ha pahas, intulok mi a meyappah i bapor.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ket neyangay kami ha malembo ha ballik a puro a Kauda. Ha hay, narigatan kami a nangisankay ha abang na bapor.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Idi nesankay mi i abang, ginakadan di i lebut na bapor. Ta manteng hidi a mesadsad ha kati ha lugar a Sirte. Isu, kinaskas di i layag, ket pinabiyan di a meparas i bapor.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ket nagtulos pala i dawel na bagyo. Ket gipu ta kona hito, idi kaugman na, nangrugi hidi a mangitogbak ha karga na bapor.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Idi nekatallu a pamalak, intakneg di i aruwatan na bapor, ta manteng hidi.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Niyaen, naalay kami a binagyo. Ket makpal a pamalak a awan mi naenta i senggit onu pusiyan. Ket kagin mi a matay kami ngamin.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Idi naalay a awan kami nagkan, nagpapisan ni Pablo ha nidi, ket kinagi na “Kakabsat, tinemanak moy mina idi, ket awan kitam mina nagtulak ha puro a Kreta. Ket awan mina idagende a dadail tam.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ngem maski nu kona hito, ipeta ko ha nikam a awan kam manteng. Ta awan matay ha nikitam aye. I bapor la i maawan nokkan.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ta atoy i Dios a makinkukuwa ha nikan. Hikuna i pagserbeyan na deydeyaw ko, ket hikuna bila i nagpaenta ha nikan ha kallap he, ha esa a anghel na a nagkagi ha nikan,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 a ‘Awan kas kumanteng, Pablo! Masapul a sumaguppang ka ha hari ha Roma. Ket gipu ha kagbi na Dios, isalakan na bila i biyabiyag na ngamin a agagum mo, gipu ha kararag mo,’ kon na anghel.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Isu, kakabsat,” kinagi ni Pablo, “awan kam manteng. Ta manahodak ha Dios a magimet nokkan a kona ha inpeta na.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ngem masapul a mesadsad kitam ha esa a puro,” kon ni Pablo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Niyaen, idi nekasangapulo ket uppat a kallap, ket mealloallon kami pala ha diget a Adriyatiko. Idi lubuk na kallap, kagin na tarabahador a hidi a bumabikan kami ha esa a puro.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ket rinukod di i kabtongan, ket naenta di a uppat a pulo a metro i kabtong na. Idi awan naalay, ket rinukod di manon. Ket naenta di a tallu a pulo a metro i kabtong na.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ket nanteng hidi a baka medungpar kami ha kapogeduwan. Isu, nangitakneg hidi ha uppat a pundu ha dipos na bapor, ket tinahok di a pumasag ha sigida.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Niyaen, kayat na tarabahador a hidi a lakadinan i bapor. Ket inyugsad di i abang ha dinom, a kona nu mangitakneg pala hidi ha pundu ha dulong na bapor.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ngem kinagi ni Pablo ha kapitan ken sundalu a hidi, “Nu awan a magwarak ha bapor idagende a tarabahador, awan ha mesalakan ha nikam nokkan,” kon na.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Isu a ginarsat na sunsundalu i lubid na abang heya, ket pinabiyan di a mebulod.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Idi pinumasag, inyunay ni Pablo ha ngamin a hidi a magkan mina hidi. Kinagi na, “Nay kitam agay! Magkan kitam dan. Ta duwa dan a dominggo a awan moy kinan, ta kantengan moy.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Magkan kitam niyaen, penu pumigsa i baggi moy. Ket awan kam mina kumanteng. Awan ha maanya ha nikitam,” kon ni Pablo.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Idi kinagi na ito, inalap na i tinapay, ket nagyaman hikuna ha Dios ha saguppang di ngamin. Sa na, tinaptappeng, ket kinan na i tinapay aye.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Isu, tinumured i nakam di, ket nagkan bila hidi ngamin.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Duwa gasut, pitu a pulo ket annam kami ngamin a naglugan.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Ket idi nabiyag kami ngamin, intogbak di idagenday a trigo ha diget, penu lumagen i bapor.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Idi pamalak dan, naenta di i digdig, ngem awan di katandi i lugar. Naenta di i esa a loyok a atoy baybay na, ket ninakam di a mesadsad i bapor ha baybay hito.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Isu, ginarsat di i pundu a hidi, ket intirak di ha ditaw. Sa di, linakbes i lubid a hidi ha temon. Ket inontok di i layag ha dulong na bapor, penu iduron na pahas a magturong ha baybay.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ngem nesangat i bapor ha kati, ket minesadsad. Ta nesadsad i dulong na bapor, ket awan nakalembok. Ket narakrak i dipos na gipu ha napigsa a raknab.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Pinanggep na sundalu a hidi a patayan di mina i balud a hidi, penu awan ha maglangoy ken bumuyot.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ngem sinaway na hidi na kapitan na sundalu, ta kayat na a isalakan ni Pablo. Ket inbon na ha ngamin a makalangoy a sumegbu ha diget, ket tumagsat.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ket ha nidi a awan makalangoy, binon na hidi a magpataw ha tabla onu ha paset na bapor a narakrak, ket umunod hidi. Ket kona hito i pinakaabot mi ngamin ha disat.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.