João 6
ut-Hun New Testament (DUD) vs NTLH
1 Bo̱ Ye̱so komte̱ u̱t-ma u̱n Yahuda-ne̱ ne̱ à, wu̱ inu̱ru̱, wu̱ haaru̱ pesto-de u̱n Mar-o̱ o-Gariri, (mo̱ a m-aag Mar-o̱ o-Tiberiyos à).
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ argu̱ru̱ wu̱ m-do̱re̱ remen ye̱ hyanag rem-se u̱t-hyat se wu̱ no̱me̱ be-de u̱n ya-u̱s-go̱m à.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Ye̱so ne̱, wu̱ daaru̱ n-to̱n o-haag u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Wu̱ she'etu̱ru̱ n-to̱n u̱n ye̱ ne̱.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ye̱ ro̱ káne̱, da-o̱ u̱n Biki-o̱ m-Pas o̱ u̱n Yahuda-ne̱ wosonte̱ yow yow.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Ye̱so dassu̱ru̱ u̱r-hi, wu̱ hyanbu̱ru̱ hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ ye̱ ro̱ wu̱ m-kawan. Wu̱ ze̱e̱ru̱ Pirip, “¿Ke ne̱ o̱ a he o̱o̱n u̱n rii-yo m-re̱ yo a he m-ya'as u̱n ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ reet?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Wu̱ u̱n ze̱e̱ kááne̱ remen wu̱ megerté̱ Pirip. Wu̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ nepste̱ rii-yo wu̱ he m-nom à.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Pirip shasu̱ru̱ wu̱, “Ko̱ a o̱o̱n rii-yo m-re̱ yo u̱n gu̱wu̱s-de u̱n re̱ng-u̱s eer, yoa bo'os ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ kumut, wu̱ re̱ á.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Wu̱ ken wu̱ ro kon be-de u̱n yan-neke̱-m Ye̱so, jin-de u̱n wu̱ Andarawus (heno Simo̱n Bitrus ne̱). Wu̱ ru̱ru̱ ye̱,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Wu̱ ken wan-campo̱ wu̱ ro kon kàne̱ u̱n bos-to̱ u̱t-buro̱di ne̱ u̱t-taan u̱n jan ne̱ yoor. ¿Amba yan ye̱ a bo'os hun-ne̱ o-hakt bo̱ ye̱ ro̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, ye̱ ru̱re̱ hun-ne̱ ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱, wu̱ she'et. Ká be-de ne̱ de ro̱ u̱n gwo̱-u̱t yar-to̱ ne̱ de̱e̱n. Hun-ne̱ she'etu̱ru̱. Campo̱-ne̱ wooste̱ be-de u̱n dugu-u̱s taan [5,000].
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Bo̱ ye̱ she'ette̱ à, Ye̱so de̱ku̱ru̱ ka bos-to̱ u̱t-buro̱di to̱. Wu̱ no̱mu̱ru̱ u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir. Bo̱ wu̱ nomte̱ u̱r-bo̱ngo̱n à, wu̱ wongu̱ru̱ ka hun-ne̱ ye̱ kap. Wu̱ wongu̱ru̱ ye̱ ka jan-ye̱ komo. Ye̱ re̱e̱ru̱, ko̱wan wu̱ ciig.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Bo̱ ye̱ cikste̱ à, Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, ye̱ karagse̱ ka to̱ kwange̱ ye̱ à, taase to̱ naase̱.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Ye̱ karagsu̱ru̱ to̱ ko̱o̱r-u̱t o̱p u̱t-yoor [12] be-de u̱n ka bos-to̱ u̱t-buro̱di u̱t-taan to̱ ye̱ re̱, to̱ kwange̱ à.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Bo̱ hun-ne̱ hyente̱ ka rem-se u̱t-hyat se se Ye̱so no̱me̱ à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Nip-o̱, wu̱ ka wu̱ ro̱ ka wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱, wu̱ he m-haan ho̱no o-dak à!”