Marcos 14
ut-Hun New Testament (DUD) vs ACF
1 Kuks ho̱-u̱t yoor Yahuda-ne̱ nomot biki-to̱ ye̱ ro̱ m-no̱m à Biki-o̱ m-Pas u̱n Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist ne̱. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱ ye̱ ho̱o̱bu̱ru̱ co̱w-yo u̱n ship u̱n Ye̱so u̱r-hyow ba hun-ne̱ ye̱ u̱n nap, ye̱ hoot wu̱.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Amba ye̱ ze̱e̱ru̱, “A ship wu̱ ho̱-de o-biki á, taase hun-ne̱ 'yons o-zaaz.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ye̱so ro bo̱-o̱ o-Betanya u̱n hur-o Simo̱n ko-cim. Wu̱ ro u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱, wu̱ ken ne'a-wu̱ co̱wnu̱ru̱ u̱n u̱r-batta ne̱ de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n. Wu̱ bu̱'u̱gu̱ru̱ nu-de u̱n ka tur-de. Wu̱ duusu̱ru̱ Ye̱so mo̱ u̱r-hi.Batta-de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin|src="hk00142c.tif" size="col" copy="Knowles" ref="14:3"
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Bo̱ wu̱ duusu̱te̱ wu̱ mo̱ à, ye̱ ken ye̱, ye̱ ro kane̱ à, ye̱ swooru̱ u̱s-ryaab. Ye̱ ze̱e̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱, “¿Ya hante̱ atte̱ m-naas m-no̱w kaane̱?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 No̱w-mo̱ woose̱ ne̱t nom se̱nge̱-mo̱ u̱t-ho̱ zungu-u̱s tet [300] wu̱ kumut ka hwo̱r-ye̱. Depete̱ a beeb mo̱ a yaas ko̱o̱b-ne̱ ka hwo̱r-ye̱.” Ye̱ kangsu̱ru̱ wu̱.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱n ye̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Yage̱ no̱ wu̱. ¿Remen yan o̱ no̱tte̱ wu̱ m-rangse̱? Wu̱ nomu̱tu̱ me̱ rii-yo u̱r-bon.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ko̱ o̱ ke da-o̱ no̱ mo̱sse̱ u̱n ko̱o̱b-ne̱ ne̱. Da-o̱ no̱ co̱ne̱ à, ka da-o̱, no̱ he ye̱ m-'ya m-yar. Amba me̱, no̱ mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱ ho̱-u̱r bi á.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Wu̱ no̱mo̱g rii-yo wu̱ hokse̱ m-no̱m à. Wu̱ duusu̱te̱ wu̱r-o re no̱w-mo̱ m-shi'igin remen zo̱nge̱-to̱ u̱n du̱k re.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, kap be-de a he rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m à, ho̱no o-dak kap rii-yo ka ne'a-wu̱ no̱me̱ à, a ma'as yo m-rwo̱r remen a bakste̱ u̱n wu̱ ne̱.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Da-o̱ Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ro̱ m-no̱m Biki-o̱ m-Pas à, Yahudas Iskariyoti, wan-gaan be-de u̱n ka o̱p u̱n yoor-ye̱, haaru̱ be-de u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir remen ye̱ hongsu̱té̱ bo̱ wu̱ he ye̱ bo̱bse̱ u̱n Ye̱so à.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ no̱mu̱ru̱ o-zak. Ye̱ e̱ssu̱ru̱ u̱t-ma u̱n wu̱ ne̱ ye̱a ya'as wu̱ hwo̱r. Wu̱ ne̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ hoob-o̱ o-co̱w wu̱ ya'aste̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n ye̱.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 A wo̱o̱n da-o̱ u̱n ho̱-de u̱r-takan de Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist, ho̱-de u̱n m-penem u̱n ca remen baks u̱n ho̱-de ye̱ rwu̱u̱nte̱ o-Masar à. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱. “¿Ke ne̱ o̱ o co̱ne̱ te̱ he te̱ nomo wo̱ rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Wu̱ to̱mu̱ru̱ ne̱n yoor be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Co̱w no̱ o-bo̱. Da-o̱ no̱ co̱we̱, no̱ go'one̱ u̱n wu̱ ken campo̱-wu̱ ne̱. Wu̱ ro̱ u̱n tur-de m-ho̱ ne̱ u̱r-hi. No̱ do̱re̱ wu̱.