Mateus 22
ut-Hun New Testament (DUD) vs ARC
1 Ye̱so dooru̱ ye̱ m-nome̱ u̱t-ma u̱n sha-mo̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “A hoks m-hongse̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir u̱n wu̱ ken Ko-Gwo̱mo-wu̱ ne̱, wu̱ nome̱ wà u̱n wu̱ biki-o̱ u̱t-ge à.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Hun-ne̱ de̱e̱n a bande̱ o-biki. Da-o̱ a ko̱me̱ zo̱nge̱-to̱ o-biki à, wu̱ to̱mu̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ye̱ ru̱re̱ ko̱ wu̱ ke da-o nomoste̱. Amba hun-ne̱ ye̱ a bande̱ à ye̱ haan á.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 “Wu̱ dooru̱ m-to̱m u̱n gu̱w-ne̱ ho̱r-ye̱. Wu̱ zee, ‘Ru̱ru̱ no̱ hun-ne̱ ye̱ a bane̱ à u̱nze, “Me̱ ka u̱m zo̱ngsu̱te̱ rii-yo m-re̱, a peneste̱ na-ye̱ m-se̱m ye̱ a ya'e̱ u̱t-zan à. Myet a komoste̱ zo̱nge̱ u̱n ko̱yan. Haan no̱ biki-o̱ u̱r-ge ma na!” ’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 “Amba ye̱ wu̱ bane̱ o-biki à ye̱ was á. Ye̱ argu̱ru̱ to̱ ma u̱n ye̱. Wu̱ ken wu̱ neku̱ so̱ u̱n kat-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ken wu̱ neku̱ baab-to̱ u̱n wu̱.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Ye̱ ken ye̱ komo ye̱ shipi ká gu̱w-ne̱ ye̱, ye̱ yo'ogu̱ ye̱, ye̱ kaktu̱ ye̱ u̱r-bu̱'u̱g, har ye̱ ho̱o̱ru̱ ye̱.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 “Ko-Gwo̱mo swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab de̱e̱n. Wu̱ to̱mu̱ru̱ karma-ne̱ ye̱ u̱n wu̱. Ye̱ hoomu̱ wu̱ ká ye̱ ho gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ à, har ye̱ tu̱ks bo̱-o̱ u̱n ye̱ kap.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Ka da-de, wu̱ ze̱e̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ho̱r-ye̱, ‘A komoste̱ zo̱nge̱-to̱ o-biki, amba hamat-ne̱ ye̱ u̱m bane̱ à ye̱ depe̱ á.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Remen kaane̱, do̱ru̱ no̱ co̱w u̱s-co̱w, no̱ band kap ye̱ no̱ hyane̱ à ye̱ haan o-biki.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ká gu̱w-ne̱ ye̱ do̱ru̱ru̱ co̱w u̱s-co̱w. Ye̱ kamsu̱ndu̱ru̱ kap o̱ u̱n ye̱, ye̱ kume̱ à, kashi u̱n hun-ne̱ u̱n rii-ye̱ o-saa ne̱, har be-de o-biki shiiru̱ u̱n hamat-ne̱.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “Amba bo̱ Ko-Gwo̱mo co̱wo̱nte̱, remen wu̱ hyenet hamat-ne̱ à, wu̱ hyanu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱ co̱p matuku-de gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ yase̱ hamat-ne̱ ye̱ cu̱p be-de u̱n ka biki-o̱ u̱t-ge o̱ á.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ká ne̱t-wu̱, ‘Wan-yen de, ¿re no̱me̱ o co̱wo̱nte̱ kane̱ ba wo̱ u̱n co̱po̱n matuku-de o-biki?’ Amba ká ne̱t-wu̱ taage̱ u̱n ma-to̱ m-ce̱p.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Ko-Gwo̱mo ze̱e̱ru̱ yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱, ‘Gaag no̱ kom-to̱ u̱n wu̱ u̱n na-se u̱n wu̱ ne̱. No̱ jorbe̱ wu̱ n-do̱ n-me̱ o-comb, remen káne̱ hun-ne̱ he u̱s-kan u̱n haw-se u̱n yin-ne̱.’