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Ye̱so ne̱, bo̱ wu̱ nepste̱ ye̱ ro̱ u̱t-zo̱nge̱ ye̱ de̱ke̱ntu̱ wu̱ u̱r-be̱e̱b, ye̱ sagbu̱té̱ wu̱ u̱t-gwo̱mo à, wu̱ inu̱ru̱ káne̱. Wu̱ argu̱ru̱ ja'as m-da o-haag u̱n hi u̱n de u̱n wu̱.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Bo̱ rim-m wo̱o̱nte̱ à, yan-neke̱-m Ye̱so argu̱ru̱ m-neke̱, ye̱ ro̱ m-he̱'e̱be̱ o-mar.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Bo̱ comb-o nomoste̱ à, Ye̱so mu̱u̱n á. Ye̱ co̱wu̱ru̱ o-hat. Ye̱ co̱no̱g m-pas de o-Kapanahum. Ye̱so ne̱ wu̱ co̱w o-hat u̱n ye̱ ne̱ á.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Mar-o taknu̱ru̱ o-zu̱ngo̱ remen mo̱ ken caari-mo̱ m-yo mo̱ ro m-dussunde̱ à.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Ye̱ nak hat-o̱ m-ho̱ be-de u̱n hew-de u̱n me̱r-u̱t tet ko̱ u̱t-nass [kiromita 5 ko̱ 6]. Ye̱ hyanu̱ru̱ Ye̱so wu̱ ro̱ u̱r-hew n-te̱ m-ho̱. Wu̱ ro̱ m-nekne̱ yow yow o-hat ne̱. Hur-u̱r huksu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Ka da-de ne̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á, me̱ wu̱.”
20 Mas Jesus disse:
21 Bo̱ Ye̱so zette̱ ye̱ yage̱ o-gye̱r, wu̱ wu̱ à, ka da-de ne̱ ye̱ e̱su̱ru̱, ye̱ de̱ku̱ru̱ wu̱ o-hat. Bo̱ wu̱ cu̱wte̱ o-hat à, ye̱ gu̱t, ye̱ 'wo̱s ye̱ wooste̱ n-riib n-dak o̱ ye̱ ro̱ m-ha à.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Bo̱ ish geste̱ à, ka mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ ye̱ Ye̱so re̱e̱gte̱ à, ye̱ rewe̱ káne̱ à, ye̱ ma'assu̱ru̱ u̱n hoob-o Ye̱so. Ye̱ hyan wu̱ ne̱ á. Ye̱ nepste̱ hat-o gaan-o̱ ro'e̱ káne̱. Yan-neke̱-m Ye̱so ne̱, ye̱ co̱we̱ u̱n ka hat-o̱ u̱n ho̱n-de u̱n ye̱. Ye̱so co̱w be-de u̱n ka hat-o̱ á.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Bo̱ ye̱ rotte̱ u̱n hoob-o Ye̱so à, to̱ ken hat-to̱ wo̱o̱nu̱ru̱ to̱ rwu̱u̱ne̱ o-Tiberiyos à. To̱ wo̱o̱nu̱ru̱ yow yow u̱n be-de Ye̱so nome̱ Wan-Ko̱yan u̱r-bo̱ngo̱n u̱n re̱e̱gte̱ hun-ne̱ dugu-u̱s taan [5,000] à.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Bo̱ ka mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ to̱ hyente̱ Ye̱so á, ye̱ hyanu̱ ne̱ yan-neke̱-m Ye̱so á, ye̱ co̱wu̱ru̱ ka hat-to̱ ye̱ argu̱ m-neke̱ o-Kapanahum. Ye̱ ro u̱n hoob-o Ye̱so.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Da-o̱ ye̱ pasne̱ pesto-de o-mar à, ye̱ wo̱o̱nu̱ru̱, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ Ye̱so re̱e̱no̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wa-u̱s-Nap, ¿da u̱n ke o̱ o wo̱o̱ne̱ kàne̱?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, u̱m nak rii-yo hante̱ no̱ rotte̱ me̱ m-hoob à, remen no̱ re̱e̱g u̱t-buro̱di, no̱ ciig. Yanze remen no̱ nak yo rem-se u̱t-hyat se m-no̱me̱ à ro̱ no̱ m-kute̱ wu̱ u̱m ro̱ á.
