Lucas 22
ut-Hun New Testament (DUD) vs NAA
1 Da-o ro̱ yow yow o̱ u̱n Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist o̱ hun-ne̱ m-aag Biki-o̱ m-Pas à.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ ro̱ u̱n gye̱r-o̱ u̱n hun-ne̱, remen kaane̱ ye̱ co̱wu̱ru̱ hoob-o̱ u̱n bu̱-se ye̱ hette̱ ho̱ u̱n Ye̱so ba hun-ne̱ u̱n nap à.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t co̱wu̱ru̱ u̱n hur-u̱r Yahudas, wu̱ a m-ze̱e̱ Iskariyoti à, wan-gaan be-de yan-neke̱-m Ye̱so o̱p u̱n yoor [12].
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Yahudas haaru̱, wu̱ no̱mu̱ru̱ u̱t-ma u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir u̱n caari-ne̱ ne̱ yan-'er-de u̱n Pyo-o̱ Shir bo̱ wu̱ he ye̱ m-bo̱pse̱ u̱n Ye̱so à.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Zak-o ho̱o̱ru̱ ye̱, ye̱ ze̱e̱ru̱ ye̱a top wu̱ hwo̱r.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yahudas e̱su̱ru̱ kaane̱, komo wu̱ taknu̱ru̱ hoob-o̱ u̱n da-o̱ jiishe̱ u̱r-bon à, o̱ wu̱ hette̱ ye̱ m-bo̱pse̱ u̱n Ye̱so à, ba hun-ne̱ u̱n nap.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Da-o̱ u̱n Biki-o̱ u̱t-Buro̱di to̱ ba m-Yist wo̱o̱nu̱ru̱ da-o̱ a he pan u̱n ca-yo u̱r-seke̱ yo u̱n rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas à.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ye̱so to̱mu̱ru̱ Bitrus u̱n Yohana, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ha no̱ zo̱nge̱ no̱ nom rii-yo m-re̱ yo u̱n Biki-o̱ m-Pas a reet no̱!”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Ke ne̱ o̱, o co̱ne̱ te̱ nom ka rii-yo m-re̱ yo?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Wu̱ shasu̱ru̱, “Bo̱ no̱ m-co̱w o-bo̱ à, no̱a gonte̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ de̱kne̱ de̱de̱-o̱ m-ho̱ à. Do̱ru̱ no̱ wu̱ u̱n hur-o̱ wu̱ cu̱wte̱ à.
10 Jesus lhes explicou:
11 No̱ zee ka wa-o-hur wu̱: ‘Wa-u̱r-Yoos ze̱e̱g te̱ cit wo̱, ¿o̱ ke kuke̱-o̱ yan-neke̱-m re u̱n me̱ ne̱ hette̱ m-re̱ rii-yo m-re̱ yo u̱n Biki-o̱ m-Pas?’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Wu̱a kutu no̱ caari-o̱ o-kuke̱ o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ à, kane̱ no̱ he na no̱me̱ u̱n rii-yo m-re̱.”Caari-o̱ o-kuke̱ o̱ a ma'e̱ n-to̱n u̱n o̱r u̱n o̱ à|src="lb00235c.tif" size="col" copy="Bass" ref="22:7-13"
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ye̱ ruuru̱ komo ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ rii hond hond bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à. Komo ye̱ no̱mu̱ru̱ rii-yo m-re̱ yo Biki-o̱ m-Pas.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Bo̱ da-o wo̱o̱nte̱ à, Ye̱so she'etu̱ru̱ be-de u̱n re̱ rii-yo m-re̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ u̱n wu̱ ne̱.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱m co̱no̱g de̱e̱n, u̱m re ka rii-yo m-re̱ yo u̱n Biki-o̱ m-Pas o̱ u̱n no̱ ne̱, ka da-de u̱m swo̱o̱ru̱ u̱r-ko̱o̱b!