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 “Ai, a bante̱ hun-ne̱ de̱e̱n, amba ye̱ a daage̱ à hiin ye̱ ro̱.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 A kane̱ Parisa-ne̱ haaru̱, ye̱ to̱o̱ru̱ u̱t-hun bo̱ ye̱ he Ye̱so m-ce̱e̱b u̱n ma-to̱ wu̱ he m-rwo̱r à.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ye̱ to̱mu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n ye̱, mo̱sse̱ u̱n ye̱ ken hun-ne̱ Ko-Gwo̱mo Here̱ ye̱ ne̱. Ye̱ cit wu̱ kà cot-o̱, “Wa-u̱r-Yoos, te̱ nepste̱ wo̱ ko-ya-o-nip-wu̱. Wo̱ komo m-yoos u̱n Ma-to̱ Shir o-nip ne̱ ko̱ ya he m-ko̱r. Wo̱ m-ginim u̱n ko̱ wu̱ ke á, remen hun-ne̱ kap gaan-ye̱ be u̱n du.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 To̱, ru̱ru̱ te̱ rii-yo depe̱ à kane̱: ¿Hond hond o̱ te̱ to̱p Sisar caari-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Roma-ne̱ hwo̱r-ye̱ u̱n tar? ¿Ko̱ te̱ to̱p á?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Amba remen Ye̱so nepste̱ rew-u̱r yo̱-de de u̱n ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ ya-o-she̱pe̱! ¿Wan wu̱ no̱ m-ce̱e̱b u̱n cot-u̱s no̱?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Kutu no̱ me̱ hwo̱r-ye̱ atte̱ à.” Ye̱ hantu̱ru̱ wu̱ hwo̱r-yo o-kwo̱m.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Kà hwo̱to̱-o̱ u̱n kà jin-de ne̱ to̱ ma wan to̱?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Ye̱ shasu̱ru̱ ye̱ zee, “To̱ ma ko-Gwo̱mo Sisar to̱.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ shas-o̱ u̱n wu̱ à, ye̱ bo̱pu̱ru̱ o-nu. Ye̱ yagu̱ru̱ wu̱, ye̱ argu̱ru̱.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 U̱n ká ho̱-de, ye̱ ken Saduki-ne̱ ye̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so. (Saduki-ne̱ ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ a m-ine̱ a mere̱ á). Ye̱ citu̱ru̱ wu̱ kà cot-o̱.
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱r-Yoos, Mosa ze̱e̱g, ‘U̱rege̱ ne̱t marag ba wu̱ u̱n mat yakar, heno u̱n wu̱ ge ká ko-gwo̱r-wu̱, remen wu̱ metu̱té̱ ká wu̱ mare̱ à wà, wu̱ he de̱k u̱n cim-yo u̱n wu̱ à.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 To̱, be u̱n te̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ makt yan-campo̱-ne̱ ne̱n ta'yoor. Wu̱ ro̱ se̱k-wu̱ a gaaru̱ u̱t-ge, wu̱ maru̱ru̱ ba wu̱ u̱n mat. Ayoore̱-wu̱ gaaru̱ ká ko-gwo̱r-wu̱.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Káane̱ dooru̱ m-ko̱r be-de u̱n ayoore̱-wu̱ ba wu̱ u̱n mat yakar. Atette̱-wu̱ gaaru̱ ká ne'a-wu̱, har wo̱o̱ru̱ u̱n ata'yoore̱-wu̱.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 U̱r-ko̱m, ká ne'a-wu̱ maru̱ru̱.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 To̱, ru̱ru̱ te̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱, ¿ne'a wan wu̱ ne̱ wu̱ he m-warag be-de u̱n ye̱? Remen myet-mo̱ u̱n ye̱, ta'yoor-ye̱ geestu̱ wu̱!”