26 Jesus respondeu:
27 Yagu̱ no̱ hoob-o̱ u̱n rii-yo m-re̱ yo o-wu̱r u̱n ho̱n-de u̱n yo. Yo ro̱ m-tees à. Se̱ de̱ no̱ hoob rii-yo m-re̱ yo ba m-ta, yo he 'ya u̱n hun-ne̱ ho̱o̱g à, yo Wà-wu̱ u̱n ne̱t he no̱ m-'ya à. Remen kááne̱ o̱ Shir o-Tato to̱mo̱nte̱ me̱.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Ka da-o̱ ye̱ citu̱ru̱ Ye̱so, “¿Re o̱ u̱n ya te̱ he m-no̱m, te̱ nomot se̱nge̱-mo̱ Shir co̱ne̱ à?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “Se̱nge̱-mo̱ Shir mo̱ ka: no̱ she̱r be-de u̱n wu̱ Shir to̱mne̱ à.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Ka da-de ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Yan go̱n rem-se u̱t-hyat se o he te̱ m-nome̱, te̱ hyenet se, te̱ she̱re̱t be u̱n du? ¿Ya o he m-no̱m?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 N-ga n-ga, da-o̱ tat te̱ ne̱ ro u̱r-hew o-ko̱t à, ye̱ re̱e̱ru̱ buro̱di-to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n u̱n shir à, to̱ ye̱ aage̱ o-Mana à. A ge̱ne̱g ka ma-to̱ be-de u̱n Ma-to̱ Shir, a zee, ‘Wu̱ ya'aste̱ u̱t-buro̱di to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n u̱n shir à, ye̱ re.’ ”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, buro̱di-to̱ Mosa ya'e̱ tat no̱ ne̱ à, ba Mosa wu̱ ya'e̱ tat-ne̱ no̱ ne̱ ka buro̱di-to̱ á. To̱ u̱n rwu̱u̱n n-To̱n be-u̱r Tato re, wu̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n hun-ne̱ buro̱di-to̱ o-nip to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n o-shir à.
32 Jesus disse:
33 Remen buro̱di-de Shir, de ro̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n shir wu̱ ye'et ho̱no o-dak ho̱o̱g à.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, se̱nge̱ te̱ m-'ya u̱n ka buro̱di-to̱ ko̱ da u̱n ke, te̱ re.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Me̱ ro̱ buro̱di-to̱ u̱n ho̱o̱g. Ko̱wan wu̱ haane̱ be u̱n de, wu̱a arag u̱n me̱r á. Wu̱ she̱re̱ u̱n me̱ à, wu̱a do ho̱ge̱ o-swo̱o̱t á.
35 Jesus respondeu:
36 No̱ hyeneste̱ me̱ de̱, u̱m ru̱ru̱te̱ no̱ ne̱, amba kap u̱n kááne̱ ne̱, no̱ she̱r u̱n me̱ á.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Kap ye̱ Tato-o ya'e̱ me̱ à ye̱a haan be u̱n de. Komo bo̱ u̱n wu̱ haane̱ be u̱n de à, man yen wu̱ á.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Me̱ u̱n kergene̱ n-To̱n u̱n shir, ba remen u̱m do̱ru̱te̱ barag-se u̱n hi u̱n de á, se̱ de̱ barag-se u̱n wu̱ to̱mne̱ me̱ à.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Barag-se u̱n wu̱ to̱mne̱ me̱ ne̱ à, se ka, taase ko̱ wan-gaan be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱ wu̱ ya'asu̱ me̱ à e̱ge̱ á. Se̱ de̱ u̱m 'yons ye̱ ho̱-de u̱r-ko̱m u̱n ho̱o̱g ne̱.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Remen barag-u̱s Tato re se ro̱, kap bo̱ u̱n ne̱t-wu̱ gwo̱te̱ Wà komo wu̱ she̱r u̱n wu̱ à, wu̱a kum ho̱o̱g-o̱ ba m-ta. Komo man 'yons wu̱ ho̱-de u̱r-ko̱m u̱n ho̱o̱g ne̱.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ no̱mu̱ru̱ wu̱ u̱s-hwu̱mu̱g remen wu̱ ze̱e̱g, “Me̱ ro̱ buro̱di-to̱ u̱n ho̱o̱g to̱ kergene̱ n-To̱n shir à.”