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Hur-o̱ wu̱ cu̱we̱, no̱ cu̱w no̱ zee wa-o-hur, ‘Wa-u̱r-yoos-wu̱ zee, “¿ke ne̱ o̱ wu̱ he m-comse̱ ne̱ wu̱ reet Biki-o̱ m-Pas u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱?” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Wu̱a kute̱ no̱ caari-o̱ o-kuke̱ o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ o-kuke̱ à. O̱ ro̱ zo̱ngse̱ u̱s-saw ne̱ n-me̱. Káane̱ o̱, no̱ he na m-nome̱ rii-yo o-biki.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Yan-neke̱-m Ye̱so ruuru̱. Ye̱ co̱wu̱ru̱ o-bo̱. Ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à. Ye̱ nomu̱ru̱ wu̱ rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas káne̱.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Bo̱ ho̱-u̱r he̱bu̱te̱ à, Ye̱so wo̱o̱ru̱ mo̱sse̱ u̱n ka o̱p u̱n ne̱n yoor-ye̱ ne̱.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ye̱ ro m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱. Wu̱ ken wan-gaan-wu̱ be u̱n no̱, wu̱a ya'as me̱ u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t re, wu̱ te̱ m-re̱ te̱ u̱n wu̱ ne̱ à.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Me̱n-u̱t naasu̱ru̱ ye̱, ye̱ taknu̱ru̱ u̱s-cot u̱n gaan u̱n gaan. Ko̱ wu̱ ke wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Me̱ wu̱ o̱?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Wan-gaan be u̱n no̱, no̱ ne̱n o̱p u̱n yoor, wu̱ te̱tte̱ m-re̱ ko̱k-u̱r gaan à.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Wu̱ dooru̱ ye̱ m-ze̱e̱, remen me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, man meres bo̱ a ge̱ne̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir à. Amba ka ne̱t-wu̱ he me̱ m-ya'as à, wu̱a su̱ u̱r-ko̱o̱b, o̱tte̱ a ro makt wu̱ u̱n ho̱no o-dak á, roa jiish wu̱.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ye̱ ro u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱, Ye̱so de̱ku̱ru̱ u̱r-buro̱di, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Ka da-de ne̱, wu̱ bosru̱ru̱, wu̱ wongu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Hombe̱ no̱, wu̱r-o re o̱.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Wu̱ de̱knu̱ru̱ ya o-ko̱k u̱n ho̱-mo̱ u̱n yakar-ye̱ u̱n 'yo-yo o-anab ne̱. Bo̱ wu̱ nomte̱ u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir à, wu̱ ya'asu̱ru̱ kap mo̱ u̱n ye̱. Ye̱ swo̱o̱ru̱.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Hyo-m re mo̱ mo̱ u̱n shoos u̱n swo̱r o-nu o̱ Shir su̱ru̱ no̱ à, mo̱ a he m-dusune̱ remen hun-ne̱ de̱e̱n à.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ man do swo̱ u̱n ho̱-mo̱ o-anab á, se̱ ka ho̱-de u̱m he m-swo̱ m-pu̱ mo̱ à, be-de u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir à.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Bo̱ wu̱ komte̱ ye̱ m-ru̱re̱ kaane̱ à, ye̱ huru̱ Se̱p-o̱ u̱r-Bo̱ngo̱n de Shir. Ye̱ ruuru̱, ye̱ haaru̱ u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Kap-m no̱ no̱a som me̱. Me̱ u̱n ze̱e̱ yo ka remen a geneste̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir u̱nze:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Amba da-o̱ a 'yonsu̱ me̱ u̱n ho̱o̱g ne̱, man be no̱ m-wo̱ u̱n dak-o̱ o-Gariri.