Marcos 12
ut-Hun New Testament (DUD) vs NTLH
1 Ka da-de ne̱, Ye̱so taknu̱ ye̱ m-yoose̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Wu̱ ken ne̱t-wu̱ go̱'e̱ kat-o̱ u̱n anab. Wu̱ rigimsu̱ru̱ o̱ u̱n gagan. Wu̱ hinu̱ru̱ o-kuub remen wu̱ pot ho̱-mo̱ u̱n anab. Wu̱ no̱mu̱ru̱ sak-o̱ m-pipir remen u̱r-'er. Bo̱ wu̱ komse̱ à, wu̱ ya'asu̱ru̱ ya-to̱m ka kat-o̱. Ka da-de ne̱, wu̱ argu̱ru̱ m-neke̱ o̱ ken dak-o̱.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Da-o̱ anab nense̱ à, wa-o-kat to̱mu̱ru̱ ko-gu̱w-wu̱ u̱n wu̱ be-de u̱n ka ya-to̱m-ye̱, wu̱ deknu̱ wu̱ kwu̱kwu̱r-de u̱n wu̱.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Bo̱ ka ko-gu̱w-wu̱ wo̱o̱ne̱ be-de u̱n ya-to̱m à, ye̱ shipu̱ru̱ wu̱. Ye̱ bu'u̱ru̱ wu̱, ye̱ yanu̱ru̱ wu̱. Wu̱ argu̱ru̱ m-ji u̱t-kom m-zar.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ka da-de, wa-o-kat dooru̱ m-to̱m u̱n wu̱ ken ko-gu̱w-wu̱ u̱n ho̱n. Ka ko-gu̱w-wu̱ a do m-to̱m à, ye̱ ce̱ru̱ru̱ wu̱ u̱r-hi. Ye̱ reesu̱ru̱ wu̱ u̱r-ko̱o̱b.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Wa-o-kat dooru̱ m-to̱m u̱n wu̱ ken wu̱. Amba ka wu̱ a do m-to̱m à, ye̱ ho̱o̱ru̱ wu̱. Kaane̱ o̱, ye̱ nome̱ ye̱ ken ye̱ de̱e̱n. Ye̱ bu'u̱ru̱ ye̱ ken ye̱, ye̱ homu̱ru̱ ye̱ ken ye̱.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 “M-mo̱ka ne̱ wa-o-kat taagu̱te̱ wan-to̱m, se̱ wà u̱n wu̱ u̱n ho̱n-de u̱n wu̱, wu̱ wu̱ co̱ne̱ à. Wu̱ ze̱e̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱, ‘Kay, ka ya-to̱m-ye̱ ye̱a hyen 'e̱-m wà re.’ Ka da-de ne̱, wu̱ to̱mu̱ru̱ wà u̱n wu̱.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 “Amba ka ya-to̱m-ye̱ ze̱e̱ru̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, ‘Wà-wu̱ u̱n wa-o-kat-wu̱ ka. Haan no̱ a ho no̱ wu̱ remen cim-yo u̱n wu̱ waragté̱ yo ma na.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Ye̱ shipu̱ wu̱. Ye̱ ho̱o̱ru̱ wu̱. Ye̱ jorbu̱ru̱ u-de u̱n wu̱ pesto-de o-gagan.”