15 Então Jesus lhes disse:
16 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, man re yo komo á, se̱ da-o Shir ko̱me̱ gwu̱-o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ à.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ka da-de Ye̱so de̱ku̱ru̱ u̱r-ibitte̱ de m-mo̱di, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “De̱k no̱, no̱ wong.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka har ma co, man su̱ ka 'wu̱u̱r-o̱ á, se̱ gwo̱mo-to̱ Shir wo̱o̱nte̱.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ka da-de wu̱ de̱ku̱ru̱ u̱r-buro̱di wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir, wu̱ catu̱ru̱ de. Wu̱ ya'su̱ru̱ ye̱, wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Wu̱r-o re o̱ ka o̱ u̱m seke̱, rem no̱ à. Se̱ngu̱ no̱ m-no̱m kaane̱ no̱ ma'aste̱ me̱ m-baks.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Kang-o gaan, wu̱ yasu̱ ye̱ ka ibitte̱-de da-o̱ ye̱ reese̱ rii-yo m-re̱ à. Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Ka ibitte̱-de swo̱r o-nu o̱ o-pu̱ o̱ dea e̱s u̱n hyó-m re, mo̱ a wu̱u̱se̱ rem no̱ à.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 “Gwo̱t no̱! Ka wu̱ he me̱ m-bo̱pse̱ be-de ya-u̱t-yage̱ à, wu̱ ro̱ kane̱ u̱n me̱ ne̱ be-de u̱n rii-yo m-re̱!
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Wà-wu̱ u̱n ne̱t wu̱a mer bo̱ Shir e̱sse̱ à. Amba ka wu̱ yase̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, wu̱a warag rii-yo u̱r-'wo̱n!”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ye̱ taknu̱ru̱ citu̱n hi u̱n de u̱n ye̱, “¿Wan wu̱ ne̱ be-u̱r na, wu̱ he no̱m u̱n ka rii-yo à?”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ma-u̱t su̱nu̱te̱ be-de u̱n yan-neke̱-m Ye̱so, to̱ u̱n wu̱ he go̱s-wu̱ à, be-de u̱n ye̱.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ya-o-dak, ye̱ ro̱ ye̱ m-kute̱ m-'wo̱ns. Komo ka gwo̱mo-ne̱ ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, ‘Nay-ne̱ ye̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱.’
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Kaane̱ no̱ he m-nom, go̱s-wu̱ be-u̱r no̱, se̱ wu̱ waragte̱ re̱k-wu̱, komo wa u̱n co, se̱ wu̱ muute̱ hi u̱n de u̱n wu̱ u̱ntu̱n ko-gu̱w.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿Wa ro̱ go̱s-wu̱ ne̱, ka wu̱ she'ete̱ wu̱ reete̱, ko wu̱ no̱me̱ wu̱ hante̱ à? Wu̱ she'ette̱ wu̱ reet à. Amba u̱m ro̱ be-u̱r no̱ u̱ntu̱n wu̱ no̱me̱ wu̱ hante̱ à.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “No̱ ro̱ u̱n me̱ ne̱ kap bo̱ u̱n meger-u̱t re.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Komo bo̱ Tato re sagbu̱ me̱ u̱t-gwo̱mo à, kaane̱ u̱m sagbu̱ no̱.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 No̱a re̱ no̱a su̱ da-o̱ u̱n gwo̱mo-u̱t re, komo no̱a she'et u̱t-comos remen no̱a piish ma-to̱ u̱n ka baag-u̱t o̱p u̱t-yoor [12] to̱, to̱ o-Isra.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Bitrus, Bitrus! Ho̱ge̱! Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t ko̱no̱g a 'ye wu̱ o-da wu̱ megertu̱ no̱ kap, a wongte̱ yo u̱r-bon, u̱n yo ba u̱r-bon ne̱, bo̱ ya-to̱m ro̱ u̱n wong u̱n hyo u̱n kwa ne̱ à.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Amba u̱m ko̱no̱g rem ru, bo̱ wo̱a tuku me̱ o-cin á. Komo o she̱r be u̱n de, o ru̱ o̱r ru ne̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Bitrus shasu̱ru̱, “Go̱s-wu̱, u̱m ro̱ zo̱ngse̱ a ke'et me̱ u̱n wo̱ ne̱, u̱m meret komo u̱n wo̱ ne̱!”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Bitrus, me̱ wo̱ m-ru̱re̱, wo̱a no̱m she'-m re o-tet rii-o̱ ke̱e̱g-yo o-kiit kenet.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ka da-de Ye̱so citu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. “Bo̱ u̱m tomu̱ no̱ ka da-de ba u̱n ba-de u̱n hwo̱r, ba o-ba, ba u̱t-ka'ante̱, ¿ya u̱n yo no̱ taage̱?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Amba m-mo̱ka, bo̱ u̱n wu̱ ro̱ u̱n ba-de u̱n hwo̱r ne̱ à, ko o-ba, wu̱ dek, komo bo̱ u̱n wu̱ ro̱ ba o-magay à wu̱ beeb matuku-de u̱n wu̱, wu̱ o o-gaan.