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ko̱ ye̱ som wo̱ kap, me̱ kam man som wo̱ á.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Nip-o̱ me̱ wo̱ m-ru̱re̱, Bitrus, ko̱ u̱n ka te̱t-mo̱ mo̱ ro̱o̱ne̱ à, rii-o̱ ke̱e̱g-yo o-kiit kenet so̱-o yoor, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-u̱s re so̱ o-tet.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Bitrus shasu̱ru̱ m-'wo̱ns ne̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ko̱ a roa ho me̱ mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱, man no̱m she-mo̱ u̱n nap-m ru á.” Kap mo̱ u̱n ye̱ ka ye̱ ze̱e̱.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ye̱so ne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱, bo̱ ye̱ heete̱ u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, ye̱ wo̱o̱ru̱ de ken tuk-de de a m-ze̱e̱ o-Gese̱mani à. Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “She'et no̱ kàne̱, u̱m konoste̱ Shir.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Wu̱ de̱ku̱ru̱ Bitrus u̱n Yakubu u̱n Yohana ne̱, wu̱ taknu̱ swo̱r u̱r-ko̱o̱b de̱e̱n. Wu̱ ro u̱s-barag, me̱n-u̱t naasu̱te̱ wu̱ de̱e̱n.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱n-u̱t naasu̱te̱ me̱ de̱e̱n. Wo̱ hyene̱, o zee me̱tt ho̱o̱g á. Wasu̱ no̱ me̱ kàne̱, no̱ she'et zo̱ngse̱.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Wu̱ argu̱ru̱ co hiin. Bo̱ wu̱ arge̱ o-co à, wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ n-dak, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ko̱ nomu̱tu̱ wo̱ o dossu̱ me̱ ka swo̱ u̱r-ko̱o̱b de?”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Wu̱ dooru̱ m-ze̱e̱, “Abba, Tato re, ko̱ yo ke rii-yo yo ro̱ m-nome̱ be u̱n du. U̱m co̱no̱g o dossu̱ me̱ ka swo̱ u̱r-ko̱o̱b de. Amba yanze barag-u̱s re se o he m-do̱re̱ á, se̱ barag-u̱s ru.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Bo̱ wu̱ mu̱u̱nte̱ be-de ye̱ ro à, wu̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ye̱ ro̱ m-rew. Wu̱ ze̱e̱ru̱ Bitrus, “¿Simo̱n, rew-mo̱ no̱ ro̱tte̱? Ashi, ¿no̱a hoks m-she'et zo̱ngse̱ ko̱ hiin á?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 She'et no̱ zo̱ngse̱, yish ho̱o̱ge̱, no̱ ma'as u̱n ko̱n-se Shir, taase no̱ he̱'e̱be̱ u̱r-ba'as da-de a megre̱ no̱. Me̱ u̱n ze̱e̱ yo ka remen ku̱kt-o tu̱nu̱ste̱ o̱ no̱m rii-yo depe̱ à, amba wu̱r-o ro̱tt m-'wo̱ns á.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ka da-de, Ye̱so dooru̱ m-warag komo wu̱ yage̱ ye̱. Wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir. Wu̱ dooru̱ m-rwo̱r bo̱ wu̱ ro rwo̱rge̱ à.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Har m-mo̱ka komo, wu̱ dooru̱ m-mu̱u̱n. Wu̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ye̱ ro m-rew. Rew-m bu̱pste̱ ye̱ de̱e̱n. Bo̱ ye̱ zu̱tu̱te̱ à, ye̱ taagu̱ru̱ ma-to̱ ye̱ he wu̱ m-shas à.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Wu̱ dooru̱ m-warag remen wu̱ konot Shir. Bo̱ wu̱ do m-mu̱u̱n, o̱ atette̱-o̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Har m-mo̱ka wu̱we̱-de no̱ ro̱tte̱ m-rew ne̱? Bo̱'o̱su̱te̱ kaane̱, da-o wooste̱. Gwo̱t me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, a ya'astu̱ me̱ u̱n kom-to̱ u̱n ya-u̱t-ba'as.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ine̱ no̱, a kew no̱ wu̱! Gwo̱t! Ká ne̱t-wu̱ ya'asu̱ me̱ à, wu̱ ka yow yow.