1 Tessalonicenses 2
Agta, Dupaninan (DUO) vs VC
1 — ausente —
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 — ausente —
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ket katandi moy a awan kami mangallilaw ha pagitoldu mi. Ket awan madukas i panggep mi.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Ta imbes na, itoldu mi i kayat na Dios. Ta intalak na ha nikami i Mappiya a Baheta na aye. Ket hikuna bila i nagpapadas ha nikami, ket katandi na i ngamin a nakam mi. Isu, awan kami mangitoldu ha kayat na temanan na tolay, nu awan la i kayat na Dios.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Katandi moy dan, ken katandi bila na Dios, a awan takam sinayokan gipu ha kagi mi. Ket awan kami magitoldu penu maalap mi i suweldo ha nikam.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ket madiyan mi a padeyawan i baggi mi ha maski nu heya a tolay. Maski ha nikam, onu ha sabasabali a tolay. Ket awan ha inaged mi, maski nu atoy i kalintegan mi. Ta apostol kami ni Cristu, ket inpeta na a maalap mi mina i kasapulan mi ha tolduwan mi a hidi.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Ngem imbes na ito, naanus kami ha nikam, a kona ha esa a babbey a mangdapon ha annak na a hidi.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Ta ayayatan mi kam a tahod. Isu, bakkan a Baheta na Dios i inyatad mi ha nikam, nu awan pati biyag mi a mismo i inpusta mi, gipu ha nikam. Ta kona hito i pinagayat mi ha nikam.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Kakabsat, manakam moy nu panyan na pinagtarabaho mi, idi inpakatandi mi ha nikam i Baheta na Dios. Ta nagtulos kami a magtarabaho, kada pamalak ken maski nu kallap, penu awan mi masapul a magaged ha nikam ha gastos mi.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Ket Dios i makatandi a mappiya i ugali mi ha nikam. Ket hikam bila i mangsistigu a nalinteg i pinaggimet mi. Ket awan ha liwat mi ha nikam.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ket katandi moy a binalakadan mi i kada esa ha nikam, a kona ha pinangbalakad na esa a hama ha annak na a hidi. Ta intoldu mi i ngamin a gimetan moy. Ket pinapigsa mi i nakam moy.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Ket inbon mi ha nikam a magbiyag kam a kona ha kayat na Dios. Ta hikuna i nagpili ha nikitam a meranod ha bukod na a paghariyan ken ha kinadios na.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ide paman i gipu na a magyaman kami ha Dios ha kanayon. Ta idi inbaheta mi ha nikam i Baheta na Dios, nanahod kam, a inyasak moy ha nakam moy ide a kakkagi na Dios. Ket tahod ito agay, ta kakkagi na Dios ito talaga. Ket bakkan a pagkagi na tolay. Ket niyaen, ha nikam a manahod, atoy dan i kakkagi na Apo Dios a maketoldu ha nikam ha mappiya a ugali.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Ket niyaen, mekalan kam ha nidi a sakop ni Jesu-Cristu ha probinsiya na Judeya. Gipu ta dagenday a kapilya na Apo Dios ayo, nalokowan bila hidi, gipu ha Judyo a hidi. Ket niyaen, inaheg moy dan. Ta natured kam bila ha pinagloko na kailiyan moy, a kona ha kinatured di ha pinagloko na Judyo a hidi ho.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Dadi pala agay, i Judjudyo i nagpatay ha minahagpugto a hidi, ken Judjudyo bila i nagpatay ha ni Jesu-Cristu. Ket niyaen, i Judjudyo paman i nagpalakad ha nikami. Ay, paingalan di i Apo Dios. Ta sentiyan di i maski nu heya a tolay ha lutak.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Ket salenan di kami, penu awan kami makebaheta ha totolay a bakkan a Judyo, a mesalakan mina. Ay, kinumaro unay i kinadukas na dagendo a Judyo. Ket niyaen, sigurado dan i pagparusa na Dios ha nidi. Ket awan hidi makelisi ha parusa heya.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Niyaen, ha nikami, kakabsat, mematon kami ha nikam. Maski awan naalay a nagsina kitam, ket mematon kami paman. Ngem awan kam madiyo talaga ha nakanakam mi. Ta kanayon takam manakam. Ket gipu ta kona hito ha nakam mi, pinadas mi unay a magpasyal manon ha nikam.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ta talaga a kayat mi a magsoli ha nikam. Ket nangruna a hikan ni Pablo. Ay, namin-makpal a pinadas ko a magsoli. Ngem sinalenan na kami ni Satanas.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Ket talaga a kayat takam maenta, ta hikam man i pakaragsakan mi. Ket hikam i namnama mi a makatulos ha ni Jesu-Cristu. Ket i pinaguseg moy ha ni Apo Jesus i gungguna na tarabaho mi. Ta basta makatulos kam, ket makipagragsak kitam nokkan ha saguppang ni Apo Jesus, ha kasoli na. Ket i pagtulos na panahod moy i mangipaenta a mappiya i ginimet mi.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Oni ay, hikam i katalak ken ragsak mi.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.