36 Então Jesus lhes disse:
37 No̱m no̱ yo, remen Ma-to̱ Shir to̱ ze̱e̱g, ‘A muut wu̱ ko-ya-u̱r-ba'as,’ se̱ to̱ waragte̱ o-nip, remen to̱ a ge̱ne̱ u̱t-ma re à to̱a mit o-nip.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱t! Go̱s-wu̱, magay-u̱t yoor-to̱ ka!”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Ye̱so yagu̱ru̱ o-bo̱ wu̱ ruuru̱, bo̱ wu̱ we̱te̱ m-nom à, n-to̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ neku̱ru̱ u̱n wu̱ ne̱.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Bo̱ wu̱ wo̱ ka be-de à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ko̱n no̱ bo̱ a meger no̱ á.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ka da-de wu̱ argu̱ru̱ wu̱ yage̱ ye̱ u̱ntu̱n hew-de u̱n jor-o̱ u̱r-ta'ar, komo wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ n-dak, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Tato re, u̱rege̱ o co̱no̱g, wo̱ yage̱ me̱ m-su̱u̱t ka ko̱o̱b-de á. Anze u̱n co̱n-m re á, amba no̱m bo̱ o co̱ne̱ à.”
42 dizendo:
43 Ko wan-to̱m-wu̱ Shir haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ dooru̱ wu̱ m-'wo̱ns.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 U̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, wu̱ ko̱ne̱ Shir arge̱ n-ga, su̱samb-mo̱ u̱n wu̱ ro̱ m-he̱'e̱n n-dak u̱ntu̱n m-hyó.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Bo̱ wu̱ ine̱ be-de u̱s-ko̱n à, wu̱ wargu̱ru̱ be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Wu̱ 'wo̱s ye̱ ro̱ m-rew, ye̱ karag remen hur-de u̱n ye̱ naasu̱te̱.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ m-rew? Ine̱ no̱, no̱ ko̱n Shir bo̱ a meger no̱ á.”
46 E disse:
47 Ye̱so ro̱ u̱t-ma, bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ wo̱o̱nu̱ru̱. Wan-gaan be-de u̱n ka o̱p u̱n yoor [12] ye̱, jin-de u̱n wu̱ Yahudas tekne̱te̱ ye̱ co. Wu̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so wu̱ hamtu̱ru̱ wu̱.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Yahudas, ¿u̱r-hamat o̱, o he bo̱pse̱ u̱n ya-u̱t-yage̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Bo̱ yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ ro kane̱ à, hyane̱ yo he m-no̱m à, ye̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, ¿te̱ dum u̱n ye̱ ne̱ u̱n magay-u̱t te̱?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Wan-gaan be-de u̱n ye̱, kupsu̱ru̱ to̱-o̱ u̱n so̱ u̱n kom-o̱ u̱r-re̱ o̱ u̱n ko-gu̱w-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Yagu̱ no̱ kaane̱!” Wu̱ ci'u̱ru̱ to̱-o̱ u̱n ka ne̱t-wu̱, wu̱ dapu̱ru̱ o̱.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, u̱n caari-wu̱ u̱n yan-'er-de u̱n Pyo-o̱ Shir ne̱ u̱n se̱k-ye̱ ne̱, ye̱ haane̱ kane̱ ye̱ shipt wu̱ à. “¿Remen yan o̱ no̱ haante̱ u̱t-magay ne̱, u̱t-ko̱ ne̱, sa o zee me̱ ko-hyow-wu̱?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 U̱m ro u̱n no̱ ne̱, ko̱ o̱ ke da-o̱ u̱n Pyo-o̱ Shir, komo no̱ meger no̱ shipt me̱ á. Amba da-o̱ no̱ o̱ ka da-o yan-me̱n-u̱t jaas-to̱ ro̱ u̱t-gwo̱mo à.