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 A kane̱, rii-yo wu̱ bitu̱te̱ nu, Yahudas, wan-gaan be-de u̱n ka o̱p u̱n yoor-ye̱, wu̱ woosu̱nte̱ u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ de̱e̱n. Ye̱ ro u̱t-magay ne̱ u̱t-ko̱ ne̱. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱, u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ to̱mnu̱ ye̱.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Wu̱ he wu̱ m-ya'as à, wu̱ be'este̱ wu̱ gemeste̱ u̱r-hi u̱n ye̱ ne̱ u̱nze, “Wu̱ u̱m he m-hamat à wu̱ wu̱ ship no̱ wu̱, no̱ neke̱ u̱n wu̱ ne̱, no̱ 'er wu̱ u̱r-bon ne̱.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Bo̱ u̱n wo̱o̱n-m Yahudas wu̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wa-u̱s-Nap.” Yahudas hamtu̱ru̱ wu̱.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ye̱ hwo̱o̱ru̱ u̱t-kom, ye̱ shipu̱ru̱ wu̱.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Se̱ wan-gaan be-de u̱n yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ wu̱ ro eso kane̱ à, wu̱ muusu̱ru̱ magay-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ce̱tu̱ru̱ ko-gu̱w-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Wu̱ kupsu̱ru̱ wu̱ o-to̱.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿No̱ u̱n rwu̱u̱n u̱t-magay ne̱ u̱t-ko̱ ne̱, no̱ shipt me̱ u̱ntu̱n ko-hyow?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Ko̱ de ke ho̱-de me̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, me̱ no̱ m-yoose̱. No̱ ship me̱ á. Amba se̱ a nomu̱tu̱ me̱ bo̱ a ge̱ne̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir à.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ka da-de ne̱, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ kap ye̱ yagu̱ru̱ wu̱. Ye̱ argu̱ru̱ m-so̱m.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Se̱ wu̱ ken wan-campo̱ wu̱, wu̱ co̱p rii á se̱ o-gund u̱n ho̱n-de u̱n o̱, wu̱ do̱ru̱ru̱ Ye̱so. Bo̱ wu̱ do̱ru̱te̱ Ye̱so à, ye̱ shipu̱ru̱ wu̱.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Ye̱ rumsu̱ru̱ gund-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ so̱mu̱ru̱ bo̱ Shir mate̱ wu̱ à.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ye̱ neku̱ru̱ u̱n Ye̱so ne̱ be-de u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Kap Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱ ye̱ mo̱rgu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Bitrus ne̱ wu̱ do̱ndu̱ru̱ wu̱ m-pu̱pa ne̱ har u̱n 'wo̱o̱g-o̱ u̱n hur-o ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Wu̱ she'etu̱ru̱ be-de u̱n gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Wu̱ ro u̱n hwo̱'o̱t o-ra mo̱sse̱ u̱n ye̱ ne̱.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 A kane̱ Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ ne̱, yan-ya-u̱t-ma, kap ye̱ ho̱o̱bu̱ru̱ rii-yo a hette̱ m-ze̱e̱ Ye̱so no̱mo̱g u̱r-ba'as à remen ye̱ hoot wu̱, amba ye̱ kum á.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Ye̱ ken ye̱ de̱e̱n ye̱ sakku̱ru̱ wu̱ u̱t-ma u̱t-bo̱ amba ma-to̱ u̱n ye̱ to̱ haan u̱t-gaan á.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 A kane̱ komo ye̱ ken campo̱-ne̱ ye̱ inu̱ru̱ eso, ye̱ dooru̱ wu̱ ce'e̱ u̱t-bo̱:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 Ye̱ ze̱e̱ru̱. “Te̱ ho̱gu̱te̱ wu̱ ze̱e̱g wu̱a he̱e̱s Pyo-o̱ Shir o̱ hun-ne̱ ma'e̱ à, rii-yo ho̱-u̱t tet nomot wu̱ me'es o ho̱r-o̱, yanze ne̱ ma-to̱ u̱n ko-hun á.