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Bo̱ Ye̱so komte̱ ye̱ m-ru̱re̱ u̱n ka ma-to̱ à, wu̱ citu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “To̱, ¿ya ne̱ wa-o-kat he m-no̱m? Se̱ wu̱ haante̱ wu̱ ho-m ka ya-to̱m-ye̱, wu̱ ya'as ye̱ ken ye̱ ka kat-o̱.” Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱,
9 Aí Jesus perguntou:
10 “No̱ karantu̱te̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir u̱nze,
10 Vocês não leram o que as
11 Mo̱ ka se̱nge̱-mo̱ u̱n Yawe mo̱.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Bo̱ Ye̱so ru̱ru̱te̱ ye̱ kaane̱ à, se̱k-ye̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ ye̱ napu̱ru̱ u̱nze ye̱ wu̱ tane̱ be-de u̱n ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱. Remen kaane̱, ye̱ hoborte̱ o-co̱w ye̱ shipt wu̱. Amba bo̱ ye̱ hyente̱ hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ à, gye̱r-o re̱e̱ru̱ ye̱. Ye̱ e̱s wu̱ m-ship á. Ye̱ yagu̱ru̱ wu̱. Ye̱ argu̱ru̱ arag-mo̱ u̱n ye̱.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Ka da-de ne̱, ye̱ to̱mu̱ru̱ wu̱ ye̱ ken hun-ne̱ ye̱. Ye̱ ro u̱n hoob-o̱ u̱r-taab remen ye̱ shipt wu̱, be-de u̱n ma-to̱ u̱n wu̱. Parisa-ne̱ ro kon u̱n hun-ne̱ ko-Gwo̱mo Here̱ ne̱.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Bo̱ ye̱ wo̱o̱bu̱te̱ à, ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wa-u̱r-Yoos, te̱ nepste̱ wo̱ wa-o-nip-wu̱ o ro̱. Wo̱ u̱n koos u̱n ne̱t á. Be u̱n du ne̱ yatt-wu̱ jiishe̱ wu̱ ken á. Wo̱ u̱n yoose̱ u̱n hun-ne̱ co̱w-yo Shir o-nip ne̱.” Bo̱ ye̱ nomte̱ u̱t-ma kaane̱ à, ye̱ citu̱ru̱ wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “¿Hond hond o̱ te̱ to̱p ko-Gwo̱mo Sisar hwo̱r-ye̱ u̱n tar? ¿Te̱ to̱p, ko̱ te̱ to̱p á?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ye̱so ne̱, bo̱ wu̱ nepte̱ she̱pe̱-o̱ u̱n ye̱ à, wu̱ citu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Ya u̱n yo ne̱ no̱tte̱ me̱ m-ce̱e̱b? Hantu̱ no̱ me̱ hwo̱r u̱m gu̱t.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ye̱ hantu̱ru̱ wu̱ hwo̱r. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Ho̱to̱-o wan o̱ ne̱ u̱n jin-u̱r wan ne̱ no̱ hyane̱ káne̱?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Bo̱ ye̱ waksu̱te̱ wu̱ kaane̱ à, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ya'as no̱ ko-Gwo̱mo Sisar rii-yo ro̱ yo ma Sisar à. Komo no̱ ya'as Shir rii-yo ro̱ yo Shir à.” Bo̱ ka hun-ne̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ káane̱ à, ye̱ hyanu̱ru̱ hyat-to̱ u̱n wu̱ de̱e̱n.Hwo̱r|src="42_Mark12.15_DenariusCoin.tif" size="col" copy="Gordon" ref="12:15-17"
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ro kon tomso. A ye̱ m-ze̱e̱ Saduki-ne̱. (Ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ margan-ne̱ ye̱a ine̱ be-de m-mar á.) Ye̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so. Ye̱ citu̱ru̱ wu̱.
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wa-u̱r-Yoos o̱, te̱ o-cot ne̱ te̱ cit wo̱. Mosa genu̱tu̱ te̱ ka karamsa-o̱ u̱nze se̱k-wu̱ mere̱, ba ye̱ u̱n mat u̱n ne'a u̱n wu̱, depete̱ heno u̱n wu̱ ge ka ne'a-wu̱, wu̱ metu̱té̱ se̱k-wu̱ yakar.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 O̱ ken den-o̱, a makt yan-campo̱-ne̱ ne̱n ta'yoor. Mat-de co gaaru̱ ne'a. Ye̱ ro wo̱o̱g kum u̱n yakar á, campo̱ maru̱ru̱.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Heno u̱n wu̱ su̱gu̱ru̱ ka ne'a-wu̱. Tomso ne̱, ye̱ kum yakar á, ka heno-o̱ dooru̱ m-mar. Wu̱ do̱nde̱ wu̱ à, ká bo̱-se ne̱ tomso ne̱, ka heno-o̱ dooru̱ m-mar ba u̱n yakar.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Har ka ne̱n ta'yoor-ye̱, kap mo̱ u̱n ye̱, ye̱ ga'e̱ ka ne'a-wu̱ à, ye̱ meru̱msu̱ru̱. Be-de u̱n ye̱ yatt-wu̱ kume̱ yakar á. Komo ká ne'a-wu̱ ye̱ ga'e̱ à, wu̱ dooru̱ m-mar.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 To̱, ho̱-de m-ine̱ mo̱ u̱n margan-ne̱, be-de u̱n ka ne̱n ta'yoor-ye̱, ¿wan wu̱ ne̱ wan ka ne'a gaan wu̱ remen kap mo̱ u̱n ye̱, ye̱ geeste̱ wu̱?”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Ye̱so waksu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ nap Ma-to̱ Shir á. No̱ napu̱ ne̱ be̱e̱b-de Shir á.