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ye̱ shipu̱ru̱ Ye̱so, ye̱ neku̱ru̱ u̱n wu̱ ne̱, u̱n hur-o̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, Bitrus ro̱ ye̱ m-do̱re̱ n-jim u̱r-hew ne̱.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Yan-hwo̱'o̱t o-ra do̱'o̱g o-ra u̱n te̱te̱-o̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir, komo Bitrus ro̱ kane̱.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Da-o wan-gaan ne'a be-de u̱n gu̱w-ne̱, hyane̱ wu̱ tara kane̱ be-de o-ra à. Ka ne'a-wu̱ tuuru̱ wu̱ yish. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ka ne̱t-wu̱ ma wan-neke̱-m Ye̱so wu̱!”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Amba Bitrus she'u̱ru̱, “Ne'a, me̱ nap ka ne̱t-wu̱ á!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 O-da hiin, wu̱ ken ne̱t-wu̱ ze̱e̱ru̱ Bitrus, “Wo̱ ma wan-gaan-wu̱ be-de u̱n ye̱!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Bo̱ da-o jimite̱ komo à. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ she̱ru̱ru̱ gu̱ng, wu̱ ze̱e̱ru̱. “She-m mo̱ ko̱n á, ka ne̱t-wu̱ ro̱ u̱n do̱re̱ u̱n Ye̱so, remen wu̱ ma ko-ya-o-Gariri-wu̱!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Amba Bitrus shasu̱ru̱, “Ka ne̱t-wu̱, me̱ nap yo wo̱ m-rwo̱r á!”
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Ye̱so waktu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱ wu̱ gwo̱tu̱ru̱ Bitrus, komo Bitrus baksu̱ru̱ Ye̱so ze̱e̱g wu̱, “Wo̱a nom she'e-m re o-tet rii-yo o-kiit yo kenet.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Bitrus jogu̱ru̱ u̱s-kan.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ ro̱ u̱n er-u̱r Ye̱so à, ye̱ no̱mu̱ru̱ wu̱ u̱r-ar, u̱s-so̱ro̱g ne̱, ye̱ co̱psu̱ru̱ wu̱ m-ta.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ye̱ ho̱kku̱ru̱ wu̱ u̱r-magund u̱n yish. Ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Wa wo̱su̱ wo̱? Rwo̱r!”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Komo ye̱ nomu̱ru̱ wu̱ ma-to̱ u̱n naas u̱t-me̱n.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Bo̱ ish geste̱ à, se̱k-ye̱, u̱n Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ne̱, u̱n yan-Yoos-de o-karamsa ne̱ mo̱rgu̱ru̱ be-u̱r gaan, komo a hantu̱ru̱ Ye̱so be-de u̱n ka Mo̱ro̱g-de u̱n Se̱k-ye̱ de.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ye̱ zee, “Ru̱ru̱te̱, ¿wo̱ ‘Kiristi’?”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 U̱rege̱ komo u̱m cikt no̱, no̱ hede me̱ m-shas á.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Amba m-mo̱ka, har u̱n co, Wà-wu̱ u̱n ne̱t a she'et u̱r-re̱ de u̱n Shir be-de u̱t-gwo̱mo.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ye̱ ze̱e̱ru̱ kap, “¿Wo̱ wu̱ ro̱, Wà-wu̱ Shir?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ye̱ ze̱e̱ru̱ komo, “Te̱ co̱n ye̱ he te̱ m-su̱'e̱ á! Te̱ u̱n hi u̱n te̱, te̱ ho̱gu̱te̱ yo wu̱ ze̱e̱ à!”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.