João 13
ut-Hun New Testament (DUD) vs VC
1 A káne̱, da-o̱ Biki-o̱ m-Pas ro u̱n he de m-wo̱o̱n à, Ye̱so nepste̱ ne̱ da-o wooste̱ o̱ wu̱ hette̱ m-ine̱ u̱n ka ho̱no o-dak o̱ wu̱ waragte̱ be-u̱r Tato u̱n wu̱, wu̱ n-To̱n à. Wu̱ waste̱ ye̱, ye̱ ro̱ ye̱ ma u̱n wu̱ n-me̱ u̱n ho̱no o-dak à, m-mo̱ka wu̱ kutute̱ ye̱ bo̱ wu̱ wasse̱ u̱n ye̱ ne̱ à har da-o̱ u̱r-ko̱m.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Bo̱ ho̱-u̱r he̱'e̱bu̱te̱ à, Ye̱so ne̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ ye̱ mo̱rgu̱ru̱ remen ye̱ reet rii-yo m-re̱. Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t be'essu̱te̱ wu̱ cu̱wu̱ste̱ u̱n hur-u̱r Yahudas Iskariyoti wà Simo̱n, wu̱ ya'aste̱ Ye̱so u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n wu̱.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Ye̱so nepste̱ Tato u̱n wu̱ be'essu̱te̱ wu̱ ya'assu̱te̱ wu̱ gwo̱mo-to̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo. Wu̱ nepste̱ ne̱ be-de Shir o̱ wu̱ rwu̱u̱ne̱, be-de Shir o̱ tomso ne̱ wu̱ he m-warag.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Wu̱ inu̱ru̱ be-de wu̱ ro tara à, wu̱ possu̱ru̱ co̱p-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ de̱knu̱ru̱ u̱r-bo̱jo̱, wu̱ yapu̱ru̱ de u̱n byon.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ka da-de ne̱, wu̱ duusu̱ru̱ m-ho̱ o-jaw. Wu̱ ma'asu̱ru̱ u̱n sapte̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ u̱s-na. Bo̱ wu̱ saptu̱te̱ ye̱ u̱s-na à, wu̱ ussu̱ru̱ bo̱jo̱-de ro yepo u̱n byon-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ sokmu̱ru̱ ye̱ u̱s-na u̱n de.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Bo̱ wu̱ woote̱ be-u̱r Simo̱n Bitrus à, Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱, Go̱s-wu̱, ashi, ¿wo̱ wu̱ he me̱ sapte̱ u̱s-na?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “M-mo̱ka wo̱ nap rii-yo me̱ m-nom á, amba u̱jime̱ wo̱a neps.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱, “Ay, wo̱a ce̱t me̱ u̱n sapte̱ u̱s-na á.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Ka da-de ne̱, Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, u̱rege̱ kaane̱ o̱, na-se u̱n ho̱n-de u̱n se o he me̱ m-sapte̱ á, sapte̱ me̱ u̱t-kom u̱r-hi ne̱.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Zorse̱-o ro̱ u̱n hoob-o̱ m-zo̱r komo ne̱ á, se̱ de̱ sapt u̱s-na temb, remen wu̱ be'essu̱te̱ wu̱ ja'assu̱te̱ cas cas. No̱ ne̱ ja'asse̱ ne̱ ye̱, amba kap-m no̱ o̱ á.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Ye̱so nepste̱ wu̱ he wu̱ m-ya'as à, de de wu̱ zette̱ kap-m no̱ o̱ no̱ ro̱ ja'asse̱ á.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Bo̱ wu̱ komte̱ sapt u̱n na-se u̱n ye̱ à, wu̱ co̱pu̱ru̱ co̱p-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ wargu̱ru̱ be-de wu̱ ro'e̱ tara à, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿No̱ nepste̱ rii-yo u̱m nomu̱ no̱?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 No̱ me̱ m-aag ‘Wa-u̱r-Yoos,’ komo ‘Go̱s-wu̱’ no̱. Hond hond o̱ ne̱ komo. Ka bo̱-se o̱ u̱m ro̱.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Bo̱ me̱ Go̱s-wu̱, u̱n Wa-u̱r-Yoos ne̱ à, har u̱m saptu̱te̱ no̱ u̱s-na à, depete̱ u̱n cen no̱ ne̱ no̱ sapt na-u̱s o̱r no̱ ne̱.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 No̱m no̱ kaane̱ remen u̱m nomu̱tu̱ no̱ o-bu̱ remen no̱ nomot bo̱ u̱m nomu̱ no̱ à.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, gu̱w-ne̱ ro̱ m-jiish u̱n go̱s-ye̱ ye̱ u̱n ye̱ ne̱ á. Wan-to̱m komo wu̱ ro̱ m-jiish u̱n ne̱t-wu̱ to̱mnu̱ wu̱ á.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 U̱rege̱ no̱ nepste̱ u̱n kaane̱ ne̱, no̱ tomso ne̱ m-no̱m o-do̱ro̱tte̱, Shir a hu̱u̱ no̱ nu so̱-o̱.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Kap-m no̱ o̱ me̱tte̱ á. U̱m nepste̱ ye̱ u̱m degre̱ à. Kap remen a shoosté̱ ma-to̱ ro̱ gense̱ n-me̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, ‘Ne̱t-wu̱ ro̱ m-re̱ mo̱sse̱ u̱n me̱ ne̱ à, wu̱ ro̱ me̱ u̱t-yage̱.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka cin ba ka rii-yo u̱n no̱m, remen da-o̱ yo nome̱, no̱ she̱re̱t me̱ wu̱ ro̱ Kiristi, Wan-Gwu̱ wu̱ Shir to̱mne̱ ho̱no o-dak à.