24 Jesus respondeu:
25 Ho̱-de m-ine̱ mo̱ u̱n margan-ne̱ a u̱n ga u̱t-ge á. Hun-ne̱ a warag u̱ntu̱n yan-to̱m-ye̱ Shir n-To̱n shir.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 U̱rege̱ ne̱ no̱a cit me̱ ma-to̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n margan-ne̱, ¿No̱ we̱t m-karante̱ taku̱rda-o̱ Mosa ge̱ne̱ á? Wu̱ ru̱ru̱ na u̱nze wu̱ ho̱gu̱te̱ co̱r-o̱ Shir n-te̱ yokor-o yar-yo. Shir ze̱e̱g wu̱, ‘Me̱ Shir Ibrahi wu̱ u̱m ro̱. Komo wu̱ ma Ishaku wu̱ u̱m ro̱, kap u̱n Yakubu ne̱.’
26 Vocês nunca leram no
27 Wu̱ ba Shir o̱ u̱n hun-ne̱ margan-ne̱ á, amba Shir o̱ u̱n yan-ho̱o̱g. No̱ ba'asu̱te̱ de̱e̱n.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Wu̱ ken wan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa wu̱ hyoknu̱ru̱ be-de u̱n ye̱. Wu̱ ho̱gu̱ru̱ ma-u̱t su̱nu̱te̱ Saduki-ne̱. Bo̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so shaks ye̱ u̱r-bon ne̱ à, wu̱ citu̱ru̱ Ye̱so. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿O̱ ke karamsa-o̱ jiishe̱ m-'wo̱ns?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Karamsa-o̱ jiishe̱ m-'wo̱ns à, o̱ ka: ‘Ho̱ge̱ no̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n dak-o̱ o-Isra! Yawe Shir na. Gwo̱mo-u̱t ro̱ ko̱n á, se̱ Yawe u̱n ho̱n-de u̱n Wu̱.
