Romanos 4

ut-Hun New Testament (DUD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ¿Ya a he m-ze̱e̱ ne̱ mo̱sse̱ u̱n Ibrahi ne̱, ko-yan-ga'e̱ na, u̱n ma-to̱ m-she̱r?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 U̱rege̱ Shir hyanag Ibrahi kashi u̱n ne̱t-wu̱, Ibrahi kumug rii-yo u̱n uk o-cin, amba yanze be-de Shir á.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g, “Ibrahi she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ Shir egt wu̱ kashi u̱n ne̱t.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Wu̱ ro̱ u̱n no̱m u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n hwo̱r-ye̱ a to̱pe̱ wu̱ à, yar-mo̱ á. Kaane̱ ro̱ remen se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ mo̱.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Amba Shir ro̱ muut u̱n ya-u̱r-ba'as kashi be-de u̱n wu̱ remen she̱r-mo̱ u̱n ye̱, yanze remen se̱nge̱-mo̱ u̱n ye̱ á.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 U̱n Ma-to̱ Shir, Dawuda rwo̱ro̱g ma-to̱ u̱n kwu̱m-o̱ ro̱ be-de u̱n ne̱t-wu̱ ro̱ kashi be-de Shir à, yanze remen se̱nge̱-mo̱ ne̱t no̱me̱ mo̱ á. Dawuda ze̱e̱ru̱:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Ya-o-kwu̱m-ye̱, ye̱ a sokse̱ ba'as-to̱ u̱n ye̱ à,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Wa-o-kwu̱m-wu̱, wu̱ Yawe a do m-baks
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Yan ka kwu̱m-o̱, o̱ u̱n Yahuda-ne̱ o̱, ye̱ a ko̱e̱ à cot? ¿Ko̱ myet u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, ye̱ a ko̱e̱ á? Yo te̱ m-ze̱e̱ à, yo ro̱, “Ibrahi she̱re̱g be-de Shir,” o̱ rwo̱'e̱ a zett “wu̱ kashi u̱n ne̱t be-de Shir.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿O̱ ke da-o̱ ne̱ a ze̱e̱ Ibrahi kashi u̱n ne̱t be-de Shir? ¿Rii-yo a koot wu̱ o̱ ko̱ se̱ da-o̱ a koose̱ wu̱ à? Ma-to̱ o-nip to̱ ro̱ rii-yo a koot wu̱ o̱.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Cin ba a ro ko̱o̱g wu̱, Shir go̱ste̱ wu̱ kashi u̱n ne̱t remen Ibrahi she̱re̱g u̱n wu̱. Ka ko̱-de ro m-sha, o-napa ne̱ sa o zee she̱r-mo̱ u̱n wu̱. Remen kaane̱, Ibrahi waragte̱ tato-o̱ ya-m-she̱r be-de Shir, ye̱ a e̱sse̱ u̱ntu̱n kashi u̱n hun-ne̱ à, ko̱ de nomte̱ à a ko̱ ye̱ á.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 U̱n kaane̱, komo Ibrahi waragte̱ tato-o̱ u̱n ye̱ a ko̱e̱, ye̱ she̱re̱ be-de Shir à. Ba remen ko̱-de a ko̱ ye̱ u̱n hond u̱n de á. Amba bo̱ Ibrahi no̱me̱ cin ba a u̱n ko̱ wu̱ à, ye̱ de̱ku̱ru̱ sha-mo̱ u̱n she̱r-m Ibrahi mo̱ wu̱ rotte̱ à.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Shir swo̱ro̱g o-nu u̱n Ibrahi ne̱ u̱n baag-o̱ u̱n wu̱ ne̱ u̱nze wu̱a ya'as ye̱ ho̱no o-dak. Ka swo̱o̱ru̱ nu-o̱ Shir u̱n no̱m o̱ ba remen Ibrahi no̱mo̱g o-do̱ro̱tte̱ o̱ o-karamsa á, amba remen she̱r-mo̱ u̱n wu̱ be-de Shir. Shir hyanag wu̱ kashi u̱n ne̱t.