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, bo̱ u̱n ne̱t-wu̱ go̱kse̱ wu̱ u̱m to̱mbe̱ à, wu̱ go̱kste̱ me̱ o̱ ka. Wu̱ go̱kse̱ me̱ ne̱ à, wu̱ go̱kste̱ Shir o̱ ka wu̱ to̱mne̱ me̱ à.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Bo̱ Ye̱so ru̱rte̱ kááne̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ u̱s-nu̱ u̱n hur-de u̱n wu̱. Wu̱ ru̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ cas, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, wan-gaan be u̱n no̱, wu̱a ya'as me̱ u̱n kom-to̱ u̱n yan-yage̱-u̱t re.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ gu̱tru̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱, ye̱ nap wu̱ Ye̱so ro̱tte̱ á.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Wu̱ ken be-de u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ Ye̱so wasse̱ u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n à, wu̱ ro u̱n he̱r-o Ye̱so.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱ u̱s-har, “Citu̱ na Ye̱so u̱nze, ¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱tte̱?”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Ka wu̱ ro u̱n he̱r-o Ye̱so à, wu̱ kaksu̱nu̱ru̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Go̱s-wu̱, ¿wan wu̱ ne̱?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Ye̱so shasu̱ru̱, “Wu̱ ka, wu̱ u̱m he m-huwe̱ u̱r-buro̱di u̱m ya'as wu̱ à.” Bo̱ wu̱ huute̱ ne̱ hwu̱-de u̱r-buro̱di à, wu̱ ya'asu̱ru̱ Yahudas Iskariyoti wà Simo̱n.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Bo̱ wu̱ go̱kste̱ ka hwu̱-de à, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t co̱wu̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Amba ye̱ ka ye̱ ro̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱ à yatt-wu̱ nape̱ rii-yo hante̱ Ye̱so zeet wu̱ kááne̱ á.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Ye̱ e̱ssu̱ru̱ u̱nze Ye̱so u̱n to̱m Yahudas o̱n rem-se o-biki, ko̱ ne̱ wu̱ ya'as ko̱o̱b-ne̱ yo ken rii-yo, remen Yahudas wu̱ ro u̱n ba-de u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n ye̱ ne̱.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Te̱t-mo̱ ne̱ komo, bo̱ wu̱ go̱kste̱ hwu̱-de u̱r-buro̱di à, wu̱ argu̱ru̱ m-ru but.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Bo̱ Yahudas ruute̱ à, Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Da-o wooste̱ o̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t hette̱ co̱w u̱n se̱ps-mo̱ u̱n wu̱ à. Komo a se̱ps Shir remen wu̱.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 U̱rege̱ a se̱ke̱mse̱te̱ Shir u̱n me̱, Shir a se̱ke̱mse̱ me̱ tomso ne̱ ha-mo̱ u̱n be-de u̱n wu̱. Ho̱r-m-ho̱r o̱ ne̱ wu̱ he me̱ m-se̱ke̱mse̱.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 “No̱ yakar re re̱k-ye̱ re̱k-ye̱, o-da hiin o̱ u̱m ro̱ mo̱sse̱ u̱n no̱ ne̱. No̱a hoob me̱, amba bo̱ u̱m ru̱re̱ Se̱k-ye̱ be-de u̱n Yahuda-ne̱ u̱nze be-de u̱m he'e̱ à no̱a hoks m-ha káne̱ á, ka o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ m-mo̱ka.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “Karamsa-o pu̱-o̱ o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱. Was no̱ u̱n o̱r no̱ ne̱. Bo̱ u̱m wasse̱ u̱n no̱ ne̱ à, ka bo̱-se ne̱ o̱ u̱n cen no̱ ne̱ no̱ was u̱n o̱r no̱ ne̱.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Kááne̱ o̱ ko̱wan he m-nap u̱nze yan-neke̱-m re ye̱ no̱ ro̱, u̱rege̱ de̱ u̱nze no̱ m-was u̱n o̱r no̱ ne̱ ne̱.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Simo̱n Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱ te̱, ¿ke co̱-o̱ o he?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Bitrus ze̱e̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, ¿remen yan o̱ me̱tte̱ à hoks wo̱ m-do̱re̱ m-mo̱ka á? Ai, man ya'as ho̱o̱g re rem ru.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “¿Har wo̱a ya'as ho̱o̱g ru rem re? Me̱ no̱ m-ru̱re̱ o-nip, rii-yo ke̱e̱g-o kiit-yo kenet, wo̱a nom she-mo̱ u̱n nap-o re har so̱ o-tet.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.