29 Jesus respondeu:
30 Was Yawe Shir ru. Was u̱n wu̱ ne̱ u̱n hur-u̱r u̱n du ne̱ kap, u̱n kap o̱ u̱n ho̱o̱g ru ne̱, u̱n kap nap-u̱s ru ne̱, komo u̱n 'wo̱ns-m ru ne̱.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Ho̱ge̱ no̱ karamsa-o ayoore̱-o̱ tomso ne̱, ‘Se̱ no̱ was o̱r no̱ ne̱ m-so̱k ne̱ bo̱ no̱ wasse̱ hi u̱n no̱ à.’ Yatt karamsa-to̱ jiishe̱ to̱ ka yoor-to̱ m-'wo̱ns á.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Bo̱ ka wan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa wu̱, ho̱gu̱te̱ shas-o Ye̱so à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ka o̱, Wa-u̱r-Yoos, o rwo̱ro̱g o-nip. Shir o̱ ro̱ ko-Gwo̱mo na. Gwo̱mo-u̱t ro̱ ko̱n á, se̱ Shir u̱n ho̱n-de u̱n o̱.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Depete̱ ne̱t was wu̱ kap u̱n hur-u̱r gaan, u̱n nap-se u̱n wu̱ ne̱ kap komo u̱n 'wo̱ns-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ kap, komo wu̱ was u̱n yan-bo̱r-se u̱n wu̱ ne̱ bo̱ wu̱ ro̱ m-was u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ à. O̱ aragte̱ kap yar-mo̱ wu̱ ya'ase̱ Shir à u̱n rem-se a tu̱kse̱ ne̱ be-de u̱r-seke̱ à.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Ye̱so napu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱ shaks wu̱ u̱s-nap ne̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Kuks wo̱ hiin o tu̱wu̱t be-de u̱n gwo̱mo-to̱ Shir.” Bo̱ Ye̱so ru̱ru̱tu̱ wu̱ kaane̱ à, yatt-wu̱ kume̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n wu̱ cit wu̱ yo ken rii-yo á.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Bo̱ Ye̱so ro u̱r-yoos u̱n Pyo-o̱ Shir à, wu̱ citu̱ru̱ o-cot, “¿Re o̱ yan-Yoos-de o-karamsa zette̱ u̱nze Kiristi, wà Dawuda wu̱?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Ku̱kt-o̱ Shir rwo̱'o̱g Dawuda m-ze̱e̱:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Dawuda u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ ak wu̱, ‘Wan-Ko̱yan,’ u̱rege̱ ka o̱, ¿Re o̱ Wan-Gwu̱ he m-warag wà Dawuda?”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Bo̱ wu̱ yoose̱ ye̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱m no̱ ja u̱n yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ne̱, yan-co̱n-to̱ u̱t-tu̱w u̱n carri-to̱ u̱t-co̱p ne̱, u̱n co̱n-to̱ u̱n gas-de m-se̱e̱b ne̱ be-de u̱t-baab.
38 Ele dizia ao povo:
39 Ye̱ he u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, ko̱ o-biki, ye̱ ro̱ u̱n ma'as u̱n hoob-o̱ u̱n de̱e̱g-to̱ u̱r-bon remen ye̱ she'etté̱ she'et-de m-nu̱.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Myet u̱n kaane̱ ye̱ ro̱ u̱n ku̱u̱s u̱n saw-to̱ u̱n gwo̱r-ne̱. Ye̱ ro̱ m-she'et de̱e̱n u̱n ko̱n-se Shir remen a zeet ye̱ yan-do̱re̱ u̱n Shir ye̱ hur-u̱r gaan. Ye̱, a he ya-u̱r-ko̱o̱b de jiishe̱ à.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Bo̱ Ye̱so she'ete̱ yow yow be-de a u̱n he̱'e̱dbe̱ m-yar à, wu̱ ma'asu̱ m-gwo̱t u̱n hun-ne̱ de̱e̱n bo̱ ye̱ m-he̱'e̱dbe̱ u̱n hwo̱r à. Ya-o-kwu̱m he̱'e̱dbu̱ru̱ hwo̱r de̱e̱n.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ka da-de, wu̱ ken ko-ko̱o̱b-wu̱ ko-gwo̱r haanu̱ru̱ wu̱ he̱'e̱dbu̱ru̱ ne̱ra u̱t-yoor.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Ye̱so agnu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ be-u̱r gaan. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, ka ko-gwo̱r-wu̱ ko-ko̱o̱b he̱'e̱dbu̱te̱ yo jiishe̱ à n-me̱ u̱n be-de a he̱'e̱dbe̱ m-yar, arge̱ ko̱wan.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 U̱m ze̱e̱g yo kà remen ye̱ ken ye̱ he̱'e̱dbu̱te̱ hiin be-de u̱n yo ro̱ ye̱ de̱e̱n à be-de u̱n kwu̱m-o̱ u̱n ye̱. Amba wu̱, myet u̱n ko̱o̱b-de u̱n wu̱ ne̱ wu̱ he̱'e̱dbu̱te̱ myet yo ro̱ wu̱ à. Wu̱ ya'aste̱ kap yo wu̱ ro̱tte̱ à.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.