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, wu̱ zee, “Yo suu no̱ à yo ro no̱ nap Ma-to̱ Shir á. Komo no̱ nap be̱e̱b-de Shir á.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Da-o̱ margan-ne̱ he m-ine̱ à, ye̱a ge u̱t-ge á. Se̱ de̱ ye̱a wakte̱ u̱ntu̱n yan-to̱m-ye̱ Shir n-To̱n.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 “Komo mo̱sse̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱, ¿no̱ karante̱ rii-yo Shir ru̱ru̱ no̱ á? Cin da-o̱ Ibrahi, Ishaku, u̱n Yakubu ne̱ mare̱ à Shir ze̱e̱g,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Me̱ ro̱ Shir Ibrahi, Shir Ishaku, komo Shir Yakubu.’ Remen kaane̱, wu̱ wu̱ ro̱ Shir o̱ u̱n ya-m-ho̱o̱g, ba o̱ u̱n margan-ne̱ á.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Bo̱ hun-ne̱ ho̱gu̱te̱ káane̱ à, ye̱ hyanu̱ru̱ hyat-to̱ u̱n yoos-de u̱n wu̱.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Bo̱ Parisa-ne̱ ho̱gu̱te̱ Saduki-ne̱ kum to̱ m-ce̱p be-de u̱n shas-o̱ u̱n wu̱ á, ye̱ mo̱rgu̱ru̱. Ye̱ cit wu̱ o̱ ma u̱n ye̱ cot-o̱.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Wu̱ ken wan-napse̱ o-karamsa wu̱ be-de u̱n ye̱ citu̱ru̱ Ye̱so o-cot remen wu̱ cept Ye̱so. Wu̱ ze̱e̱ru̱,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Wa-u̱r-Yoos, ¿o̱ ke karamsa-o̱ jiishe̱ m-'wo̱ns be-de u̱n karamsa-u̱t Mosa?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ye̱so shasu̱ru̱, wu̱ zee, “Co̱n Yawe Shir ru u̱n kap o̱ u̱n hur u̱n du, u̱n kap o̱ u̱n ho̱o̱g ru ne̱, u̱n kap o̱ u̱n nap-u̱s ru ne̱.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 O̱ ka o̱ ro̱ karamsa-o̱ u̱r-takan, komo o̱ ro̱ o-go̱s o̱ be-de u̱n to̱ ká.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ayoore̱-o̱ u̱ntu̱n o̱ u̱r-takan o̱ ro̱, ‘Co̱n yan-bo̱r-u̱s ru bo̱ o co̱ne̱ hi u̱n du à.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Myet yoos-u̱r Mosa u̱n to̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱, n-me̱ u̱n to̱ ká karamsa-u̱t yoor-to̱ rwu̱u̱ne̱.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Bo̱ Parisa-ne̱ kargu̱te̱ be-u̱r Ye̱so à, Ye̱so citu̱ru̱ ye̱ o-cot.
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Yan yo ne̱ ro̱ barag-u̱s no̱ mo̱sse̱ u̱n Kiristi ne̱? ¿Wà wan wu̱ ne̱?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “To̱, ¿re no̱me̱ Dawuda u̱n be̱e̱b-de o-Ku̱kt, wu̱ ro̱tte̱ wu̱ m-ze̱e̱ ‘Go̱s-wu̱’? Remen Dawuda ze̱e̱g,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Yawe ze̱e̱g Go̱s-wu̱ wu̱ ma re,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 ¿U̱rege̱ Dawuda ro̱ m-ze̱e̱ u̱n Kiristi, ‘Go̱s-wu̱ re,’ to̱, re no̱me̱ Kiristi waragte̱ wà u̱n wu̱?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Yatt-wu̱ hoksu̱ wu̱ m-shas á. Bo̱ u̱n ká ho̱-de yatt-wu̱ kume̱ jaab remen wu̱ cit wu̱ o̱ ken cot-o̱ á.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.