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 U̱rege̱ yan-do̱re̱ o-karamsa ye̱ a he m-'ya u̱n ho̱no o-dak, ai she̱r-mo̱ u̱n ne̱t waktu̱te̱ o̱ ka hwaa, komo nu-o̱ Shir swo̱re̱ à o̱ m-zar o̱.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Shir ro̱ u̱n no̱m u̱s-ryaab a pesse̱ karamsa-o̱ u̱n wu̱. Amba be-de ro̱ ba o-karamsa à, yatt bo̱ a he m-no̱m a nomot ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ kane̱ á.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Remen kaane̱, she̱r-mo̱ ro̱ 'wu̱n-de u̱t-ma kap. Shir u̱n ya'as na swo̱r o-nu o̱ u̱n wu̱ m-yar, hur-u̱r gaan. A go̱kste̱ o̱, yanze remen a no̱mo̱g o-do̱ro̱tte̱ o̱ o-karamsa á, amba remen she̱r-m na u̱ntu̱n she̱r-m Ibrahi. Ibrahi wu̱ ro̱ tato na kap.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g, “Ibrahi a warag tato-o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱t-dak de̱e̱n.” Ka swo̱o̱ru̱ nu-o̱ a hyenu̱ste̱ o̱ cas be-de Shir wu̱ Ibrahi she̱re̱ u̱n wu̱ à. Wu̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n margan-ne̱ ho̱o̱g à, gom-to̱ u̱n wu̱ komo to̱ ro̱ u̱r-be̱e̱b ne̱ de u̱n no̱m u̱n rii-yo ro̱kne̱ á, a hyen yo.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ko̱ de nomte̱ sakto̱-o Ibrahi waragte̱ sa o zee hwaa, kap u̱n kaane̱ ne̱ wu̱ re̱e̱g co u̱n sakto̱-o u̱n wu̱, komo wu̱ sher har wu̱ wargu̱ru̱ tato-o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱t-dak de̱e̱n. To̱ ka komo kaane̱ Shir ru̱ru̱ wu̱, u̱nze, “Baag-o ru a nom u̱t-mo̱o̱r de̱e̱n.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 She̱r-m Ibrahi mo̱ mu̱u̱n jim á, ko̱ da-o̱ wu̱ wo̱o̱se̱ u̱s-hak o-zungu à [100], wu̱ nepste̱ be̱e̱b-de u̱n wu̱ teeste̱, Saratu, ne'a u̱n wu̱, komo da-o̱ o-mat aragsu̱tu̱ wu̱.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Amba be-de u̱n swo̱r o-nu o̱ Shir, Ibrahi wong hur-de u̱n wu̱ be-u̱t yoor á. Wu̱ dooru̱ m-she̱r be-de Shir, wu̱ ya'asu̱ru̱ Shir m-se̱ps.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ibrahi she̱re̱g u̱n hur-de u̱n wu̱, u̱nze, Shir a hoks m-shoos u̱n swo̱o̱ru̱ nu-o̱ u̱n wu̱.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Remen she̱r-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ wargu̱ru̱ kashi u̱n ne̱t be-de Shir.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Bo̱ a ge̱ne̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, “A ze̱e̱ru̱ wu̱ kashi u̱n ne̱t be-de Shir.” Rem Ibrahi o̱ cot a gente̱ á.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Amba a u̱n ge̱n to̱ ka rem na, na ye̱ Shir he m-muut kashi u̱n hun-ne̱ be-de u̱n wu̱ à, na ye̱ she̱re̱ u̱n wu̱ 'yonse̱ Ye̱so Wan-Ko̱yan be-de u̱t-marimar à.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Remen ba'as-u̱t na o̱ rwo̱'e̱ Shir ya'aste̱ Ye̱so wu̱ meret a 'yons wu̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ remen a waragté̱ ba u̱r-ba'as be-de Shir.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.