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ye̱so wu̱ ka, ¿wà Yusuhu á? ¿Ko̱ wu̱ wu̱ á? ¿A nepse̱ ne̱ tato u̱n wu̱ u̱n inu u̱n wu̱ ne̱ á? ¿Re o̱ hante̱ wu̱ ro̱tte̱ m-ze̱e̱ m-mo̱ka, ‘Me̱ u̱n kergene̱ n-To̱n u̱n shir’?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Yagu̱ no̱ u̱s-hwu̱mu̱g u̱n hi u̱n no̱ u̱n rii-yo u̱m ze̱e̱ á.
43 Jesus respondeu:
44 Remen yatt-wu̱ he hoks m-haan be u̱n de á, se̱ de̱ Tato-o̱ to̱mne̱ me̱ à wu̱ nakne̱ wu̱ be u̱n de. Me̱ ne̱ komo, man 'yons wu̱ ho̱-de u̱r-ko̱m.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 N-me̱ Ma-to̱ Shir, wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ze̱e̱g, ‘Kap mo̱ u̱n ye̱ Shir he ye̱ m-yoose̱.’ Bo̱n ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ Shir o-Tato u̱n yoos-de u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱a haan be u̱n de.
45 Nos
46 Yanze ne̱t ro̱ ko̱n wu̱ hyane̱ Shir o-Tato á, se̱ wu̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱ be-de Shir o-Tato à. Wu̱ wu̱ cot, hyane̱ o-Tato.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱, wu̱ she̱re̱ hur-de u̱n wu̱ be u̱n de à, wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ o̱ u̱n ba m-ta.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Me̱ wu̱ ro̱ buro̱di-to̱ u̱n ho̱o̱g.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Tato no̱ ne̱ re̱e̱g buro̱di-to̱ o-Mana o-ko̱t, amba ye̱ marag.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Buro̱di-to̱ ka to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n u̱n shir à, remen kap mo̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ reet to̱ u̱n taase ye̱ mer.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Me̱ wu̱ ro̱ ka buro̱di-to̱ u̱n ho̱o̱g-to̱ to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n u̱n shir à. Bo̱n ne̱t-wu̱ re̱ ka buro̱di-to̱ à, wu̱a nom ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta. Ka buro̱di-to̱ komo wu̱r-o re o̱, o̱ u̱m he m-ya'as à, remen ho̱no o-dak o̱ nomot ho̱o̱g.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Ma-u̱t su̱nu̱ru̱ n-ho̱n n-ho̱n be-de u̱n Yahuda-ne̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱. Ye̱ zee, “¿Re o̱ ka ne̱t-wu̱ hette̱ na hoks m-ya'as u̱n ap-mo̱ u̱n wu̱r-o̱ u̱n wu̱ a ti?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, u̱n ba no̱ ti'ig ap-m re, no̱ su̱ hyó-mo̱ u̱n wu̱r-o re á, me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, no̱a kum ho̱o̱g á.