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Kap u̱n kaane̱ ne̱, ma-to̱ u̱n ye̱ to̱ haan u̱t-gaan á.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱ inu̱ru̱ n-te̱te̱ o̱ u̱n ye̱. Wu̱ citu̱ru̱ Ye̱so. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Wo̱ u̱n to̱ ken ma-to̱ ne̱ to̱ o he m-shas, be-de u̱n ma-to̱ ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ m-rwo̱r mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Amba Ye̱so ro temb o̱ u̱n wu̱. Wu̱ shas u̱t-ma á. Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱ dooru̱ wu̱ m-cit komo. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ashi, ¿wo̱ wu̱, Kiristi, Wà-wu̱ u̱n wa-o-kwu̱m-wu̱ Shir to̱mnu̱ te̱?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Me̱ wu̱. No̱a hyen me̱ komo, me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, me̱ tara u̱n kom-o̱ u̱r-re̱ o̱ Shir Wa-u̱r-Be̱e̱b. No̱a hyen komo me̱ m-rwu̱u̱n n-me̱ u̱t-ke'ente̱ n-To̱n shir.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab de̱e̱n. Wu̱ yishu̱ru̱ gund-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿To̱ ke ma-to̱ a co̱ne̱ m-ho̱ge̱ komo?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 No̱ ho̱gu̱te̱ de̱ yo'og-o̱ wu̱ yo'oge̱ Shir à! ¿Re no̱ hyan?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ye̱ ken ye̱ taknu̱ wu̱ m-copse̱ m-ta. Ye̱ ho̱kku̱ru̱ wu̱ yish, ye̱ wo̱su̱ru̱ wu̱ u̱r-de̱mbe̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ru̱ru̱ te̱ wu̱ wo̱su̱ wo̱ m-mo̱ka à!” Gu̱w-ne̱ komo ye̱ ma'asu̱ru̱ wu̱ u̱n hwo̱o̱ge̱ u̱t-raag.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ye̱ ka ro u̱n kuke̱-o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ o-kuke̱ à. Ye̱ ro u̱n piishe̱ u̱n Ye̱so u̱t-ma. Bitrus ro o-'wo̱o̱g n-dak. Wu̱ ken wan-ne'a-wu̱ ne̱, ko-gu̱w-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir,
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 wu̱ hyanu̱ru̱ Bitrus ro u̱n hwo̱'o̱t o-ra. Wan-ne'a gwo̱tu̱ru̱ Bitrus, wan-ne'a ze̱e̱ru̱, “Wo̱ mo̱sse̱ u̱n Ye̱so ne̱ ka wa-o-Nazaret-wu̱.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Amba Bitrus no̱mu̱ru̱ m-she. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ nap yo wo̱ rwo̱r á.” Wu̱ argu̱ru̱ m-rwu̱u̱n u̱n 'wo̱o̱g-o̱ u̱n pyo. Ke̱e̱g-o̱ o-kiit kanu̱ru̱.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ka wan-ne'a-wu̱ komo dooru̱ gwo̱t u̱n Bitrus. Wu̱ taknu̱ ru̱re̱ u̱n ye̱ ro eso eso kane̱ à, “Wu̱ ka, wan-neke̱-m Ye̱so wu̱.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Amba Bitrus dooru̱ m-no̱m m-she komo.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Wu̱ taknu̱ u̱s-to̱nd. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ nap ka ne̱t-wu̱ wu̱ no̱tte̱ u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ á.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 U̱n ra-o̱ wu̱ komte̱ m-rwo̱r à, u̱n gyept-o̱ u̱n yish, ke̱e̱g-o o-kiit kanu̱ru̱ ayoore̱-o̱. Bitrus baksu̱ru̱ ma-to̱ Ye̱so ru̱ru̱ wu̱ à. U̱nze “rii-o̱ ke̱e̱g-o o-kiit kenet so̱-o yoor, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-u̱s re so̱ o-tet.” Bo̱ wu̱ bakste̱ ká ma-to̱ à, wu̱ he̱bu̱ru̱ u̱s-'wo̱n.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.