53 Então Jesus disse:
54 Kap bo̱ u̱n wu̱ ti'e̱ ap-mo̱ u̱n wu̱r-o re à, wu̱ su̱ hyó-mo̱ u̱n wu̱r-o re, wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ o̱ u̱n ba m-ta. Me̱ komo, man 'yons wu̱ u̱n ho̱-de u̱r-ko̱m u̱n ho̱o̱g ne̱.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Me̱ u̱n ze̱e̱ kaane̱, remen ap-m re u̱n hyó-m re ne̱, mo̱ ro̱ m-'ya u̱n ku̱kt-o no̱ rii-yo m-re̱ u̱n ho̱o̱g-o̱ ba m-ta ne̱. Nip-o o̱ ka.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Kap bo̱ u̱n ne̱t-wu̱ ti'e̱ ap-mo̱ u̱n wu̱r-o re wu̱ su̱ hyó-m re komo ne̱ à, man nom mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱, wu̱ komo mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Wo̱ hyange̱ bo̱ Shir o-Tato wan-ho̱o̱g to̱mne̱ me̱ à, u̱m ro̱tte̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ remen wu̱ à. Ka bo̱-o̱ komo, wu̱ ti'e̱ ap-mo̱ u̱n wu̱r-o re à, wu̱a kum ho̱o̱g rem re.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Buro̱di-to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n à to̱ ka. Yanze go̱n buro̱di-to̱ tat no̱ ne̱ re̱ á. Remen bo̱ ye̱ reete̱ to̱ à, ye̱ maru̱ru̱. Amba wu̱ re̱ ga-u̱t re à, wu̱a nom ho̱o̱g-o̱ u̱n ba m-ta.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 To̱ ka ma-to̱ ne̱ kap, wu̱ u̱n rwo̱r to̱ n-me̱ u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, n-me̱ u̱n bo̱-o̱ o-Kapanahum.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Bo̱ m-ho̱ge̱ kááne̱, de̱e̱n be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ka yoos-de ro̱ u̱n rem ne̱. ¿Wa he de hoks m-go̱ks?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Ye̱so nepste̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ro̱ u̱s-hwu̱mu̱g remen yoos-de u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ka ma-to̱, ¿to̱ u̱n naas no̱ o̱ u̱t-me̱n?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 ¿Ka da-de ne̱, ya no̱ he u̱s-barag u̱rege̱ no̱ hyanag me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t, m-warag n-To̱n u̱n shir komo?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Ai, Ku̱kt-o̱ Shir o̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n ho̱o̱g. Be̱e̱b-de ma-hun yo ken rii-yo yo á. Ma-to̱ u̱m ru̱ru̱ no̱ à to̱a hoks m-'ya u̱n ku̱kt-o no̱ ho̱o̱g-o̱ ba m-ta.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Amba ye̱ ken ye̱ ro̱ ko̱n be u̱n no̱, ye̱ she̱re̱ hur-de u̱n ye̱ u̱n ma-u̱t re á.” (Amba cin n-ga ne̱, Ye̱so nepste̱ ka ye̱ she̱re̱ u̱n Ma-to̱ u̱n wu̱ á. Komo wu̱ neps ka wu̱ he wu̱ m-ya'as u̱n kom-to̱ u̱n ya-u̱t-yage̱ à.)
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Wu̱ dooru̱ m-ze̱e̱, “O̱ u̱m zette̱ no̱, yatt-wu̱ he hoks m-haan be u̱n de à, se̱ de̱ wu̱ Shir o-Tato ya'e̱ co̱w-yo wu̱ haante̱ be u̱n de à.”
65 Jesus continuou:
66 Remen kááne̱, yan-neke̱-m Ye̱so u̱t-mo̱o̱r ne̱, ye̱ yagu̱ru̱ wu̱. Ye̱ do m-neke̱ u̱n Ye̱so ne̱ komo á.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne̱n o̱p yoor-ye̱ [12], “¿No̱ ma no̱ u̱n co̱n no̱ yagu̱ me̱ m-do̱re̱?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Simo̱n Bitrus shasu̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, ¿be-u̱r wan o̱ te̱ he m-warag? Ma-u̱t ru to̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n ho̱o̱g-o̱ ba m-ta!
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Te̱ she̱re̱g hur u̱n te̱ be u̱n du. Wo̱ wu̱ cot wu̱ Shir, wu̱ ba m-ku̱ko̱p.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Me̱ daage̱ no̱ ka ne̱n o̱p u̱n yoor [12] á? To̱, wan-gaan be u̱n no̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wu̱!”
70 Jesus disse:
71 U̱n Yahudas (wà Simo̱n Iskariyoti), Ye̱so ro u̱t-ma remen wu̱ nepste̱ wu̱ wu̱ he wu̱ m-ya'as ko̱ de̱ wu̱ rotte̱ be-de u̱n ka ne̱n o̱p u̱n yoor-ye̱ à [12].
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.